Latest News
సాహిత్యం
  • మనకు తెలిసీ తెలియకుండానే ఎన్నో పురాణ విశేషాలు మన జీవితాల్లో అంతర్భాగాలై నిమిడి ఉన్నాయి. మనకు ఎంతగానో పరిచయమున్న రామాయణ, మహాభారత, భగవద్గీతల వంటివి పురాణాలు కావు. “రామాయణ,” “మహాభారతాలు” ఇతిహాసాలు. కొన్ని పురాణాలలో ఇతిహాస విశేషాల గురించి ప్రస్తావనలున్నా, ఇతిహాసాలు ఒకానొక సమయంలో జరిగిన సంఘటనల తాలూకు విశేషాలతో కూర్చబడినవి.  పురాణాలు మొత్తం పద్దెనిమిది. ఈ పురాణాలన్నీ శ్రీ మహావిష్ణువు స్వరూపంతో సరిపోతాయి. అందుకే  పురాణ పురుషుడని అంటూ ఉంటారు ఆ నారాయణుడిని. అన్ని పురాణాలను రచించినది వ్యాసుడే! పురాణాలలో సర్వశాస్త్రాలు ఇమిడి ఉన్నాయని పెద్దలంతా చెబుతూ ఉంటారు. 18 పురాణాల పేర్లు ... 1. మత్స్యపురాణం 2. కూర్మపురాణం 3. వామన పురాణం 4. వరాహ పురాణం 5. గరుడ పురాణం 6. వాయు పురాణం 7. నారద పురాణం 8. స్కాంద పురాణం . 9. విష్ణుపురాణం 10. భాగవత పురాణం 11.అగ్నిపురాణం 12. బ్రహ్మపురాణం 13. పద్మపురాణం 14. మార్కండేయ పురాణం15. బ్రహ్మవైవర్త పురాణం 16.లింగపురాణం17.బ్రహ్మాండ పురాణం 18. భవిష్యపురాణం.  వీటిలో ఏముందో తెలుసుకుందాం.  మత్స్యపురాణం: మత్స్యరూపంలో ఉన్న మహావిష్ణువు మనువనే రాజుకు చెప్పిన ఈ పురాణంలో కాశీక్షేత్ర ప్రాశస్త్యం, యయాతి, కార్తికేయుడు వంటి రాజుల గొప్పదనాన్ని, ధర్మమంటే ఏమిటో, ఆ ధర్మాన్ని ఆచరించే విధానాలేమిటో విష్ణుమూర్తి వివరిస్తాడు. కూర్మపురాణం: కూర్మావతారం దాల్చిన విష్ణుమూర్తి చెప్పిన ఈ పురాణంలోఖగోళ శాస్త్రం గురించి, వారణాసి, ప్రయాగ వంటి పుణ్యక్షేత్రాల గురించి వర్ణన కనిపిస్తుంది. వామన పురాణం: పులస్త్య మహర్షి నారద మహామునికి చెప్పిన ఈ పురాణంలో శివపార్వతుల కల్యాణం, గణేశ, కార్తికేయుల జన్మవృత్తాంతాలు, రుతువుల గురించిన వర్ణనలు కనిపిస్తాయి.వరాహపురాణం: వరాహావతారం దాల్చిన విష్ణువు భూదేవికి తన జన్మవృత్తాంతం, ఉపాసనా విధానం, ధర్మశాస్త్రాలు, వ్రతకల్పాలు, భూమిపై ఉన్న వివిధ రకాల పుణ్యక్షేత్రాల గురించిన వర్ణనలు ఈ పురాణంలో కనిపిస్తాయి. గరుడ పురాణం: గరుడుని వివిధ సందేహాలపై విష్ణువు చెప్పిన వివరణ ఇది. ఇందులో గరుడుని జన్మవృత్తాంతంతోబాటు జనన మరణాలంటే ఏమిటి, మరణానంతరం జీవుడు ఎక్కడికి వెళతాడు; ఏ పాపానికి ఏ శిక్షపడుతుంది... వంటి విషయాలుంటాయి. వాయుపురాణం: వాయుదేవుడు చెప్పిన ఈ పురాణంలో ఈశ్వరుని మాహాత్మ్యం, భూగోళం, సౌరమండల వర్ణనలు కన్పిస్తాయి. అగ్నిపురాణం: అగ్నిదేవుడు వశిష్టునికి చెప్పిన ఈ పురాణంలో వ్యాకరణం, ఛందస్సు, వైద్యశాస్త్ర రహస్యాలు, జ్యోతిశ్శాస్త్రం, భూగోళ, ఖగోళ రహస్యాలను తెలుసుకోవచ్చు.స్కాందపురాణం: కాశీఖండం, కేదారఖండం, కుమారిల ఖండం, రేవాఖండం... తదితర ఖండాలుగా ఉండే ఈ పురాణాన్ని స్కందుడే చెప్పాడట. ఇంకా రామేశ్వర క్షేత్ర మహిమ, పూరీ జగన్నాథ ఆలయంతో సహా అనేక పుణ్యక్షేత్రాల గురించిన వర్ణనలుంటాయి. ఇంకా కుమారస్వామి జననం, మహిమలు, శివలీలల ఉంటాయి. లింగపురాణం: లింగరూప శివ మహిమలతోబాటు, వివిధ వ్రతాలు, ఖగోళ, జ్యోతిష, భూగోళాల గురించిన సమాచారం ఉంటుంది. నారద పురాణం: బహ్మమానసపుత్రులైన సనక సనంద సనాతన సంపత్కుమారులకు నారదుడు చెప్పిన ఈ పురాణంలో వేదాంగాల గురించి, పలు పుణ్యక్షేత్రాల గురించిన వర్ణనలుంటాయి. పద్మపురాణం: ఈ పురాణంలో మధుకైటభులనే రాక్షస వధ, రావిచెట్టు మహిమ, పద్మగంధి దివ్యగాథ, గంగా మహాత్మ్యం, గీతాసారం, నిత్యపూజావిధానాల గురించి ఉంటుంది. విష్ణుపురాణం: పరాశరుడు తన శిష్యుడైన మైత్రేయునికి బోధించిన ఈ పురాణంలో విష్ణుమూర్తి అవతార వర్ణన, ధ్రువ, ప్రహ్లాద, భరతుల చరితామృతం ఉంటుంది.మార్కండేయ పురాణం: శివకేశవుల మాహాత్మ్యం, ఇంద్ర, అగ్ని, సూర్యుల మాహాత్మ్యం, దేవీ మాహాత్మ్యం వుంటాయి. బ్రహ్మపురాణం: బ్రహ్మదేవుడు దక్షునికి బోధించిన ఈ పురాణంలో వర్ణధర్మాలు, స్వర్గనరకాల గురించి తెలుసుకోవచ్చు.భాగవత పురాణం: విష్ణువు అవతారాలు, శ్రీ కృష్ణ జననం, లీలల గురించి మృత్యువుకు చేరువలో ఉన్న పరీక్షిన్మహారాజుకు శుకమహర్షి చెప్పిన పురాణమిది. దీనిని తొలుత వేదవ్యాసుడు శుకునికి బోధించాడు. బ్రహ్మాండ పురాణం: బ్రహ్మదేవుడు మరీచి మహర్షికి చెప్పిన ఈ పురాణంలో రాధాకృష్ణులు, పరశురామ, శ్రీరామచంద్రుల చరిత్రలు, లలితా మహిమ్నా స్తోత్రం, ఖగోళ విజ్ఞానం గురించిన వివరణ ఉంటుంది. భవిష్యపురాణం: సూర్యుడు మనువుకు చెప్పిన ఈ పురాణంలో అగ్ని, సూర్యోపాసన విధులతోబాటు, భవిష్యత్తులో జరుగబోయే వివిధ విషయాల గురించిన వివరణ ఉంటుంది. పురాణానికి కొన్ని ప్రత్యేక లక్షణాలున్నాయి. ఆ లక్షణాలున్నదే పురాణం అవుతుంది. ప్రధానంగా పురాణానికి అయిదు లక్షణాలను పేర్కొన్నారు. కాలక్రమంలో కొంతమంది పది లక్షణాలు కూడా ఉన్నాయని చెప్పారు. అయిదు లక్షణాలలో1) సర్గం 2) ప్రతిసర్గం 3) వంశం 4) మన్వంతరం 5) వంశాను చరితం పురాణానికి ఈ అయిదు లక్షణాలు ఉంటాయని పురాణాలతోపాటు, నిఘంటువులు కూడా స్పష్టం చేస్తున్నాయి. అయితే ఈ అయిదు లక్షణాలు మనకున్న పద్దెనిమిది పురాణాలలో ఒక్కోదానిలో ఒక్కొక్క లక్షణం ఎక్కువగా, మరో లక్షణం తక్కువగా వర్ణితమై కనిపిస్తుంది. ఇక పురాణాల్లో కొన్ని లక్షల శ్లోకాలు ఉన్నాయి.  -----  BHARADWAJA...
  • ఎందుకో – సీతాదేవి  శ్రీరాముడికన్నా వయసులో పెద్దది అనే ప్రచారం వ్యాప్తిలో ఉంది. ఈ అంశంపై ఇప్పటికి ఎక్కడో ఒక చోట చర్చ నడుస్తూ ఉంటుంది.ముఖ్యంగా వధువు వయసు ఎక్కువగా ఉన్న సందర్భాల్లో ఏదో విధంగా  పెళ్లి చేయాలనే లక్ష్యంతో  సీత కూడా రాముని కంటే వయసులో పెద్దది .. ఆయన చేసుకోగా లేనిది నువ్వు చేసుకుంటే తప్పు ఏమిటి అని వరుడికి నచ్చచెప్పే యత్నాల్లో  ఈ వయసు  ప్రస్థావన  వస్తోంది . ఇంతకు మించి మరోకారణం  ఉండకపోవచ్చు.  కొన్ని కథల్లో కూడా  సీతారాముల వయసులో కొంచెం తేడాలున్నాయి కానీ రామునికంటే సీత పెద్దది అన్నట్టు ఎక్కడ కనిపించదు. వాల్మీకి రామాయణంలో ఈ విషయం గురించి, ఒక సందర్భంలో  తేటతెల్లంగా వివరాలు దొరుకుతాయి. అరణ్యకాండ 47వ సర్గ. యతి వేషంలో రావణాసురుడు సీతాదేవి వద్దకు వచ్చినప్పటి సందర్భం . తానెవరని యతి వేసిన ప్రశ్నకు సమాధానంగా తన వివరాలు చెబుతుంది సీత. ఆ సర్గలో పదవ శ్లోకం… మమ భర్తా మహాతేజా వయసా పంచవింశకః | అష్టాదశ హి వర్షాణి మమ జన్మని గణ్యతే || అర్థం: మిగులు పరాక్రమశాలియగు నా భర్త యొక్క అప్పటి* వయస్సు ఇరువదిఐదు సంవత్సరములు. నా వయస్సు పదునెనిమిది సంవత్సరములు. * ‘అప్పటి’ – అంటే తాము అరణ్యవాసానికి బయలుదేరినప్పటి వయసును సీత  తెలిపారు. శ్రీరాముడు సీతకన్నా  వయసులో ఏడేళ్ళు పెద్ద వాడు. ఇందులో అనుమానమే లేదు. వనవాసంలో పదునాల్గవ సంవత్సరం మొదలుకావస్తున్నందున, యుద్ధం జరిగినప్పటికి వారి వయసును లెక్క కట్టవచ్చు. రామరావణ యుద్ధం జరిగినపుడు శ్రీరామునికి 39వ సంవత్సరం నడుస్తుంటే, సీతాదేవికి 32 నడుస్తున్నాయి అంటున్నారు పండితులు. ...
  •  (శివ రాచర్ల ) .....      అష్ట దిగ్గజాలు అనగానే  మనకు చప్పున  శ్రీకృష్ణ దేవరాయల భువన విజయం గుర్తుకొస్తుంది.  కానీ మనకు తెలియని  మట్ల రాజుల అష్టదిగ్గజ కవులు కూడా ఉన్నారు. వారెవరో తెలుసు కుందాం .  నా నీతిని వినని వానిని - వానను తడవని వానిని కననురా కుందవరపు కవి చౌడప్పా.  ఈ కవి చౌడప్ప పేరు వినని తెలుగు పద్య ప్రేమికుడు వుండడు!ఈ చౌడప్ప బాగమైన మట్ల/మట్లి రాజుల "అష్ట దిగ్గజాల" గురించి తెలిసింది మాత్రం తక్కువే! సామంతులకంటే చక్రవర్తి బలవంతుడు,విజయనగర సామంతులైన సిద్దవటం పాలకుడు మట్ల(/మట్లి ) "అనంతరాజు" పోషించిన అష్టదిగ్గజ కవుల గురించి మెకంజి కైఫియత్తులలో రాసిన కాలానికి (1810 - 1812) శ్రీకృష్ణ దేవరాయ అష్టదిగ్గజాలను నిర్ధారించిన కడప "తిప్పలూరు" శాసనం బయటపడలేదు. మట్ల రాజులు మొదట విజయనగర సామంతులుగా వుంటు కొన్ని గ్రామాలను పాలించారు. శ్రీకృష్ణదేవరాయ అనంతర కాలంలో సదాశివరాయలు(పేరుకు రాజు,అళియ రామరాయలు నిజమైన పాలకుడు-regent) సమయంలో గ్రామాల నుంచి పూర్తిస్థాయి రాజ్యంగా ఎదిగారు. వీరి పూర్తి చరిత్రను మరోసారి రాస్తాను. ఒంటిమిట్టలోని రామాలయన్ని మట్ల రాజులు అభివృద్దిచేశారు. ఒంటెమిట్ట గుడి తూర్పు ద్వారాన్ని,ఆలయంచుట్టు ప్రాకారన్ని అనంతరాజే కట్టించారు,దీనికి సంబంధించిన శాసనం ఒంటిమిట్టగుడిలో దొరికింది. ఒంటిమిట్ట గుడిలో రామ,లక్ష్మణ,సీత విగ్రహాల పక్కన హనుమంతుని విగ్రహం వుండదు.హైదరాబాద్ దగ్గరి అమ్మపల్లి,ఒంగోలు దగ్గరి చదలవాడ గుడిలో కూడ హనుమాన్ విగ్రహం రామ విగ్రహం పక్కన వుండదు.బహుశా శ్రీరాముడు ఈ ప్రాంతలలో తిరిగేటప్పటికి వానరసేన పరిచయం జరిగివుండదు.పురాణ కథల ప్రకారం వానరరాజ్యం మనదగ్గరే వున్నది. ఈ మట్ల రాజులలో అనంతరాజు,ఎల్లమరాజులు గొప్పవారు. అనంతరాజు తన పాలనలో అందరు తెలుగు వాళ్ళైన కింది ఎనిమిది మందితో అష్టదిగ్గజాలను పోషించారు.వీరికి "భువన విజయం"లాగ ప్రత్యేకమైన పేరు ఏమివున్నట్లు చారిత్రిక ఆధారాలులేవు. 1.మంత్రి మూర్తి పాపరాజు 2.చింతలవారి కొండప్ప 3.కొఠారం మల్లెం కొండప్ప 4.గురువప్ప 5.ఉప్పుగొండూరు వెంకటకవి 6.కుందవరపు కవి చౌడప్ప 7.ఘంటయ కవి 8.నక్కలపాటి సంజీవప్ప మొదటి నలుగురు కవులు "జంగాలు",వీరి పేరున క్రింది గ్రామలు దానం ఇవ్వబడ్డాయి... 1.సిద్దవటం తూర్పు జంగాలపల్లె,2.గుండ్లమడక తూర్పు జంగాలపల్లె, 3.పొత్తపికి నైఋతి జంగాలపల్లె,4.కలువాయి సమ్మత చుంటు బావి జంగాలపల్లె. మొదటి మూడు జంగాలపల్లెలు కడప జిల్లాలో వుండగా నాలుగొవది సోమశిల దిగువున నెల్లూరు జిల్లాలో వున్నది. అనంతరాజు స్వయంగా "కుకత్ స్థ విజయం" అనే కావ్యాన్ని రచించాడు. అనంతరాజు అష్టదిగ్గజాలలో ఉప్పుగోండూరు వెంకటకవిది అగ్రస్థానం. ఉప్పుగుండూరు అనే ఊరు ఒంగోలు దగ్గర వుంది,ఈ రెండు ఊర్లు ఒకటో కాదో తెలియదు.ఈ వెంకట కవి ఒంటిమిట్ట రాములువారి మీద "దశరధరామ" శతకాన్ని చెప్పారు.ఉదాహరణకి ఒకటి , నిగ నిగ మెరయు కిరీటము ధగధగమను పట్టుదట్టి తగిన కటారున్ భుగభుగ వాసన నీకే తగుతగురా ఒంటిమిట్ట దశరధరామా! అనంతరాజు అష్టదిగ్గజాలలో ఎక్కువ ఖ్యాతి,ప్రచారం మాత్రం కుందవరపు కవి "చౌడప్ప"దే!1980కి ముందు పుట్టిన వాళ్ళలో చౌడప్ప పేరు తెలియని వారు అరుదు.చౌడప్పకు బూతు కవిగా పేరు వుండటం మరియు ఆయన కవిత్వంలో ఒకింత దిగంబరత్వం వుండటం వాస్తవం.ఆయన దీని గురించి కూడ రాసుకున్నారు. నీతులకేమి యోకించక బూతాడక దొరకు నవ్వుపుట్టదు సభలో నీతులు బూతులు లోక ఖ్యాతులారా కుందవరపు కవి చౌడప్పా! --సింపులుగా బూతు చెప్పకుంటే రాజుకు నవ్వురాదు!అందుకే బూతు చెప్పాను,నన్ను హాస్య కవిగానే చూడమని మరొక చోట చెప్పుకున్నారు. చౌడప్ప కేవలం బూతు కవి కాదు బహుముఖ ప్రజ్ఞాశీలి అనటానికి అతని ఇతర రచనలు ఆధారం,అలాంటి వాటిలో ఒకటి, శరనిధి మేర దప్పినను శంకరుడిచ్చు వరంబును దప్పినన్ సురగురు నీతిదప్పినను సూర్యుడు చంద్రుడు త్రోవ దప్పినన్ పరుస దానాన రాఘవుని బాణము దప్పిన హాస్యగాండ్రలొ నరసుడు జాణ కుందవర చౌడుని పద్యము నీతితప్పదే! ఒక కవి తన పద్యం గురించి ఇంత confidentగా చెప్పుకోవటం గొప్పవిషయము. చౌడప్ప వివిధ రాజ్యాలను పర్యటించి అక్కడి స్థానిక అంశాల మీద కూడ పద్యాలు చెప్పారు.తంజావూరు రఘునాథరాయలు మీద చెప్పిన పద్యాలు చాలా దొరికాయి. అనంతరాజు అష్ట దిగ్గజాలలొ మరో కవి "ఘంటయ కవి",ఈయన చౌడప్ప "జంట కవులు"గా పేరుపొందారు. ఘంటయ కవి చెప్పిన ఈ పద్యం, అన్నిట మంచివారు విమలాత్ములు హాస్య కళాదురంధరుల్ సన్నుతనీతి పాలకుల జాణలు నైపుణ లెవ్వరంటిరా పన్నుగ మట్లన్నంత నరపాలుని గొల్చి మహానుభావులై వన్నెకు నెక్కినట్టి గుణవంతులు ఘంటన చౌడగాండ్లు రా. ఈపద్యము చరిత్రకు సాక్ష్యంగా నిలుస్తుంది.ఈ పద్యంలోని "మట్లనంత నరపాలుని"- మట్ల అనంత రాజు యొక్క...అంటే మట్ల అనంత రాజును కొలిచి ఘంటయ కవి,చౌడప్పలు పేరు సంపాదించారు! మరో కవి "నక్కలపాటి" సంజీవప్ప పేరు వెనుక ఆసక్తికరమైన కథవుంది. నక్కలు చెఱుకు తోటలను నక్కలు నాశనం చేస్తుంటే ఆనక్కలని సంజీవప్ప తిడుతు పద్యాలు చెప్పటంతో ఆయన "నక్కలపాటి" సంజీవప్ప అయ్యారు. ఈయన చెప్పిన కొన్ని పద్యాలలో "చౌడమ్మ" దేవత ప్రస్తావం వుంది.పాణ్యం దగ్గరి "నందవరం"లొ వున్న చౌడమ్మ గుడి చాలా ప్రసిద్ది. ఆశీవిషసమమగు నా యాశుకవిత్వంబు చేత నటువంచకముల్ నాశము గావలె చూడుము హే శాంభవి!చౌడాంబ!హే శర్వాణీ! మరో కవి "గురువప్ప" పేరు "గురప్ప" అయ్యివుంటుందని నా ఊహ.మార్కాపురం,నంద్యాల,ప్రొద్దుటూరు చుట్టుపక్కల ఇప్పటికి గురప్ప పేరు వున్న వాళ్లు చాలామంది వున్నారు. గురప్ప అనేది వెంకటేశ్వర స్వామి ఉగ్ర రూపం.మూగ గురప్ప అని కూడ అంటారు.కొందరికి "గురప్ప" ఇంటి దైవం.పెళ్ళి అయిన తరువాత "గురప్పడి"కి చేస్తారు...మూతికి గుడ్డలు కట్టుకోని వంట చెయ్యటం గురప్పను కొలిచే పద్దతులలో ఒక విధానం. ఈ కథనం  ప్రధాన ఉద్దేశ్యం మట్ల/మట్లి రాజుల సంస్థానంలో వున్న "అష్టదిగ్గజాల" గురించి పరిచయం చెయ్యటమే!అందుకే సిద్దవటం చరిత్రలోకి,చౌడప్ప పద్యాల విశ్లేషణ లోకి వెళ్ళలేదు.  "మెకంజి" కైఫియత్తుల ఆధారంగా కట్టా నరసింహులు సార్ రాసిన "కైఫియత్తు కథలు" పుస్తకం.ఈ కథనానికి మూలం.  ఈ పుస్తకం చదవటం ఖచ్చితంగా ఉపయోగం....
