Latest News
సాహిత్యం
  • (Susri Ram) వర్షం కురవటం ఆగి అరగంట దాటింది. సిమెంటు రేకుల కప్పు నుండి సన్నగా కారుతున్న వర్షం నీరు సరిగ్గా స్టౌ మీద పడుతుంది. వర్ధని పొయ్యి పక్కకి జరిపి ఖాళీ పెయింట్ డబ్బా ఒకటి అక్కడ ఉంచింది. ముందు గదిలో పడక కుర్చీ లో కుర్చుని పేపరు చూస్తున్న ముకుందం “టైం ఎంతయింది?” అని పెద్ద గొంతు తో అడిగాడు. తన మాట తనకి వినబడాలి అంటే ఆమాత్రం అరవాల్సిందే.. “ఎనిమిదిన్నర..” అంతే గొంతు తో వర్ధని సమాదానం చెప్పింది. పక్కకి జరిపిన స్టవ్ మీద ఒక స్టీలు గిన్నెలో పాలు కాచి, కొద్దిగా ఫిల్టర్ డికాషిన్ కలిపి ఒక కప్పులో పోసి, ప్లేట్లో రెండు రసుకులు ఉంచి తీసుకువచ్చి ముకుందం ముందు ఉంచింది. ఆతని తల తృప్తిగా ఊగింది. రెండు రసుకులు నోట్లో వేసుకుని కాఫీ చప్పరించి, జేబులోనుండి చుట్టిన లంక పొగాకు చుట్ట ముట్టించాడు. ఇక మధ్యానం భోజనం వేళయితే తప్ప ఎవరినీ ఇబ్బంది పెట్టడు. కొడుకు చూసి పడేసిన నిన్నటి పేపరు తాజాగా అక్షరం మిగలకుండా లావు పాటి కళ్ళజోడు లోనుండి చదివేస్తాడు. అప్పుడప్పుడూ బార్యని పిలిచి కొన్ని వినిపిస్తూ ఉంటాడు. “నువ్వు కుడా ఒక గుక్క తాగు” అన్నాడు బార్యతో తల ఊపుతూ. అతను తల ఊపినప్పుడల్లా అడవిలో మృగరాజు లాగా ఉంటాడు. భారీ మనిషి.వర్ధని నాలుగు వందల గజాల స్థలం లో ఒక మూల ఉన్న అవుట్ హౌస్ లాటి రేకుల ఇంట్లో నుండి మద్యలో ఉన్న విశాలమయిన ఇంటిలోకి వచ్చింది.కోడలు మనమడిని రెడీ చేస్తూ ఉంది. వర్ధని ని చూడగానే “వీడిని స్కూల్ బస్సు ఎక్కించండి నాకూ లేట్ అవుతుంది.” పిల్లాడి కి రెండు కాళ్ళకి బూట్లు తొడిగి పమిటలో శుబ్రంగా తిడిచి పుస్తకాల సంచీ అందుకుని వాడి రెక్క పుచ్చుకుని బయటకి నడిచింది. వర్ధని వీది మలుపులో పిల్లాడిని స్కూల్ బస్సు ఎక్కించి వచ్చాక, సాయంత్రానికి చెయ్యాల్సిన పనులు లిస్టు ఏకరువు పెట్టి కోడలు కూడా ఆఫీసు కి బయలు దేరింది.  *** కొడుకు ఇంటి వంట గది సర్ది అంట్లు బయట వేసి మనమడు ఆట వస్తువులు సర్దుతూ ఉండే సరికి ‘జరీనా’ వచ్చింది. జరీనా వాగుడు కాయ. ముపై ఏళ్ల పరిచయం. వర్ధని కడుపుతో ఉన్నప్పుడు పనికి కుదిరింది.  