Latest News
ప్ర‌ముఖులు
  • కంప్యూటర్లు రాని కాలంలో .... కమ్యూనికేషన్లు లేని రోజుల్లో .... ఉల్లాల్ అన్నా, చౌతా అన్నా గుర్తొచ్చేది ఒకే ఒక్కరు... ఆమె పేరు అబ్బక్క...... అవును ... ఆ కాలంలో పేర్లకు ఇంకా ఫ్యాషన్ బురద అంటలేదు. అబ్బక్క... మనసు గూగుల్ మ్యాప్ లో కర్నాటక తీరంలోని రేవు పట్టణం ఉల్లాల్ కి జూమ్ అవండి. ఉల్లాల్ వెళ్లాక టెమ్ మెషీన్ లో నాలుగొందల ఎనభై ఎనిమిదేళ్లు వెనక్కి వెళ్లండి. అప్పటి తీరాలను, అప్పటి ఊళ్లను, అప్పటి రాచరికాలను, అప్పటి యుద్ధాలను కళ్లముందు బొమ్మకట్టించుకొండి... అప్పుడు సాక్షాత్కరిస్తుంది అబ్బక్క. .... తుళునాడు కి రారాజ్ఞిగా పోర్చుగీసు దోపిడీదారులను పదేపదే మట్టికరిపించిన పోరాటయోధురాలు అబ్బక్క మహాదేవి..... కత్తియుద్ధం, గుర్రపుస్వారీలతో పాటు రాజకీయ వ్యవహారాలు, దౌత్యనీతిలో దిట్టగా వెలుగొందిన ధీర అబ్బక్క మహాదేవి..... అటు కేరళ జామొరిన్ పాలకుడు, ఇటు మంగుళూరు మహరాజులు, మరోవైపు అహ్మద్ నగర్ నవాబులను కలుపుకుని ఒక స్వదేశ రక్షణ త్రికోణశక్తిని తయారుచేసి, ఆ త్రికోణానికి బిందువుగా నిలిచిన భారత భద్రతా శ్రీచక్రం.... అబ్బక్క మహాదేవి...... 1525 లో మూడబిద్రి లో పుట్టిన అబ్బక్క 'చౌతా' కుటుంబానికి చెందిన జైన మతస్తురాలు. వంశాచారం ప్రకారం మామ తిరుమల రాయని రాజ్యానికి రాణి అయింది ఆమె. జైన మతానుయాయురాలైనా రంగులు మారే రుద్ర శిలతో తీర ప్రాంతాన ఒక అద్భుత శివలింగాన్ని ఏర్పాటు చేసి, గుడి కట్టించింది ఆమె. జనరంజక పరిపాలన, దూరదృష్టి, సమర్థ నేతృత్వాలతో ఆమె రాజ్యం అలరారుతూండేది. ఉల్లాల్ మసాలాదినుసుల ఎగుమతికి పేరెన్నిక కన్న ఊరు. ఆమె భర్త లక్ష్మణప్ప మంగుళూరుకి రాజు. కానీ రుద్రమదేవిలాగానే అబ్బక్కకీ, ఆమె భర్తకీ పడిరాలేదు. ఆమె జైనమతస్తురాలు. భర్త శైవ మతావలంబి. (రుద్రమదేవి విషయంలో ఇది తిరగబడింది. ఆమెది శైవం. భర్తది జైనం) అవి భారత్ పై తెల్లయూరోప్ నల్లమేఘమై ముసురుకుంటున్న రోజులు... పోర్చుగీసు వాళ్లు పడమటి తీరాన భారత సూర్యుడిని దిగముంచేందుకు యత్నిస్తున్నారు. అప్పటికే 1510 నాటికి గోమాంతక్ భూమి వారి వశమైంది. (గోమాంతక్ అన్నది పలకలేక గోవా అన్నారు. పోర్చుగీసులు పోయినా మనం మాత్రం గోవా అనే అంటున్నాం. ). ఇక రత్నాగిరి, కొంకణ తీరాలపై పట్టు దొరికింది. ఆ తరువాత వారి కన్ను కేరళ సాగర తీర రాజు జామొరిన్ పై బడింది. జామొరిన్ ను వశపరచుకునేందుకు వెళ్తూ వెళ్తూ మంగుళూరును మట్టికరిపించారు. అది 1525. ఆ తరువాత ముందుకువెళ్లబోతే అబ్బక్క రాజ్యం తుళునాడు అడ్డం ఉంది. "ఇదెంత పని... ఆడదేం చేస్తుంది" అనుకున్నారు పోర్చుగీసువాళ్లు...ఉల్లాల్ మసాలా దినుసుల ఘాటు నసాళానికంటుతుందన్నది వారికి తెలియలేదు. అబ్బక్క దెబ్బకు హాహాకారాలు చేస్తూ పరుగులు తీశారు. 1555 లో అడ్మిరల్ డాం వారో డా సిల్వానియా నాయకత్వంలో మళ్లీ దాడి చేశారు. మళ్లీ మట్టికరిచారు. 1568 లో మూడో సారి పో పీక్సోరో అనే సేనాని నాయకత్వంలో మళ్లీ దాడి చేశారు. ఈ దాడిలో ఉల్లాల్ రాజభవనం వారి చేజిక్కింది. అబ్బక్క మహాదేవి ఒక మసీదులో తలదాచుకోవాల్సి వచ్చింది. కానీ అదే రాత్రి రెండు వందల మంది సైనికులతో ఆమె బుడతకీచుల (పోర్చుగీసులకు తెలుగోడు పెట్టుకున్న పేరు) పై విరుచుకుపడింది. ఈ దాడిలో జనరల్ పీక్సోటోను కత్తికో కండగా చేసింది. ఆ తరువాత మంగుళూరు కోటపై దాడి చేసి అడ్మిరల్ మాస్కరెన్హస్ ను పైలోకాలకి పంపించింది. ఏడాది పాటు ఆమె మంగుళూరు కేంద్రంగా పరిపాలించింది. కానీ భర్త లక్ష్మణప్ప పోర్చుగీసులతో కలిసి పోయాడు. పోర్చుగీసులు మళ్లీ ఆమెపై యుద్ధం జరిపారు. వారిని ఎదుర్కొనేందుకు ఆమె జామొరిన్, అహ్మద్ నగర్ రాజులతో కలిసి ఒక కూటమిగా ఏర్పడి పోరాటం చేసింది. 1570లో చివరికి పోర్చుగీసులదే పైచేయి అయింది. అబ్బక్క రాణి పోర్చుగీసు చెరసాల పాలైంది. జైల్లో ఉంటూ కూడా ఆమె తలవంచలేదు. అలాగే పోరాడుతూ పోరాడుతూ ప్రాణాలు వదిలింది. అబ్బక్క కథ కన్నడిగులకు యక్షగాన గాథ అయింది. పౌరుషపు పాట అయింది. పోరాటపు బాట అయింది. తుళునాడులో గళం గళం ఆమె పాట పాడింది. అబ్బక్క ఉల్లాల్ కోట, కట్టించిన రుద్రశివ మందిరం, పూజించిన జైన బాసాడి, తలదాచుకున్న మసీదు తీర్థస్థలాలయ్యాయి. తరతరాలుగా తీరనగరిని అబ్బక్క ఆవేశించింది. ఉల్లాల్ నగరం వెళ్తే ఫిరంగి పక్కన నిలుచుని సేనలను ప్రోత్సహిస్తూనో, గుర్రం పై కత్తి చేబూని సింహిణీనాదం చేస్తూనో అబ్బక్క రణభూమిలో తిరుగాడుతున్నట్టు అనిపిస్తుంది. ఆమె కాంస్యవిగ్రహం నాలుగు వందల తొంబై మూడు ఏండ్ల కాలం నాటి పోరాటగాథ చెప్పేందుకా అన్నట్టు నగరం నడిబొడ్డున నిలుచుని ఉంటుంది. కేంద్రంలో వాజ్ పేయీ ప్రభుత్వం వచ్చాక 'అబ్బక్క' పేరిట తపాలా స్టాంపు విడుదలైంది. ఈ మధ్యే తీరంలో విదేశీ తిమిరంపై సమరం చేసిన అబ్బక్క పేరిట మన తీరరక్షణ దళం (కోస్టుగార్డు) ఒక నౌకను కూడా జలప్రవేశం చేయించింది. ఈ కథ చదివాక ఉల్లాల్ అంటే స్నేహా ఉల్లాల్, చౌతా అంటే సందీప్ చౌతాలు మాత్రమే కాక, అబ్బక్క రాణి కూడా గుర్తుకు వస్తే ఈ ఆర్టికల్ ఆశయం ఫలించినట్టే. ....  susri ...
  • పట్టుదల ..పరిశ్రమ  ఉంటే దేన్నైనా సాధించవచ్చు. ఈ ఫోటో లో కనిపించే పెద్దాయన పేరు దశరథ్ మాంఝి .  భీహార్ లో గయా వద్ద ఒక చిన్న పల్లెటూరిలో1934 లో పుట్టిన దశరథ్ మాంఝి కి కోపం వచ్చింది ... ఎవరి మీద?  కొండ మీద... ఎందుకు కోపం వచ్చింది? అడ్డంగా ఉన్నందుకు... అడ్డం పడుతున్నందుకు... అవును  కొండకు అటువైపు తన గ్రామం అత్రి ఉంది. కొండకు ఇటువైపు వాజరంగ్ గ్రామంలో తన పొలం ఉంది. పొలానికి వెళ్లాలన్నా, అడవిలో కట్టెలు కొట్టాలన్నా కొండను దాటాల్సిందే... చెమటలు కక్కాల్సిందే.. దశరధ్ భార్య ఫల్గుణి దేవి  రోజూ మధ్యాహ్నం భార్య ఆహారం తేవాలన్నా ఈ కొండ ఎక్కి రావాల్సిందే. ఒక రోజు ఆమె భోజనం తెస్తూండగా ఒక బండరాయి కాలికి తగిలి ఆమె పడిపోయింది.  ఆమెకు దెబ్బలు తగిలాయి. అన్నం ముంత పగిలిపోయింది. అందుకే ... దశరథ్ కి కోపం వచ్చింది. ఎవరి మీద?  కొండ మీద.  ఎందుకు కోపం వచ్చింది? అడ్డంగా ఉన్నందుకు... అడ్డం పడుతున్నందుకు... దశరథ్ ఊళ్లోకి వచ్చి గ్రామస్తులతో ఈ కొండను తొలిచి దారిని నిర్మిద్దాం అన్నాడు. "అసాధ్యం" అన్నారు అంతా.  దశరథ్ కోపం మాత్రం చల్లారలేదు. సుత్తి తీసుకున్నాడు. కొండరాళ్లను బద్దలు గొట్టడం మొదలుపెట్టాడు. పొలం పని, ఇంటి పని పోను మిగతా పగలంతా పగలగొట్టడమే పని. రాళ్ల కింద మంట పెట్టడం.... పగుళ్లు రాగానే వాటిని బద్దలుచేయడం ...ఇదే పని.... ఆ దశరథుడు పుత్రకామేష్టి చేసినంత నిష్ఠగా ఈ బీహారీ దశరథుడు "పత్థర్" కామేష్టి చేశాడు.  బండలు బద్దలయ్యాయి...కొండలు పిండి అయ్యాయి. చివరికి ...కొండ రెండుగా చీలి .... దశరథ్ కి దారి ఇచ్చింది. కిలో మీటర్ల దూరం చెరిగిపోయింది. ఇప్పుడు అత్రి, వాజరంగ్ ల మధ్య 360 అడుగుల పొడవు, 30 అడుగుల వెడల్పు ఉన్న దారి ఏర్పడింది.  దారి పొడవునా దశరథ్ చెట్టు నాటాడు. ఆ మొక్కలు పెరిగి మహావృక్షాలయ్యాయి. 55 కిలోమీటర్ల దారి 15 కిలోమీటర్లలో సర్ధుకుంది. కొండను తవ్వి దారిని దొరకబట్టడానికి దశరథ్ కి ఒకటి కాదు ... రెండు కాదు ... ఏకంగా 22 (1960-83) ఏళ్లు పట్టింది.  ప్రజలూ, ప్రభుత్వం దశరథ్ కి బ్రహ్మరథం పట్టాయి. అవార్డులు,రివార్డులు వచ్చాయి. మౌంటెన్ మాన్ గా పేరు పొందాడు. ప్రత్యక్షంగాను పరోక్షంగాను అతని కధ తో కొన్ని సినిమాలు తీశారు.  2007 ఆగస్టు 17 గాల్ బ్లాడర్ కాన్సర్ తో AIMS, న్యూ డిల్లీ లో మరణించేటప్పటికి అతని వయసు 72 ఏళ్ళు. వాల్మీకి శోకం శ్లోకమైంది.... దశరథ్ కోపం కొండదారి అయ్యింది. .... **** అయితే దశరథ్ చనిపోయేనాటికీ కోపం వస్తుండేది.  ఎవరి మీద? అసమర్థుల మీద. ఆత్మవిశ్వాస రహితుల మీద .... ఎందుకు కోపం వస్తుంది? అసాధ్యం, అసంభవం అని చేతులు ముడుచుకున్నందుకు ..... ఆత్మశక్తిపై అపనమ్మకం ఉన్నందుకు . ....   susri ...