  •  (Susri )..........................  నేనతన్ని అక్కడ చూస్తానని అస్సలు అనుకోలేదు.  అది కూడా కోటూ, బూటూ వేసుకుని హుందాగా, భారీ స్థాయి  మోసగాడి లాగా .. ఎక్కడో కొట్టుకొచ్చినట్టున్నాడు. కొంత మంది బకారాగాళ్ళు చుట్టూ చేరి వాడు చెప్పేది ఆసక్తిగా వింటున్నారు.  మధ్య మధ్యలో నవ్వులతో కలిపిన చలోక్తులు విసురుతున్నాడు. గాలానికి యెర వేసినట్లు.. ఆర్డీవో గారి వియ్యంకుడి కొడుకు పెళ్లి రిసెప్షన్ అది.  సమాజం లో ఉన్నత వర్గం తో పాటు అధికార్లు, ప్రజా ప్రతినిధులు లాటి వారితో పాటు ఫోర్త్వెంటీ రాజీ గాడు ..  నా కదే మింగుడు పడటం లేదు.  ఈవెంట్ మేనేజర్ ని అనే గాని నాకు ఆర్దీవో  గారు ఇచ్చే మర్యాద అంతా ఇంతా కాదు, స్వంత మనిషి లెక్క.  తన ఆఫీసు లోపాయకారి వ్యవహారాలు చక్కబెట్టే విషయాలు అన్నీ నేనే చూస్తుంటాను. ఆయన కి నేను నమ్మిన బంటు. కుడి బుజం. ఒక రకంగా నేను హనుమంతుని లెక్క .. అలాటి నాకు ‘రాజి గాడి’ సంగతి తేల్చాల్సిన బాద్యత ఉంది .. రాజి గాడు చిన్నప్పుడు మావూర్లో మా ఇంట్లో పని చేసిన మా పాలేరు కొడుకు.  మహా గడుగ్గాయి. ఒక్క చోట కుదురుగా ఉండేవాడు కాదు.  రోజూ వాళ్ళ అయ్య చేతిలో తన్నులు, తింటుండే వాడు. ఎప్పుడో ఇంట్లో దొంగతనం చేసి పారి పోయినట్లు విన్నాను.  తర్వాత వాడిని ఇదే చూడటం. పెద్ద మోసగాడయి ఉంటాడు.  ఇలాటి వాళ్ళు సమాజానికి చీడ పురుగులవుతారు. అలాటి రాజి గాడు ఇక్కడ? ఎలా? అసలు వీడు రాజి గాడేనా ? నెమ్మదిగా వెళ్ళి వాళ్ళ లో కలిశాను.  ఏదో విషయం నాక్కూడా అర్ధం కానీ ఆంగ్లం లో మాట్లాడుతున్నారు. మోసగాళ్ళకి ఇలాటి పనికి మాలిన స్కిల్స్ చాలా ఉంటాయి.  “నువ్వు వీరన్న కొడుకు రాజి గాడివి కదూ ?” స్పష్టంగా అడిగాను. అతను ఒక్క సారి బేల కళ్ళతో చూశాడు.  సమూహం లో మిగిలినవారు నన్ను నా సంబోధనని ఆశ్చర్యంగా చూశారు.  అతను మెల్లిగా “అవునండి .. మీరు ? క్షమించండి గుర్తుకు రావటం లేదు “ అన్నాడు. ఎందుకు గుర్తొస్తుంది . వీడి బండారం బయటపడి పోదూ ? “పెద కొత్తపల్లి గోవిందయ్య గారు గుర్తున్నారా? మీ నాన్న అక్కడ పని చేసేవాడు. పాలేరుగా” చివరి పదాన్ని వంకరగాను , స్పష్టం గాను పలికాను.  మిగిలిన వాళ్ళు ఇంకా విస్తు పోయారు. అసలు వీడి చరిత్ర తెలిస్తే ఇంకా స్పృహ తప్పడం ఖాయం.  “ నేను ఆ గోవిందయ్య గారి పెద్దబ్బాయిని టౌన్ లో హాస్టల్ లో ఉండి పెద్ద చదువులు చదువు తుండే వాడిని గుర్తుందా?” “అయ్యో గుర్తు లేక పోవటం ఏమిటండీ అప్పట్లో మన ఊరిలో అంత గొప్ప చదువులు చదివిన వారిలో మీరు ఉన్నారు. ప్రత్యక్షంగా చూడక పోవటం వలన గుర్తుపట్టలేక పోయాను. మన్నించండి. గోవిందయ్య గారు బాగున్నారా?” “ఆయన పోయి చాన్నాళ్ళయింది.గాని అప్పట్లో ఇంట్లో దొంగతనం చేసి పారి పోయినట్లున్నావు ?”  నేను బాంబు పేల్చాను. తామేమి విననట్లు మిగిలిన వారు మాటల్లో పడ్డట్టు నటిస్తున్నారు.  “అవునండి. అక్కకి ఏదో ఫంక్షన్ చెయ్యటం కోసం నాన్న తెచ్చి పెట్టిన డబ్బు తీసుకుని వెళ్ళి రైలు ఎక్కాను, ’చిరంజీవి’ ని చూడాలని “ రాజి గాడు ఏమాత్రం బెరుకు బిడియం లేకుండా చెప్పాడు. అయినా నా చాదస్తం కాక పోతే ఇడిచేసిన వాడికి ఏం ఉంటుంది.  “చిరంజీవి ని చూద్దామనా? ఇంతకీ చూశావా?” వ్యంగ్యం గా అడిగాను. “లేదండీ. అది కుదిరి చావలేదు రైల్లో వెళుతుంటే కుటుంబం తో తిరుపతి వెళ్ళి వస్తున్న ఒక అయ్యవారు కి దొరికాను. ఎంత బుజ్జగించినా ‘ఊరు- పేరు’ చెప్పలేదు.” “డబ్బులు లాక్కుని తన్ని తగలేశాడా?” “ఎంత మాట? ఎంత మాట?. ఆయన నాకో శిక్ష వేశాడు. తనతో తీసికెళ్లి, చెల్లెల్ల తో కలిపి నాకు చదువు చెప్పాడు “  “చెల్లెల్లా?” “పంతులు గారి అమ్మాయలుి “ “ఆహా ఏమి చదివించాడో .. కుతికలదాకా చదివావా?” “లేదండీ అక్కడా ఆయన వల్ల కాలేదు, చిన్నగా గురుకుల పాఠశాలలో వేశాడు” “మొత్తానికి వదిలించు కున్నాడన్న మాట “ నేను నవ్వాను. రాజి గాడు కూడా తోడుగా నవ్వాడు. “వదిలించుకున్నా బాగుండేది. దర్శి గురుకుల పాఠశాలలో ఆ యాడాది టెన్త్ మంచి మార్కులతో పాసయిన రెండో వాడిని నేను” “ఆహా.. ఆ తర్వాత “ “మళ్ళీ మాస్టారే పూనుకుని ‘ ప్రభుత్వ రెసిడెన్షియల్ కాలేజీ లో చేర్పించాడు” “అక్కడ కూడా పాసయ్యావా?” “మీ నాన్న గారి లాటి వారి ఆశీర్వాదం అండీ . పాసయ్యాను మొదటి ప్రయత్నం లోనే సిద్దార్ధ మెడికల్ కాలేజీ లో సీటు వచ్చింది. మూడేళ్ళ క్రితమే  మెడిసిన్ పూర్తి చేశాను” నాకు నోట మాట రావడం కష్ట మయింది.  “అయితే ఇప్పుడు ను... ను వ్వు డాక్టర్ వా?” “లేదండీ .. ఎందుకనో నేను డాక్టర్ గా కూడా సంతృప్తిగా ఉండలేక పోయాను. ఈ లోగా పెద్ద చెల్లి పెళ్లి అయింది. ఆర్డీఓ గారి మేనల్లుడి తో, ఇద్దరు కలిసి నన్ను డిల్లీ నెట్టేశారు “ “ఎందుకండీ? “ నా గొంతు సరిగా నాకే వినబడలేదు . “సివిల్స్ కోచింగ్ తీసుకున్నాను రెండేళ్ళు. మొదటి సారి కుదర్లేదు రెండో సారి రాంకు వచ్చింది. పోస్టింగ్ కోసం ఎదురు చూస్తున్నాను “ “మీ అమ్మా .. నాన్నా “  “స్కూల్ అయిపోగానే కలిశాను. ఇప్పుడు పల్లె లోనే ఉంటున్నారు. వాళ్ళిద్దరు అక్కడే ఉన్నారు రెండు బర్రెలు పెట్టుకుని. వాళ్ళకి అలానే బాగుంది, నేను వాళ్ళని కదిలించదలుచు కోలేదు” “మీ..రు... ఇ..క్క..డ?” “పెళ్లి కూతురు ఎవరనుకున్నారు మా చెల్లెలే .. అదే మా అయ్యవారి రెండో కూతురు “ “ఆలానా అండీ.. సంతోషం “ మా సంభాషణ ఇంకా కొనసాగుతుండ గానే..   ఆర్దీవో  శ్రీమతి ‘రాజి గారి’ ని వెతుక్కుంటూ వచ్చింది.  “రాజా బాబు .. ఇక్కడున్నారా? మీ అంకుల్ మిమ్మల్ని పిలుస్తున్నారు. కలెక్టర్ గారికి పరిచయం చెయ్యాలట వెంటనే రమ్మన్నారు “ అంది చెయ్యి పట్టుకుని లాక్కెళుతూ..  నా వైపు తిరిగి “అన్నట్టు వెంకట్రావు గారు వచ్చేనెల మా అమ్మాయికి, రాజాబాబు కి ఎంగేజ్మెంట్ ఉంది. ఏర్పాట్లు అవి మీరు చూడాలి “ అంది. “రాజా బాబు నాకు చేతులు జోడించి నమస్కారం చేశాడు “ మంచిదండి కలుస్తాను మిమ్మల్ని ఇలా కలవటం ఆనందం గా ఉంది “ అని ఆమెతో పాటు వేదిక వైపు నడిచాడు. ...