పని మనిషి కోసం రేకుల గది ఒకటి కాంపౌండ్ లోపల కట్టిస్తాను అన్ని ముకుందం అన్నప్పుడు ఆమె ఒప్పుకోలేదు. పని మనిషి కుటుంబం కోసం కనీస సౌకర్యాలతో రెండు గదులు అనేసరికి వర్ధని భర్త ని వారించింది. ముకుందం ఆమెకి నచ్చచెప్పి మెయిడ్ రూమ్ కట్టించాడు. జరీనా, కొలిమి పని చేసే ఖాదర్ తో పాటు ఆ గదిలోనే ఉండేది. ఇద్దరు పిల్లలు పుట్టటం ఆ ఇంట్లోనే పెరగటం పెళ్ళిళ్ళు అవటం అన్నీ అయిపోయాయి.కొడుకు ఎదో డిపార్ట్మెంట్ స్టోర్ లో మేనేజర్ గా చేస్తాడు. అదే స్టోర్ లో పని చేసే పిల్లని పెళ్లి చేసుకుని దగ్గరలో వేరే ఇల్లు చూసుకుని జరీనాని, ఖాదర్ ని తీసుకుని వెళ్లి పోయాడు. అదే ఇంట్లో స్వయంగా తామే ఉండాల్సి వస్తుందని వర్ధని ఉహించలేదు. కొడుకు ఉద్యోగం చేసే భార్యని పేపర్ లో ప్రకటించి మరీ సెలెక్ట్ చేసుకున్నాడు. మనుష్యులని సంభందాలని డబ్బుతో కొలవటం అలవాటు చేసుకున్నాడు. అది తొలుత గమనించింది ముకుందమే ..మెయిడ్ హౌస్ లోకి మారడం అనే ఆలోచన అతనిదే..  ముకుందం రోజు చుట్ట కాలుస్తాడు. వాకింగ్ కి వెళ్లి వేపపుల్ల నోట్లో పెట్టుకుని వస్తాడు. అతను ఉమ్మి వేయటం కోడలికి నచ్చదు. మనమడిని దగ్గరకి రానివ్వదు. రెండు రకాల వంటలు పనిమనిషికి చెప్పి చేయించడం మొదలెట్టింది. “వర్దనీ... నాలుగువేలు పై చిలుకు పెన్షన్ వస్తుంది. మన గంజి మనం కాసుకుంటూ బతకటానికి ఈ ఇల్లు చాలదా?” అన్నాడు ఒకరోజు. మొదట ఆశ్చర్యపోయిన వర్ధని .. రెండు రోజుల్లోనే భర్త చెప్పిన మాట ని అనుసరించింది. పాత నవారు మంచం, పడక కుర్చీ, కొద్ది వంట సామాను ఆ గది లోకి మార్చుకుంటుంటే కొడుకు ఎదో మాట్లాడ బోయాడు. కోడలు కళ్ళతో రిమోట్ చేసింది. అప్పటి నుండి ముకుందం కొడుకు ఇంట్లో అడుగుపెట్టిందే లేదు. వర్ధని మాత్రం కొడుకు కోడలు పనిలోకి వెళ్ళగానే పనిపిల్ల తో ఇల్లు శుభ్రం చేయించడం (చేయటం) ముకుందం అవసరాలు చూసుకోవటం చేస్తూ ఉంటుంది. జరీనా ఎప్పుడయినా తీరిక చేసుకుని తమని పలకరించడానికి వస్తుంది. వచ్చిన రోజు తనకి సాయం గా ఒక పూట ఉంటుంది.  ముకుందం తో ఆయనకీ వినబడే వాయిస్ తో చాలా విషయాలు చెబుతుంది. “ఏంటమ్మా... ఈ ఖర్మ స్వంత ఇంట్లోనే ఈ రేకుల కొంపలో వేరే పొయ్యి” అంది పలకరింపుగా..