  • అంగారక గ్రహం పై నీళ్లు,ఇనుము ఉందని 1500 యేళ్ళ క్రితమే  వరాహమిహిరుడు చెప్పాడు. ప్రస్తుతం మనదేశం నుండి ఇస్రో, అమెరికా నుండి నాసా అంతరిక్ష వీక్షణం చేస్తూ మన విశ్వం గురించి ఎన్నో విషయాలను కనుగొంటున్నారు. అయితే భారతదేశానికి చెందిన ఉజ్జయిని దేశస్థుడు ఖగోళ, గణిత శాస్త్రజ్ఞుడు, జ్యోతిష్కుడు అయిన వరాహమిహిర 1500 సంవత్సరాల క్రితమే విశ్వం గురించి, మన గ్రహాల గురించి తన పుస్తకంలో అంచనా వేసి రాసుకున్నాడు. ఆయన రాసిన వాటిని గురించి తెలుసుకున్న మన శాస్త్రవేత్తలు ప్రస్తుతం షాక్ కు గురవు తున్నారు. వరాహమిహిర చేసిన పరిశోధనల గురించి తెలుసుకుందాం. ఎవరీ వరహమిహిరుడు ? 499 సంవత్సరంలో కపిత అనే ప్రాంతానికి దగ్గరలో గల ఉజ్జయినిలో జన్మించాడు వరాహమిహిర. ఇతని తండ్రి ఆదిత్యదాసుడు సూర్యభగవానుడికి గొప్ప భక్తుడు. వరాహమిహిరుడు ఖగోళ మరియు గణిత శాస్త్రంలో నైపున్యుడు మరియు జ్యోతిష్కుడు. వరాహమిహిర సూర్య సిద్ధాంత’ పేరు మీదట 1515 లోతన మొదటి గ్రంథాన్ని రాశాడు. ఈ సూర్య సిద్ధాంత గ్రంధంలో నక్షత్ర మండలాలు, ఇతర సౌర గ్రహణాలు వాటి స్థానాలను గురించి వరాహమిహిర తెలిపాడు. ఇందులో , దేవతలు , రాక్షసులు, దేవుడు బ్రహ్మ సృష్టి నుండి గడచిన కాలానికి చెందిన రోజు ,రాత్రి, గ్రహాలు తూర్పు తరలించడానికి , నక్షత్ర విప్లవం సంవత్సరం పొడవు గురించి పేర్కొన్నారు. . భూమి వ్యాసం, చుట్టుకొలత, చంద్రుడి యొక్క రంగు ,చుట్టుకొలతలను ఈ పుస్తకంలో వరాహమిహిర తెలిపాడు. ఇంకా ఈ పుస్తకంలో అంగారక గ్రహం గురించి ఎంతో వివరంగా తెలిపాడు. ఆయన ఆ పుస్తకంలో అంగారక గ్రహంపై నీరు ...  ఇనుము ఉన్నట్లు అప్పుడే చెప్పారు. ఈ విషయాన్ని నాసా మరియు ఇస్రో బహిర్గతం చేశాయి. ఇంకా ఈ పుస్తకంలో సౌరవ్యవస్థలోని ప్రతి గ్రహం సూర్యునిచే సృష్టించబడింది అని వివరంగా చెప్పాడు. కొన్ని ఏళ్ళ క్రితం వరాహమిహిర రాసిన సూర్యసిద్ధాంత గ్రంధం  దొంగలించబడింది. అయితే ముందుచూపుగా కొందరు మేధావులు రికార్డ్ చేసుకోవడం వలన  పరిశోధనలకు ఉపయోగపడింది. ఇలా రికార్డ్ చేయబడిన ఆ గ్రంధంలోని విషయాలను చాలా భాషలలోకి అనువాదం చేయడం జరిగింది. నాసా అంగారక గ్రహంపై పరిశోధన చేస్తున్నప్పుడు, రిటైర్డ్ ఐపిఎస్ అయిన అరుణ్ ఉపాధ్యాయ్ వరాహమిహిర అంగారక గ్రహం గురించి రాసిన విషయాలను అధ్యయనం చేశాడు. ఆ అధ్యయనం ఆయన అంగారక గ్రహంపై ఒక పుస్తకాన్ని రాశాడు. వరాహమిహిర జ్యోతిష్యంలోనూ తనదైన ప్రతిభను కనబరిచారు. ఆయన మొత్తం జ్యోతిష్యంలోని మూడు ముఖ్యమైన జ్యోతిష్యాలను రాశాడు. బృహత్ జాతక, లఘు జాతక, సమస సంహిత జాతక, బృహత్ యోగయాత్ర, యోగాయాత్ర, బృహత్ వివాహ పతల్,లగ్న వారాహి, కుతూహల మంజరి, దైవాంజ వల్లభ జ్యోతిష్యగ్రంధాలను ఆయన రాశాడు. వరాహమిహిర తనయుడు ప్రితుయాసస్ కూడా హిందూ జ్యోతిష్య గ్రంధాన్ని రాశాడు. ఈయన ‘హోరా సర’జ్యోతిష్యంలో జాతకం గురించి చాలా గొప్పగా రాశాడు. మధ్యయుగ బెంగాలీకి చెందిన ఖానా (లీలావతి) కవయిత్రి, జ్యోతిష్యురాలును వరాహమిహిర కోడలుగా చెబుతారు. courtesy... mana bharathdesam...
  • ఈ తరం యువతకు ఈ ఫొటోలో ఉన్న రాజు గారి  గురించి  అంతగా తెలియదు . హైదరాబాద్  అభివృద్ధి లో మహబూబ్ ఆలీఖాన్ పాత్ర  చాలానే ఉంది. హైదరాబాదు ను పరిపాలించిన అసఫ్‌జాహీ వంశపు ఆరవ నవాబు. ఈయన 1869 నుండి 1911 వరకు హైదరాబాదు రాజ్యాన్ని పరిపాలించాడు.మహబూబ్ ఆలీఖాన్ పరమత సహనము కలిగినవాడుగానూ, కళా పోషకుడుగానూ పేరుపొందినవాడు. పేదసాదల నిత్యపోషకుడిగా ప్రసిద్దుడు. అలీఖాన్ తండ్రి అఫ్జల్ ఉద్దౌలా క్రీ.శ. 1869 లో మరణించగా అతని మూడేళ్ళ వయసు గల కుమారుడు మహబూబ్ ఆలీ ఖాన్ ఆరవ అసఫ్ జాగా రాజ్యానికి వచ్చాడు. ఇతనికి సంరక్షకులుగా సాలార్ జంగ్ మరియు అమీర్ ఎ కబీర్ లను బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం నియమించింది. పరిపాలనా దక్షుడైన సాలార్ జంగ్ తన పాలనా సంస్కరణలను కొనసాగించి క్రీ.శ. 1883 ఫిబ్రవరి 8వ తేదీన మరణించాడు. రాష్ట్ర పరిపాలన అస్తవ్యస్తమై ముల్కీ ఉద్యమం తీవ్రరూపం దాల్చింది. అందువలన బ్రిటిష్ వారు సాలార్ జంగ్ కుమారుడైన మీర్ లాయిక్ ఆలీ ఖాన్ మరియు రాజా నరేంద్ర బహదూర్ లను సంయుక్త పాలకులుగా నియమించింది. మీర్ మహబూబ్ ఆలీ ఖాన్ మేజర్ కావడం వలన 1884, ఫిబ్రవరి 5 వ తేదీన బ్రిటిష్ వైస్రాయ్ అయిన లార్డు రిప్పన్ స్వయంగా వచ్చి నిజాంకు అధికార లాంఛనాలు అందజేశాడు. అదే రోజు మీర్ లాయిక్ ఆలీ ఖాన్ రెండవ సాలార్ జంగ్ బిరుదుతో దివాన్ గా నియమించబడ్డాడు. రాజభాషగా పర్షియన్ భాష స్థానంలో ఉర్దూ భాషను ప్రవేశపెట్టాడు. ఇతని పాలనలోనే చంద్రపూర్ నుండి విజయవాడ వరకు, బ్రిటిష్ వారితో ఒప్పందం జరిగి, రైలు మార్గం నిర్మించబడింది. నిజాం ల కాలంలో మొదటిసారి ఒక తెలుగు వ్యక్తి దివాన్ గా నియమింప బడింది ఈయన కాలంలోనే . ఆ వ్యక్తి కృష్ణ ప్రసాద్. వరంగల్ లో టౌన్ హాలు , కలెక్టర్ బంగ్లా , డి ఐ జి బంగ్లా , అజాంజాహి మిల్లు , కాజీపేట రైల్వే స్టేషన్ , ఇరిగేషన్ ఆఫీస్ , వడ్డేపల్లి ఫిల్టర్ బెడ్స్ , మామునురు విమానాశ్రయం వారి కాలంలో నిర్మించబడ్డవి. వారి  పరిపాలనా కాలంలో చాలా సార్లు వరంగల్ జిల్లాలోని , ప్రస్తుతం మహబూబాబాద్ జిల్లాలోని పాకాల ఆటవి ప్రాంతానికి వేట కి వచ్చేవారు ... పరిపాలన 1869 – 1911 పట్టాభిషేకము ఫిబ్రవరి 5, 1884 జననం :ఆగష్టు 17, 1866 జన్మస్థలం :పురానీ హవేలీ, హైదరాబాదు మరణం : డిసెంబర్ 12, 1911 మరణస్థలం : ఫలక్‌నుమా ప్యాలెస్ మీర్ మహబూబ్ అలీ ఖాన్ 1893 లో లెజిస్లేటివ్ కౌన్సిల్ (మంత్రి మండలి) ఏర్పాటు చేసాడు ఇతని కాలంలో ఈ క్రింది నిర్మాణాలు జరిగాయి 1874 సికింద్రాబాద్ రైల్వే స్టేషన్ 1882 చంచలగూడ జైలు 1884 ఫలకనామ ప్యాలస్ (దీనిని వికారుద్దీన్ నిర్మించాడు) 1885 టెలిఫోన్ వ్యవస్థ 1890 నిజామియా అబ్జార్వేటరీ (సైన్స్ పరిశోధన కొరకు) ఇంకా మోండా మార్కెట్, జింఖానా గ్రౌండ్, పరేడ్ గ్రౌండ్, గోల్ఫ్ కోర్సులను నిర్మించి హైదరాబాద్ అభివృద్ధికి కృషిచేశాడు.   సరిగ్గా  ఈయన పట్టాభిషేకం జరిగి 133 ఏళ్లయింది.  .......  Aravind Arya Pakide...
  • "ఎన్టీఆర్‌ మాస్‌ లీడర్‌. చంద్రబాబు పక్కా రాజకీయ నాయకుడు. బాబుది హైటెక్‌ పాలన.  భారతదేశంలో లక్షా 20 వేల గ్రామాలున్నాయి. గ్రామ పునాదిగా ఎకానమీని తీసుకుంటే ఏ పాలకుడి పాల నైనా మంచిగా ఉంటుంది. అజ్ఞాతంలో ఉన్నప్పుడు పులివెందులకు వెళ్లి వైఎస్‌ రాజారెడ్డికి వ్యతిరేకంగా పాటలు పాడాను .  వైఎస్‌ పిలిపించుకుని చాయ్‌ ఇచ్చి మరీ బాగున్నావా అన్నారు. నన్నూ, నా పాటనూ చాలా ఇష్టపడ్డారు. తర్వాత అసెంబ్లీలో ప్రతిపక్ష నేతగా ఉన్నపుడు కొట్లాడి మరీ నాకు రక్షణ కల్పించారు.  గద్దర్‌ ప్రజల గాయకుడు. పేదల కష్టాల గురించి పాటలు రాస్తాడు. గద్దర్‌ ఒక మాన్యుమెంట్‌ లాంటి వాడు.  ఆయన్ని మనం కాపాడుకోవాలి"  అన్నారు. ఇంకా  తెలంగాణ ఉద్యమం ...  కేసీఆర్ పాలన ఎలా ఉంది ?  ... వచ్చే ఎన్నికల్లో పోటీ చేయడం ... గ్రామాల్లో ప్రచారం చేయడం ...  గాయకుడిగా పరిణామ క్రమం ...   తదితర అంశాలపై గద్దర్ మనసు విప్పి మాట్లాడారు  ఈ ఇంటర్వ్యూ లో ... చూడండి  వీడియో.  vedeo courtesy... sakshi ...
  • ఈ ఫొటోలో కనిపించే పెద్దాయన పేరు ...జమునా ప్రసాద్‌ బోస్‌. కనీసం సొంత ఇల్లు కూడాలేని  మాజీ ప్రజాప్రతినిధి  ....   ప్రజాసేవకు ప్రతిరూపం అని చెప్పుకోవచ్చు.  92 ఏళ్ల వయస్సులోనూ ప్రతిఫలం ఆశించకుండా తన శక్తిమేర ప్రజల సమస్యల పరిష్కారానికి కృషి చేస్తున్నారు. రాజకీయాల్లో నిన్న గాక మొన్న చేరిన వారు కూడా కోట్లు వెనకేసుకుంటున్న రోజులివి.  నాలుగు దఫాలు ఎమ్మెల్యేగా గెలిచి...రెండు సార్లు మంత్రిగా విధులు నిర్వహించిన వ్యక్తి ఆర్థిక స్థితి ఏ స్థాయిలో ఉండాలి!  పెద్ద బంగ్లా..  కార్లు ...మందీమార్బలం  ఉంటాయని భావించటం సహజం. కానీ...ఉత్తరప్రదేశ్‌కు చెందిన జమునా ప్రసాద్‌ బోస్‌ ను  చూస్తే ఆ అభిప్రాయాన్ని మార్చుకోక తప్పదు  కాన్పూర్‌కు 125 కి.మీ. దూరంలో ఉన్న బందా పట్టణం లో  ఓ సాధారణ వ్యక్తిగా రెండు గదుల అద్దె ఇంటిలో జీవనం సాగిస్తున్నారు ఆయన.  ఆ ఇంట్లో ఓ గోడకు వేలాడుతూ నేతాజీ సుభాష్‌ చంద్రబోస్‌, వినోబా భావే చిత్రపటాలు... ఇంటి మధ్యలో పట్టె మంచం ఇవే ఆయన  ఆస్తులు. వయోభారం వల్లనేమో కాస్త వినికిడి శక్తి తగ్గింది. దగ్గరకెళ్లి కాస్త పెద్దగా మాట్లాడితే కాని వినపడదు. ఈ వయస్సులోనూ ఆయన ప్రజలకు సాయం చేస్తూనే ఉంటారు.  బందా సమీపంలోని ఖిన్నినాకా గ్రామానికి చెందిన జమునా ప్రసాద్‌ చిన్నతనంలోనే సోషలిస్టు ఉద్యమంలో చురుకైన పాత్ర  పోషించారు.  సుభాష్‌ చంద్రబోస్‌ ఆయనకు స్ఫూర్తి. పేద ప్రజల హక్కుల సాధన కోసం కృషి చేసిన జమునా ప్రసాద్‌ను ప్రజలు అభిమానంగా బోస్‌ అని పిలుచుకునే వారు. చివరకు బోస్‌ అతని పేరులో భాగమైంది. 1962, 1967 లోక్‌సభ ఎన్నికల్లో, 1969లో అసెంబ్లీ ఎన్నికల్లో వరుసగా ఓటమి చవిచూసిన బోస్‌ ఆ తర్వాత వరుసగా నాలుగు మార్లు  అసెంబ్లీకి ఎన్నికయ్యారు. 1977, 1989లలో రాష్ట్ర మంత్రిగా పంచాయితీరాజ్‌-గ్రామీణాభివృద్ధి, పశు సంవర్థక-మత్స్య శాఖల బాధ్యతలను నిర్వహించారు. ఇక వారసత్వంగా వచ్చిన ఇంటిని కూడా జమునా ప్రసాద్‌.. సోదరి వివాహం కోసం విక్రయించారు. జమునా ప్రసాద్‌ భార్య చాలా ఏళ్ల క్రితమే చనిపోయారు. ముగ్గురు కుమారులు బతుకుదెరువు కోసం ఎక్కడికెక్కడికో వెళ్లి జీవిస్తున్నారు. తండ్రి బాగోగులు అంతగా పట్టించుకోరు.  ప్రస్తుతం ఆయన ఆరోగ్య పరిస్థితి బాగాలేదు .  పింఛనుగా వచ్చే డబ్బు నుంచే మందులు కొనుగోలు చేయగా మిగిలినవి ఇంటి ఖర్చులకు వినియోగించుకుంటున్నారు.  ప్రస్తుత తన పరిస్థితికి ఆయన ఏమి విచారించడం లేదు. ఆనందంగానే ఉన్నారు. అంతకుముందు కుటుంబ సభ్యులు  ఆర్ధిక పరిస్థితి కోసం  ఏదైనా  చేసి ఉండాల్సింది అన్నపుడు కూడా నవ్వి ఊరుకునేవారట. ...