  • నారదుడు విష్ణు భక్తుల్లో అగ్రగణ్యుడు.  అందుకే అయన సదా నారాయణ ... నారాయణ అంటుంటాడు. మరి అలాంటి భక్తుడు  విష్ణువును శపించడం ఏమిటి ? నారదుని శాప కారణంగానే విష్ణుమూర్తి  శ్రీరాముడిగా పుట్టాడని కూడా పురాణాల్లో కొన్ని కథలు చెబుతున్నాయి. అలాగే  విష్ణువు శ్రీరాముడిగా జన్మించడం వెనుక మరికొన్ని కథలు కూడా ప్రచారంలో ఉన్నాయి. అవేమిటో తెలుసుకుందాం. శ్రీమహావిష్ణువు శేషతల్పంపై పాలసముద్రంలో శయనించి ఉండగా ఆయన మందిరానికి కాపలాగా ఇద్దరు రక్షకులు ఉంటారు. వారే జయ, విజయులు . ఈ క్రమంలో ఒకానొక సందర్భంలో విష్ణువును కలిసేందుకు ఓ ముని అక్కడికి వస్తాడు. అయితే జయ, విజయులు  అతన్ని లోపలికి అనుమతించరు. దీంతో ఆగ్రహించిన ముని వారిద్దరికీ రాక్షసులను కమ్మని శాపం పెడతాడు. దీంతో వారు హిరణ్యాక్ష, హిరణ్యకశ్యప అనే ఇద్దరు రాక్షసులుగా మారి దేవతలతోపాటు సమస్త మానవాళిని అనేక చిత్రహింసలు పెడుతుంటారు. దీంతో విష్ణువు వరాహ అవతారం ఎత్తి హిరణ్యాక్షున్ని, నృసింహ అవతారమెత్తి హిరణ్యకశ్యపున్ని హతమారుస్తాడు. కానీ అలా చనిపోయినా జయ, విజయలకు మోక్షం కలగదు. దీంతో వారు మళ్లీ రాక్షసులుగానే జన్మిస్తారు. కాగా ఈ సారి జయ, విజయలు రావణుడు, కుంభకర్ణులలా పుడతారు. అలా వారిని చంపేందుకు విష్ణువు రాముడి అవతారం ఎత్తినట్టు చెబుతారు. ఒకసారి జలంధరుడనే రాక్షసుడు దేవతలందరినీ యుద్ధంలో ఓడించి వారిని నానా చిత్రహింసలు పెడుతుంటాడు. దీంతో వారు శివుని వద్దకు వెళ్లి తమను రక్షించమని మొరపెట్టుకుంటారు. ఈ క్రమంలో శివుడు జలంధరుడితో యుద్ధం చేస్తాడు కానీ అతన్ని గెలవలేకపోతాడు. అందుకు కారణం పతివ్రత అయిన వృంద అనే భార్య ఉండడమే జలంధరుడి విజయానికి కారణమని శివుడు తెలుసుకుంటాడు. దీంతో విష్ణువు జలంధరుడిగా మారువేషంలో వెళ్లి వృంద పవిత్రతను కోల్పోయేలా చేస్తాడు. ఆ క్రమంలో శివుడు జలంధరుడితో మళ్లీ యుద్ధం చేసి అతన్ని ఓడించి చంపేస్తాడు. కానీ జలంధరుడు రావణాసురుడిలో ఓ అంశలా మళ్లీ జన్మిస్తాడట. అప్పుడు విష్ణువు రామావతారం ఎత్తి రావణాసురున్ని హతమారుస్తాడు. త్రేతాయుగం ఆరంభానికి కొన్ని వేల ఏళ్ల ముందు కృత యుగంలో మనువు, అతని భార్య సాత్రూప అని ఇద్దరు దంపతులు ఉండేవారట. వారు శ్రీమహావిష్ణువుకు మొదటి నుంచి పరమ భక్తులట. కాగా వారు తమ వృద్ధాప్యంలో ఇంటిని విడిచిపెట్టి అడవికి వెళ్లి విష్ణువు కోసం తపస్సు చేస్తారట. ఈ క్రమంలో ఒక రోజు విష్ణువు ప్రత్యక్షమై ఏం వరం కావాలో కోరుకోమని అడగ్గా, వారు విష్ణువును తమకు బిడ్డగా జన్మించాలని అడుగుతారట. దీంతో మనువు దశరథుడిగా జన్మిస్తాడు. అతనికి విష్ణువు కొడుకుగా (రాముడిగా) జన్మించి వారి వరం తీరుస్తాడు. ఒకానొక సందర్భంలో నారదుడు తపస్సు చేసుకుంటుండగా మన్మథుడు వచ్చి అతనిలో శృంగార భావనలు కలిగేలా బాణాలు వేస్తాడట. అయినా నారదుడు చలించడట. ఈ క్రమంలో మన్మథుడిపై ఫిర్యాదు చేసేందుకు నారదుడు శివుడు వద్దకు వెళ్లగా అప్పుడు శివుడు నారదుడిని   విష్ణువు దగ్గరకు పంపుతాడు. నారదుడి ప్రవర్తన చూసి విష్ణువుకు విసుగు వస్తుందట. దీంతో నారదుడికి ఎలాగైనా బుద్ధి చెప్పాలనుకుని అతను వెళ్లే దారిలో ఓ సుందరమైన అరణ్యాన్ని, అందులో అద్దాల భవంతులను, రకరకాల అందమైన చెట్లను, పువ్వులను కలిగి ఉన్న తోటను, ఒక అందమైన యువరాణిని విష్ణువు సృష్టిస్తాడట. అలా నారదుడు విష్ణువు వద్ద నుంచి బయల్దేరి వెళ్తుండగా అతను సృష్టించిన సుందరమైన అరణ్యాన్ని, అందులోని యువరాణిని చూసి ఆమెను మోహించి పెళ్లి చేసుకునేందుకు నారదుడు సిద్ధమవుతాడట. అప్పుడు ఆ యువతి నారదుడిని చూసి  పక పకా నవ్వుతుందట. దీంతో ఆగ్రహించిన నారదుడు అసలు విషయం తెలుసుకుని తాను మోహించిన యువతిని పెళ్లాడకుండా చేసినందుకు గాను విష్ణువు భార్యకు దూరమై విరహ తాపాన్ని అనుభవించాలని విష్ణువుకు శాపం పెడతాడట. దీంతో విష్ణువు రాముడిగా జన్మించి సీతకు దూరమై అనేక సంవత్సరాలు విరహతాపంతో గడిపాడని చెబుతారు. అలా విష్ణువు రాముడిగా జన్మించడం వెనుక ఈ  కథలు దాగి ఉన్నాయని అంటారు. ...
  • రావణాసురుణ్ణి శ్రీరాముడు సంహరించారని మనందరికీ తెలుసు.విష్ణుమూర్తే శ్రీరాముడిగా పుట్టాడని చదువుకున్నాం.  కాని మనలో చాలామందికి తెలియని విషయం- రావణుడు కూడా విష్ణుమూర్తి కుటుంబానికి చెందినవాడేననీ, విష్ణుమూర్తికి సాక్షాత్తు మునిమనుమడే అని ...  ఆశ్చర్యంగా ఉంది కదా. రావణుని వంశక్రమాన్ని పరిశీలిస్తే  ఈ విషయం తెలుస్తుంది.   విష్ణుమూర్తి నుంచి బ్రహ్మ, బ్రహ్మనుండి పులస్త్యమహర్షి పులస్త్య మహర్షినుంచి విశ్రావస్ మహర్షి అతని నుండి రావణుడు జన్మించారు.  విష్ణుమూర్తి తన వంశానికి చెందిన వాణ్ణి సంహరించడానికే సూర్యవంశంలో రాముడుగా జన్మించాడా? అని సందేహం వస్తుంది. అందుకు ‘అవును’ అనే  జవాబు  చెప్పుకోవాలి .  ఎందువల్ల? అంటే ఉన్నది విష్ణుమూర్తి ఒక్కడే కాగా సృష్టి కార్యక్రమ నిర్వహణకై తానే స్ర్తి రూపం దాల్చి లక్ష్మిగా మారి- తామిద్దరే సృష్టి ప్రారంభానికై బ్రహ్మ, సరస్వతిగా, సృష్టి విరమణకై శివపార్వతులుగా కూడా మారడం జరిగింది కాబట్టి. విష్ణుమూర్తి, బ్రహ్మ, శివుడు- ఈ ముగ్గురూ ఒక్కడే. అతడు జన్మ, మృత్యు, జరారహితుడు. జన్మ మృతిలాగానే వెలుగు- చీకటి, పగలు- రాత్రి ఇత్యాది ద్వంద్వాలు ఏవీ లేనే లేవు కాబట్టి కాని విష్ణుమూర్తి నుండి ఉద్భవించిన సృష్టి అనంతమైనది. దానిలో భాగంగానే రావణునికి ప్రత్యేకంగా వంశ చరిత్ర ఏర్పడింది. బ్రహ్మనుండి పులస్త్య మహర్షి, పులస్త్య మహర్షి నుంచి విశ్రావస్ మహర్షి ఉద్భవించగా- ఆ విశ్రావస్ మహర్షి కైకసి అనే ఋషి కన్యను వివాహం చేసుకున్నాడు. వారికి రావణుడు, కుంభకర్ణుడు, విభీషణుడు అనే ముగ్గురు కుమారులు, శూర్పణఖ  అనే కుమార్తె జన్మించారు. విశ్రావస్ మహర్షికి దేవవాణి అనే మరో భార్య ద్వారా కుబేరుడు జన్మించాడు. అతడు దేవలోకం నుండి పుష్పక విమానాన్ని పొందాడు. లంకను తన రాజ్యంగా చేసుకొని పాలించసాగాడు. రావణుని తల్లి అయిన కైకసి ఈ పరిస్థితిని సహించలేకపోయింది. కుబేరుని సంపదను, అధికారాన్ని చూచి ఈర్ష్య పడింది. తన సంతానమైన రావణుణ్ణి, కుంభకర్ణుణ్ణి, విభీషణుణ్ణి పిలిచి కుబేరుని మించిన  సంపదనూ, అధికారాలనూ పొందడానికై తపస్సు చేయమని ఉద్బోధించింది. వారు బ్రహ్మను గురించి తపస్సు చేసి మెప్పించారు. రావణుడు ఆరోగ్యం, అధికారం, సంపద పొందేట్టు వరాలు పొందడమేకాక తమకు సృష్టిలో ఎవ్వరివల్లా మృత్యువు సంభవించకూడదు అని పేరుపేరునా చెబుతూ మానవుని వల్ల మృత్యువు సంభవించకూడదు అని అడగడం అనవసరం అనుకొని వదలివేశాడు. కుంభకర్ణుడు నిద్రను కోరుకున్నాడు. విభీషణుడు తమ వంశానికి మూల పురుషుడైన విష్ణువు పట్ల భక్తిని, ప్రపత్తిని కోరుకున్నాడు. దాని ఫలితంగా రావణుడు ఏడు లోకాలనూ జయించి అధిపతి అయినాడు. కుబేరుని సంపదను అంతనూ స్వాధీనం చేసుకొని లంకకు అధిపతి అయినాడు. రావణునికి పది తలలు ఉన్నాయి. వాటిలో నాలుగు మాత్రమే మంచి ఆలోచనలు చేసేవి. మిగతా ఆరు తలల దురాలోచనలకే అంకితమైనాయి. మంచివైన నాలుగు తలలు వల్లా నాలుగు వేదాలూ పఠించి పండితుడైనాడు, కాని దురాలోచనలు చేసే ఆరు తలలవల్ల తన ఐదు జ్ఞానేంద్రియాలు , ఐదు కర్మేంద్రియాల అదుపును కోల్పోయి అహంకార పూరితుడై ప్రతివారినీ అదరిస్తూ, బెదిరిస్తూ, భయపెడుతూ అందరి నుండీ దూషణలు పొందసాగాడు. రావణుడు ఒకసారి దేవనర్తకియైన రంభను అవమాన పరచే ప్రయత్నం చేయగా ఆమె భర్తయైన నలకూబరుడు అతణ్ణి శపించాడు. ‘నీ పది తలలూ శరీరం నుండి తెగి క్రిందపడి ముక్కలు ముక్కలు అయిపోవుగాక’ అని. అదుపు లేని అహంకారంవల్ల రావణుడు పొందిన దుష్ఫలితాలలో ఇది మొదటిది. రావణుడు దేనినీ లెక్కచేయదలచలేదు. మహర్షి కుశధ్వజుని కుమార్తె వేదవతి విష్ణుమూర్తి తనకు భర్త కావాలని కోరుకుంటూ తపస్సు చేస్తోంది. రావణుడు ఆమెను నిందించి చెరబట్టబోయాడు. ఆమె ఆగ్రహించి ‘నీ అధికారం, సంపద అన్నీ నశించిపోతాయి. నువ్వు ఒక మానవుడి చేతిలో చస్తావు’ అని శపించింది. ఆమెయే సీతగా జన్మించి రాముని పెండ్లాడి రావణ వధకు కారణం అయింది. రావణుని అహంకారమే అన్ని విధాలా అతని అధఃపతనానికి కారణం అయింది. రావణుడు ఒకసారి శివుని ఆరాధించడానికై కైలాసానికి వెళ్లాడు. శివుని ఆరాధించదలచిన వారు ఎవరైనా ముందుగా నందికేశ్వరుని ప్రసన్నం చేసుకోవాలి. రావణుడు అందుకు ఇష్టపడలేదు. శివుడు ధ్యాన నిష్ఠుడై ఉన్నందున నందికేశ్వరుడు రావణుణ్ణి అడ్డగించి శివునివద్దకు పోనివ్వలేదు. దానితో రావణుడు ఆగ్రహించి ‘ఒరే కోతీ! పక్కకు తొలగరా!’ అన్నాడు. నందికేశ్వరుడికి బాగా కోపం వచ్చింది. ‘రావణా’ నీ రాజ్యం కోతులవల్లనే ధ్వంసం అయిపోతుంది’ అని శపించాడు. రావణుడు ఒకసారి వశిష్ఠుని వద్దకు వెళ్లి తనను శిష్యుడిగా స్వీకరించి వేదాలు బోధించాలని కోరాడు. కాని వశిష్ఠుడు అందుకు అంగీకరించలేదు , దాంతో  రావణుడు ఆగ్రహించి వశిష్ఠుని బంధించి తనతో తీసుకొనిపోయాడు. కాని వశిష్ఠుని శిష్యుడు సూర్యవంశపు రాజు కువలయస్థుడు రావణునితో యుద్ధంచేసి వశిష్ఠుని రావణుని బంధనాలనుండి విడిపించాడు. అప్పుడు వశిష్ఠుడు రావణుణ్ని శపిస్తూ ‘నువ్వు సూర్యవంశపురాజు చేతుల్లో చస్తావు’ అన్నాడు. అష్టావక్రమహర్షి తన గూను నడుముతో, శరీరంలోని అనేక వంకరలతో ఉండి తపస్సు చేసుకుంటూ ఉండగా రావణుడు ఆ మార్గం గుండా వస్తూ అతణ్ణి చూచి ‘ఓ కోతీ!’ అని పరిహాసం చేశాడు. దానితో అష్టావక్రుడు కోపగించుకొని ‘కోతులే నీపైన దాడిచేసి నీ పొగరు అణుస్తాయి’ అని శపించాడు. దత్తాత్రేయుడు గంగాజలాన్ని ఒక పాత్రలో నింపుకొని ప్రక్కన ఉంచుకొని తన గురువుల పాదాలు కడగబోతుండగా రావణుడు ఆ మార్గాన వచ్చి ఆ పాత్రలోని నీటిని దత్తాత్రేయుడి తలపై కుమ్మరించి వెకిలిగా నవ్వుకుంటూ వెళ్లిపోయాడు. అందుకు అతడిపై దత్తాత్రేయుడు ఆగ్రహించి ‘నీ పది తలలూ తెగి రక్తం ఇలాగే కుండపోతగా కురియుగాక’ అని శపించాడు. ద్వైపాయన మహర్షి తన సోదరి సహకారంతో తపస్సు చేస్తుండగా రావణుడు ఆ ఆశ్రమంలో ప్రవేశించి, అతడి ప్రశ్నలకు జవాబులు చెప్పలేదని కోపగించి ఆమె పెదవుల్ని కోసివేశాడు. ఆమె బాధతో గోలపెడుతుండగా మహర్షి సమాధి నుండి మేల్కొని రావణునిపై ఆగ్రహించి నీ లంకపై దాడి చేసిన మానవుడు ఒకడు నీ సోదరి పెదవుల్ని, ముక్కును చెవుల్ని కూడా కోసివేస్తాడు అని శపించాడు. రావణుడు ఒకసారి నారదుని వద్దకు వెళ్లి ఓంకార మంత్రం ఉపదేశించమని కోరాడు. నారదుడు అందుకు నిరాకరిస్తూ అహంకారంతో హూంకరించే వారికి ఓంకార మంత్రాన్ని ఉపదేశించడం జరగదు అన్నాడు. ఉపదేశించకపోతే నీ తల తెగుతుంది అన్నాడు రావణుడు మరింత దర్పంతో. నారదుడు బెదరలేదు. నీ పది తలలూ ఒకేసారి తెగిపోతాయి జాగ్రత్త అని రావణుణ్ణి హెచ్చరించారు. బ్రహ్మదేవుని కుమార్తెయైన పుంజికాదేవిని ఒకసారి రావణుడు చేతితో తాకబోతూ అవమాన పరచాడు. అందుకు ఆగ్రహించి ఆమే ‘పర స్ర్తి వ్యామోహంవల్లనే నీ పది తలలూ తెగిపడతాయి’ అని శపించింది. రావణుడు దేవతలపై దాడి చేసి అందరినీ బందీలుగా చేసి బృహస్పతి కుమార్తె సుఖదేవితో రమించబోగా బృహస్పతి ఆగ్రహించి ‘ఈ మన్మథ బాణమే రామబాణమై నిన్ను సంహరిస్తుంది’ అని శపించాడు.ఇలా రావణాసురుడు ఎన్నో దుశ్చర్యలకు పాల్పడ్డాడు.  ఎన్నో శాపాలు పొందాడు. ఈ నేపథ్యంలోనే సీతను అపహరించి చావును కొని తెచ్చుకున్నాడు. ...