వర్ధని నవ్వింది. “ఒక్క సాయం చెయ్యవే... జరీనా “ “చెప్పండమ్మా...” “ కాసేపు ఇల్లు కనిపెట్టుకుని ఉండు. స్నానం చేసి గుడి కి వెళ్లి వస్తాను. ఆయనొక్కడే ఉంటాడు. బయట ఎవరయినా పిలిచినా వినబడదు.” “ ఓ అదేమంత భాగ్యం .. అలానే వెళ్లి రండి.” *** వర్ధని వచ్చేసరికి రెండు గంటల పైగా పట్టింది. ఖాళీ స్థలం లో ముకుందం పెంచుతున్న ఆకు కూరలు, కూరగాయల మొక్కల కి పాదులు చేసి ఎరువు వేయటం లో సాయం చేసింది జరీనా. పొయ్యి మీద భోజనం తయారు చేసి పెట్టింది. ఆకుకూర పప్పు చేసింది.  వర్ధని రాగానే ముగ్గురూ చాప పరుచుకుని బోజనానికి కూర్చున్నారు. ముకుందం పడక కుర్చీ ముందు ఒక చక్క స్టూల్ ఉంచి భోజనం వడ్డించింది. “గాంధీ బజార్లో ఉన్న గుడికి వెళ్లి వచ్చాను.” “ఈ వీది చివర్లోనే గుడి ఉంది కదమ్మా.. అంత దూరం లో ఉన్న గుడికి ఎందుకు వెళ్ళటం? దేవుడు ఎక్కడయినా దేవుడేగా?” అంది జరీనా. ముకుందం అన్నం ముద్ద నోట్లో పెట్టుకుంటూ “ఈ వీది లో ఉన్న పూజారి వయసులో పెద్ద వాడు. పూజ చక్కగా చేస్తాడు. ప్రసాదం పెట్టి ఆశీర్వచనం చేసి గాని పంపడు." వర్ధని నవ్వింది.  “గాంధీ నగర్ గుడిలో కుర్ర పూజారి ఎర్రగా ... బాగుంటాడు.” అంది. ముకుందం అదేమీ పట్టించుకోకుండా “ఈయన ‘దీర్ఘ సుమంగళీ భవ’ అని శఠగోపం పెట్టి ఆశీర్వదిస్తాడు. అదెక్కడ నిజమయి, తను ముందే వెళ్లి పోయి, నేను బికారి ని అవుతానని" .. ముకుందం కళ్ళు తుడుచుకున్నాడు. ...
  • ( susri ) మెయిన్ బజారు నుండి ఒక సన్నటి వీదిలో పాతకాలం నాటి పెంకు ఇంటికి పెద్ద అక్షరాలతో “హరికా స్టూడియో ‘ అన్న ఒక బోర్డు ఉంది. మండల కేంద్రం అయినా పొగాకు వ్యాపార ఆధారిత ప్రాంతం. ఒక మాదిరి టౌన్. వరండా కి ఒక ఇనుప గ్రిల్లు ఉంది.  ఒక పక్కగా నీలం రంగు బాగ్ గ్రౌండ్ బోర్డు మరో రెండు పక్కలా చిక్కటి కర్టెన్లు అవసరాన్ని బట్టి వాడుకునే విధంగా ఉన్నాయి. బయట గ్రిల్లు కి అమర్చిన చెక్క మీద ఉన్న కాలింగ్ బెల్ మోగించాడు ఆయన. లోపల నుండి ఒక పాతికేళ్ళ అమ్మాయి వాకిలి కర్టెన్ తొలగించి వచ్చింది. “గంగాధరం లేరండీ. హై స్కూల్ లో టెన్త్ పిల్లలకి పాస్ పోర్ట్ ఫోటో లు తీయటానికి వెళ్ళారు. మధ్యాహ్నం అవుతుంది అని చెప్పారు.” నేను నీ కోసమే వచ్చానమ్మా.. “లావణ్య కదూ?” తెలియని వ్యక్తి తన పేరు చెప్పటం అదీ తనకోసమే వచ్చానని చెప్పటం ఆమెని ఆశ్చర్య పరచింది. ‘రండి కూర్చోండి’ అంది దారి ఇస్తూ.. “మొన్న ఆదివారం మార్కెట్ లో నువ్వు పర్సు పారేసుకున్నట్లు ఉన్నావు.” అయన చేతి సంచీ లో నుండి ఒక వెల్వెట్ తో చేసి నగిషీలు అంటించిన ఒక చేతి పర్సు తీసి చూపించాడు. “లేదండీ ఇది నా పర్సు కాదు. పైగా నాకు మార్కెట్ కి వెళ్ళే అవసరం లేదు. మీరు కరెక్ట్ చిరునామాకే వచ్చారా?” ఈ లోగా లోపల ఉయ్యాల లో నుండి ఒక పసిబిడ్డ ఏడుపు వినిపించింది. “కూతురా? ఎన్నో నెల? హారిక కదూ పేరు?” లావణ్య లోపలి వెళ్తూ అతన్ని అనుమానంగా చూసింది. పసిబిడ్డ ని ఎత్తుకుని ఏడుపు మాన్పిస్తూ బయటకి వచ్చింది. “అసలు మీకేం కావాలి అంది” అసహనంగా.. ఆతను అదేమీ పట్టించు కోకుండా పర్సు లోనుండి మడత పెట్టిన తెల్ల కాగితాలు తీసాడు. “వీటిని చూడమ్మా. ఏమయినా గుర్తుకి వస్తుందేమో “ కాగితాలు చేతిలో కి తీసుకుంటూ నే ఆమె కి కాళ్ళు వణికాయి. నిలబడలేనట్టు ఆమె అక్కడే కూల బడి పోయింది. ‘మీరు? మీరు?” అంది. “నేను రాకేశ్ వాళ్ళ తండ్రిని. నువ్వు రాకేశ్ అర్దరాత్రి దాటాక చాటింగ్ లో మాట్లాడుకున్న సంభాషణలు ఇంకో వంద పేజీలు ఉన్నాయి.” లావణ్య బేలగా చూసింది. “గతం గురించి పోస్ట్ మార్టం కోసం నేను రాలేదు. తెలిసీ తెలియని అడాలిసెన్స్ లో ఎదో జరిగిపోయింది. మీ మధ్య అంత బలమయిన నమ్మకం కాని ఓపిక గాని లేవు. ఇద్దరూ చెరో దారి అయ్యారు. నీకు హరిక పుట్టింది. మా వాడు కూడా త్వరలో తండ్రి అవబోతున్నాడు. మీ సంభాషణ అంతా ఆరోనెల గర్భిణి.. నా కోడలు చదివింది. ఒక్క సారి ఆలోచించు ఆమెకి ఎలా ఉంటుంది.” అక్కడ మౌనం పరుచుకుంది. “తప్పు మావాడి వద్దా ఉంది. వాడిని కూడా మందలిస్తాను. కాని దీనీ వల్ల ఎక్కువగా నష్ట పోయేది నీ జీవితమే.  అటునుండి మరో సారి నీకు ఫోన్ రాకుండా నేను చేస్తాను. నువ్వు ఏం చేస్తావో నాకు తెలీదు. మీ మధ్య ఎలాటి పలకరింపులు ఉండకూడదు.” “గంగాధరం మంచి కుర్రాడు. అతన్ని దూరం చేసుకోకు.  అతనికి హైస్కూల్ ఫోటో ల పని చెప్పించింది నేనే.  ఏదయినా బ్యాంకు లో అప్పు ఇప్పిస్తాను. స్టూడియో అభివృద్ధి చేసుకోండి. చక్కగా ఆరోగ్యం గా బతకండి. ఇది నాకు నా కోడలికి నీకు మాత్రమె తెలుసు. .. ప్రస్తుతానికి” చివరి పదం గట్టిగా వత్తి చెప్పాడు. ఆతను కుర్చీ లోనుండి లేచి “అర్ధం కానంత చిన్న పిల్లవి మాత్రం కాదనే నమ్మకం ఉంది. నీకు ఏదయినా సాయం కావలసి ఉంటె ఫోన్ చెయ్యి నా నెంబరు అందులో ఉంది.” ఆతను బయటకి వస్తూ “నా పేరు మారుతీ రావు   గుర్తుంచుకో ”అన్నాడు....