  • అశ్వద్ధామ ఇంకా బతికే ఉన్నాడా ? ఇది నిజమేనా ??  లేక కల్పితమా ? కేవలం ఆయనకున్న శాపాన్ని అనుసరించి కథలు  ప్రచారంలో కొచ్చాయా ?  అసలు కథ లోకి వెళ్లేముందు అశ్వద్ధామ ఎవరో తెలుసుకుందాం.  అశ్వద్ధామ ద్రోణాచార్యుని కుమారుడు.  అశ్వద్ధామ కు ఆ పేరు ఎలా వచ్చింది ? దీని వెనుక ఓ చిన్న కథ ఉంది.  కృపాచార్యుని చెల్లెలైన కృపిని ద్రోణాచార్యునికిచ్చి వివాహం చేశారు . వారిద్దరికీ జన్మించిన కుమారుడే అశ్వద్ధామ . అశ్వద్ధామ జన్మించినప్పుడు గుర్రం లాగా అరిచాడట . అందువల్ల ఆ బాలుడికి " అశ్వద్ధామ " అని ఆకాశవాణి పేరుపెట్టడం జరిగిందని పురాణాలలో పేర్కొన్నారు. ఇతగాడు పాండవద్వేషి. కృష్ణుడి ద్వారా శాపం  పొందటం మూలానా ఇంకా అడవుల్లో తిరుగుతున్నాడని అంటారు.  వీటిపై కూడా పలు కథనాలు ఉన్నాయి.  నమ్మడం .. నమ్మకపోవడం  పక్కన బెట్టి  జస్ట్  తెలుసుకొండి అసలు విషయం ఏమిటో ? వీడియో  చూడండి ...  vedeo courtesy... eyecon facts...
  • వేటూరి పాటలు కొందరికి నచ్చక పోవచ్చు.   కానీ ఆయన పాటలు వేలమందిని అలరించాయి. లక్షలమందిని ఉర్రూతలూపాయి. అందులో సందేహమే లేదు.  "" వానకారు కోయిలనై తెల్లవారి వెన్నెలనై ఈ ఎడారి దారులలో ఎడద నేను పరిచానని కడిమి వోలె నిలిచానని ""అంటూ ఆయన లిఖించిన" మేఘసందేశం "ఎన్నేళ్ళు గడిచినా శతాబ్దాలు దాటినా ఆ పరిమళం గుబాళిస్తూనే ఉంటుంది . ‘ఆరేసుకోబోయి పారేసు’కున్న అల్లరి పాటకు తెలుగు ప్రేక్షకులతో ఈలలు, కేరింతలు, కేకలు వేయించిన ఘనత వేటూరి సుందరరామమూర్తిది. అదే సినిమాలో ఆయన ‘కోకిలమ్మ పెళ్లికి కోనంతా పందిరి’ వేసిన వైనం ఆ స్థాయి గుర్తింపునకు నోచుకుందా అంటే సందేహమే. జనామోదం అలానే ఉంటుంది మరి. ‘నిన్న మొన్న తుళ్లి తుళ్లి తూనీగల్లే ఎగిరిన పిల్లదానికొచ్చింది కళ, పెళ్లికళ’ అంటూ సుతారంగా, సున్నితంగా సంపెంగ రెక్కలతో సరాగమాడిన గీతర్షి ఆయన. 1974లో గీత రచయితగా పరిచయమైనా, ఆయన ఘన సినీ యానం మాత్రం అలా 1977లో ప్రారంభమైంది. ఒక్కసారి వెనక్కి చూస్తే, 1978లో వచ్చిన ‘సిరిసిరి మువ్వ’ సుందరరామమూర్తి ప్రతిభకు నిలువెత్తు అద్దమైంది. ఆ తరువాత మూడు దశాబ్దాల పాటు ఆయన పాటల తేరు ఊరేగడానికి ఆ సినిమా ఓ రహదారి అయింది. పడికట్టు పదాల దొంతరలు వదిలేసి, ‘ఎవరికెవరు ఈ లోకంలో ఎవరికి ఎరుక... ఏరు దారెటు పోతుందో ఎవరినీ అడగక...’ అంటూ ఒకింత వేదాంతంతో వేటూరి తానేమిటో ఆవిష్కరించుకున్నారు. ఇక అంతే... పదేళ్ల పాటు ఎన్నెన్ని సినిమాలకు ఆయన సింగిల్‌ కార్డు గేయ రచయితగా నిలిచారో లెక్క లేదు. చక్రవర్తి, ఇళయరాజా, కీరవాణి, రాజ్‌కోటి... ఎందరో సంగీత దర్శకులు ఏరి కోరి ఆయనే కావాలని తమ బాణీలకు పాటలు రాయించుకున్నారు.  కె. విశ్వనాథ్ నుంచి కె. రాఘవేంద్రరావు, ఎ. కోదండరామిరెడ్డి, శేఖర్ కమ్ముల, గుణశేఖర్‌ల దాకా ఎందరో దర్శకులకు ఆయన హాట్‌ఫేవరెట్. మూడు దశాబ్దాలకు పైగా ఆయన కలం అందించిన పాటలు దాదాపు 5,000 పైనే ఉంటాయని ఓ అంకెల అంచనా.  1970లలో సినిమా నిర్మాణంలో పెరిగిన వేగం, వ్యాపారాత్మక పాటల కోసం నిర్మాతలు రోజులూ వారాలూ ఎదురుచూసే ధోరణికి స్వస్తి చెప్పింది. అనుకున్నది తడవుగా సన్నివేశానికి అతికే పాటలు, ఇచ్చిన ట్యూన్‌కు అనుగుణంగా చెక్కిన పద సముదాయం గుబాళించే పాటలు వెంట వెంటనే రాయాల్సి వచ్చిన సంక్లిష్ట సంధిలో తన కోసం సిద్ధమైన సింహాసనాన్ని వేటూరి సరైన సమయంలో అధిరోహించారు. ట్యూన్ వినిపిస్తే అరగంటలో ఆయన ఫోనులోనే పాట వినిపించేవారని చెప్పుకుంటారు. ‘శంకరాభరణం’ లాంటి క్లాసిక్స్‌కి, ‘వేటగాడు’, ‘జగదేకవీరుడు - అతిలోకసుందరి’ వంటి ఫక్తు ఫార్ములా సినిమాలకు సమాంతరంగా సాహితీ గౌరవం కలిగిన పాటలు రాస్తూ, ఆయన తన ప్రతిభను ప్రపంచానికి స్పష్టం చేశారు.  ‘ఓంకారనాదాను సంధానమౌ గానమే శంకరాభరణము...’ అని ఒక చేత్తో రాస్తున్న కాలంలోనే ‘ఆకుచాటు పిందె తడిసె..కోక మాటు పిల్ల తడిసె’ అంటూ యువతరానికి చక్కిలిగిలి పెట్టే పాటలు మరో చేత్తో రాసి చలాయించుకున్నారు. ‘అచ్చెరువున..విచ్చిన కన్నులతో’ రసహృదయుల్ని తన్మయానికి లోను చేశారు. అలవోకగా, అతి సుందరంగా మాటలతో ప్రయోగాలు చేసి పాటలల్లిన మాంత్రికుడు ఆయన. మైనా పిట్టలు ‘జిలిబిలి పలుకులు చిలిపిగ పలికిన’ సోయగాన్ని ఆయన ‘సితార’లో అక్షరబద్ధం చేస్తే ఇళయరాజా స్వరమాలిక కూర్చి అజరామరం చేశారు. ‘కలలారని పసిపాప తలవాల్చిన ఒడిలో తడినీడలు పడనీకే ఈ దేవత గుడిలో’అని లేబ్రాయపు ప్రియురాలికి ఆయన చేరవేసిన ‘గీతాంజలి’ ఎన్నటికీ సుమదళ సుకుమారమే. ‘ఎన్నెల్లుతేవే ఎదమీటిపోవే’ అంటూ ‘పంతులమ్మ’కు ఆయన శ్రుతి చేసిన పున్నాగపూల సన్నాయి సినీ సంగీత ప్రియుల వీనులకు విందు చేస్తూనే ఉంటుంది. అంతర్లీనంగా ‘వీణ వేణువైన మధురిమ’లా పల్లవిస్తూనే ఉంటుంది. ఆయనకే తెలిసిన ‘ఎడారి కోయిల’లు, ‘తెల్లారని రేయి’లు కోకొల్లలు. కడలి తరంగమంత జీవన విషాదాన్ని ‘బ్రతుకంటే మృతి కంటే చేదైన ఒక తీపి పాట...’ అంటూ సంక్షిప్తీకరించడం సుందరరామమూర్తి కంటే వేరెవరికి తెలుసు? ‘వేణువై వచ్చాను భువనానికి... గాలినై పోతాను గగనానికి’ అన్న జీవన క్రోడీకరణ ఆయనకే సాధ్యం. వెరసి ఒక గంధర్వ కవిత్వపు కుంచె భువిపై దిగి, 1936 నుండి 2010 దాకా 74 ఏళ్ల పాటు ‘వేదం’లా, ‘అణువణువున నాదం’లా, ‘పంచప్రాణాల నాట్యవినోదం’లా విలసిల్లి, ‘నిర్వాణ సోపానమధిరోహించిన అక్షరాలా అమృతమూర్తి వేటూరి సుందరరామమూర్తి. ఈరోజు స్వర్గీయ వేటూరి సుందరరామమూర్తి జన్మదినం సందర్భంగా ఆ మహా కవికి హృదయపూర్వక స్మృత్యంజలి.  ------  Nageswararao Kesiraju...
  • (సుశ్రీ )...........................................   నరీందర్ కుమార్ ఆ మ్యాపు మీదకు వంగి పరిశీలనగా చూస్తున్నాడు. అమెరికన్లు తయారు చేసిన కాశ్మీర్ మ్యాప్ అది.  “పాయింట్ 9842 …. ఇదిగో ఇక్కడుండి” అనుకున్నాడు మ్యాప్ లోని ఆ పాయింట్ పై వేలుంచి…. ఆ తరువాత ఈశాన్య దిశగా దృష్టిని పోనిచ్చాడు…. ఒక చోట ఆయన చూపులు ఆగిపోయాయి….కళ్లు పెద్దవయ్యాయి…. ఆశ్చర్యం…. ఆ తరువాత కోపం … ఉప్పెనలా పొంగుకొచ్చాయి. “ ఈ మ్యాప్ తప్పు…. మన దేశానికి చెందిన భూభాగాన్ని పాకిస్తాన్ భాగంగా చూపించారు. ఈ మ్యాప్ శుద్ధ తప్పు” అని గట్టిగా అరిచాడు నరీందర్ కుమార్. అది 1978. కాశ్మీర్ లోని గుల్మార్గ్ లో ఉన్న హై యాల్టిట్యూడ్ వార్ఫేర్ స్కూల్ (ఎత్తైన ప్రదేశాల్లో యుధ్దం చేయడంలో శిక్షణనిచ్చే కేంద్రం) లో నరీందర్ కుమార్ కమాండెంట్. మ్యాప్ లో దురాక్రమణే కదా అని నరీందర్ కుమార్ ఊరుకోలేదు. కాగితంపై కలం రాతల వెనుల మానసిక దురాక్రమణల దురూహలుంటాయి. ఆ తరువాత జరిగే భౌగోళిక దాడులకు అవి ముందస్తు సూచనలు. మన నేల పాకిస్తాన్ ది ఎలా అవుతుంది? ఈ ఒక్క ఆలోచన నరీందర్ కుమార్ ను నిద్రపోనీయలేదు. కొద్ది రోజుల్లోనే ఆయన పాయింట్ 9842 కి తన వెళ్లేందుకు తన పర్వతారోహకుల బృందంతో సిద్ధమయ్యాడు. మొత్తం తెల్లగా మృత్యువస్త్రంలా పరుచుకున్న మంచు… ఎక్కడ లోయ ఉందో …. ఎక్కడ అగాధం ఉందో తెలియదు…. కొద్ది గంటలు మాత్రమే సూర్యరశ్మి ఉంటుంది…..ఆ తరువాత అంతా చీకటే…ఇక ఉష్ణోగ్రత ….. మైనస్ 40 డిగ్రీలు…. అదొక హిమానీ నదం. అంటే చలికాలంలో శిలాఖండంలా ఉంటుంది. ఎండకి కరిగి నదిగా మారుతుంది. ఏప్రిల్ నెల వచ్చే సరికి ఆ మంచు ఖండాలపై నల్ల గులాబీలు మొలుస్తాయి. ఆ నల్ల గులాబీలను బాల్టీ భాషలో సియా అంటారు. నలభై యాభై మైళ్ల వైశాల్యం ఉన్న హిమఖండం అది.... పీర్ పంజాల్, జన్స్ కార్, లడాఖ్, సాల్టోరో, కారకోరం, ఆగిల్ మంచుకొండలను దాటి నాలుగున్నర నెలల ప్రయాణం తరువాత ఆ హిమానీ నదం శిఖరాగ్రాన్ని చేరుకునేసరికి అక్కడ పాకిస్తానీ సిగరెట్ ప్యాకెట్లు, తిని పారేసిన ఆహారపొట్లాలు, పర్వతారోహణ సామగ్రి పడున్నాయి. పాకిస్తానీలు అక్కడకి వచ్చారని చెప్పేందుకు ఇవే సాక్ష్యాధారాలు. వాటిని పక్కన పారేసి నరీందర్ కుమార్ తనతో తెచ్చిన త్రివర్ణ పతాకాన్ని ఎగరేశాడు. మంచుకొండలపై మన పతాకం గర్వంగా రెపరెపలాడింది. అది ఏప్రిల్ 1981 నరీందర్ కుమార్ ప్రయత్నాలతో మన మంచుకొండలపై పాక్ పడగ విప్పుతోందన్న భయంకరమైన నిజం బయటపడింది. మన సేనావాహిని ఆ హిమానీ నదానికి వెళ్లేందుకు ప్రపంచంలోనే అతి ఎత్తైన బ్రిడ్జిని నిర్మించింది. 1984 నాటికి మన సైనికులు ప్రపంచంలోనే అతి ఎత్తైన యుద్ధభూమిపై స్థావరం ఏర్పాటు చేశారు. మేఘాలు కింద, మంచుకొండలు పైన ఉండే ఆ విచిత్ర స్థలికి చేరుకునేందుకు ఆపరేషన్ మేఘదూత్ అనే ప్రత్యేక ఆపరేషన్ నే నిర్వహించాల్సి వచ్చింది. ఆ హిమానీనదం మన చేతుల్లో ఉంటే కాశ్మీర్ సురక్షితం. పాక్ కుట్రలు పనిచేయవు. చైనా ఎత్తుగడలు ఫలించవు. ఆ హిమానీ నదాన్నే సియాచిన్ గ్లేసియర్ అంటారు. సియాచిన్ అంటే నల్లగులాబీలు పెరిగే చోటు. ఇప్పటికీ సియాచిన్ ను చేజిక్కించుకునేందుకు పాకిస్తాన్ కుట్రలు పన్నుతూనే ఉంది. కానీ సియాచిన్ మన చేతుల్లోనే ఉంది. నరీందర్ కుమార్ ప్రాణాలకు తెగించి చేసిన ఈ అత్యద్భుత సాహసానికి గుర్తుగా సియాచిన్ లో ఆర్మీ బేస్ క్యాంప్ కి కుమార్ క్యాంప్ అని పేరు పెట్టారు. అది నేలకి 4880 మీటర్ల ఎత్తున ఉంది. ఒక్క వ్యక్తి మ్యాప్ లో తప్పు చూసి ఉండకపోతే.....చూసిన తరువాత నాకెందుకులే అనుకోకుండా ముందుకు నడిచి ఉండకపోతే.... నాలుగున్నర నెలల పాటు మైనస్ 40 డిగ్రీల మంచుకొండలపై కాలినడకన ఎక్కి సియాచిన్ చేరుకుని ఉండకపోతే... కల్నల్ నరీందర్ ఈ సాహసోపేత యాత్ర చేసి ఉండకపోతే....ఏమై ఉండేదో ఒక్కసారి ఊహించుకొండి.  ఒక్క వ్యక్తి వల్ల భారతదేశపు చిత్రపటానికి కొత్త అర్థం వచ్చింది. మంచుకొండపై యుద్ధం చేసేందుకు ప్రత్యేక బ్రిగేడ్లు పుట్టుకొచ్చాయి. ఈ రోజు ప్రపంచం హై యాల్టిట్యూడ్ యుద్ధం ఎలా చేయాలో నేర్చుకునేందుకు భారతీయ మిలటరీ పాదాల దగ్గరికి వస్తోంది.  కల్నల్ నరీందర్ కుమార్ కి పర్వతారోహణ అంటే ప్రాణం. 1961 లో ఇలాగే మంచుకొండలు ఎక్కుతూంటే చలికి కాలు గడ్డకట్టుకుపోయింది. కాలికి నాలుగు వేళ్లు తెగిపోయాయి. అంటే కొండలు ఎక్కేటప్పుడు పట్టు ఉండదు. అయినా ఆయన పర్వతారోహణ ఆపలేదు. మనసు కొండలు ఎక్కిందే తప్ప ధైర్యం కొండెక్కలేదు. ఇరవై సార్లు 8000 మీటర్ల ఎత్తు ఎక్కాడు. 8000 మీటర్లంటే వాతావరణంలో ఆక్సిజన్ పూర్తిగా తగ్గిపోతుంది. ఊపిరి అందదు. అయినా పర్వతాలను ప్రేమిస్తూనే వచ్చారు కల్నల్ నరీందర్ కుమార్. ఇంకా ఆశ్చర్యం ఏమిటంటే సియాచిన్ కి మొట్టమొదటిసారి సాహసయాత్రకు బయలుదేరినప్పుడు నాన్ లయబిలిటీ అగ్రీమెంట్ అంటే పర్వతారోహణలో ప్రాణాలు పోతే నాదే బాధ్యత అని లిఖితపూర్వకంగా ఇవ్వాల్సి వచ్చింది. అంటే నిజంగా దేశమాత కోసం ప్రాణాలు పణంగా పెట్టేందుకు కల్నల్ కుమార్ సిద్ధమయ్యారన్నమాట.  కీర్తిచక్ర, పరమవిశిష్ట సేవా మెడల్, పద్మశ్రీ, సైనిక గూఢచర్యానికి ఇచ్చే సర్వోత్తమ మెక్ గ్రెగర్ మెడల్ వంటివి కల్నల్ కుమార్ ను వరించాయి. కానీ విషాదం ఏమిటంటే మన భద్రత కోసం ప్రాణాలు పణంగా పెట్టిన ఈ సాహస వీరుడి గురించి దేశానికి పెద్దగా తెలియదు. సియాచిన్ను, తద్వారా కాశ్మీర్ ను, తద్వారా దేశాన్ని కాపాడిన కల్నల్ కుమార్ గురించి పాఠ్యపుస్తకాల్లో ఎందుకు లేదు? ఇలాంటి వారి గురించి యువతరానికి తెలియకూడదనా? తెలిస్తే దేశభక్తి పేరుగుతుందనా? యువకుల్లో కర్తవ్యభావన పెరుగుతుందనా? పెరిగితే దేశాన్ని అమ్మేసేవాళ్ల ఆటలు సాగవనా? ( original by sri Raka sukdhakara rao )...