  • ( ఇలపావులూరి మురళీ మోహన రావు )    .......................   శల్యసారధ్యం అంటే చాలామందికి తెలుసు. అసలు శల్యుడు ఎవరు? ఎందుకు ఆ పేరు వచ్చింది? అనే విషయం చాలామందికి తెలియదు. మహాభారతం లోని ఒక పాత్ర శల్యుడు. ఈయన మద్రదేశపు మహారాజు. పాండురాజు భార్య మాద్రి ఇతని సోదరి. నకులుడు, సహదేవులకు  ఇతను మేనమామ. ఇతనికి రుక్మరథుడు అనే కుమారుడు కూడా ఉన్నాడు. ఇతను తేరును నడపడం లో మంచి నిపుణుడు. కురుక్షేత్ర యుద్ధం నిర్ణయం అయినపుడు ఇతను పాండవులకు సాయం చెయ్యాలని తలపోస్తాడు. కృష్ణుడు కూడా తన రాయబారులను శల్యుడి వద్దకు పంపి యుద్ధం లో మేనల్లుళ్ళకు అండగా ఉండమని కోరుతాడు. అంగీకరించి తన సేనలతో బయలుదేరుతాడు. ఆ సమాచారం తెలిసిన దుర్యోధనుడు శల్యుడు వచ్చే దారిలో బ్రహ్మాండమైన విందు  ఇతడికోసం సిద్ధం చేసి ఎదురువెళ్తాడు. విశ్రాంతి కోసం శల్యుడు ఆగినప్పుడు దుర్యోధనుడు శల్యుడికీ ఇష్టమైన మద్యం, మగువలను సమకూరుస్తాడు. వారిసేవలకు తృప్తి చెందిన శల్యుడు "ఎవరు ఈ ఏర్పాట్లు చేశారు"" అని అడుగుతాడు. అప్పుడు దుర్యోధనుడు వచ్చి తన గూర్చి చెప్పుకుని యుద్ధం లో తనకు సాయం చెయ్యమని కోరతాడు. వెంటనే ఒప్పుకుంటాడు శల్యుడు. ఆ విషయం తెలిసిన పాండవులు నిరాశ చెంది "కనీసం యుద్ధం లో వారి పక్షాన పోరాడినా, తమకు ఏదైనా మేలు కలిగేట్లు ప్రవర్తించమని" ధర్మజుడు కోరగా, దానికి కూడా అంగీకరిస్తాడు శల్యుడు. అయితే యుద్ధం లో శల్యుడు నిజాయితీగానే దుర్యోధనుడి వైపు నిలబడి పోరాడుతాడు. కర్ణుడికి సరైన సారధి లేకపోవడం తో కర్ణుడి రధాన్ని నడపమని దుర్యోధనుడు కోరగా "శూద్రునికి నేను సారధిగా ఉండను" అని నిరాకరిస్తాడు. అప్పుడు కౌరవులు శల్యుడిని పొగడ్తలతో ముంచెత్తి, అర్జునుడి సారధి శ్రీకృష్ణుడి కన్నా నువ్వే గొప్పవాడివి అని కీర్తిస్తారు. ఆ పొగడ్తలకు పొంగిపోయి సరే అని అంటాడు శల్యుడు. కర్ణుడి  రధాన్ని నడుపుతున్నప్పటికీ, ధర్మజుని వేడుకోలు గుర్తుకు రాగానే, కర్ణుడిని అడుగడునా అవమానిస్తూ, అతడిని నిందిస్తూ, అతని శక్తిని కించపరుస్తూ ఉంటాడు. అర్జునిడితో నువ్వు పోరాడలేవు అని ఎద్దేవా చేస్తుంటాడు. కర్ణుడు ఈ అవమానాలను దిగమింగుకుని యుద్ధం చేస్తుంటాడు. ఒకచోట రధం కుంగిపోయినపుడు "నువ్వు యుద్ధం చెయ్యలేవు" అని వెళ్ళిపోయాడు శల్యుడు. శల్యుడు వెళ్ళగానే అర్జునుడు కర్ణుని వధిస్తాడు. @@@ ఈ కథ నుంచి మనం నేర్చుకోవాల్సింది ఏమిటి? మద్యం మదిని పాడుచేస్తుంది. భజనలు ఎంత గొప్ప వ్యక్తినైనా చెడగొడతాయి. తొందరపడి వాగ్దానం చెయ్యరాదు. దుష్టుల పక్కన చేరితే మృత్యువు తప్పదు. ఇక రాజకీయ రంగం లో ఇలాంటి శల్యులు కోకొల్లలు గా కనిపిస్తారు. వారిని ముద్దుగా కోవర్టులు అని పిలుస్తున్నారు. ప్రజారాజ్యం లో చేరి చిరంజీవిని ముంచేసిన పరకాల ప్రభాకర్, తెలుగుదేశం లోనే ఉంటూ ఎమ్మెల్యేలను తెరాసా లోకి పంపేసి చివరన తానుకూడా వెళ్లిపోయిన ఎర్రబెల్లి ఇలాంటి శల్యుల  కోవలోకి వస్తారు. చంద్రబాబు తన జీవితం లో తిన్న అతి పెద్ద షాక్ ఏదైనా ఉంటె అది ఎర్రబెల్లి పార్టీ నుంచి వెళ్లిపోవడమే. మన పార్టీలో ఉన్నవాడు కోవర్టు కాదు అని నమ్మలేము. అంతర్గత శత్రువులను శల్యుడు అని పిలుస్తారు. వీరు మన పక్కనే ఉన్నట్లు నటిస్తూ ఎదిరి పక్షం వారికి మేలు చేస్తుంటారు. ముఖ్యం గా రాజకీయ నాయకులు పొగడ్తలకు దూరంగా ఉండకపోతే, వారు అగడ్త లో పడటం ఖాయం....
  •  పేస్ బుక్ ఇన్బాక్స్ లో చెర్రీ కి  మెసేజ్ పెట్టింది జెన్నీ.  చెర్రీ అంటే  రామచరణం, జెన్నీ అంటే జానకి ...  వీళ్ళిద్దరూ భార్య భర్తలు. ఇండియా నుంచి  వచ్చాక పేర్లు మార్చుకున్నారు.   "ఎక్కడున్నావ్ ?"  రెండు నిమిషాల్లో చెర్రీ స్పందించాడు. "ఆఫీస్ లో ఫుల్ బిజీ. వంద కోట్ల ప్రాజెక్ట్ పై డిస్కషన్ జరుగుతోంది"   "ఒకే... నైట్ కి ఇంటికొస్తున్నారా? " "రాను .ఇక్కడే ఉంటా."    "ఒకే. మీ అమ్మనాన్నల పెళ్లి రోజు అట ఇవ్వాళ. "  "ఓహ్ ..మర్చిపోయా. " "పొద్దుటి నుంచి మీ తమ్ముడు ఒకటే ఫోన్."   "ఏందట?" "మీతో మీ నాన్న మాట్లాడాలని అంటున్నాడట."   "సరే ...నేను ఫోన్ చేస్తాలే."   "ఒకే .మీరు రారు కాబట్టి డిన్నర్ రెడీ చేయను." "ఒకే బై "చెర్రీ డిస్కనెక్ట్ అయ్యాడు. జెన్నీ తన అకౌంట్ క్లోజ్ చేసింది.  ఇంకో పేరుతో ఉన్న ఫేక్ అకౌంట్ ఓపెన్ చేసింది.    సుబ్బు ఇన్బాక్స్ లోకి వెళ్లి "అర్జెంట్ గా ఫోన్ చేయి " అని మెసేజ్ పెట్టింది. సుబ్బు జెన్నీ బాయ్ ఫ్రెండ్. ఫేసు బుక్లో ఇద్దరికీ పరిచయమైంది.  ఎవరికి వారికి సొంత జీవితాలున్నా .... ఇద్దరు కొత్త లైఫ్ మొదలెట్టారు.   "కష్టాలు.. సుఖాలు" పంచుకుంటున్నారు.  మరు నిమిషంలో ఫోన్ వచ్చింది.  "సుబ్బు వేర్ ఆర్ యూ ?" "క్లబ్ లో ఉన్నా...ఏంటీ ప్లాన్?" "నువ్వొస్తావా?నన్ను రమ్మంటావా ?" "నేనే వస్తా.. అన్నట్టు మీ ఆయన లేడుగా?" "లేడు... రాడు... వచ్చేయి. " "ఒకే ...కమింగ్. "  "వెల్కమ్." .................................................................................................................................... చెర్రీ ఇండియా కి ఫోన్ చేసాడు.  ముందుగా తమ్ముడితో మాట్లాడేడు.  నాన్నకు ఇవ్వమని అడిగేడు.   "ఏం నాన్న ఎలా ఉన్నావ్ ? అమ్మకు మీకు మ్యారేజి డే శుభాకాంక్షలు." కొడుకు గొంతు వినగానే ఆ తండ్రికి సంతోషంతో నోట మాట రాలేదు.  "ఏం నాన్న మాట్లాడవే ?" "ఏం మాట్లాడనురా?ఎన్నాళ్ళు అయిందో నిన్ను చూసి, నీ గొంతు విని.అమ్మతో మాటలాడేవా?" "ఫోన్ అమ్మ కివ్వు . " "అమ్మఇక్కడ లేదురా ...చిన్నోడి  దగ్గరుంది. వచ్చే నెల ఇక్కడి కొస్తుంది ,పైనెల మళ్ళీ వెళ్తుంది."  "ఒకే ..ఒకే ... అక్కడికే చేసి మాట్లడతాలే.. ఉంటా. " ......................................................................................................................................................  "ఒరేయి కాశీ ...మీ అమ్మతో ఒకసారి మాట్లాడతారా ?" అడిగేడు కొడుకును ఆ తండ్రి. "ఇందులో బ్యాలెన్స్ ఎక్కువ లేదు. రెండు మాటలు మాట్లాడి ఇవ్వాలి. "   "అట్టాగేలేరా. " కాశీ వెంటనే ఏదో నెంబర్ కి ఫోన్ కలిపి అడిగేడు.   "నర్శమ్మా... ఓసారి మా అమ్మను పిలుస్తావా? ఏంటీ నీళ్ళు తేవడానికి వెళ్ళిందా ? సరేలే, రాత్రికి చేస్తాం లే." ఫోన్ కట్ చేసాడు. "వాళ్ళు ఏదో పనిలో ఉన్నారట. విన్నావుగా. "  జోగయ్యకు విషయం అర్ధమైంది. చేసేది లేక ఒక నిట్టూర్పు విడిచి పడుకున్నాడు.   పెళ్లి రోజు కూడా పెళ్ళాం తో మాట్లాడుకోలేని దౌర్భాగ్యం ... అనుకుంటూ కంట నీరు పెట్టుకున్నాడు.  అక్కడ జోగయ్య ఉనికిని  పట్టించుకొనేవారే లేరు.  ................................................................................................................................................................. "హాయ్ ఏమిటి ఈ మధ్య ఫేస్బుక్ లోకి రావడం లేదు"  బాయ్ ఫ్రెండ్ క్లిఫ్ ని పలకరించింది నెల్లీ గూగుల్ టాక్ లో.  జెన్నీ కూతురు నెల్లీ ఉరఫ్ నళినీ. నెల్లీ హాస్టల్ లో ఉంటూ చదువుకుంటోంది. వయసు ఇరవై దాటింది.   "పర్సనల్ ప్రాబ్లమ్స్ నెల్లీ. " "నాతో కూడా చెప్పలేనివా?" "అదేమీ కాదనుకో?" "మరెందుకు నసుగుడు."  "ఆర్ధిక సమస్యలు... మమ్మీకి హెల్త్ బాగాలేదు.  ఆపరేషన్ చేయించాలి." "ఎంతవుతుంది?" "రెండు వేల డాలర్లు  అవ్వొచ్చు."   "నేను అడ్జస్ట్ చేస్తాలే. "  "యువార్ గ్రేట్ నెల్లీ. " "ఇంత చిన్న విషయానికేనా? అయినా ఇష్టపడిన పడిన వాడికోసం ఏదైనా చేయాలిగా."  "ఐ లవ్ యు నెల్లీ."   "ఐ టూ క్లిఫ్."  .................................................. .................................................. .............................  "మమ్మీ ఎక్కడున్నావ్? " నళినీ స్కై ప్ లో జేన్నీని  పలకరించింది.   "ఫ్రెండ్స్ వస్తే మాట్లాడుతున్నాలే.  ఏమిటి విశేషం? చదువు ఎలా సాగుతోంది. " "అది సరే గాని ?" "ఏంటి నసుగు తున్నావ్?ఎనీ థింగ్ రాంగ్?" "నెల తప్పానే. " "ఓసి ఇంతే గదా! ఇంకా ఏదో పెద్ద ఇష్యూ అనుకున్నా. " "తీయించేసాలే. " "ఎవరు అతగాడు?" "మా ఫ్రెండ్ వాళ్ళ బ్రదర్ " "ఒకే. ఇక నైనా జాగ్రత్తలు తీసుకో." "వేర్ ఇస్ డాడ్? " "మీ డాడ్ కి ఇల్లు పట్టిందా ? ఆఫీస్లోనే  ఆ టక్కులాడి తో మకాం పెట్టేడు. అన్నట్టు చెప్పడం మరిచా...  నీకు ఓ మ్యాచ్ చూసాడు మీ డాడ్" "నాకా ?" "ఏం చేసుకోవా?" "చూద్దాం.. మమ్మీ అర్జెంట్ గా 2000 వేల డాలర్స్  కావాలి." "అంత అమౌంట్ ఎందుకు?" "చిన్న పనుంది మమ్మీ"  "ఒకే  . ఇపుడే  ట్రాన్స్ఫర్ చేస్తాలే. "  "బై...మమ్మీ " .................................................................................................... "చెర్రీ.. ఏంటీ ఈ రోజు కూడా ఇంటికి వెళ్ళరా?" "నాకెందుకో నీతోనే గడపాలనిపిస్తోంది సోనీ. " "48గంటల నుంచి నాతోనే ఉన్నారుగా. " "అఫ్ కోర్సు ... నిన్ను వదలబుద్ధి కావడంలేదు."   "లేటు వయసులో ఘాటు ప్రేమ అంటే ఇదే నా?"నవ్వింది సోనీ.  చెర్రీ కూడా నవ్వాడు. సోనీ డ్రింక్ సర్వ్ చేసింది. ఇద్దరూ తాగేరు.  "పేస్ బుక్ లోమన పరిచయం ఒక థ్రిల్లింగ్ కదా చెర్రీ. "    "నీ ప్రొఫైల్ ఫోటో చూడగానే ఎలాగైనా నిన్ను పొందాలనుకున్నా."  "మొత్తం మీద సాధించారు ఎలాగైనా. " ఇంతలో ఇద్దరి ఫోన్స్ ఒకేసారి మోగేయి. చెరో క్యాబిన్లోకి వెళ్ళారు. విడివిడిగా మాట్లాడుకున్నారు. పదినిమిషాల తర్వాత ఇద్దరూ గదిలో కొచ్చారు.  "ఈ నైట్ కి ఇంటికి రాను" అని చెప్పా హబ్బీకి. "అంటే రాణి గారు ఇక్కడే ఉంటున్నారన్న మాట." సొనీని హాగ్ చేసాడు చెర్రీ.  మరో రౌండ్ లిక్కర్ తీసుకున్నారు ఇద్దరు.  ...................................................................................................................... మర్నాడు  సెల్ కొచ్చిన మెసేజ్ చూసి చెర్రీ షాక్  తిన్నాడు.  ఇరవై వేల డాలర్లు తన అకౌంట్ నుంచి  వేరే అకౌంట్ కి ట్రాన్సఫర్ అయ్యాయి. వెంటనే బ్యాంక్ కి ఫోన్ చేసి విచారించాడు. సోనీ పేరు మీద మనీ జమ అయి, డ్రా అయిందని చెప్పారు బ్యాంకు అధికారులు. అప్పుడు లీలగా గుర్తుకొచ్చింది చెర్రీ కి. రాత్రి తాగిన మైకంలో సోనీ కి చెక్కులు ఇచ్చిన విషయం.  తల గోడ కేసి కొట్టుకున్నాడు .  అదే సమయంలో ఒక ఫంక్షన్ కి వెళదామని జెన్నీ డైమండ్ రింగ్స్,గాజుల సెట్ కోసం వార్డ్ రోబ్ అంతా గాలించింది .  వాటితో ఇంకా ఉండాల్సిన నగలు కూడా కనపడలేదు. ఏమి జరిగిందో అర్ధమైంది.  మోసపోయానని తలపట్టుకుని కూర్చుంది.  సరిగ్గా 48 గంటల తర్వాత  క్లిఫ్ అనే వ్యక్తీ తనను మోసం చేసి  మాయమై పోయాడని  నెల్లీ పోలీసులకు ఫిర్యాదు చేసింది.  .................................................. ..................................................  నెల రోజుల తర్వాత పోలీసులు కూపీ లాగేరు. కానీ నిందితులు మాత్రం దొరకలేదు. కాకపోతే సోనీ సుబ్బు మొగుడు పెళ్ళాలని తేల్చారు. అలాగే క్లిఫ్ సోనీ తమ్ముడే అని కనిపెట్టారు వీళ్ళ ఉచ్చులో పడి చాలామంది మోసపోయారని ప్రజలు  జాగ్రత్తగా ఉండాలని మీడియాకు ఒక సందేశం పంపారు. ...
  • పూర్వం  అంగదేశంలో తీవ్రమైన కరువు కాటకాలొచ్చాయి. " ఈ కష్ట కాలంలో కరువుల బాధ నుండి ప్రజలను ఎలా కాపాడడం?" అని ఆ దేశపు రాజు రోమపాదుడు పండితులతో  చర్చించాడు. "ఇంత వరకు స్త్రీని చూడకుండా సంపూర్ణ బ్రహ్మచర్యం అవలంబిస్తూ ఉన్న ఋష్యశృంగుణ్ణి రాజధానికి పిలిపించండి. మహా తపశ్శాలి అయిన ఆ మహానుభావుడు మన నగరంలో కాలు మోపగానే వానలు కురుస్తాయి" అన్నారు పండితులు. విభాండక మహాముని కుమారుడు ఋష్యశృంగుడు.  తలపైన కొమ్ముతో జన్మించాడు.తండ్రి ద్వారా వేదవేదాంగ పారంగతుడైన ఋష్యశృంగుడు లౌకికమైన విషయ సుఖాల గురించి ఏమీ తెలియకుండానే పెరిగాడు.  ఋష్యశృంగుడు చిన్నతనం నుంచీ ఒక్క తన తండ్రిని తప్ప మరొక మనిషిని చూడలేదు. స్త్రీలు, పురుషులు పేరిట సృష్టిలో ఒక విభజన ఉన్నదని కూడా తెలీదు. ఆ విధంగా శుద్ధ బ్రహ్మచారిగా పెరిగాడు. విభాండక మహాముని ఆశ్రమం నుంచి ఋష్యశృంగుడ్ని ఏ విధంగా రప్పించాలనేది రోమపాదుడికి సమస్య అయింది. మంత్రులతో ఆలోచన చేసిన పిమ్మట రాజనగరంలో ఉన్న సుందరాంగుల్ని కొందరిని పిలిపించి, " మీరు విభాండక ముని ఆశ్రమానికి పోయి ఆ వనంలో తపస్సు చేసుకుంటున్న ఋషి కుమారుణ్ణి ఏదో ఒక విధంగా మన రాజధానికి తీసుకురావాలి" అని ఆజ్ఞాపించాడు. సరే అని ఆ కాంతలు ముని ఆశ్రమానికి బయల్దేరి వెళ్ళారు. వారు వెళ్ళిన సమయానికి విభాండక ముని ఆశ్రమంలో లేడు. ఇదే మంచి అవకాశమని వారందరిలోకీ అద్భుత సౌందర్యంతో వెలిగిపోతున్న ఒక విలాసవతి ఆశ్రమంలో వున్న ఋషి కమారుడి దగ్గరకు వెళ్ళింది. " మునివరా! క్షేమమా? మీకు కావలసిన కందమూలాలు లభ్యమవుతున్నాయా? మీ తపస్సు నిరాఘాటంగా కొనసాగుతోందా? వేదాధ్యయనం సక్రమంగా కొనసాగుతోందా? తండ్రిగారు ఎలా ఉన్నారు?" అని ప్రశ్నలు వేసింది. అటువంటి సుందరాకారంలో ఉన్న మనిషిని గాని, అటువంటి మధురస్వరం కాని పాపం ఋష్యశృంగుడు అంతకుమునుపు కనలేదు, వినలేదు. మెరుపులా మెరిసిన ఆ సుందరిని చూడగానే ఋషి కుమారుడి మనస్సులో కలవరం మొదలైంది. అతనికి స్త్రీ పురుష భేదం తెలీదు కనుక ఆ వచ్చింది మునికుమారుడే అనుకున్నాడు. ఆర్ఝ్యపాద్యాదులు ఇచ్చి , " మీ ఆశ్రమం ఎక్కడ? మీ వ్రత నియమాలేమిటి?" అని అడిగాడు. " మా ఆశ్రమం ఇక్కడికి మూడామడల దూరంలో వుంది" అంటూ ఆమె తాను తెచ్చిన భక్ష్యాలూ, పండ్లూ స్వయంగా తినిపించింది. సువాసనలు వెదజల్లే పూలహారాలు మెళ్ళో వేసింది. అలా కొంతసేపు గడిపి , విభాండక మహాముని వచ్చేవేళకు "అగ్నిహోత్రానికి వేళ అయింది" అని సాకు చెప్పి తప్పించుకుంది. విభాండకుడు వచ్చేసరికి ఆశ్రమం అంతా చెల్లాచెదురుగా వుంది. పూలూ, పండ్లతొనలూ చిందర వందరగా పడి ఉన్నాయి. ఇదంతా పరికించి " అబ్బాయీ! నేను లేని సమయంలో నీ దగ్గరకెవరైనా వచ్చారా? ఎందుకలా అన్యమనస్కంగా కనిపిస్తున్నావు?" అని అడిగాడు. " నాన్నగారూ! మీరు లేని సమయంలో అద్భుతరూపంలో వున్న ఒక మహనీయుడు ఇక్కడకు వచ్చాడు. ఆ మాట , ఆ ఆకారం నా మనస్సున నాటుకుపోయాయి. ఆ మూర్తిని చూడకుండా ఉండలేను. అతడితో స్నేహం చేయాలని ఉంది" అని చెప్పడు. విభాండకుడికి విషయం తెలిసిపోయింది. తమ తపస్సును భంగం చెయ్యడానికి ఎవరో రాక్షసులు వచ్చారనుకుని " నేను లేనప్పుడు ఎవరినీ ఆశ్రమానికి రానివ్వకు!" అని గట్టిగా చెప్పాడు. ఒకనాడు మళ్ళీ విభాండకుడు లేని సమయం చూసి ఆ సుందరి మెల్లగా ఋష్యశృంగుడ్ని సమీపించింది. ఆమెను చూడగానే భరింపరాని మోహంతో ఋషికుమారుడు ఆమె దగ్గరకు పరుగెత్తాడు. ఆ జవ్వని మాటలతో ఋష్యశృంగుణ్ణి మైమరపిస్తూ మెల్లగా అడవి దాటించి తన సఖులను కలిసింది. వారంతా కలిసి ఋష్యశృంగుడ్ని అంగదేశానికి తీసుకుపోయారు.ఋష్యశృంగుడు అంగదేశంలో ఆడుగు పెట్టగానే వానలు కురుశాయి. ప్రాణకోటి సేదతీరింది. నేల పచ్చబారింది. రోమపాదుడు సంతోషించి తన కమార్తె శాంతను ఋష్యశృంగుడికిచ్చి పెళ్ళి చేశాడు. అన్నీ అనుకున్న ప్రకారం నెరవేరినప్పటికీ , విభాండక మహాముని ఆగ్రహిస్తాడని భయపడ్డారు రాజుగారు. అందుకని మునిని శాంతపరచటం కోసం రాజధానికి వచ్చే మార్గాలలో చక్కని కర్రి ఆవులనూ, ఎద్దులనూ నిలిపి పరిజనాన్ని కాపు ఉంచాడు." ఈ ఆవులూ, ఎడ్లూ, మేకలూ, భూములూ మీ కుమారుడివి. మేము మీ సేవకులం" అని వినయంగా మాట్లాడమని భటులను హెచ్చరించాడు. అనుకున్నట్టు కొడుకును వెతుక్కుంటూ మహాముని రానేవచ్చాడు. రాజాజ్ఞ ప్రకారం పరిచారకులు మునీంద్రునికి స్వాగతం ఇచ్చి చేయవలసిన సపర్యలన్నీ చేశారు. కోపం చాలా వరకూ చల్లార్చి ఆయనను పట్టణంలో ప్రవేశపెట్టారు. రాజాంతఃపురంలో సకల ఐశ్వర్యాలు అనుభవిస్తూన్న కొడుకుని, పక్కనే వినయంగా తలవంచుకుని నిలబడ్డ కోడల్నీ చూసిన విభాండక మునికి ఆనందం కలిగింది. " నాయనా! ఋష్యశృంగా! ఈ రాజుకు ప్రియమైనదంతా చెయ్యి. ఒక కుమారుడు కలిగిన తరువాత మీరు అరణ్యాలకు రావచ్చు" అని ఆశీర్వదించి వెళ్ళిపోయాడు. తండ్రి ఆనతి ప్రకారం ఋష్యశృంగుడు సంతానవంతుడై , ఆ తర్వాత  వానప్రస్థాన్ని స్వీకరించాడు.  రామాయణంలో ఈ ఋష్యశృంగుడి కథ అలా  వివరించబడింది అయితే స్త్రీల గురించి ఏమీ తెలియని అమాయకుడిగా పెరిగిన ఋష్యశృంగ మహర్షిలోని స్వభావాన్ని ఆధారంగా చేసుకుని తెలుగు జాతీయం ఋష్యశృంగుడు అనే పదం వ్యవహరించబడుతోంది. ఋష్యశృంగుడు అంటే స్త్రీవిముఖుడు, అమాయకుడు అనే అర్థంతో తెలుగు జాతీయం ప్రయోగిస్తాం. అలాగే ఒక వ్యక్తిలోని స్త్రీలోలత్వాన్ని గురించి వేళాకోళం చేసే సందర్భంలో కూడా అబ్బో…ఆయన ఋష్యశృంగుడు అనే మాటతో వెటకారం చేయడం కూడా కనిపిస్తుంది. ........ భరద్వాజ   ...
  • అర్జునుడికి, కర్ణుడికి మధ్య వ్యక్తిగతమైన వైరం ఉండేది.  కర్ణుడి దానగుణాన్ని అందరూ పొగుడుతూ ఉంటే అర్జునుడు భరించలేకపోయేవాడు. ఒక రోజు కృష్ణుడి దగ్గరకు వెళ్లి "బావా! నేను కూడా దానాలు చేశాను. అవసరమైతే కర్ణుడి కన్నా ఎక్కువ చేస్తాను. అయినా నన్ను ఎవరూ గుర్తించటం లేదు. అందరూ కర్ణుడి దాన గుణాన్నే పొగుడుతున్నారు. దీని వెనకున్న కారణమేమిటి? "అని అడిగాడు.  కృష్ణుడు చిరునవ్వు నవ్వి ఊరుకున్నాడు.  ఆ సంభాషణ జరిగిన సాయంత్రం కృష్ణుడు, అర్జునుడు వాహ్యాళికి వెళ్లారు. అక్కడ వాళ్లిద్దరికి ఒక బంగారు కొండ కనిపించింది. అర్జునుడు చాలా ఆశ్చర్యపోయాడు. అప్పుడు కృష్ణుడు అర్జునుడి వైపు చూసి "ఈ బంగారు కొండను దానం చేయి.. అప్పుడైనా నీకు కర్ణుడి కన్నా మంచి పేరు వస్తుందేమో."అన్నాడు.  అర్జునుడు వెంటనే తన సేవకుల చేత చుట్టుపక్కల ఉన్న గ్రామాలవారికి బంగారం దానంగా తీసుకొమ్మని దండోరా వేయించాడు. అన్ని గ్రామాల ప్రజలు రావటం మొదలుపెట్టారు. అర్జునుడు బంగారాన్ని తవ్వించి చిన్న చిన్న ముక్కలు దానం చేయటం మొదలుపెట్టాడు. ఎంత మందికి దానం చేసినా బంగారం తరగటం లేదు. జనం సంఖ్య పెరుగుతూనే ఉంది. ఒక రోజు అయ్యేసరికి అర్జునుడు అలసిపోయాడు. "కృష్ణా.. దానం చేయాలంటే చిరాకుగా ఉంది.". అన్నాడు.  అప్పుడు కృష్ణుడు "  దానం ఎలా చేయాలో  తెలుసుకో " అని కర్ణుడిని పిలిపించాడు. "ఈ బంగారం కొండలు మాకు కనిపించాయి. వాటిని నువ్వు ఎవరికైనా దానం చేస్తే బావుంటుంది."’ అన్నాడు. వెంటనే కర్ణుడు- అక్కడున్న ప్రజలందరి వైపు తిరిగి "ఈ కొండలు మీవి. వీటిని తవ్వి తీసుకువెళ్లండి."’’ అన్నాడు.  అందరూ తమకు కావల్సిన మేరకు బంగారం తీసుకెళ్లారు. అప్పుడు అర్జునుడితో కృష్ణుడు  "నీకు మనసులో బంగారంపై ఆశ ఉంది. అందుకే చిన్న చిన్న ముక్కలు పంచిపెట్టావు. కానీ కర్ణుడికి ఆశ లేదు. అందుకే వారికి కొండ అంతా ఇచ్చేశాడు. దానం చేసేవారి మనసులో ఎటువంటి ఆశ ఉండకూడదు. అప్పుడే ఆ దానం ఫలిస్తుంది’’ అని బోధ చేశాడు....
  • రామన్న కి కబురు వెళ్లింది. వెంకట్రాద్రి వాళ్ళ ఇంట్లో దొంగతనం జరిగింది. బంగారు హారం ఒకటి మాయమయ్యింది. ‘ఇంటి దొంగ’ పనే అని ఆయన అనుమానం. ఇంట్లో ఉన్న ముగ్గురు పాలేర్లలో ఎవరో ఒకరై ఉంటాడని ఆయన గట్టి నమ్మకం. అదే విషయం రామన్న గారితో చెప్పాడు వెంకటాద్రి. సాయంత్రం దేవాలయ ప్రాంగణం వద్దకి ఆ ముగ్గురిని పంపమని చెప్పాడాయన.  శివరాత్రి జాగారం చేయటానికి దేవాలయం వద్ద పొగయిన ప్రజలని ఉద్దేశించి కొన్ని నీతి కధలు చెబుతున్నాడాయన.  ముగ్గురు పాలేర్లు రావడం గమనించి వారిని ఒక పక్క కూర్చుని చెప్పే విషయాలు శ్రద్ధగా వినమని రామన్న సైగ చేయటం వారు కూడా శ్రోతలుగా మారటం జరిగి పోయింది. రామన్న కొత్త కధ చెప్పటం మొదలెట్టాడు. పూర్వం ఒక గురుకులం లో ఒక రాజ కుమార్తె విద్య అభ్యసించింది .  కొన్ని సంవత్సరాల శిక్షణ ముగిసింది. బాలికగా వచ్చిన ఆమె యవ్వనవతి అయ్యింది. సౌందర్య రాశి అయింది. విధ్య పూర్తి అయ్యి తండ్రి వద్దకు వెళుతూ గురువు వద్దకి వచ్చింది. గురు దక్షణ చెల్లించడానికి సిద్దమయింది. అందుకాయన “ వచ్చే శివరాత్రి నీవు సకల రాచరికపు అలంకరణతో కాలి నడకన వచ్చి గురుకులం లో జరిగే పూజలో పాల్గొనాలి” అదే నేను నిన్ను అడిగే గురుదక్షణ అన్నాడు. ఆమె అందుకు అంగీకరించి, నమస్కరించి వెళ్ళి పోయింది. కొన్నాళ్ళకు ఆమెకు ఒక చక్కని రాకుమారుని తో వివాహం అయ్యింది.  భర్తతో  ఆమె గురుదక్షణ విషయం చెప్పింది ”తనని శివరాత్రి రోజు కన్యగా, ఒంటరిగా, కాలినడకన రమ్మని గురువు ఆదేశం అని”  ఆ రాకుమారుడు వెంటనే ఆమె ను “గురు దక్షణ తీర్చేంత వరకు నేర్చుకున్న విధ్యకు, వినయానికి విలువ లేదు కనుక, శివరాత్రి వరకు వేచి ఉండి  గురుదక్షణ చెల్లించి రావలసినది" గా బార్యకి  చెప్పాడు. శివరాత్రి రానే వచ్చింది. ఆమె చక్కగా తయారయింది, వజ్ర వైఢూర్యాల నగలు ధరించి ఆశ్రమానికి, ఒంటరిగా కాలి నడకన బయలు దేరింది. మార్గ మధ్యం లో చీకటి పడింది. అయినా ఆమె నడుస్తూనే ఉంది. ఒక గజదొంగ ఆమెని అటకాయించాడు . నగలు మొత్తం వలిచి ఇవ్వమని చెప్పాడు.  ఆ రాజకుమారి తను వెళ్తున్న విషయం చెప్పి ‘పూజానంతరం అదే మార్గం లో తిరిగి వస్తాను అని అప్పుడు అతను కోరిన విధంగా తన నగలు అన్నిటిని ఇచ్చేస్తానని .. తన దారి విడమని అడిగింది. మాట తప్పనని ప్రమాణం చేయిచ్చుకున్నాక అతను  తోడుగా వచ్చి గురుకులం లో దిగబెట్టాడు. ఆశ్రమం లో పూజా కార్యక్రమం పూర్తి అయింది.  తెల్లవారుతుండగా ఆమె తిరుగు ప్రయాణం అయింది. దారిలో దొంగని కలిసింది. నగలు మూట కట్టి అతనికి ఇచ్చింది. దొంగ విచలితుడు అయ్యాడు. “తల్లీ నీ అంతటి ఉత్తమురాలి వద్ద దోచుకున్న ధనం నాకు వలదు. నన్ను మన్నించి నీవే తిరిగి అలంకరించుకొని వెళ్ళమని కోరి, నగలు తిరిగి ఇచ్చి పంపాడు.  ఇంటికి వెళ్ళిన తర్వాత భర్త తో కలిసి అన్నీ విషయాలు చెప్పి ఆమె సంతోషంగా జీవితం ప్రారంభించినది. రామన్న చెప్పటం ముగించాడు. “మీరంతా .. శ్రద్ధగా విన్నారు కదా? ఇప్పుడు ఈ కధలో ముగ్గురు వ్యక్తులగురించి మాట్లాడుకుందాం.  గురుదక్షణ తీర్చిన ‘రాకుమారి’  ఆమె గురువు కోరికను అనుమానించ కుండా ఒంటరిగా పంపిన ‘రాకుమారి  భర్త ’ అందివచ్చిన నగలను తిరస్కరించిన ‘దొంగ’ వీరిలో ఎవరు గొప్పవారు? అందరితో పాటు ముగ్గురు పాలేర్లను కూడా అడిగి సమాదానం తెలుసుకున్నాడు.  విచిత్రంగా ముగ్గురూ తలా ఒక సమాదానం చెప్పారు.  *** మర్నాటి ఉదయం రామన్న, వెంకటాద్రి గారికి ముగ్గురు పాలేర్లలో దొంగ ఎవరో చెప్పారు. PS:(నేను చిన్నప్పుడు విన్న కధని, ఇష్టం లేని కొంత భాగం మార్చి వ్రాసాను. వీలయితే మీ పిల్లలకి చెప్పండి. శ్రద్ధగా వింటారు. Face is the index of mind అంటూ భావాన్ని వారికి చేరవెయ్యండి.) ....సుశ్రీ   ...