  •  ( Rajeshwar Rao Ravichettu )  ........................................... నేతాజీ' సుభాష్ చంద్రబోస్  దేశం  గర్వించదగ్గ గొప్ప స్వాతంత్ర్య సమరయోధుడు. ఒకవైపు గాంధీజీ నాయకత్వం‌ అహింసావాదం తోనే స్వరాజ్యం సిద్ధిస్తుందని పోరాటం సాగిస్తుంటే నేతాజీ సాయుధ పోరాటంద్వారా మాత్రమే ఆంగ్లేయులను దేశం నుంచి పారదోలడం సాధ్యమని ఆచరణలో చూపిన మహనీయుడు. భారత జాతీయ కాంగ్రేసుకు బోసు రెండు పర్యాయాలు అధ్యక్షుడిగా ఎన్నికైనప్పటికీ గాంధీతో  గల  సైధ్ధాంతిక విభేదాలతో ఆ పదవికి రాజీనామా చేశాడు. అహింసావాదం స్వాతంత్ర్య సాధనకు సరిపోదని, పోరుబాటయే పరిష్కారమని బోసు విశ్వసించాడు. ఈ లక్ష్యంతోనే ఆల్ ఇండియా ఫార్వార్డ్ బ్లాక్ అనే రాజకీయ పార్టీని కూడా స్థాపించాడు. జీవితకాలం‌లో 11 సార్లు ఆంగ్లేయులచే కారాగారంలో నిర్బంధించ బడ్డాడు. శత్రువు శత్రువు మనకు మిత్రుడనే అనే సూత్రంతో రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం (1939) ఆంగ్లేయులను దెబ్బ తీయటానికి సువర్ణవకాశంగా భావించిన నేతాజీ యుద్ధం ప్రారంభం కాగానే ఆంగ్లేయుల కూటమిపై పొరాటానికి రష్యా కూటమిలోని మిత్రదేశాలైన జర్మనీ, జపాను దేశాలలో పర్యటించాడు. జపాను సహాయంతో భారత యుద్ధ ఖైదీలు, రబ్బరు తోట కూలీలు, ఇతర  ఔత్సాహికులతో భారత జాతీయ సైన్యం  ను (ఆజాద్ హింద్ ఫౌజ్) ఏర్పాటు చేశాడు. జపాను తోడ్పాటుతో సైనిక, ఆర్థిక, దౌత్య సహకారాలతో ఆజాద్ హింద్ ప్రభుత్వాన్ని సింగపూర్ లో ఏర్పరచాడు. బ్రిటిష్‌కూటమిపై పోరాటానికి సేకరించిన నిధులతో రూ 50లక్షల మూలధనంతో‌ రంగూన్‌లో ఆజాద్ హింద్ బ్యాంక్‌ను ఏర్పాటుచేశాడు. ప్రామిసరీనోట్ల రూపం‌లొ ఆజాద్ హింద్ కరెన్సీని ముద్రించాడు. నేతాజీ మరణానంతరం ఆడబ్బు ఏమైందీ తెలియరాలేదు. వియన్నాలో డా. మాధుర్ ద్వారా పరిచయమైన కాధలిక్ విశ్వాసి, ఆస్ట్రియాదేశస్తురాలైన ఎమిలీ షెంకీ ని బోసు 1937లో వివాహమాడారు. వారికి 1942లో అనితా బోస్ ఫాఫ్ అనే కుమార్తె జన్మించింది.  మనదేశం‌లో భాగమైన అండమాన్, నికోబార్ దీవులనుండి బ్రిటిష్‌వారిని పారదోలిన జపాన్ నేతాజీతో ఒప్పందం ప్రకారం ఆజాద్ హింద్ ఫౌజ్‌కు స్వాధీనం చేశారు. నేతాజీ ఆ ద్వీపాలకు షాహీద్, ఆజాద్‌లుగా నామకరణంచేసి డిసెంబర్ 30 1943 న భారత జాతీయ పతాకాన్ని ఎగురవేశాడు. నేతాజీ అదృశ్యం (1945) తదుపరి ఆప్రాంతాలు తిరిగి బ్రిటిష్ ఆధీనం‌లోకి వెళ్ళాయి. బోసు రాజకీయ అభిప్రాయాలు, జర్మనీ,  జపానులతో స్నేహంపై చరిత్రకారులు కొందరు వీటిని విమర్శిస్తే, మరి కొందరు వాస్తవిక దృష్టితో చేసిన ప్రయత్నాలుగా బోసును అభిమానిస్తారు. అతని జీవితం లాగే మరణం కూడా వివాదాస్పదమైంది. తైవాన్ లో జరిగిన విమాన ప్రమాదంలో బోసు 18 ఆగస్టు, 1945న మరణించాడని ప్రకటించినప్పటికీ అందులొంచి బయట పడి అజ్ఞాతం వెళ్ళాడని పలువురు నమ్ముతారు. నేతాజీ మరణానికి  చెందిన పత్రాలను నాటి కాంగ్రేస్ ప్రభుత్వంకానీ, ఈనాటి  యన్ డి ఏ  ప్రభుత్వం కానీ  పూర్తిస్థాయిలో ప్రకటించలేదు. అంతర్జాతీయ  సంబంధాలు వికటిస్తాయనే మిషతో సమాచార హక్కు ద్వారా చేసిన విజ్ఞప్తులనుకానీ, కోర్టు ఆదేశాలనుగానీ అమలుచేయడం‌ లేదు .  నేతాజీ బతికే ఉన్నారా ?  ఇదే విషయమై.. స్వాతంత్ర్యం వచ్చినప్పటి నుంచి ఇప్పటి వరకు భారత ప్రభుత్వం మూడు  కమిషన్‌లను వేసింది. కానీ ఏ ఒక్క కమిటీ సుస్ప‌ష్టంగా నివేదిక ఇవ్వ‌లేదు.1945 ఆగస్టులో తైవాన్‌లో జరిగిన విమాన ప్రమాదంలో బోస్ చనిపోయినట్లు  షోనావాజ్ కమిషన్ నిర్థారించింది. 1970లో ఏర్పాటైన జీడీ కోస్లా కమిషన్ కూడా ఇదే అభిప్రాయాన్ని వ్యక్తపరిచింది.నేతాజీ కుటుంబ సభ్యులు మాత్రం ఈ అభిప్రాయాన్ని తీవ్రంగా ఖండించారు.ఈ రెండు కమిషన్‌లు వాస్తవాలను వెల్లడించడంలేదని నేతాజీ కుటుంబ సభ్యులు వాదిస్తున్నారు. అంతేకాక ఎన్డీయే ప్రభుత్వం నెహ్రూకు సంబంధించి ఇటీవ‌ల బయటపెట్టిన నివేదిక కూడా పలు అనుమానాలకు తావిస్తోంది.నేతాజీ చనిపోయారని ప్రకటించిన తర్వాత కూడా నెహ్రూ నేతాజీ కుటుంబంపై నిఘా పెట్టారన్నది సంబంధిత నివేదిక సారాంశం. ఏదేమైనా. నేతాజీకి సంబంధించిన నిజాలు వెలుగు చూస్తే జాతికి ఎంతో మేలు. లేకుంటే స్వాతంత్ర్య సంగ్రామంలో కీల‌క పాత్ర పోషించిన నెహ్రూ లాంటి నాయ‌కుల‌పై అనుమానాలు త‌ప్ప‌వు. ఈవేళ  ఆ  మహనీయుని  జన్మదినం   (23 జనవరి 1897- 18 ఆగస్టు 1945 ?) దేశాన్ని త్రికరణ శుధ్దిగా ప్రేమించిన నేతాజీ జయంతిని ‘దేశ్ ప్రేమీ’ దివస్‌గా జరుపుకుంటూ ఆయన త్యాగాలను స్మరించుకుందాం. దేశం ఎదుర్కొంటున్న సమస్యల పరిష్కారానికి మనంకూడా త్రికరణశుధ్ధిగ కృషిచేద్దాం. ...
  • ప్రవచనకర్తగా తెలుగు రాష్ట్రాల్లో సుపరిచితులైన చాగంటి కోటేశ్వరరావు  ఇకపై  ప్రవచనాలు చెప్పడం మానివేయాలనే యోచనలో ఉన్నట్టు సమాచారం.  తనపై  కేసులు పెట్టడంతో చాగంటి వారు మనస్తాపం చెందారని తెలుస్తోంది.ఈ నేపథ్యంలో కుటుంబ సభ్యులు కూడా ప్రవచనాలు  చెప్పే కార్యక్రమాలకు  స్వస్తి పలకాలని చాగంటిపై ఒత్తిడి తెస్తున్నట్టు  సమాచారం.  నాలుగు  రోజుల క్రితం కృష్ణుడి గొప్పతనం వివరించే క్రమంలో చాగంటి చేసిన వ్యాఖ్యల పట్ల యాదవులు  ఆగ్రహం  వ్యక్తం  చేశారు. ఈ క్రమం లోనే  హైదరాబాద్, విశాఖపట్టణం, విజయవాడ ఇలా తెలుగు రాష్ట్రాల నలుమూలలా తమ మనోభావాలు దెబ్బతిన్నాయంటూ అఖిల భారత యాదవ సంఘం ప్రతినిధులు పోలీసులకు ఫిర్యాదు చేశారు. చాగంటి పై వివిధ పోలీస్ స్టేషన్లలో కేసులు నమోదయ్యాయి.  ఈ పరిణామాలతో చాగంటి  యాదవులకు  క్షమాపణలు  కూడా చెప్పారు. గత ఏడాది కూడా కొన్ని వ్యాఖ్యలు వివాదాస్పదమైనాయి. వీటన్నిటిని దృష్టిలో ఉంచుకుని  అసలు ప్రవచనాలే మానేస్తే ఈ బాధ ఉండదని భావిస్తున్నారట.  తనకు తానుగా చాగంటి వారు ఏనిర్ణయం ప్రకటించలేదు....
  • రాందేవ్ బాబా.. పరిచయం అక్కరలేని పేరు.. ఈ యోగా గురు చేసే ఆసనాలు, విన్యాసాలు అన్నీ ఇన్నీ కావు.. తాజాగా ఆయన తనలోని మరో ప్రతిభను బయటకు తీశారు. అదే కుస్తీ.. బుధవారం ప్రొ రెజ్లింగ్‌ లీగ్‌ ప్రచార బౌట్లో 2008 ఒలింపిక్‌ రజత పతక విజేత ఉక్రెయిన్ రెజ్ల‌ర్ స్టాద్నిక్‌తో బాబా తలపడ్డారు. ఈ స్నేహపూర్వక పోరులో రామ్‌దేవ్‌ బాబా ఏకంగా 12-0తో గెలిచారు. ప్రచారం కోసం నిర్వహించిన కార్యక్రమం కావడంతో బాబా విజయానికి స్టాద్నిక్‌ సంపూర్ణ సహకారాన్ని అందించాడు. నాలుగు పాయింట్లతో ఖాతా తెరచిన రాందేవ్, వరుస పాయింట్లు సాధిస్తూ 7-0 ఆధిక్యంలోకి వెళ్లి.. బౌట్ ముగిసేసరికి మరో ఐదు పాయింట్లు సాధించారు. ఒలింపిక్ ప్లేయర్‌కు కనీసం ఒక్క పాయింట్‌ను కూడా కోల్పోకపోవడం విశేషం. 2008 ఒలింపిక్స్ లో సుశీల్ కుమార్ స్టాద్నిక్‌ చేతిలో మొదటి రౌండ్ లోనే ఓడిపోయాడు. ఆ తర్వాత స్టాద్నిక్‌ ఫైనల్స్ చేరడంతో సుశీల్ రెప్ ఛేజ్ పద్దతిలో విజయాలు నమోదు చేసి కాంస్య పతకాన్ని సాధించాడు. vedeo  courtesy... nyusu digital media ...
  • (సుశ్రీ).....................................   ఒక్కోసారి  జీవితంలో  ఊహించని సంఘటనలు  జరుగుతుంటాయి.  దాంతో  మన ఆశలు కలలు తల్లక్రిందులవుతాయి. అయినా క్రుంగి పోకూడదు.  ధైర్యంగా పరిణామాలను  ఎదుర్కోవాలి.   ఏదీ మనచేతిలో లేదు. పోరాటం మినహా. అలాంటి  స్ఫూర్తి నిచ్చే కథనం ఇది. చదవండి.  ఆర్థర్ ఆష్.... ప్రపంచ చరిత్రలోనే ప్రతిష్ఠాత్మక వింబుల్డన్ ను గెలుచుకున్న తొలి నల్లజాతీయుడు.... ... 1983 లో గుండెకు శస్త్రచికిత్స చేయించుకుంటూండగా పొరబాటున కలుషిత రక్తం ఎక్కించడంతో ఆయనకు ఎయిడ్స్ వ్యాధి వచ్చింది. .. ఈ వార్త విని ఆష్ అభిమానులు మిన్ను విరిగి మీద పడ్డట్టు ఖిన్నులయ్యారు. వేలాది మంది కన్నీటి లేఖలు వ్రాశారు. .. అందులో ఒక అభిమాని "మీకే ఎందుకు ఇంత భయంకరమైన వ్యాధి వచ్చింది. " అని చాలా బాధతో వ్రాశాడు. "అసలు దేవుడికి మిమ్మల్నే బాధ పెట్టాలని ఎందుకు అనిపించిందో?" అని అడిగాడు. .. దానికి ఆష్ ఇలా జవాబిచ్చాడు. .. "యాభై మిలియన్ల మంది పిల్లలు టెన్నిస్ ఆడితే అందులో యాభై లక్షలమందికే ఆట సరిగ్గా అబ్బుతుంది." "అందులో అయిదు లక్షల మందే ప్రొఫెషనల్ టెన్నిస్ ఆటగాళ్ల స్థాయికి చేరుకుంటారు..." "అందులో యాభై వేల మంది మాత్రమే టోర్నమెంట్ సర్క్యూట్ ఆటల స్థాయికి వస్తారు...." "వారిలో అయిదు వేల మంది మాత్రమే గ్రాండ్ స్లామ్ స్థాయికి ... అంటే వింబుల్డన్....అమెరికన్ ఓపెన్... ఆస్ట్రేలియన్ ఓపెన్... ఫ్రెంచ్ ఓపెన్ ల స్థాయికి వెళ్తారు. వారిలో యాభై మంది మాత్రమే వింబుల్డన్ లో గట్టిపోటీనిస్తారు." "వారిలో నలుగురే సెమీఫైనల్ కి వెళ్తారు." "అందులో ఇద్దరే ఫైనల్ కి వస్తారు....." "అలా ఫైనల్ లో గెలిచిన వాడే వింబుల్డన్ విజేత అవుతాడు... కప్ ను చేజిక్కించుకుంటాడు...." "కప్పును గెలుచుకున్న నాడు నేను ... "దేవుడా ... నాకే ఎందుకింత ఆనందాన్నిచ్చావు" అని అడగలేదు.   ఈ కష్టం వచ్చిపడినప్పుడు "దేవుడా నాకే ఎందుకీ కష్టాన్నిచ్చావు" అని మాత్రం ఎందుకు అడగాలి? . ...
  • (రాజేశ్వర్ రావు రావిచెట్టు)  ............................. అందాలన్నీ రాశిగాపోసి ఆ రాశికి ప్రాణంపోస్తే ! బంగారానికి సువాసన వుంటే !! విజ్ఞానాన్వేషకుడైన ప్రతీ ఒక్కరికీ వేలాదిసంవత్సరాలుగా మానవుడు నమోదుచేసుకున్న సమాచారం ఉచితంగా అందుబాటులోకివస్తే ...... ఈ ప్రపంచం, ఈ ప్రపంచం ఈజీవితం ఎంత సుందరంగా, ఎంత నందనవనంగానూ ఉంటుంది కదా! తొలుత పేర్కొన్న రెండింటి సాధ్యాసాధ్యాల విషయమేమోగానీ మూడవదాన్ని మనకు ఆవిష్కృతం చేస్తున్నది “వికీపీడియా” ఎక్కడ బతికినా పుట్టిన ఊరుతోపాటు నీడనిచ్చిన చెట్టునుసైతం తల్చుకొవాలని పెద్దలు చెబుతారు. ‘మాతృదేవోభవం పితృదేవోభవా, ఆచార్యదేవో భవా’ తలిదండ్రులతోపాటు చదువుచెప్పిన గురువుకు సమాన స్థానమిచ్చాము. అవసరమైన సమాచారాన్ని అడిగిందే తడవుగా మనకు అందజేస్తున్న అంతర్జాల ‘వికీపీడియా’ ను  ఓసారి తలచుకోవడం మన కనీస బాధ్యత.  ఇది అతి సంక్షిప్త పరిచయం.  వికీపీడియా కు 16 సంవత్సరాలు.  వికీపీడియా అంతర్జాలాధారిత బహుభాషాయుతంగానూ ఉచితంగానూ అందుబాటులోనుండే నిఘంటువు. సాండియాగోలోనున్న బోమిస్ జిమ్మీవేల్స్ లారీసాంగర్ అనే ఇద్దరు ఔత్సాహిక సమాచార సాంకేతిక శాస్త్రవేత్తల సమిష్టిగా 15 జనవరి 2001న ప్రారంభించిన ప్రయోగం తొలుత “న్యూపీడియాగానూ తదుపరి వికీపీడియాగానూ రూపాంతరం చెందింది. వీరికి పూర్వం రిక్ గేట్స్ అనే మరో సమాచార శాస్త్రవేత్త 1993లోనే ఆన్‌లైన్ నిఘంటువును రూపొందించడానికి ప్రయత్నించాడు. మరో సమాచార శాస్త్రజ్ఞుడు  రిచర్డ్ స్టాల్‌మన్ మరో ఆన్‌లైన నిఘంటువు ను ప్రవేశపెట్టినప్పటీకీ కాలక్రమం‌లో వికీపీడియా ప్రజాదరణ పొందింది. ' అలెక్సా ఇంటర్నెట్'  అనే అంతర్జాల సందర్శకుల సమాచార విశ్లేషణ  సంస్థ ఆగస్ట్ 2015 నాటికి అంతర్జాలం‌లో  అత్యధికసంఖ్యలో సందర్శకులు  వీక్షించే వెబ్‌సైట్లలో ఆరవదిగా పేర్కొన్నది. సగటున నెలకు 49కోట్ల 50 లక్షలమంది అంతర్జాల వాడకందారులు వికీపీడియాను సందర్శిస్తారని వెల్లడించింది. WMFఅనే మరో విశ్లేషణ  సంస్థ సందర్శకు లు నెలలో 18 బిలియన్ పేజీల సమాచారాన్ని  చదువుతారని వెల్లడించింది. ఇంత ప్రజాదరణగల వికీపీడియా ప్రకటనలను అంగీకరించదు. ఒక్కసారి ప్రకటనలకు తావిస్తే తమ లక్ష్యమే దెబ్బతింటుందని నిర్వాహకులు చెబుతున్నారు. ప్రతీ సంవత్సరం డిసెంబర్ నెలలో పాఠకులనుండి విరాళాలను కొరుతుంది. $30 గానీ వందరూపాయలుగానీ కనీస విరాళం. అవకాశముంటే మీరుకూడా ఈ డిసెంబరులో వికీపీడియాకు ఆసరా ఇవ్వండి.  లాంగ్ లివ్ వికీ పీడియా!...
  • (మల్లారెడ్డి దేశిరెడ్డి)    .......................      నరేంద్రనాథ్  ఎంతోమంది  మత నాయకులను కలుసుకున్నాడు. వాస్తవంగా వారెవ్వరూ, "దేవుడు ఉన్నాడా "లేడా ? అన్న అతని ప్రశ్నకు సరైన సమాధానం ఇవ్వలేదు, ఇది అతని ఆధ్యాత్మిక అశాంతిని మరింతగా పెంచి ఇటువంటి చిక్కుపరిస్థితిలో, కలకత్తాకు కొద్ది దూరంలో, దక్షిణేశ్వరంలో ఒక సాధువు ఉన్నాడని తన ఆచార్యుడైన విలియం హేస్టీ చెప్పిన మాటలు గుర్తుకు వచ్చాయి. ఆ విధంగా 1881 లో ఆధునిక భారతదేశపు దివ్యద్రష్ట అయిన శ్రీరామకృష్ణులకి స్వామికి పరిచయం కలిగింది. తొలిసారి తన గురువు రామకృష్ణ పరమహంసను కలువగానే,రామకృష్ణ గారు మాట్లాడుతూ స్వామితో ఇలా అన్నారు ఏంత కాలమునకు వచ్చితివోయి,ఇంత కాలం నాపై నీకింత నిర్దాక్షిణ్యమేలనయ్యా ,ప్రపంచ ప్రజల తుచ్చమైన ప్రసంగాలతో నా చెవులు చిల్లులు పడుచున్నవి నాయనా, నీవు నరుడనబడే సనాతన ఋషివి,మానవజాతిలో బాధలను రూపుమాపుటకై అవతరించిన నీవు నిజంగా నారాయణుడవు అని అంటూ వివేకానందుని  ఆనందముతో ఆలింగనము చేసుకున్నారు. ఆప్పుడు స్వామి  శ్రీరామకృష్ణుల వారితో ఇలా అడిగినాడు "అయ్యా! మీరు దేవుణ్ణి చూశారా ? "అందుకు "ఔను ! నేను భగవంతుణ్ణి చూశాను!నిన్నిప్పుడు చూస్తున్న దానికన్నా స్పష్టంగా చూశాను!"అని స్వామికి శ్రీరామకృష్ణులు సమాధానమిచ్చారు.స్వామికి నాడు తన సొంత అనుభూతి ద్వారా దేవుణ్ణి దర్శించిన ఒక మనిషి లభించాడు. స్వామికి అనుమానం తొలగిపోయింది,ఇక శిష్యునిగా శిక్షణ ప్రారంభం శ్రీరామకృష్ణులు నరేంద్రుణ్ణి అనేకరకాలుగా పరీక్షించారు. దానికి ప్రతిగా, శ్రీరామకృష్ణులు తాను అనుభూతి చెందినట్టు వర్ణించిన ఆధ్యాత్మికస్థితులలో నిజం ఎంత వరకు ఉందో తెలుసుకోవడానికి ఆయనను అనేకవిధాలుగా నరేంద్రుడు కూడా పరీక్షించి చూశాడు. క్రమక్రమంగా నరేంద్రుడు తన గురుదేవులకు శరణాగతుడయ్యాడు. తన అంతులేని ఓరిమితో శ్రీరామకృష్ణులు తన యువ శిష్యుని యొక్క సంప్రదాయ వ్యతిరేక ధోరణిని అణగార్చి, సంశయస్థితిలో నుంచి దృఢనిశ్చయానికి, ఆవేదన నుండి ఆధ్యాత్మిక ఆనందానికి అతనిని తీసుకొనిపోయారు. కానీ శ్రీరామకృష్ణులందించిన మార్గదర్శకత్వం కన్నా ఆయన ప్రేమయే ఆ యువ శిష్యుని మనస్సును మరింతగా చూరగొన్నది. అదే ప్రేమను అంతే నిండుదనంతో ఒక శిష్యుడిగా తిరిగి గురువుకు అందించాడు,తన గురువు శ్రీరామకృష్ణులు జబ్బుపడినప్పుడు ఆయనకి చికిత్స కోసం ఆయనని కలకత్తా పొలిమేర్లలో కాశీపూర్ కు తరలించారు. అక్కడనే తన గురువు ఆధ్వర్యంలో నరేంద్రుడి చివరి విడత శిక్షణాకార్యక్రమం మొదలైంది.ఆ సమయంలో నరేంద్రుడు చాలా తపస్సాధనలను చేశాడు.. తన మహాసమాధికి మూడునాలుగురోజుల ముందు శ్రీరామకృష్ణ గురుదేవుల వారు తన ఆధ్యాత్మికశక్తినంతా నరేంద్రుడికి ధారపోసి, "ఇప్పుడు నీకిచ్చిన శక్తితో మహాత్కార్యాలు సాధించబడతాయి", దాని తర్వాతే నువ్వు నీ ధామానికి చేరుకుంటావుని గురువుదేవులు చెప్పారు, గురుదేవులు 1886 వ సంవత్సరం ఆగస్టునెలలో మహాసమాధి చెందిన తర్వాత నరేంద్రుడి నాయకత్వంలో శిష్యులందరూ బారానగర్లో సన్యాస దీక్ష  తీసుకున్నారు. నరేంద్రుడు భారానగర్ లో గడిపిన దినాలన్ని అధ్యయనంలోనూ, ఆధ్యాత్మికసాధనలతో మహదానందంగా గడిచాయి. కానీ స్వామికి పరివ్రాజక జీవితం గడపాలన్న ఒక కోరికతో నరేంద్రుడు కూడా 1888 చివరిభాగం నుంచి అనేకసార్లు మఠం విడిచి యాత్రలు  చేశారు. స్వామీజీ ఎక్కడికి వెళ్ళినా, అక్కడి ప్రముఖ ప్రదేశాలు, వ్యక్తులు ఆయనను ఎక్కువగా ప్రభావితం చెయ్యలేదు. సామాన్య ప్రజానీకపు దుర్భరదారిద్ర్యం, బాధలు ఆయన యొక్క హృదయాన్ని కలచివేశాయి. ఇంచుమించుగా మూడేళ్ళపాటు, తరచుగా కాలినడకన తను ప్రయాణించి, స్వామీజీ భారతదేశాన్ని తనకు తానుగా చూసి తెలుసుకున్నారు.. గొప్ప ఉద్వేగంతో ఆయన కన్యాకుమారిలో కుమారీ దేవి విగ్రహం ముందు సాగిలపడి ఆ తర్వాత సముద్రం ఈది,దక్షిణ తీరంలో కొద్దిదూరంలో నీటిమధ్యవున్న ఒక కొండరాయిని చేరుకుని అక్కడ ఆరాత్రంతా తను తీవ్రమైన ధ్యానంలో మునిగిపోయారు.  భరతమాత యొక్క భూత,భవిష్యత్,వర్తమాన విషయాల గురించి  అథ:పతనానికిగల కారణాలు గురించి, తిరిగి ఉద్ధరించేందుకు తిరిగి చేయ వలసిన తగిన పద్ధతుల గురించి ఆయన ధ్యానం చేశారు. భారతదేశ పేదప్రజానీకానికి కావలసిన సహాయాన్ని కోరడానికి, తద్వారా తన జీవితపు మహాత్కార్యానికి ఒక రూపు నివ్వడానికి,పాశ్చాత్యదేశాలు ప్రయాణించాలి అనే అతి ముఖ్యమైన నిర్ణయాన్ని ఆయన ఇక్కడే తీసుకున్నారు ఈ క్రమం లోనే ఖేత్రీమహారాజుకు కొడుకు పుట్టిన వేడుకలకు రావలసిందిగా ఆయనకి ఆహ్వానం అందింది. మహారాజు స్వామీజీని సాదరంగా ఆహ్వానించి ఆయన ప్రయాణానికి కావలసిన అన్ని ఏర్పాట్లనూ చేయిస్తానని మాటయిచ్చారు. ఇక్కడే,స్వామి మహారాజుగారి విన్నపం మేర "వివేకానంద" అన్న పేరును పెట్టుకున్నారు. తాను మాట ఇచ్చినట్టుగానే మహారాజుగారు తన వ్యక్తిగత కార్యదర్శిని స్వామితో పాటు పంపి,స్వామికి బొంబాయినుండి ప్రయాణానికి కావలసినట్టి అన్ని ఏర్పాట్లను చేయించారు. అమెరికాకు స్వామీజీ 1893 మే 31 వ తేదీన వెళ్లారు. స్వామి వివేకానందులు చైనా,జపాన్,కెనడాల మీదుగా ప్రయాణించి చికాగో నగరానికి జులై మధ్యభాగంలో చేరుకున్నారు. కాంటన్ లో ఆయన కొన్ని బౌద్ధవిహారాలను దర్శించారు. విశ్వమత మహాసభలో తగిన ఆహ్వానపు పరిచయపత్రాలు లేనిదే ఎవ్వరినీ అందులో పాల్గొనడానికి అనుమతించరనీ తెలుసుకుని నిరాశ చెందారు.