  • పురాణాల్లో కొన్ని కథలు అంతగా ప్రాచుర్యంలోకి రాలేదు .  అలాంటి కథల్లో శివుడి సోదరి కథ ఒకటి. శివుడికి కూడా సోదరి ఉందనే  విషయం చాలామందికి తెలియదు.  శివుడి సోదరి పేరు  దేవి అసావరి. శివ పురాణంలో.. శివుడి సోదరి గురించి ప్రస్తావించారు. దేవి అసావరిని శివుడే  సృష్టించాడు .  అది కూడా.. తన భార్య పార్వతీ దేవిని ఒప్పించి.  ఆమె తోడు కోసం ఈమెను సృష్టిస్తాడు. శివపార్వతుల పెళ్లి తర్వాత.. పార్వతి కైలాసానికి వస్తుంది. ఆమె తన కుటుంబానికి , అక్క  చెల్లెళ్లకు దూరమైనందుకు బాధపడుతూ ఉంటుంది .  పార్వతీదేవిని.. శివుడు, శివుడి పరమ భక్తుడు నంది జాగ్రత్తగా చూసుకునేవాళ్లు. అయినా కూడా.. పార్వతీదేవి.. తనకు ఒక తోడు కావాలని అనుకొనేది . శివుడు ధ్యానం లోకి వెళ్ళినపుడు  ఒంటరి తనం అనుభవించేది . పార్వతీదేవి  తన మనసులో మాటను శివుడికి వివరించింది. కైలాసంలో తనకు సోదరిలా ఉండే.. ఒక తోడు కావాలని.  తన ఆలోచనలు, అభిప్రాయాలు పంచుకోవడానికి రోజంతా గడపడానికి ఒక తోడు కావాలని కోరుకుంది. కైలాసంలో ఎక్కువమంది మగవాళ్లు ఉంటారు. పార్వతీదేవి మాత్రమే కైలాసంలో ఉండే మహిళ. శివుడు.. సరస్వతీదేవిని సోదరిగా భావిస్తూ.. సరస్వతిదేవితో రోజంతా గడుపుతావా అని.. పార్వతిని అడిగాడు. ఆమెతో కబుర్లు చెబుతూ, కాలక్షేపం చేయమన్నారు. అందుకు పార్వతి  సరస్వతి తన భర్త బ్రహ్మతో కలిసి ఉంటుంది కదా.. ఇక తనకు నచ్చినట్లు.. సరస్వతి దేవి ఎలా ఉండగలదు అంటుంది.  దీంతో శివుడు ఆలోచనలో పడి పార్వతీ దేవి  కోరిక నెరవేర్చడానికి  తన సోదరిని సృష్టించగలను  అని చెప్పి.. ఆమెను జీవితాంతం.. జాగ్రత్తగా చూసుకోవాలని  చెబుతాడు. అందుకు పార్వతి సరే అంటుంది. శివుడు  తన శక్తి, తెలివిని ఉపయోగించి.. ఒక మహిళను.. తన పోలికలతో సృష్టిస్తాడు. ఆమే  దేవి అసావరి. కాస్త బొద్దుగా, ఆకర్షణీయంగా, పొడవాటి జుట్టు కలిగి, పగిలిన పాదాలు,  జంతువు చర్మం  ధరించిన మహిళ. శివుడు ఆమెను పార్వతి దగ్గరకు తీసుకెళ్లి.. తన సోదరి అని.. దేవి అసావరిని పరిచయం చేస్తాడు. తనకు ఆడపడుచు దొరికిందని.. పార్వతి చాలా సంతోషపడుతుంది. ఆమెకు స్నానం చేయించి.. కొత్త దుస్తులను ఇస్తుంది. ఒక రోజు తనకు భోజనం పెట్టమని పార్వతీదేవిని .. దేవి అసావరి అడుగుతుంది. వెంటనే పార్వతీదేవి అసావరికి రుచికరమైన భోజనం తయారు చేసి పెడుతుంది. అంతా ఒకేసారి తినేసి.. కైలాసంలో ఉన్న ఆహారం మొత్తం అయిపోయేంత వరకు ఇంకా కావాలని అడుగుతూనే ఉంటుంది. అప్పుడు ఏం చేయలేక అయోమయంలో పడిపోతుంది. పార్వతి.  అసావరి ఆకలి తీర్చడానికి శివుడి సహాయం కోసం బయల్దేరింది. అందుకు ఆగ్రహించిన అసావరి  పార్వతిని బంధించి.. తన పగిలిన పాదాల్లో దాచుకుంటుంది. ఇదంతా తెలుసుకున్న శివుడు అక్కడికి వచ్చాడు.  పార్వతి పట్ల కిరాతకంగా వ్యవహరించిని అసావరిని.. పార్వతి ఎక్కడ అని శివుడు అడిగాడు. ఆమె ఎక్కడికి వెళ్తుందో తనకేం తెలుసని అసావరి అబద్ధం  చెబుతుంది. అబద్ధం చెబుతోందని తెలుసుకున్న శివుడు ఆమెను హెచ్చరిస్తాడు. అందుకు భయపడి.. కాలిని కదిలించడంతో. పార్వతి పగిలిన పాదాల్లో నుంచి బయటపడుతుంది. తక్షణమే ఆమెకు శివుడు చికిత్స అందిస్తాడు.  తన పట్ల  కిరాతకంగా వ్యవహరించిన అసావరి ప్రవర్తన గురించి బాధపడిన పార్వతి.. ఆమెను కైలాసం వదిలివెళ్లమని అడుగుతుంది. అసావరిని జాగ్రత్తగా చూసుకోమని చెప్పినట్టు మాట తీసుకున్నానని.. శివుడు గుర్తు చేస్తాడు. మాట తప్పినందుకు శివుడిని క్షమాపణ కోరిన పార్వతి.. అసావరితోపాటు.. కైలాసంలో ఉండటం కష్టము అన్ని అంటుంది. అసావరికి మంచి బుద్ధి ప్రసాదించాలని.. శివుడు నిర్ణయించుకుంటాడు. అసావరి చాలా వినయ విధేయతలు కలిగి ఉంటే.. తనకు ఎలాంటి సమస్య ఉండదని, కైలాసంలో ఆమెతో పాటు ఉంటానని చెబుతుంది పార్వతి. అయితే పార్వతి అభ్యర్థనను శివుడు తోసిపుచ్చుతారు. ఒకే ఇంట్లో ఇద్దరు మహిళలు.. ఎక్కువ కాలం సంతోషంగా ఉండలేరని.. చెబుతాడు శివుడు. అంటే రక్త సంబంధం కాకుండా.. ఇతర మహిళల‌తో  సంతోషంగా ఉండలేరని వివరిస్తాడు శివుడు . .... Bharadwaja...
  • శూర్పణఖ రామాయణంలోని ముఖ్యమైన పాత్ర.  నిజానికి కర్ణుడు లేని భారతం లాగే శూర్పణఖ పాత్ర లేకపోతే రామరావణ యుద్ధమే లేదు.  శూర్పణఖ రావణ బ్రహ్మసోదరి. శూర్పణఖ అసలు పేరు మీనాక్షి. ఈమె కైకసి విశ్రవసుల కుమార్తె.  రావణ కుంభకర్ణుల తోడ… విభీషణ ఖరులతోడ ఒక్కగా నొక్క చెల్లెలు. ఆడింది ఆటగా, పాడింది పాటగా ముద్దుగానే పెంచారు. పెద్ద చేశారు. పెళ్ళి కూడా చేసారు విద్యుజిహ్వుడితో.  అయితే కాలకేయులతో రావణుడు యుద్ధానికి వెళ్ళినప్పుడు విద్యుజిహ్వుణ్ని శత్రువనుకొని చంపేసాడు. శూర్పణఖ వైధవ్యానికి అన్న రావణుడే కారణమయ్యాడు. అది వేరే కథ.   కాగా  పంచవటిలో సీతారాములు ఉన్న చోటకి వచ్చి రాముడిని చూసి మోహించింది. రాముడు తనకు సీత ఉందని, లక్ష్మణుడిని వరించమని చెబుతాడు. లక్ష్మణుడు శూర్పణఖ కు ముక్కు చెవులు కోసి అవమానించి పంపించాడు.  ఆ అవమానానికి ప్రతీకారంగానే రావణుడిలో సీతపైన కోరిక పుట్టేలా, రాముడి పై శత్రుత్వం పెరిగేలా చేసింది. దాని ఫలితంగా రామరావణ యుద్ధం జరిగి లంకకే చేటు తెచ్చింది.  సీత సౌందర్యంపట్ల అసూయ, కోరినదాన్ని ఎలాగైనా దక్కించుకోవాలనే కాంక్ష, తనకు లేని సుఖం ఇతరులకు ఉంటే భరించలేని ఓర్వలేనితనం ఇవన్నీ శూర్పణఖ పాత్ర లోని లక్షణాలు. ఇక చుప్పనాతి అంటే మోసం, కపటం, ఓర్వలేనితనం వంటి గుణాలు , కుటిలత్వం కలిగిన వ్యక్తిత్వంగా తెలుగు జాతీయంలో కనిపిస్తుంది. శూర్పణఖ కి ఈ లక్షణాలు అన్ని ఉన్నాయి కాబట్టి చుప్పనాతి శూర్పణఖ అయింది . అప్పటి నుంచి ఈ లక్షణాలు కొన్ని ఉన్నా అటువంటివారిని చుప్పనాతి శూర్పణఖ  అని అనడం మొదలైంది. ...
  • ( ఇలపావులూరి మురళీ మోహన రావు ) ................... ఇది భారతం లోని ఒక కథ. పెద్దగా ప్రాచుర్యం కాలేదు. మనకు వందలాది పౌరాణిక సినిమాలు ఉన్నా, పౌండ్రక వాసుదేవుని పాత్ర ఎక్కడా కనిపించదు. ఒక్క శ్రీకృష్ణ విజయం సినిమాలో మాత్రం ఈ పాత్రను కూడా చూపించడం జరిగింది. నాగభూషణం ఈ పాత్రను అద్భుతంగా పోషించారు.  ఆవిధంగా ఒకే ఒక్క నటుడు పోషించిన ఒకే ఒక్క పాత్రగా ఇది నిలిచిపోయింది. పౌండ్రక వాసుదేవుడు కరూశదేశాధిపతి. మహా అహంకారి . ఇతను శ్రీకృష్ణుడి గాధలు విని తాను కూడా కృష్ణుడి వలెనె కిరీటం, నెమలిపింఛం, పిల్లనగ్రోవి, గద, సుదర్శనచక్రం ధరించి తానె అసలైన వాసుదేవుడిని అని, అందరూ తననే పూజించాలని ప్రజలను ఆజ్ఞాపిస్తాడు. ధిక్కరించిన మునులు, ఋషులు, తపస్వులను, ప్రజలని చెరసాలలో వేసి హింసించేవాడు. ఒకసారి శ్రీకృష్ణుడు కైలాసం వెళ్లిన సమయంలో ద్వారకానగరం లో ప్రవేశించాడు పౌండ్రకవాసుదేవుడు. ప్రపంచం లో ఇద్దరు వాసుదేవులు ఉండరు అని, ఒక గొల్లవాడిని దేవుడుగా పూజించడం అవివేకం అని, పైగా శ్రీకృష్ణుడు తనపేరు ధరించి జనాన్ని మోసం చేస్తున్నాడు అని, నాకూ సుదర్శన చక్రం, పిల్లనగ్రోపి, గద అన్నీ ఉన్నాయి అని, నిజమైన వాసుదేవుడిని తానె అని ప్రజలలో ప్రచారం చేస్తుండగా, సాత్యకి వచ్చి ఇతగాడితో యుద్ధం చేసి ద్వారక నుంచి తరిమేశాడు. అప్పుడు పౌండ్రకవాసుదేవుడు కాశీ పరిగెత్తి ఆ దేశపు రాజుతో తనకు జరిగిన పరాభవాన్ని చెప్పుకుని తనకు సాయం చేయాల్సిందిగా కోరుతాడు. కాశీ రాజు సరే అని తన దూతను కృష్ణుడి దగ్గరకు పంపి వాసుదేవుడు అనే పేరును విసర్జించమని రాయబారం పంపుతాడు. అప్పుడు కృష్ణుడు తనతో యుద్ధం చేసి ఓడించి ఆ తరువాత అడగమని దూతను తిప్పి పంపుతాడు. పిదప కాశీరాజు, పౌండ్రకవాసుదేవుడు శ్రీకృష్ణుడితో యుద్ధం చేస్తారు. యుద్ధం లో వీరిద్దరిని సంహరిస్తాడు శ్రీకృష్ణుడు. పై కథనుంచి నేర్చుకోవాల్సిన నీతి ఏమిటి? చాలాకాలం క్రితం ఒక గాయకుడు సినిమాల్లో అవకాశాల కోసం చెన్నై వెళ్లి దర్శకులను కలిసాడు. "నేను ఘంటసాలలా పాడుతాను. అవకాశాలు ఇమ్మని అడిగాడు. చివరకు ఒక పెద్దమనిషి "బాబు.. నువ్వు ఘంటసాలలా పాడుతాను అంటున్నావు. అలాంటప్పుడు ఘంటసాల తోనే పాడించుకుంటే మాకు శ్రమ తప్పుతుంది కదా. మళ్ళీ నువ్వు దేనికి? నీ సొంతగొంతుక ఏమిటో కనుక్కుని అప్పుడు రా" అని సలహా ఇచ్చి పంపించాడు. ఇతరులను అనుసరించడం మంచిదే. అనుకరించడం మంచిది కాదు. సినారె లా పాటలు రాయాలి అనుకోవచ్చు. రామానాయుడి లా సినిమాలు తియ్యాలి అనుకోవచ్చు. నాలుగు పాటలు రాసి నేనే సినారెను, నాలుగు సినిమాలు తీసి నేనే రామానాయుడ్ని అని చెప్పుకోకూడదు. ఒకటో రెండో యాప్ లు కనిపెట్టి నేను సత్యా నాదెండ్లను అని చెప్పుకోవచ్చా? గొప్పవారిని ప్రేరణగా తీసుకోవాలి. వారి బాటలో పైకి వెళ్ళాలి. వారి గొప్పతనాన్ని తమకు ఆపాదించుకుని పేరు తెచ్చుకోవాలనుకుంటే, ఎప్పటికైనా గర్వభంగం తప్పదు....