దారి తప్పిపోయినట్టు తనకు తోచినా దేవుడిమీద భారంవేసి చికాగోకన్నా చౌకగా ఉండే బోస్టన్ నగరానికి వెళ్ళారు. తాను ప్రయాణించే రైలులో ఆయనకు మిస్ కాథరిన్ సాన్ బర్న్ తో పరిచయమయింది. ఆమె తన అతిథిగా ఉండమని స్వామీజీని ఆహ్వానించింది. ఆమె ద్వారా స్వామీజీకి హార్ వార్డ్ విశ్వవిద్యాలయ ఆచార్యుడైన జాన్ హెన్రీ రైట్ మహాశయునితో పరిచయం కలిగింది. సర్వమత మహాసభ అధ్యక్షునికి స్వామీజీని గురించి ఒక పరిచయపత్రాన్ని డా.రైట్ ఇచ్చారు. అందులో ఒక వాక్యంగా, "విద్యాధికులైన మన ఆచార్యులందరినీ ఏకం చేసిన దానికన్నా ఎక్కువ జ్ఞానవంతుడైన మనిషి ఇక్కడ ఉన్నాడు", అని వ్రాశాడు. సర్వమత మహాసభ జరిగేనాటికి ఒకటి లేదా రెండురోజుల ముందు స్వామీజీ చికాగోకు తిరిగి వచ్చారు. కానీ ఆయన దిగులుకుతోడు ప్రాచ్యమత ప్రతినిధులకు ఆతిధ్యాన్ని అంద జేసే కమిటీ చిరునామాను పోగొట్టుకున్నారు. ఆ రాత్రి అక్కడి రైల్వేస్టేషన్లో తల దాచుకుని, మరునాటి ఉదయం తనకి ఎవ్వరైనా చిన్న సహాయం చెయ్యగల మనిషి కొరకు చూశారు కానీ శ్వేతజాతీయులుకాని వారికి సహాయం అంతత్వరగా లభించదు. స్వామి నిష్పలంగా చాలాసేపు అన్వేషించిన మీదట అలసిపోయి అంతా దైవసంకల్పంమీద వదిలి రొడ్డుప్రక్కన చతికిలబడ్డారు.అకస్మాత్తుగా ఆయనకు తన ఎదురుగా ఉన్న ఇంటిలోంచి ఒక స్త్రీ ఆయన వద్దకు నడిచి వచ్చి  ఏ సహాయం కావాలని అడిగారు. ఆమెయే శ్రీమతి జార్జ్ డబ్ల్యూ హేల్. వారింటి చిరునామాయే ఇక అమెరికాలో స్వామీజీ శాశ్వత చిరునామాగా నిలిచిపోయింది. హేల్ కుటుంబీకులందరును స్వామీజీ భక్తులైనారు. సర్వమత మహాసభ 1893 సెప్టెంబరు 11 వ తేదీన ప్రారంభమయింది. కళాసంస్థ (Art Institute) సభాప్రాంగణం సుమారు 7000 మంది జనంతో కిటకిటలాడిపోయింది. వారు ఆదేశపు ఉత్కృష్ట సంస్కృతికి ప్రతినిధులు. వేదికమీద ప్రపంచం నలుమూలల నుంచి విచ్చేసిన అన్నిమతాల ప్రతినిధులు అందరు ఆశీనులయ్యారు. విశ్వవిఖ్యాతులయిన వారితో నిండిన సభను ఉద్దేశించి అయన ఎన్నడూ ప్రసంగించలేదు. దాంతో  చాలా భయపడ్డారు. ఆయన తరుణం వచ్చినప్పుడు, మనస్సులో సరస్వతీదేవికి నమస్కరించి, "అమెరికాదేశపు సోదర సోదరీమణూలారా!" అని సంబోధించారు, వెను వెంటనే ఆనాటి బ్రహ్మాండమైన సభలో కరతాళధ్వనులు మిన్నుముట్టాయి.పూర్తిగా రెండు నిముషాలు పాటు ఆ కరతాళాలు ఆగలేదు. ప్రజ్వరిల్లే చిత్తశుద్ధితో స్వామి పలికినటువంటి పలుకులు, తేజస్సుతో నిండిన ఆయన ముఖవర్చస్సు, కాషాయవస్త్రాలు వారిని ఎంతగా ఆకట్టుకున్నాయంటే మరుసటిరోజు వార్తాపత్రికలు స్వామీజీని సర్వమత మహా సభలో పాల్గొన్న ప్రతినిధులలో ఒకఅత్యంత అత్యుత్తముడిగా కీర్తించాయి. వివేకానంద గొప్ప ఉపన్యాసకులు, ఆయన ప్రసంగం ఎంతటివారినైన అలరించేది.1893 సెప్టెంబరులో అమెరికాలో చికాగోలో జరిగిన మహాసభల్లో అయన చేసినటువంటి ప్రసంగం నేటికి ప్రపంచ దేశాలలో ప్రతి ధ్వనిస్తుంది ఆయన 1896 డిసెంబరు వరకూ పాశ్చాత్య దేశాలలో ఉన్నారు. ఆ కాలమంతా స్వామికి విపరీతమైన పని వత్తిడితో గడిచింది.ఇంక లెక్కలేనన్ని ఉపన్యాసాలు, తరగతులను నిర్వహించడంతోపాటు అయన ఆనాడు న్యూయార్కులాంటి నగరంలో ఒక వేదాంత సమాజాన్ని స్థాపించారు. సహస్రద్వీపవనంలో ఆయన కొద్దిమంది శిష్యులకి తనే ప్రత్యేకంగా శిక్షణ ఇచ్చారు. అక్కడ కొందరిని శిష్యులుగా చేసుకున్నారు. వారిలో ముఖ్యులు కెప్టెన్ సేవియర్ దంపతులు,సోదరి నివేదిత ఇంకా ఇ.టి.స్టర్డీ మొదలైనవారు. అంతకు ముందు జె.జె.గుడ్విన్ అనే సంక్షిప్త లేఖకుడు స్వామికి శిష్యుడయ్యాడు. ఈ పర్యటనలోనే ఆయన మాక్స్ ముల్లర్ కలుసుకున్నారు. ఆయన యూరపుఖండాన్ని పర్యటిస్తున్నప్పుడు నాటి ప్రఖ్యాతజర్మన్ ప్రాచ్యతత్త్వవేత్త అయిన పాల్ డుస్సెన్ ను కలుసుకునారు. వివేకానంద స్వామి సేవియర్ దంపతులతో కలిసి 1896 డిసెంబర్ 16 తేదీన లండన్ నగరాన్ని వదలి బయలుదేరారు. ఇటలీలోని రోమ్ తదితరప్రదేశాలని సందర్శించిన స్వామి తరువాత డిసెంబరు 30తేదీన నేపుల్స్ లో భారతదేశానికి వెళ్ళే ఓడను ఎక్కారు.ఇంక నేపుల్స్ లో జె.జె.గుడ్విన్ వారితో కలిశాడు. స్వామి వారు 1897 జనవరి 15 న కొలంబో చేరుకునారు. స్వామీజీ వస్తున్నారన్న వార్త అప్పుడే భారతదేశమంతా పాకిపోయింది. దేశమంతటా అన్నిచోట్లా ప్రజలు స్వామీజీని ఆహ్వానించాలని ఎంతో ఆతృతతో ఎదురు చూడసాగారు. ఆయన ఇప్పుడు మాములు "అనామక సన్యాసి" ఎంతమాత్రం కాదు. ప్రతి చిన్నాపెద్దా పట్టణంలో ఆయనకి ఆహ్వానం పలకడానికి ఆహ్వానసంఘాలు పెద్ద ఎత్తున ఏర్పాటయ్యాయి.దానిని రోమారోలా ఇలా వర్ణించాడు ఇలా: "అత్యుత్సాహంతో ఎదురు తెన్నులు చూస్తున్న జనబాహుళ్యానికి తన భాతరదేశానికి గొప్ప సందేశంతో రాముడు, కృష్ణుడు, శివుడు పుట్టినట్టి భరతభూమిని పునరుజ్జీవింపజేసే శంఖారావంతో, జనుల ధీరశక్తినీ, అమర ఆత్మశక్తినీ గొంతు ఎలుగెత్తి పిలుస్తూ, యుద్ధరంగానికి కదను త్రొక్కమన్న ఆయన ఒక సేనాధిపతి. తన ’ఉద్యమ ప్రణాలికను’ వివరించి తన దేశప్రజలందరిని ముకుమ్మడిగా లేచిరమ్మని పిలుస్తూ, ’ఓ, నా భారత దేశమా! నీ ప్రాణశక్తి ఎక్కడుందో తెలుసా? మరణ మెరుగని నీ ’ఆత్మ’లోనే!" అని ఉద్భోధించారు. మద్రాసులో ఆయన ఐదు ఉపన్యాసాలను ఇచ్చారు. మానవుల బలహీనతలనూ, పిచ్చినమ్మకాలనూ ఇకనైన పారద్రోలి ఒక కొత్త భారతాన్ని నిర్మించమని బోధించే తూర్యనాదాలు అవి. " ఏ దేశ జాతీయజీవన సంగీతానికంతటికీ మతమే జీవస్వరమని" ఆయన బోధించారు. ఆ మతం, ’ఈ విశ్వమంతా ఆ ఆత్మస్వరూపమే’ అని బోధిస్తున్నదనీ, ఆ మతాన్ని బలోపేతం చేస్తే, మిగిలినవన్నీ వాటికవే చక్కబడునని బోధించారు. అయితే స్వామి తన దేశప్రజల బలహీనతలను ఆయన విమర్శించకుండా ఉండలేదు. దేశప్రజలు గుడ్డిగా పాశ్చాత్య పద్ధతులను అనుకరించడాన్ని, పాతకాలపు పిచ్చిపిచ్చి నమ్మకాలని, కుల విభేదాలను ఆయన తూర్పారబట్టారు. స్వామి వివేకానంద 1897 లో స్వదేశానికి తిరిగి వచ్చినారు. దీనితో భారతదేశంలో ఒక నూతన శకం ప్రారంభమైనది. వెనువెంటనే స్వామి వివేకానంద రామకృష్ణ మిషన్ కూడా స్థాపించారు.వివేకానందుడు ఒక గొప్ప దేశ భక్తుడు.స్వామి భారతదేశ ఘనతను వర్ణిస్తూ ఇక్కడనే ఈ ఒక్క భారతదేశంలోనే మానవ హృదయం అతి విశాలమై అనంత విస్తృతిని పొంది తోటి మానవ జాతినే కాక అనేకమైన పశుపక్ష్యాదులతో సహా సమస్త ప్రాణికోటిచేత సర్వజగత్తు ఉచ్చంనీచం లేకుండా తనతోనే వున్నట్లు భావన చెయగలిగింది అన్నారు. మనలోని లోపాలు వివరిస్తూ "మనంతట మనం పని చేయం, పనిచేసే వారిని పనిని చేయనీయం . వారిని విమర్శించి తప్పులెంచి అవహేళన చేస్తాం. మానవ జాతిపతనానికి ముఖ్యమైనదీ ఇట్టి లక్షణమే" అన్నారు. దైవ విశ్వాసం కంటె మానవ విశ్వాసం ముఖ్యమని బోధిస్తూ "మూడు వందల ముప్పైకోట్ల మంది దేవతలలోనూ నమ్మకమున్నా నీలో నీకే ఎట్టి విశ్వాసం లేకపోతే నీకు ముక్తి లేదు. మనదేశ ప్రజలందరికి ఆత్మవిశ్వాసం మరియు క్రియా శూరత్వము కావాలి. ఈ అవసరము నాకు కనిపిస్తుంది "అని నొక్కి చెప్పారు. అంతేకాక "మనం సోమరులము, ఏ పని చేయలేము ముందు మనమంతా సోమరితనాన్ని వదిలి కష్టించి పనిచెయటం అలవర్చుకోవాలి, ఇక అప్పుడే దేశం బాగుపడుతుంది" అంటూ యువతరాన్ని ప్రేరేపించిన మహాశక్తి, గొప్ప వ్యక్తి స్వామి వివేకానంద. "నా దేశంలో కుక్క పస్తుపడి ఉన్నదానికి ఆహారం పెట్టి రక్షించటమే నా పరమధర్మం. ఇదే నా మతం. తద్భిన్నమంతా ఆదర్శమే, కృత్రిమ ధర్మమే" అని నిరుపేదయైన నా భారత నారాయణుని , నా యిష్టదేవతలను అర్చించటానికై ఎన్ని జన్మలైనా ఎత్తగలను, ఎన్నిబాధలైన ఓరుస్తాను అని ప్రకటించినారు, అన్నదాన, విద్యాదాన, జ్ఞానదానాలచే భారత ప్రజలసేవ చేస్తూ యావద్భారతంలో కాకుండా ప్రపంచమంతటా ప్రఖ్యాతి వహించిన తన గురువు శ్రీరామకృష్ణ పేరమఠసేవా సంస్థలను స్థాపించిన ఘనత ఒక్క స్వామి వివేకానందకే దక్కుతుంది. వివేకానందుల వారి కొన్ని అమృత వాక్కులు నిత్యసత్యములు మనం గుర్తుంచుకోవలసిన కొన్ని విషయాలు: ప్రతి జీవి పరాత్పరుడే. ఈ లోకంలో సత్సాంగత్యము కంటే పవిత్రమైనది మరి ఒకటి లేదు. స్వార్ధ చింతన లేనప్పుడే మనం గొప్ప ఘనకార్యములు సాధిస్తాం.మన ప్రభావం ఇతరులపై పడుతుంది.ఇంక మన మతమంతా (ధర్మ) మనలోనే ఉంది. మన గ్రంధాలు గాని, గురువులు గాని, దాన్ని కనుగొనటానికి సహాయపడటం కన్నా ఏమీ చేయలేరు. వారు లేకపోయినా మనలోనే సత్యాన్ని దర్శించగలం. మతం ఒక ధర్మం వంటిది. భక్తిమార్గం చాలా సంతోషదాయకం. ప్రతివ్యక్తి మహోన్నతమైన ఆదర్శం ఎన్నుకుని తన జీవితాన్ని మలుచుకోవాలి. స్వామిజీకి దగ్గరపడుతున్న తన అంత్యకాలం మరింత స్పష్టంగా కనపడసాగింది. ఆయన మిస్ మాక్లౌడ్ కు ఒక లేఖలో ఇలా వ్రాశారు: "ఆ ప్రశాంతతీరానికి నా నావ చేరుతున్నది. అక్కడ నుంచీ మళ్ళీ అది బయలుదేరదు!". బేలూరుకు తిరిగివచ్చి కొన్ని రోజులు అక్కడే ఉన్నారు. స్వామి తర్వాత బెంగాలు మరియు అస్సాంకు ప్రయాణమయ్యారు. ఆయా చోట్ల ఉన్న తీర్థప్రదేశాలని దర్శించాలని స్వామీజీని తన తల్లి భువనేశ్వరీదేవి కోరారు. ఈ మాట స్వామీజీ మిసెస్ బుల్ కు వ్రాసిన ఉత్తరంలో ఈ విధముగా వ్రాసియున్నారు "ప్రతి హిందూ వితంతువుకూ ఉండే కోరిక ఇది , నా వారికి నేనన్ని విధాలా బాధల్నే తెచ్చిపెట్టాను. ఆమె [అమ్మకు యున్న]ఈ ఒక్క కోరిక తీర్చడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను." నంగల్ బంధ్, కామాఖ్య, షిల్లాంగ్ లాంటి మొదలైన ముఖ్య ప్రదేశాలను సందర్శించి, ఇక ఢాకాలోనూ, షిల్లాంగ్ లోనూ కొన్ని ఉపన్యాసాలిచ్చిన తర్వాత స్వామీజీ బేలూరు మఠానికి తిరిగి వచ్చారు. స్వామీజీ అంత్యకాలం సమీపించిందని స్వామీజీకి తెలుసు. 1902 లో జులై 4 వ తేదీన ఆయన ఉదయం కొంతసేపు ధ్యానం చేశారు. ఆ రోజు మధ్యాహ్నం ప్రేమానందస్వామితో కలిసి వాహ్యాళిగా నడిచి, సాయంత్రం తన గదిలో ఒక గంటసేపు ధ్యానం చేశారు. కొంతసేపు విశ్రాంతిగా పడుకున్నారు. ఆతర్వాత స్వామి కొంతసేపటికి రెండుసారులు నిండుగా తన శ్వాసతీసుకుని మహాసమాధిలోకి  వెళ్లి పోయారు . స్వామి తన భౌతిక శరీరాన్ని త్యజించి ఉండ వచ్చునుగాక,కానీ ఆయన శ్రీ ఎరిక్ హామ్మండ్ గారితో లండన్ లో చెప్పినట్టి మాటలు చూస్తే స్వామి నేటికి అమరుడనే మాట మాత్రం ఒక సైద్ధాంతిక వాస్తవం, స్వామి చెప్పిన మాటలు " నా శరీరాన్ని ఒక చింకి పాతలాగా విసిరేసి బయటికి పోవడమే మంచిదని నాకు [అంటే స్వామికి] అనిపిస్తూ ఉండవచ్చు గాక ! కానీ నేను పనిచెయ్యడం మానను!తానే దైవాన్నని నేటి ఈ ప్రపంచం తెలుసుకునేంతవరకూ ప్రతి ఒక్కరికీ నేను ప్రేరణను కలిగిస్తూనే ఉంటాను"  (వివేకానందుని జయంతి సందర్భముగా) ...