  • మాధవి రాకుమార్తె. యయాతి శర్మిష్ఠల కుమార్తె. సవతి దేవయాని కిరాతకాలకు భయపడి అజ్ఞాతంగా వుండిపోయిన శర్మిష్ట, తన కూతురిపైన కూడా దేవయాని పెత్తనం తప్పించలేకపోతుంది. స్వయంవరం చేసి రాకుమారునికి కట్టబెట్టలేము కనుక సహాయం చెయ్యమని వచ్చిన విశ్వామిత్రుని శిష్యుడైన గాలావునికే దానమివ్వడం మంచిదని చెప్పిన దేవయాని సలహామేరకు యయాతి మహారాజు మాధవిని వదిలించుకుంటాడు. గాలవునికి తన గురుదక్షిణ సంపాదించాల్సిన బృహత్కార్యం కోసం మాధవిని ఒక 'వస్తువుగా' వస్తుమార్పిడివిధానంలో వినియోగించుకుంటాడు. ఈ క్రమంలో మాధవిని నలుగురు రాజులకు పత్నిగా 'నియమించి' క్షేత్ర బీజ ధర్మం ప్రకారం ఆ రాజులకు పుత్రులను  కని  ఇచ్చే ఒప్పందాన్ని కుదుర్చుకుంటాడు .. ఈ మొత్తం తతంగంలో ఎక్కడా మాధవి అభిప్రాయాన్ని గాని  ఇష్టాయిష్టాలను  తెలుసుకోడం గాని జరగదు. అసలు అలాంటి ప్రక్రియకు తావుండదు. ఈ నేపథ్యంలో  మాధవి అనుభవించే  క్షోభ, పురుషాధిక్యతపై ఆమె నిరసన ఎంతో గొప్పగా మనసును తాకేవిధంగా చిత్రించారు. ఒక్కో రాజు దగ్గరికి పుత్రుణ్ణి కనివ్వడానికి (నియమించిన) వెళ్లిన ప్రతిసారి పడిన క్షోభ, పుత్రుణ్ణి కనిన వెంటనే 'పనైపోయింది ఇక పద' మనే గాలావుని మాటకు బిడ్డని విడిచివెళ్లేప్పటి సంఘర్షణ ఎంతో హృదయవిదారకంగా ఉంటుంది.. స్త్రీ ఒక వస్తువుగా , సంతానోత్పత్తికై వినియోగించే క్షేత్రంగా మాత్రమే వాడుకోవడం ఈ నవలలో కళ్లకుకట్టినట్లుగా ఉంటుంది. చివరకు, తనఛుట్టూ వుండే పురుషులు, తనతో పుత్రులను కన్న పురుషులు, చివరికి తన తండ్రైన యయాతి కూడా ఏ కోణంలోను  స్త్రీ తమలాంటి సాటి మనిషే అనే స్పృహలేకుండానే తమ కాంక్షలు వాంఛలు తీర్చుకోడం, అవి తీర్చుకునే  క్రమంలో స్త్రీని వాడుకోడాన్ని అసహ్యించుకుని ఏవగించుకుని త్యజించి హిమాలయాలకు వెళ్ళిపోవ డంతో కథ ముగుస్తుంది.  మేటి కన్నడ రచయిత్రి అనుపమ నిరంజన్ రాసిన 'మాధవి' అత్యద్భుతమైన నవల. ఇది మహాభారతం లోని కథల్లోని ఒక అత్యద్భుత వ్యక్తిత్వం కలిగి సమస్త పురుషాధిక్య రాచరిక సమాజాన్ని ప్రశ్నించిన స్త్రీ గాధ. దీనిని తెలుగులోకి కళ్యాణి నీలారంభం అనువదించారు. అనువాదం అంటే ఎందుకో చాలా తేలికైన పదం లాగా వినపడుతుంది. ఆధ్యంతం ఏకబిగిన చదివించేలాగా వుంటుందీ నవల. నాకున్న కొద్దిపాటి అవగాహనలో ' మాధవి' తొట్టతొలి స్త్రీవాద , పురుషాధిక్య సమాజ తిరుగుబాటుదారు అనిపిస్తోంది. నిస్సహాయురాలైన తల్లి శర్మిష్ఠ ... దేవయాని వంటి భార్యకు ఎదురుచెప్పలేని తనతండ్రి యయాతి, అందరిపై ఆధిపత్యం చెలాయించే పినతల్లి దేవయాని, దానంగా స్వీకరించిన యజమాని గాలావుడు, ధర్మానికి కట్టుబడి రాణిగా నలుగురు పుత్రులను కానీ ఇచ్చిన రాజులు, చివరకు బ్రహ్మర్షి విశ్వామిత్రుడు సైతం  సంకుచితంగా  ప్రవర్తించడం ధర్మాధర్మాలు న్యాయాన్యాయాలు విస్మరించడాన్ని సహించకపోడం అనేక సన్నివేశాల్లో మనకు కనపడుతుంది. అందుకే మాధవి పితృస్వామ్య  సమాజంపై తిరుగుబాటు బావుటా ఎగురవేసిన మేటి స్త్రీ, స్త్రీవాది !! -----   ప్రియదర్శినీ కృష్ణ pic courtesy ... image owner ...
  • ఆకలేసినా..ఆనందం వేసినా... దిగులేసినా..... దుఃఖం ముంచుకొచ్చినా........ పిల్లలకైనా పిల్లలను కన్న తల్లిదండ్రులకైనా  ....  గుర్తొచే పదం అమ్మ!! అమ్మను మించిన మరొకరు పిల్లలకు దగ్గర కాలేరు.   అలాంటి అమ్మ ఔన్నత్యం గురించి తెలిపే కథ ఇది.  గుండెను మెలిపెడుతుంది.  పూర్తిగా  చదవండి.  మా అమ్మకు ఒక్క కన్నే ఉండేది. మా అమ్మంటే నాకు ఇష్టం ఉండేది కాదు.  ఆమె ఎక్కడికి వచ్చినా నాకు అవమానంగా తోస్తుండేది.. ఆమె ఓ చిన్న కొట్టు నడుపుతుండేది.  ఒక రోజు మా అమ్మ నాకు చెప్పకుండా నన్ను కలుసుకోవడానికి స్కూల్ కి వచ్చింది.  ఇంక అప్పట్నించి చూడండి ”మీ అమ్మ ఒంటి కన్నుది” అని స్నేహితులందరూ ఒకటే వెక్కిరింతలు, అవహేళనలు.  అలా ఆమె ఎక్కడికి వచ్చినా నాకు అవమానాలే. అసలు ఈమె కడుపులో నేను ఎందుకు పుట్టానబ్బా అనిపించేది.  ఒక్కోసారి నాకు అసలామె ఈ లోకం నుంచే ఒక్కసారిగా అదృశ్యమైపోతే బావుణ్ణు అనిపించేది.  “అమ్మా నీ రెండో కన్ను ఎక్కడికి పోయింది? నీవల్ల నేను అందరికీ చులకన అయిపోయాను నువ్వు చచ్చిపో!” కోపంగా అరిచేసే వాణ్ణి.. ఆమె మొహంలో నిర్లిప్తత తప్ప ఇంకేమీ కనిపించేదికాదు.  నాకు మాత్రం చిర్రెత్తుకొచ్చేది.   అయినా సరే అమ్మను అలా మాట్లాడినందుకు మాత్రం నాకు ఎక్కడలేని సంతోషంగా ఉండేది.  ఆమె నన్ను ఎప్పుడూ దండించలేదు కాబట్టి ఆమెను నేను ఎంతగా భాధ పెట్టానో నాకు తెలియదు.   ఒక రోజు రాత్రి యధాప్రకారం అమ్మను నానా మాటలు అనేసి నిద్రపోయాను.   మద్యలో దాహం వేసి మెలుకువ వచ్చింది.   నీళ్ళు తాగడానికి వంటగదిలోకి వెళ్ళాను.  అమ్మ అక్కడ ఒంటరిగా రోదిస్తోంది.. మళ్ళీ ఆ దిక్కుమాలిన ఒక్క కంటిలోంచే నీళ్ళు.  నా సహజ స్వభావం ఎక్కడికి పోతుంది? మొహం తిప్పుకుని వెళ్ళిపోయాను.  ఎక్కడికొచ్చినా నన్ను అవమానాలు పాలు చేసే మా అమ్మను, మా పేదరికాన్ని తిట్టుకుంటూ ఎప్పటికైనా నేను పెద్ద ధనవంతుణ్ణవ్వాలనీ, బాగా పేరు సంపాదించాలనీ కలలుగంటూ నిద్రపోయాను. ఆ తరువాత నేను చాలా కష్టపడి చదివానుపై చదువుల కోసం అమ్మను వదిలి వచ్చేశాను.  మంచి విశ్వ విద్యాలయం లో సీటు సంపాదించి మంచి ఉద్యోగంలో చేరాను. బాగా డబ్బు సంపాదించాను.  మంచి ఇల్లు కొనుక్కున్నాను. మంచి అమ్మాయిని చూసి పెళ్ళి చేసుకున్నాను.  నాకిప్పుడు ఇద్దరు పిల్లలు కూడా.  ఇప్పుడు నాకు చాలా సంతోషంగా జీవితం గడిచిపోతుంది.  ఎందుకంటే ఇక్కడ మా ఒంటికన్ను అమ్మ లేదుకదా! అలా ఎడతెరిపిలేని సంతోషాలతో సాగిపోతున్న నా జీవితంలోకి మళ్ళీ వచ్చింది మహాతల్లి.  ఇంకెవరు?  మా అమ్మ.  ఆమె ఒంటి కన్ను చూసి రెండేళ్ళ నా కూతురు భయంతోజడుసుకుంది.  “ఎవరు నువ్వు? ఎందుకొచ్చావిక్కడికి? నువ్వెవరో నాకు తెలియదు.  నా ఇంటికొచ్చి నా కూతుర్నే భయపెడతావా? ముందునువ్వెళ్ళిపో ఇక్కడ్నుంచి!!!” సాధ్యమైనంతవరకు తెలియనట్లే నటించాను.  “క్షమించండి బాబూ! తెలియక తప్పుడు చిరునామాకి వచ్చినట్లున్నాను” ఆమె అదృశ్యమై పోయింది “హమ్మయ్య ఆమె నన్ను గుర్తు పట్టలేదు” భారంగా ఊపిరి పీల్చుకున్నాను.  ఇక ఆమె గురించి జీవితాంతం పట్టించు కోనవసరం లేదు అనుకున్నాను.  కానీ కొద్దిరోజులకు పాఠశాల పూర్వ విద్యార్థుల సమ్మేళనానికి రమ్మని ఒక ఆహ్వాన పత్రం అందింది నాకు.  వ్యాపార నిమిత్తం వెళుతున్నానని మా శ్రీమతికి అబద్ధం చెప్పి అక్కడికి బయలు దేరాను.  స్కూల్లో కార్యక్రమం అయిపోయిన తర్వాత నేను మా గుడిసె దగ్గరికి వెళ్ళాను.  ఎంత వద్దకున్నా నా కళ్ళు లోపలి భాగాన్ని పరికించాయి. మా అమ్మ ఒంటరిగా కటికనేలపై పడి ఉంది.  ఆమె చేతిలో ఒక లేఖ ... నా కోసమే రాసిపెట్టి ఉంది దాని సారాంశం 'ప్రియమైన కుమారునికి ఇప్పటికే నేను బతకాల్సిన దానికన్నా ఎక్కువే బతికాను. నేనింక నీవుండే దగ్గరికి రాను కానీ నువ్వైనా నా దగ్గరికి వచ్చిపోరా కన్నా! ఏం చేయమంటావు? నిన్ను చూడకుండా ఉండలేకున్నాను కన్నపేగురా... తట్టుకోలేక పోతోంది నువ్వు పాఠశాల పూర్వ విద్యార్థుల సమ్మేళనానికి వస్తున్నావని తెలిసిన నా ఆనందానికి పట్టపగాలు లేవు కానీ నేను మాత్రం నీకోసం స్కూల్ దగ్గరికి రానులే. వస్తే నీకు మళ్ళీ అవ మానం చేసిన దాన్నవు తాను ఒక్క విషయం మాత్రం ఇప్పటికి చెప్పక తప్పడం లేదు చిన్నా! నీవు చిన్నపిల్లవాడిగా ఉన్నపుడు ఒక ప్రమాదంలో నీకు ఒక కన్నుపోయింది .. నా ప్రాణానికి ప్రాణమైన నిన్ను ఒక కంటితో చూడలేకపోయాన్రా కన్నా! అందుకనే నా కంటిని తీసి నీకు పెట్టమన్నాను.. నా కంటితో నువ్వు ప్రపంచం చూస్తున్నందుకు నాకు ఎంత గర్వంగా ఉందో తెలుసా? నువ్వు చేసిన పనులన్నింటికీ నేను ఎప్పుడూ బాధ పడలేదు ఒక్క రెండు సార్లు మాత్రం ''వాడు నా మీద కోప్పడ్డాకోప్పడ్డాడంటే నా మీద ప్రేమ ఉంటేనా కదా!” అని సరిపెట్టుకున్నాను.. చిన్నప్పుడు నేను నీతో గడిపిన రోజులన్నీ నా హృదయంలో శాశ్వతంగా నిలిచిపోయే మధురానుభూతులు.. ఉత్తరం తడిసి ముద్దయింది నాకు ప్రపంచం కనిపించడం లేదు.. నవనాడులూ కుంగి పోయాయి భూమి నిలువుగా చీలిపోయి అందులో చెప్పలేనంత లోతుకి వెళ్ళిపోయాను తన జీవితమంతా నాకోసం ధారబోసిన అటు వంటి మా అమ్మ పట్ల నేను ఏ విధంగా ప్రవర్తిoచాను ? మా అమ్మ కోసం నేను ఎన్ని కన్నీళ్ళు కారిస్తే సరిపోతాయి? ఎన్ని జన్మలెత్తి తే ఆమె ఋణం తీర్చుకోగలను ? @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@ తెలియని మూల రచయితకు... అనువాద రచయిత కు ధన్య వాదాలు    Received through  WhatsApp.....
  • ఇది వేదానికి సంబంధించిన విషయం నుంచి పుట్టిన మాట. వేదంలో ప్రతి మంత్రానికీ పదం, జట, ఘనం అనేవి ఉంటాయి. చివరిదైన ‘ఘనం’ వరకు చదువుకున్నాడంటే దాన్ని లోతుగా చదువుకున్నాడన్నమాట. అలా చదువుకున్న వాళ్లను ‘ఘనాపాఠి’ అంటారు.  వేదానికి మాత్రమే కాక క్రమేణా ఇది ఇతర విద్యలలో ప్రతిభ చూపిన వారి గురించి కూడా ఉపయోగించడం  మొదలయ్యింది. ఒక విద్యలో కొమ్ములు తిరిగిన వారిని ‘ఘనాపాఠి’ అంటుంటారు.  ఇక వేదవిజ్ఞానం భారత దేశానికి మహర్షులు ఇచ్చిన వరం. వేదమంత్రాలలో మానవ మనుగడకి సంబంధించిన తరతరాల అపారమైన అనుభవసారం నిక్షిప్తం చేయబడింది. ఉదాత్త అనుదాత్త స్వరాలను సక్రమంగా ఉచ్చరిస్తూ వేదపఠనం జరగాలి. అందుకే వేదాలను లిఖించలేదు. వాటిని సక్రమమైన పద్ధతిలో పలకాలి. గురుశిష్య పరంపరతో శ్రుత పద్ధతిలో నేర్పబడతాయి వేదమంత్రాలు. ప్రతి అక్షరానికి నిర్దిష్టమయిన నాదం విధించబడింది. వేదమంత్రాలను ఉచ్చరించడం, గుర్తుపెట్టుకోవడం అనేది అసాధారణమయిన ప్రజ్ఞకి సంబంధించిన విషయం. ఈ వేదమంత్రాలు పఠించడంలో వివిధ పద్ధతులున్నాయి. అవి సంహిత, పద, క్రమ, జట, మాల, శిఖ, రేఖ, ధ్వజ, దండ,రథ, ఘన. వేద శిక్ష లో సంహితతో ప్రారంభమయ్యే వేదపాఠాన్ని క్రమ పద్ధతిలో పట్టు వచ్చేసరికి విద్యార్థికి పది సంవత్సరాలు కనీసం పడుతుంది. ఎంతో ఏకాగ్రతతో పట్టుదలతో మరొక ఐదారు సంవత్సరాలు అసాధారణ ప్రజ్ఞ కనపరిచిన వేదవిద్యార్థి మాత్రమే జట, ఘన అనే స్థాయికి చేరి వేదపఠనంలో చివరిస్థాయికి చేరగలుగుతాడు. అందువల్ల వేదవేదాంగాలను సుస్వరంగా, మంత్రవిహితంగా ఉదాత్తానుదాత్త స్వరాలతో పఠించడంతో పాటు, అద్భుతమైన జ్ఞాపకశక్తి కూడా కలిగిన వారు మాత్రమే ఘనాపాఠి అనిపించుకోగలుగుతారు. ఘనాపాఠి అనే మాట వెనుక వేదసంస్కృతికి సంబంధించిన విషయం ఇది. అయితే ఎన్నో విషయాలు తెలిసినవాడు, అపారమైన ప్రతిభాసంపత్తులు కలిగినవారు అని ఎవరినయినా పొగడాలనుకున్నప్పుడు తెలుగువారు ఘనాపాఠి /ఘనాపాటి అనే జాతీయం ప్రయోగిస్తున్నారు. ...