  • సుశ్రీ ........... ..........................    1983లో ఆ కుర్రాడు పదో తరగతి పరీక్ష వ్రాశాడు. స్టేట్ ఫస్ట్.... 1985 లో ఇంటర్మీడియట్ పరీక్ష .... స్టేట్ ఫస్ట్.... ఐఐటి ఎంట్రన్స్ పరీక్ష వ్రాస్తే ... మళ్లీ స్టేట్ ఫస్ట్.... 1989 లో చెన్నై ఐఐటీ నుంచి కంప్యూటర్ సైన్సు కోర్సు పూర్తి చేశాడు. బ్యాచ్ ఫస్ట్..... అదే ఏడాది గేట్ పరీక్ష .... మళ్లీ ఫస్ట్ రాంక్.... ఐఏఎస్ పరీక్ష వ్రాశాడు... మళ్లీ ఫస్ట్ ర్యాంక్.... ఐఏఎస్ శిక్షణలో మరోసారి ఫస్ట్.... ఇన్నేసి ఫస్టులు వచ్చిన వ్యక్తిని ఆమెరికా ఎర్ర తీవాచీ పరిచి, పచ్చ కార్డు వీసా ఇచ్చి, పచ్చజెండా ఊపి మరీ మా మెసాచుసెట్స్ ఇన్స్ టిట్యూట్ ఆఫ్ టెక్నాలజీలో చేరమని సీటు ఇచ్చింది. మామూలు వాడైతే ఎగిరి గంతేసేవాడే. మనవాడు మాత్రం నా చదువుకు ప్రభుత్వం డబ్బు ఖర్చు చేసింది. ప్రభుత్వం డబ్బంటే ప్రజల డబ్బు. ప్రజల డబ్బంటే పేదల చెమట... వాళ్ల రక్తం... వారు కొనే వస్తువులపైన, వేసుకునే బట్టలపైనా, చెల్లించే బస్సు టికెట్టుపైనా కట్టిన పన్నులే తనను చదివించాయి. అలాంటిది ఆ పేదల స్వేదాన్ని, జీవన వేదాన్ని వదిలి అమెరికా వెళ్లడం ఏమిటి అనుకున్నాడు. ఇక్కడే ఉండి ఐఏఎస్ పరీక్ష వ్రాసి ఐఏఎస్ అయ్యాడు. చిన్నప్పటి నుంచీ నేర్చుకున్న విలువలు, పేదల పట్ల ప్రేమ, ఏదో చేయాలన్న తపన... వీటన్నిటికీ సరిపోయే ఉద్యోగం వచ్చిందనుకున్నాడు. అతని పేరు రాజు నారాయణ స్వామి. కేరళలోని పాల్ఘాట్ కి చెందిన వాడు. అయితే అసలు చిక్కులు అక్కడ్నించే మొదలయ్యాయి. ప్రతి చోటా అవినీతి అధికారులు, మంత్రులు, స్వార్థపరులు రాజ్యమేలడం కనిపించింది. ఎక్కడికక్కడ పోరాటం చేయాల్సి వచ్చింది. ఒక చోట ఒక మెడికల్ కాలేజీ లోని వ్యర్థజలాలు రైతుల పొలాల్లోకి వెళ్తుంటే అడ్డుకున్నాడు రాజు నారాయణస్వామి. మరుక్షణమే ఆయనకు ట్రాన్స్ ఫర్ ఆర్డర్ వచ్చింది. ఆ తరువాత తన మామగారు రోడ్డును బ్లాక్ చేస్తూ భవనం కట్టుకున్నాడు. "నా అల్లుడు కలెక్టర్... నన్నేం చేయలేరు" అనుకున్నాడు. మన కలెక్టర్ గారు ఆ భవనాన్ని కూల్చేయించారు. కోపంతో మామభగ్గుమన్నాడు. భర్త మీద అలిగిన భార్య రాజు నారాయణస్వామిని వదిలివెళ్లిపోయింది. ఆ తరువాత రాజు నారాయణస్వామి పన్నులు ఎగవేసిన ఒక లిక్కర్ డాన్ ఇంటిపై సోదాలు జరిపించాడు. ఆ లిక్కర్ డాన్ గారికి మద్దతుగా ఏకంగా ఒక మంత్రిగారే ఫోన్ చేశారు. కలెక్టర్ గారు అవినీతిపై పోరాటంలో రాజీ లేదన్నాడు. అంతే ... మళ్లీ ట్రాన్స్ ఫర్... మళ్లీ కొత్త ఊరు... కొత్త పని... కొత్త చోట వానాకాలానికి  ముందు మట్టితో చెరువులకు, నదులకు గట్లు వేయడం... బిల్లులు వసూలు చేసుకోవడం.... ఆ తరువాత వానలు పడటం... వానకి గట్టు కొట్టుకుపోవడం.... మళ్లీ టెండర్లు... మళ్లీ పనులు... మళ్లీ బిల్లులు... మళ్లీ వానలు... ఇదే తంతు కొనసాగేది. రాజు నారాయణ స్వామి దీన్ని అడ్డుకున్నారు. వానాకాలం అయ్యాక, కట్టలు నిలిస్తేనే బిల్లులు ఇచ్చేది అన్నాడు. మంత్రులు మళ్లీ ఫోన్లు చేసి బెదిరించారు. మన కలెక్టర్ గారు ససేమిరా అన్నారు. అంతే ... మళ్లీ పాత కథ పునరావృతం అయింది. చివరికి ఎక్కడ వేసినా ఈయనతో ఇబ్బందేనని అప్పటి కేరళ వామపక్ష ముఖ్యమంత్రి అచ్యుతానందన్ రాజు నారాయణస్వామిని ఎలాంటి ప్రాధాన్యతా లేని ఒక విభాగంలో పారేశారు. చివరికి ఆయన నిజాయితీని, పని పట్ల ఆయన శ్రద్ధను చూసి ఐక్యరాజ్యసమితి నుంచి ప్రత్యేకంగా ఆహ్వానం వచ్చింది. మా దగ్గర పనిచేయండి అని కోరుతూ పిలువు వచ్చింది. ఒక నిజాయితీపరుడైన ఐఏఎస్ అధికారి ఈ వ్యవస్థలో ఇమడలేక, అవినీతితో రాజీ పడలేక ఎక్కడో ప్యారిస్ లో పనిచేయడానికి వెళ్లిపోవడానికి సిద్ధమయ్యాడు. రాజు నారాయణ స్వామి మామూలు వ్యక్తి కాదు. ఆయన 23 పుస్తకాలు వ్రాశారు. వాటికి చాలా ప్రజాదరణ వచ్చింది. ఆయన వ్రాసిన నవలకు సాహిత్య ఎకాడెమీ అవార్డు కూడా వచ్చింది. ఆయన వ్రాసిన నవల్లో హీరో అన్యాయంపై విజయం సాధించి ఉండొచ్చు. కానీ నిజజీవితంలో హీరో అయిన రాజు నారాయణస్వామి మాత్రం పోరాడలేక అలసి దేశాన్నే వదలాల్సి వచ్చింది. మొత్తం మీద రాజు నారాయణ స్వామి తన కెదురైన విధి నిర్వహణ పరీక్షల్లో  పాస్ అయ్యాడు.. కానీ ఘనతవహించిన వ్యవస్థ మాత్రం మరో  ఫెయిల్యూర్ స్టోరీ ని  నమోదు చేసుకుంది....
  • ప్రతాపరుద్రుడు కాకతీయ రాజవంశానికి  చెందిన చివరి రాజు. ప్రతాపరుద్రుడు  రుద్రమదేవి మనవడు (కూతురు కొడుకు). రుద్రమదేవి కి పురుష సంతానం లేకపోవడం వలన ఆమె కుమార్తె అయిన ముమ్ముడమ్మ కుమారుడు అయిన ప్రతాప రుద్రుడిని వారసునిగా చేసుకోవటానికి దత్తత తీసుకొంది. ప్రతాపరుద్రునికి మొదట వీర రుద్రుడు, కుమార రుద్రుడను పేర్లు ఉండేవి. జినకళ్యాణాభ్యమను రచనను ముగిస్తూ గ్రంథకర్త అప్పయార్యుడు తన గ్రంథమును రుద్రకుమారదేవుని రాజ్యములో శకము 1241లో ముగించితినని చెప్పుకున్నాడు. ప్రతాప రుద్రుడు పరిపాలనా కాలం  క్రీ. శ 1289 -1323  మధ్య కాలంగా భావిస్తున్నారు.  1289లో కాయస్థ సేనాని అంబదేవుని తిరుగుబాటు అణచే  ప్రయత్నములో రుద్రమదేవి మరణించింది.  ప్రతాపరుద్రుడు సింహాసనమధిష్ఠించాడు.  సింహాసనం అధిష్టించిన తర్వాత కూడా చాలా సంవత్సరాల పాటు  ఆయనను  కుమార రుద్ర దేవుడు అని పిలిచే వారు. ప్రతాపరుద్రుని పరిపాలనా కాలము అంతా యుద్ధములతోనే గడచింది. రాజ్యాన్ని విస్తరించి రాజ్యపాలనలో అనేక సంస్కరణలు చేశాడు. ఇతని కాలములో వ్రాయబడిన "సరస్వతీ విలాసము" అనే గ్రంథములో హిందూ ధర్మములు, ఆచారములు, ఆస్తి హక్కులు మొదలగు చట్టములు క్రోడీకరించబడినవి.  అనేక గ్రామాలకు నీటి వసతి కొరకు చెఱువులు తవ్వించాడు. వీటిలోబయ్యారముచెరువు ప్రసిద్ధమైనది. యుధ్ధములు : క్రీ. శ. 1289లో రుద్రమ దేవి మరణానంతరము రాజ్యాధికారము చేబట్టిన వెంటనే అంబదేవుని తిరుగుబాటు అణచివేయుటకు ప్రతాపరుద్రుడు పూనుకున్నాడు. అందుకోసం నాయంకార విధానమును కట్టుదిట్టం చేశాడు.  నాయకుల సైన్యమునంతనూ తీర్చిదిద్ది మంచి శిక్షణ ఇప్పించి సిద్ధపరిచాడు. తన సైన్యాన్ని మూడుగా విభజించి మూడు మార్గములలో నడిపించాడు. ఒకటి అంబదేవుని పైకి, రెండవది నెల్లూరుపైకి, మూడవది సేవుణ రాజ్యము పైకి. ఇందులూరి అన్నయ త్రిపురాంతకముపై దాడిచేసి క్రీ. శ. 1291లో అంబదేవుని తరిమివేశాడు. ఆడిదము మల్లు నెల్లూరు పైకి వెళ్ళి అక్కడ మనుమగండభూపాలుని హతమార్చాడు. పశ్చిమరంగములో గోన గన్నయ, విటలుడు యాదవరాజా క్రాంతములైనున్న ఆదవాని, తుంబళము కోటలు పట్టుకొని రాయచూరు దుర్గముపై దాడికి వెళ్లారు. కన్నడప్రాంతాలైన మాణువ, హాళువలను కూడా సాధించి కృష్ణా తుంగభద్రల మధ్య దేశమంతటినీ జయించారు. దీనితో సేవుణ రాజు దురాక్రమణము కట్టుబడింది. కాకతీయ నాయకులలో తలెత్తిన అనైక్యత, ఈర్ష్యాద్వేషాలు కూడా ఓటమికి కారణాలని చరిత్రకారుల అభిప్రాయం. కాకతీయుల చరిత్ర కు సంబంధించి తర్వాతి కాలపు , కధాత్మక గ్రంధం ప్రతాప చరిత్ర ప్రకారం ప్రతాప రుద్రుని భార్య విశాలాక్షి . అంతేకాకుండా అతనికి లక్ష్మి దేవి అనే రెండవ భార్య కూడా ఉంది.(karimnagar district Yeligedu inscription ). మరణం : ప్రతాపరుద్రుడు, కటకపాలుడు గన్నమ నాయుడు, కొంత మంది సేనానులు బందీలయ్యారు. ప్రతాపరుద్రున్ని బంధించిన ఉలుఘ్‌ఖాన్, వరంగల్ లోనే ఉంచితే ప్రమాదమని విశ్వాసపాత్రులైన ఖాదిర్ ఖాన్, ఖ్వాజాహాజీలకు ఆయన్ను ఢిల్లీకి తరలించే బాధ్యతను అప్పగించాడు. అయితే ప్రతాపరుద్రుడు మార్గమధ్యంలోనే కన్నుమూశాడు. అయితే ఇవన్నీ గ్రంథస్తం చేసిన షాంసి సిరాజ్ అఫీఫ్ ప్రతాపరుద్రుడు ఎలా మరణించాడో వివరించలేదు. సుల్తాను సైన్యం ప్రతాపరుద్రుని ఢిల్లీ తీసుకు వెళుతుండగా మార్గమధ్యాన సోమోద్భవ (నర్మదా నది) తీరంలో ఆయన కన్నుమూశాడని ముసునూరి ప్రోలయ నాయకుని క్రీ.శ. 1330 విలసదానపత్రం పేర్కొంది. ప్రతాపరుద్రుడు సహజ మరణం చెందలేదని స్వఛ్ఛందంగానే భగవదైక్యం చెందాడని క్రీ.శ. 1423లో రెడ్డిరాణి వేయించిన అనితల్లి కలువచేరు తామ్రశాసనంలో ఉంది.దీనిని బట్టి ప్రతాపరుద్రుడు ఆత్మహత్య చేసుకోవటమో లేదా అతని కోరిక మేరకు సహచరులెవరైనా చంపటమో జరిగివుంటుందని భావిస్తున్నారు. ప్రతాప రుద్రుని వీరగాథ తెలుగు సాహిత్యంలోఎన్నో విధాలుగా కీర్తింపబడింది. డిసెంబర్ 31 ఆయన మరణించిన రోజు.  Source : తెలుగు వికీపీడియా . వివిధ దినపత్రికల కధనాలు పరబ్రహ్మ శాస్రి గారి కాకతీయులు గ్రంధం. దెక్కన్ లాండ్ మాస పత్రిక కధనం.   ----- Aravind Arya Pakide...