  • (ఇలపావులూరి మురళీ మోహన రావు )........................     రాజు దుర్బలుడు అయినపుడు బలవంతుడైన శత్రువును ఎలా ఎదుర్కోవాలి? అని ధర్మరాజు ఒకసారి భీష్మణాచార్యుడిని ప్రశ్నించినపుడు ఆ కురువృద్ధుడు ఈ గాధను చెప్పాడట. ఇది ఒకరకమైన యుద్ధ వ్యూహం. పలితుడు అనే ఎలుక ఒక చెట్టు కింద బొరియను నిర్మించుకుని నివసిస్తున్నది. ఆ చెట్టు పైన రోమశుడు అనే మార్జాలం నివసిస్తున్నది. ఒకరోజు ఒక వేటగాడు ఆ చెట్టుకింద పిట్టల కోసం వలను పన్ని వెళ్ళిపోయాడు. ఆ రాత్రి చీకట్లో మార్జాలం చెట్టుపైకి వెళ్ళబోతూ ఆ వలలో చిక్కుకున్నది. రాత్రివేళ ఎలుక ఆహారం కోసం బయటకు వచ్చింది. అప్పుడే ఆ చెట్టు కొమ్మ మీద ఒక గుడ్లగూబ, ఒక ముంగిస దాన్ని చూశాయి. ఆ రెండు జంతువులనుంచి ప్రాణాలతో తప్పించుకుని వెళ్లడం అసంభవం అని గ్రహించిన ఎలుక... వల  దగ్గరకి వెళ్లి పిల్లి తో నేను ఈ వల తాళ్లను కొరికి నిన్ను రక్షిస్తాను. కానీ పైన కొమ్మ మీద గుడ్లగూబ, ముంగిస నన్ను చూశాయి. బయటకు వస్తే నన్ను తినేస్తాయి" అన్నది. అపుడు పిల్లి పెద్దగా అరిచింది. పిల్లి వలలో ఉన్న సంగతి గ్రహించని గుడ్లగూబ, ముంగిస పిల్లిని చూసి భయపడి పారిపోయాయి. ఎందుకంటే పిల్లికి ఆ రెండు జంతువులూ ఆహారమే. "హమ్మయ్య... అనుకుని ఎలుక ఈల వేసుకుంటూ ఆహారం తిని మళ్ళీ బొరియ దగ్గరకు వచ్చింది. పిల్లి కోపంగా "నీ ప్రాణాలను రక్షించాను. కానీ నువ్వు మాత్రం కృతఘ్నత తో నన్ను రక్షించకుండా వెళ్ళిపోయావు. తొందరగా ఈ తాళ్లను తెంచు" అన్నది. ఎలుక నవ్వి "ఈ తాళ్లను ఇప్పుడే కొరికితే ముందు నువ్వు ఆకలితో నన్ను తినేస్తావు. కొంచెం సేపు ఆగు. బోయవాడు వస్తుండగా వలను కొరుకుతాను. అప్పుడు నువ్వు ప్రాణభయం తో పారిపోతావు కాబట్టి నాకు ప్రమాదం ఉండదు." అని బొరియ లోపలి వెళ్ళింది. తెల్లవారిన తరువాత బోయవాడు వస్తుండగా ఎలుక వల తాళ్లను కొరికింది. పిల్లి ప్రాణభయం తో పారిపోయింది. ఎలుక మళ్ళీ కలుగు లోకి వెళ్ళిపోయింది. వేటగాడు వలను తీసుకుని వెళ్ళాక మెల్లగా పిల్లి ఎలుక బొరియ దగ్గరకి వచ్చి "మిత్రుడా...నా ప్రాణాలను రక్షించావు. నిన్ను సన్మానిస్తాను. బయటకి రా" అన్నది. అప్పుడు ఎలుక కలుగు లోనించి రాకుండా "నిన్ను నమ్మడమా? అసంభవం. రాత్రంతా ఆకలితో మాడిపోయి ఉన్నావు. నేను బయటకి వస్తే ముందు నువ్వు నన్ను తిని ఆకలి తీర్చుకుంటావు.  వెళ్ళు  వెళ్ళు  " అన్నది. తన పధకం పారకపోవడం తో పిల్లి నిరాశగా వెళ్ళిపోయింది. @@@ పై కథనుంచి మనం నేర్చుకోవాల్సిన నీతి ఏమిటి? నేటి పచ్చి అవకాశవాద రాజకీయాలకు ప్రతీక ఈ పలితుడు-రోమశుడి గాథ. రాష్ట్ర విభజనను తీవ్రంగా వ్యతిరేకించిన కాంగ్రెస్ 2004 లో తెరాస తో పొత్తు పెట్టుకుంది. సమైక్యవాదాన్ని వినిపించిన తెలుగుదేశం పార్టీ 2009 ఎన్నికలలో తెరాస తో పొత్తు పెట్టుకున్నది. తెలుగుదేశం పార్టీకి బద్ద వ్యతిరేకమైన తెరాసా ఆ పొత్తుకు అంగీకరించి కలిసి పోటీ చేసింది. ఫలితం కనిపించలేదు. దాంతో మరునాడే సంబంధాలు తెంచుకున్నారు. 2004 లో బీజేపీ తో కలిసి తెలుగుదేశం పోటీ చేసింది. ఎన్నికలలో ఓడిపోగానే పరస్పరం దుమ్మెత్తి పోసుకున్నారు. ఒకరిముఖం మరొకరు చూడబోమని శపధాలు చేసుకున్నారు. 2014 లో మళ్ళీ ఇద్దరు దగ్గరయ్యారు. ఇక కమ్యూనిస్టు పార్టీలు తెలుగుదేశం తో ఎన్ని సార్లు పొత్తు పెట్టుకున్నారో, ఎన్నిసార్లు విడిపోయారో ఆ దేవుడికే తెలియాలి. మనదగ్గరే కాదు. దేశమంతా ఇలాగే ఉన్నది. నితీష్ కుమార్, మాయావతి, ములాయం, కరుణానిధి, జయలలిత, వైగో, ఎన్నెన్ని పార్టీలతో కలిసారో, ఎన్నెన్ని పార్టీలతో విడిపోయారో లెక్కే లేదు. అక్కడ ఉన్నది ఒకటే లెక్క. శత్రువు శత్రువు మిత్రుడు అనే లెక్క మాత్రమే. సిద్ధాంతాలు లేవు, సిగ్గెగ్గులు లేవు. మానాభిమానాలు లేవు. ఒకరిమీద మరొకరికి విశ్వాసం లేదు. అంతా పచ్చి అవకాశవాదం. ఇలాంటి నాయకులు అందరూ కలియుగ పలితులు, రోమసులు అన్నమాట... ఇది భారతం లోని కథ. భారతం లో లేనివి ప్రపంచం లో లేవు. ప్రపంచంలో ఉన్నవి అన్నీ భారతం లో ఉన్నాయి అంటే ఇదే మరి....
  • శ్రీశ్రీ  మహా ప్రస్ధానం  లో ఒకచోట అంటాడు కుక్కపిల్ల,సబ్బుబిళ్ల,అగ్గిపుల్ల.... కాదేది కవిత కనర్హం..."'. అంతకు కొన్ని దశాబ్దాలముందే  శ్మశానం కూడా కవితకు అర్హం అంటూ జాషువా ఈ ఖండకావ్యాన్ని లిఖించాడు. ఈ కావ్యంలోని పద్యాలలోని పదభావం సూటిగా పాఠకుని హృదయం లోతుల్లోకి చొచ్చుకెళుతుంది. గుండె బరువెక్కుతుంది,వైరాగ్యభావం దోబుచులాడుతుంది.జీవిత చరమాంకసత్యాన్ని కళ్లెదట నిలుపుతుంది. జాషువ ఈ శ్మశానవాటికలో కొన్నివందల,వేల ఏండ్లగా నిద్రిస్తున్నవారు ఒక్కరుకూడా లేచి రాలేదు కదా అంటు ప్రారంభించాడు.ఇంకా ఎన్ని సంవత్సరాలు ఈచలనంలేని నిద్ర అంటూ వాపోతున్నాడు. ఈ రుద్రభూమిలో తమ బిడ్డలను  పొగొట్టుకున్న  తల్లుల రోదనలతో నిండిన కన్నీళ్లకు  వల్లకాడులోని రాళ్లు క్రాగిపోయ్యాయి అని చింతిస్తున్నాదు.  కవిహృదయం చూడండి. ఎన్నో యేండ్లు గతించిపోయినవి గానీ,యీ శ్మశానస్ధలిన్ గన్నుల్ మోడ్చిన మందభాగ్యుడొకఁడైనన్ లేచిరాఁ,డక్కటా! యెన్నాళ్ళీచలనంబులేని శయనం? బేతల్లు లల్లాడిరో! కన్నిటంబడి క్రాఁగిపోయినవి నిక్కంబిందు పాషాణముల్ ప్రకృతిగతి తప్పి,ఆకాశంలో కారుమబ్బులు కమ్మిచిమ్మచీకటీ నిండి,దయ్యాలు,గూడ్లగూబలు చెరలాడుచు,కాకులు మూకుమ్మడిగా గోలచేసిన జనవాసం భీతిల్లుతుంది.కాని ఈ శ్మశానవాటికలో భీతికి తావేలేదు.అంతా  నిశ్శబ్దం కవికలం ఎమంటున్నది.? ఆకాశంబున కారుమబ్బుగము లాహారించె,దయ్యాలతో ఘూకంబుల్ చెరలాడసాఁగినవి;వ్యాఘోషించె నల్దిక్కులన్ గాకోలంబులు ; గుండెఝల్లుమనుచున్నంగాని యిక్కాటియం దా కల్లాడిన జాడలే;దిచ్చట సౌఖ్యం బెంత క్రీడించునో! ఈ రుద్రభూమికి చెడ్డవాడు,మంచివాడనే తేడాలేదు.యాజమాని,సేవకుడనే వ్యత్యాసంలేదు.హతుడు హంతకుడు  ఇద్దరు సమానమే ఈ నేలలో.కవి,రాజు,లేత యిల్లాలి మాంగల్యం ,చిత్రకారుడు ఎవ్వరైతేనేమి ఆయుష్  తీరాక  ఇక్కడ విశ్రమించవలసిన వారే!.సృష్టికి లయకారుడు శివుడు.ఆయనకిష్టమైనది తాండవం.అట్టి శివతాండవానికి అనువైనది ఈ శ్మశానవాటిక కన్నమిన్న ఏమున్నది. ఈ వాటిక శివుడు తన పిశాచ అనుచరగణంతో నాట్యమాడు రంగస్ధలమంటున్నడు కవి. అంతేకాదు ఈ రుద్రభూమి మరణ దూత భూమిని పాలించు బూడిద తో చేసిన సింహసనమట! ఎంత  లోతు భావం కవిది. .కవిహృదయం ఏమంటుందో చూడండి. ఇచ్చోటనే సత్కవీంద్రుని కమ్మని కలము,నిప్పులలోనఁగఱగిఁపోయె ! యిచ్చోట;నే భూము లేలు రాజన్యుని యధికారముద్రిక లంతరించె! యిచ్చోట; నే లేఁత యిల్లాలి నల్లపూ సలసౌరు,గంగలోఁగలిసిపోయె! యిచ్చోట; నెట్టి పేరెన్నికం గనుఁగొన్న చిత్రలేఖకుని కుంచియ,నశించె! .ఇది పిశాచులతో నిటాలేక్షణుండు గజ్జె గదలించి యాడు రంగస్ధలంబు; ఇది మరణదూత తీక్షమౌ దృష్టు లొలయ నవనిఁ బాలించు భస్మసింహాసనంబు రాత్రి సమయం...తిమిరం నిండిన శ్మశానం....నిశ్శబ్దం  రాజ్యమేలు వేళ....ఆ మూల కొత్తసమాధి....సమాధిపై ఆముదపుదీపం, కదులుతున్న మిణుగురులా రెపరెపలాడుచూ వెలుగు చున్నది. అరే! అదేమిటి? ప్రమిదలో అముదం నిండుకున్నను ఇంకా దివ్వె వెలుగుచున్నదేమి?! ఆ సమాధిలో నిద్రిస్తున్న అభాగ్యురాలు యొక్కహృదయం కాబోలు ఆ దివ్వె వెలుగు!?....పాఠకుని గుండెను సూటిగా తాకి ఆర్ధ్రమైయ్యే భావం. ఈలాంటి భావన  జాషువా కవికే సాధ్యం. .ముదురు తమస్సులో మునిఁగిపోయిన క్రొత్త సమాధిమీదఁ బై బొదలు మిణుంగురుబురువు పోలిక వెల్గుచున్నదివ్వె,ఆ ముద ముడివోయినన్ సమసిపోవుట లేదది దీప మందుమా? హృదయము సుమ్మి,నిల్పిచనియె న్గతపుత్రిక,యే యభాగ్యయో కవితా సుధలొలికించిన కవులకలాలు, శ్రవణాందకరమైన గాయకుల కమ్మని కంఠస్వరాలు ... ఇదిగో ఈ శ్మశాన పూవాటికలో విశ్రమించాయి.పంచభౌతికమైన ఈ మేను కడకు ప్రకృతిలో కలసి పోవల్సినదే.అందులో మమేకం  కావలసినదే.పుట్టుక కూడా తల్లిగర్భం నుంచే అయినను ,తల్లికూడా ప్రకృతి జనీతమే కదా.మట్టిలో ఖననము చెయ్యబడిన తనువు క్రమంగా కృషించి,నశించి,జీర్ణించి మట్టీలో మట్టిగా కలసిపోతుంది.మట్టిరేణువులలలో రేణువులుగా కలసిపోవును.ఔను నిక్కమే కదా!.అదిగో ఆ కుమ్మరి సారె మీదున్న మట్టిముద్దలో అల్నాటి సుకవులు కాళిదాసు,భారవుల మృతరేణువులు కలసి వున్నాయేమో కదా!. మరి కవిమనస్సు ఏమంటున్నది. కవుల కలాలు,గాయకుల కమ్మని కంఠము లీ సశ్మశానపుం గవనులఁ ద్రొక్కి చూచెడి;నొకానొకనాఁడల కాళిదాస భా రవుల శరీరముల్ ప్రకృతిరంగమునం దిపు డెంత లేసి రే ణువు లయి మృత్తికం కలిసెనో కద! కుమ్మరి వాని సారె పై. శ్మశానవాటిక వాకిటనుంచొని ఒకపర్యాయం పరికించి చూచిన మనగుండెలు తర్కుపోతాయి.మన మనస్సు కరిగినీరై పోతుంది ఆమూలనున్న అన్నెం పున్నెం ఎరుగని వయస్సులోనే మృత్యువు గర్భంలో చేరిన చిన్నారుల గోరిలను చూస్తే.ఆ పిల్లల సమాధులలో ఏచిన్నారి పొన్నారి రూపసి తనువు చాలించిందో? ఏ ముద్దులు మూటలుకట్టు రూపసి అలసిసొలసి నిద్రిస్తున్నదో.ఏ తల్లి లీలావతి కడుపుతీపి దాగున్నదో? ఆలోకించిన గుండిల్గరగు; నాయా పిల్ల గోరీలలో నే లేబుగ్గల సౌరు రూపరియెనో!యేముద్దు నిద్రించెనో! యే లీలావతి గర్భగోళమున వహ్నిజ్వాల జీవించునో? యీలోకంబున వృద్ధిగాదగిన యేయే విద్య లల్లాడునో? వల్లకాడులో అస్పృశ్యతకు తావు లేదు.ఏ మతమైన,ఏ కులమైన,ఏ వర్ణమైన ఇక్కడ ఒక్కటే. అందరిని స్వీకరించడంలో సమతా భావం.పులిపక్కన సాధుజంతువు మేకను జేర్చి బుజ్జగించి ,వూరడించు అభేదభావనావని ఈ శ్మశానభూమి. ఇట నస్పృశ్యత సంచరించుటకు దావేలేదు;విశ్వంభరా నటనంబున్ గబలించి గర్భమున విన్యస్తంబు గావించి, య త్కటంపు బెబ్బులితోడ మేకఁ నొక్క పక్కజేర్చి జోకొట్టి యూ ఱట గల్పించు నభేదభావమును, ధర్మం బిందుఁ గారాడెడిన్ మారుతున్న ,పరిగెడుతున్న కలికాలంలో ఆర్ధికఅవసరాలు,ధనవ్యామోహం-రక్తబంధాలను,పాశాలను  తెంచు తున్నాయి. .తమను కని,అల్లారు ముద్దుగా పెంచి,పోషించిన తల్లిదండ్రులను వృధ్యాపంలో,బ్రతికి వుండగానే వల్లకాటిలో అర్ధరాత్రి వదలి   వెళుతున్న రోజులివి.అన్నింటికన్న దారుణమైనది,భయంకరమైనది దరిద్రం/పేదరికం. శ్మశానంలో ఖననానికి నోచుకోని ఒక అనాధపీనుగను గూర్చి కవి ఎంత హృదయఆర్తితో వర్ణించాడో.అది కవి వేదనకాదు...పాఠకుని హృదయ ఘోష...కాదందురా? వాకొనరాని గొప్ప ధనవంతుని నిద్దపుఁ బాలరాతి గో రీకడఁ బారవేయబడి ప్రేలికలం బొరలాడు ప్రేత మే యాకటి చిచ్చునన్ గుమిలి,యార్చి,గతించిన పేదవాని దౌ నో కద! వానికై వగవఁ డొక్కదండు; దాఁచదు కాటినేలయున్.... ఈ పద్యాలనూ సత్య హరిశ్చంద్ర నాటకంలో కూడా ఉపయోగిస్తుంటారు. కాటి సీను పద్యాలుగా ఇవి పాపులర్ అయ్యాయి .  ప్రముఖ రంగస్థల నటులు  డీవీ సుబ్బారావు , బండారు రామారావు , మల్లాది  సూర్యనారాయణ తదితరులు  ఎందరో పాడి  తెలుగునాట అందరికి పరిచయం చేశారు.   bharadwaja  with bhasha bharathi...