  • మంచి పని ఎప్పుడూ ఒద్దికగా జరుగుతుంది. దౌర్భాగ్యపు పని బాహాటంగా ఒళ్ళు విరుచుకుంటుంది. ఒక 70 సంవత్సరాలలో మానవాళి మరిచిపోలేని దౌర్భాగ్యపు పని రెండవ ప్రపంచ యుద్ధ కాలంలో యూదుల మారణ హోమం. మూలపురుషుడు హిట్లర్. ఆ మారణ హోమం నుంచి తనదైన ప్రయత్నంలో కొందరు యూదుల్ని రక్షించిన జర్మన్ షిండ్లర్ కథని ప్రపంచ ప్రఖ్యాత దర్శకుడు స్టీవెన్ స్పీల్ బర్గ్ చిత్రంగా తీసి అజరామరం చేశాడు. అలాంటి మరొక అద్భుతమైన వ్యక్తి కథ ఇది. మానవాళి కృతజ్ఞతతో పులకించి చిరస్మరణీయం చేసుకోవలసిన కథ. ఆమె పేరు ఇరీనా శాండ్లర్. పోలెండ్ దేశస్తురాలు. రెండవ ప్రపంచ యుద్దకాలంలో జర్మనీ పోలెండుని ఆక్రమించాక పోలెండులో యూదుల మారణహోమానికి తలపెట్టింది. అందుకు వార్సాలో ఒక శిబిరాన్ని ఏర్పరిచింది. దాన్ని ఘెట్టో అంటారు. ఇరీనా సాంఘిక సేవా సంస్థలలో పనిచేసేది. పాలక వ్యవస్థకి వ్యతిరేకంగా పనిచేసే జెగోటా అనే రహస్య (అండర్ గ్రౌండ్) సంస్థలో ఇరీనా సభ్యురాలు. ఈ వార్సా ఘెట్టోలో కుళాయిలు, మురుగు కాలువల మరమ్మత్తు చేసే పనికి కుదురుకుంది. అప్పటికి ఇరీనా వయస్సు 23 సంవత్సరాలు. రోజూ చేతిలో పనిముట్లు ఉన్న పెట్టె, వీపు మీద పెద గోనె గోతాంతో పనిలోకి వచ్చేది. కేవలం నౌఖరీ చెయ్యడం ఆమె లక్ష్యం కాదు. ఆ శిబిరాల్లో ఉన్న యూదుల పసిబిడ్డల్ని తన పనిముట్ల పెట్టిలో అడుగున దాచిపెట్టి బయటకు రహస్యంగా చేరవేసేది. కాస్త శరీరం పెద్దదిగా ఉన్న పిల్లల్ని వీపు మీద గోతంలోకి ఎత్తుకునేది. ఆమెతో ఓ కుక్క కూడా వచ్చేది. ఈ పిల్లలు ఏడిచి శబ్దం చేస్తే నాజీ సైనికుల చెవినిపడకుండా వాళ్ళని చూసినప్పుడల్లా మొరగడం కుక్కకి అలవాటు చేసింది. కుక్క అరుపులకు అలవాటు పడిపోయిన సైనికులు ఆమెను పట్టించుకునేవారు కాదు. అనుమానం వస్తే నిర్ధాక్షిణ్యంగా కాల్చి చంపే నరరూపరాక్షసుల మధ్య నుంచి అలా రెండు వేల అయిదువందల మంది పిల్లల్ని బయటికి చేర్చింది. బయటికి తెచ్చాక వారి తల్లిదండ్రుల వివరాలు, అడ్రసులు - అన్నీ స్పష్టంగా రాసి - ఆ విలువైన జాబితాలను ఓ గాజు కుప్పెలో ఉంచి - ఇంటి వెనుక పెరట్లో ఓ చెట్టు కింద పాతిపెట్టింది. ఈ పిల్లలకి కొత్త పేర్లూ, కొత్త అడ్రసులూ సృష్టించి కొన్ని కుటుంబాలలో, బాల రక్షణ కేంద్రాలలో వారిని చేర్చింది. ఇదొక అపూర్వమైన విప్లవం. తల్లిదండ్రులని కాపాడడం సాధ్యంకాకపోయినా వారి సంతానాన్ని కాపాడే మానవీయ విప్లవం. యుద్దం ముగిశాక - అడ్రసుల్లో వివరాల ప్రకారం ఆయా పసివారిని వారి వారి తల్లిదండ్రుల దగ్గరికి చేర్చాలని ఆమె పధకం. కానీ యుద్ధం ముగిసేనాటికి చాలా మంది తల్లిదండ్రులు ఈ నాజీ శిబిరాలలో విషవాయు ప్రయోగాలలో మరణించారు. తప్పించుకుని ప్రాణాలు దక్కించుకున్న ఏ కొద్దిమందో ఆచూకీ లేనంతగా మాయమయారు. 1943లో పిల్లల్ని చేరవేస్తూ ఇరీనా నాజీ సైనికులకు దొరికిపోయింది. అప్పుడామెకు 23 సంవత్సరాలు. (ఫోటో చూడండి). ఇలాంటి సాహసాలు తలపెట్టనక్కరలేని వయస్సది. కానీ మనస్సులో మానవతా చైతన్యం వెల్లివిరిసిన అమృతమూర్తి ఇరీనా. నాజీలకు పట్టుబడ్డాక నిర్దాక్షిణ్యంగా ఆమెని చావగొట్టారు. కాళ్ళూ చేతులూ విరగ్గొట్టారు. నానా చిత్రహింసలూ పెట్టారు. చివరికి మరణ శిక్షను విధించారు. ఆమెని కాల్చి చంపడానికి తీసుకువెళుతుండగా ఆమె పనిచేసే జెగోటా సంస్థ మనుషులు - నాజీ సైనికులకు లంచాలిచ్చి ఆమెని కాల్చి చంపకుండా తప్పించారు. కానీ బయటి ప్రపంచానికి ఇరీనా చచ్చిపోయినట్టే ప్రకటన వచ్చింది. యుద్ధం తరువాత పోలెండుని సోవియట్ యూనియన్ ఆక్రమించుకుంది. రహస్యంగా పనిచేసిన ఈ కార్యకర్తలందరిని ఆ ప్రభుత్వం రాసిరంపాన పెట్టింది. అప్పటికి ఇరీనాకి పెళ్ళయి - రెండోసారి గర్భస్రావమయింది. క్రమంగా రాజకీయ వాతావరణం మారింది. కమ్యూనిస్టు పాలన నుంచి పోలెండు విముక్తమయింది. కొత్త పోలెండు ప్రభుత్వం ఆమె సేవలను గుర్తించింది. ఇజ్రేల్ ప్రభుత్వం యూదులకు చేసిన సేవలకుగాను ఆమెకు తమ దేశపు అత్యున్నత పురస్కారాన్నిచ్చింది. పోలెండు ప్రభుత్వం ఆమె స్వయంగా వెళ్ళి ఆదుకునేందుకు అనుమతినిచ్చింది. 2003లో రెండవ పోప్ పాల్ యుద్దకాలంలో ఆమె కృషిని అభినందిస్తూ ఉత్తరం రాశారు. అదే సంవత్సరం పోలెండు తమ దేశపు అత్యున్నత పురస్కారంతో ఇరీనాను సత్కరించింది. 2007లో పోలెండు సెనేట్ ఆమెను గౌరవించుకుంది. అప్పటికి ఆమె వయసు 97. లేచివెళ్ళలేని పరిస్థితి. ఆమె రక్షించిన బిడ్డలలో ఒకరయిన ఎలిజబెత్ ఫికోస్కా అనే ఆమె ఇరీనా తరపున వెళ్ళి ఆ గౌరవాన్ని అందుకుంది. 2009లో ఐక్యరాజ్యసమితి తరపున ప్రముఖ హాలీవుడ్ నటి - ఆడ్రీ హెప్ బర్న్ ( ''రోమన్ హాలీడే' హీరోయిన్) పేరిట ఏర్పరిచిన మానవతా పురస్కారాన్ని ఆమెకి అందజేశారు. 2007 లో కాన్సాస్ లో ఒక ఉపాధ్యాయుడు నోబెల్ శాంతి బహుమతికి ఆమె పేరుని ప్రతిపాదించారు. బహుమతిని ప్రకటించాక - అంగీకరించని నామినేషన్లని గత 50 సంవత్సరాలుగా బయట పెటకపోవడం ఆచారం. కానీ ఇరినా శాండ్లర్ పేరు బయటికి వచ్చింది. శాంతి బహుమతికి ఆమె కంటే ఎవరికి అర్హత ఉంటుంది? మానవత్వాన్ని అంతకంటే ఎవరు ఉన్నత స్థాయిలో నిలపగలరు? ఒక మదర్ థెరిస్సా, ఒక దలైలామా, ఒక మహాత్మాగాంధీ (ఆయన పేరుని నోబెల్ శాంతి బహుమతికి సూచించలేదు!), ఒక ఇరీనా శాండ్లర్. కాదు బాబూ! కాదు. అర్హతలు చాలామందికి ఉన్నాయి. నోబెల్ స్థాయి రాజకీయాలూ ఉన్నాయి. పర్యావరణ కాలుష్యానికి కృషిచేసిన అమెరికా ఉపాధ్యక్షులు ఆల్ గోరేకి ఆ సంవత్సరం శాంతి బహుమతిని ఇచ్చారు. అది 2007. ఈ విషయాన్ని తెలిసిన ఇరీనా నవ్వుకుని ఉంటుంది. 68 సంవత్సరాల ముందు వీపు మీద మోసిన మానవాళి ఔన్నత్యానికి ఇలాంటి విలువల్ని ఆశించి ఉండదు. విరిగిన కాళ్ళూ, చేతులూ, దాదాపు చావుదాకా వెళ్ళిన ప్రయాణం, తన కళ్ళముందే పెరిగి పెద్దదయిన ఎలిజబెత్ ఫికోస్కా, ఇంకా 2499 మంది పిల్లలు ఆమెకి సజీవ నోబెల్ బహుమతులు. ఈ బహుమతి కేవలం ఒక సంస్థ గుర్తింపు. ఆ కృషి మానవత్వం ఆమెకిచ్చిన కితాబు. ప్రశంస. తన 98 వ ఏట - ఆ మధ్యనే ఇరీనాశాండ్లర్ అనే దేవతామూర్తి కన్నుమూసింది. దేవుడిని చాలామంది నమ్మరు. 23 ఏళ్ళ ఓ అందమయిన అమ్మాయి - 2500 పసి జీవితాలకు ప్రాణం పోసిన మాతృమూర్తిలో దైవత్వాన్ని - 98 సంవత్సరాలు ఆ జీవితాన్ని జీవనయోగ్యం చేసిన వైభవాన్ని అందరూ నమ్మక తప్పదు. ఇది వాస్తవం. 98 వ ఏట ఆ దేవత ముఖంలో చిరునవ్వు ఆ జీవన సాఫల్యానికి అద్దం పడుతుంది. (ఈ వ్యాసాన్ని ప్రముఖ రచయిత  గొల్లపూడి మారుతీరావు రాశారు ....  వేరే ఫ్రెండ్ పంపితే  పబ్లిష్ చేస్తున్నాం.   వ్యాసం ప్రచురించిన తెలియని ఆ పత్రిక కు ,,, మారుతీ రావు గారికి ధన్య వాదాలు ) ...
  • జయలలిత జ్యోతిష్యం , సంఖ్యాశాస్త్రం , వాస్తు శాస్త్రాలను బాగా నమ్ముతారు.దైవ భక్తి కూడా ఎక్కువే. జ్యోతిష్కులను సంప్రదించనిదే, మంచి ముహూర్తం చూడందే ఏ పని తలబెట్టరు. జయలలిత ఏ పథకాన్ని ప్రారంభించినా ముందు జ్యోతిష్కులను సంప్రదించేవారు. వారి సలహాల ప్రకారం తేదీ, సమయాన్ని నిర్ణయించేవారు. ముహూర్తం సరిగా లేదని చివరి నిమిషంలో ఓ సారి ప్రమాణ స్వీకార కార్యక్రమాన్ని కూడా వాయిదా వేసుకున్నారు. దీన్ని బట్టి ఆమెకు జ్యోతిషంపై ఎంత నమ్మకం ఉందో అర్థమవుతుంది. పోయిస్ గార్డెన్లోని తన ఇంట్లో కూడా అన్ని వాస్తు ప్రకారం ఉండేలా జాగ్రత్తలు తీసుకున్నారు. ఆలయాల్లో అన్నదానాలు చేయించడం ఎంతో ఇష్టం. అందుకే రాష్ట్రంలోని ఆలయాల్లో అన్నదాన పథకం అమల్లో ఉన్నదని చెప్పవచ్చు. ఇంకా చెప్పాలంటే, ఏనుగులు అంటే అమిత ప్రేమ. తాను ఏదేని ఆలయానికి వెళ్లినా అక్కడ ఓ గున్నఏనుగును బహుకరించేవారు.  సంఖ్యా శాస్త్రాన్ని సీఎం అయినా తర్వాతనే నమ్మడం మొదలెట్టారు.  2001లో జయలలిత తన పేరులో అదనంగా ఇంగ్లీష్‌ అక్షరం ‘ఏ’ చేర్చుకున్నారు. ఇంగ్లీషులో 11 అక్షరాలున్న (Jayalalitha) తన పేరును 12 అక్షరాలు వచ్చేలా Jayalalithaaగా మార్చుకున్నారు. న్యూమరాలజిస్టుల సలహా ప్రకారమే జయలలిత అలా పేరులో అదనంగా ఒక అక్షరం చేర్చుకున్నారట.  ఇక జయ జాతకం ప్రకారం ఆమెకు 5, 7 అంకెలు అనుకూలమైనవి. అష్టమి , నవమిలనాడు ఆమె ఏ పని చేసే వారు కాదు. చివరకు జయలలిత 5వ తేదీన (డిసెంబర్‌) తుది శ్వాస విడిచారు. ఆమె నమ్మకాలకు అనుగుణంగానే అంత్యక్రియలను నిర్వహిస్తున్నారు. తొలుత బుధవారం జయలలితకు అంత్యక్రియలు నిర్వహించాలని సన్నిహితులు భావించారు. అయితే బుధవారం అష్టమి కావడం తో ఆమె నమ్మకం ప్రకారం ఈరోజే అంత్యక్రియలు నిర్వహిస్తున్నారు. మెరీనా బీచ్ లోని ఎంజీఆర్ ఘాట్ పక్కనే అంత్యక్రియలు చేపడుతున్నారు....
Site Logo