  • (Su Sri )   MBA చదువుతున్న కుమార్తె ఆ సాయంత్రం మొదట గా తల్లి తో “శివ” గురించి ప్రస్తావించింది.  తల్లి ఇలాటిది ఎదో జరుగుతుందని నెల రోజులుగా మధన పడుతూనే ఉంది.  వయసు లో ఉన్న కుమార్తె మరొకరి ఆకర్షణ లో ఉన్నప్పుడు తొలిసారిగా గుర్తించ గలిగేది ఇంట్లో తల్లి మాత్రమే.... తల్లి కేకలు వేసింది. తర్వాత ఏడ్చింది.  ఆ రాత్రి భర్త తో చెప్పింది. ఆతను ఏమీ మాట్లాడలేదు. నిద్ర పోనూ లేదు.  మర్నాడు కుమార్తెని ఇరవై కిలోమీటర్లు దూరం లో ఉన్న గుడికి తీసుకెళ్ళాడు.  కొండమీద ఉన్న ఆంజనేయుని మెట్లు దారి లో ఒక చెట్టు కింద కూర్చున్నాక “ఇప్పడు చెప్పమ్మా? శివ ఎవరు?” అన్నాడు. అది మాట్లాడటం కోసమే తనను అక్కడికి తీసుకు వచ్చాడని అర్ధం అయి తనేం చెప్పాలో త్రోవ పొడుగునా రిహార్సిల్స్ వేసుకుంటూ ఉంది. “నాన్నా .. మా MBA క్లాస్మేట్ .. మంచి అబ్బాయి. క్రమశిక్షణ తో ఉంటాడు. జీవితం పట్ల మంచి అవగాహన ఉన్న వాడు. మేమిద్దరం మాట్లాడుకుంటూ ఉంటాం. ఇప్పటి వరకు పరిణితి లేని పిల్లల్లాగా ‘ఐ లవ్ యు’ లాటి చెత్త చెప్పు కోలేదు. అతను నాకు నచ్చాడు. మీ ఇద్దరితో చెప్పాలని అనిపించింది.” తండ్రి కి ఏమనాలో అర్ధం కాలేదు. తన బిడ్డ తప్పుగా మాట్లాడటం లేదని అర్ధం అయింది. “నీకో చెల్లెలు ఉంది. మర్చి పోకు. వేరే కులం అబ్బాయి తో పెళ్లి చేసే దైర్యం నాకు లేదు. ఇలాటి ఆకర్షణలు అన్నీ మామూలే. నీకేం కావాలో నాక్కూడా కొంత తెలుసు. నీ సమ్మతి తోనే నీ పెళ్లి జరుగుతుంది. శివ ని మొదట్లోనే తుడిచెయ్యి. నువ్వు కాలేజి కి వెళ్ళకు. అతనితో మాట్లాడకు. మరో కాలేజ్ లో అడ్మిషన్ తీసుకుంటాను. మళ్ళీ మన మధ్య అతని గురించిన చర్చ నేనూ తెచ్చినప్పుడే మొదలవ్వాలి” చాలా సేపు ఇద్దరి మధ్య స్నేహపూర్వక మాటల తర్వాత రాజ్య లక్ష్మి తండ్రి కి తన అభిప్రాయం చెప్పింది. “అలాగే నాన్నా.. మీరు చెప్పినట్లుగానే చేస్తాను. నాకు పెళ్లి ప్రయత్నాలు చెయ్యకండి. ఒక్కటి మాత్రం నిజం. మీ సమ్మతి లేకుండా నేనూ ఎటువంటి నిర్ణయం తీసుకొను.” అంతే.... ఇద్దరు వ్యక్తులు బిజినెస్ గురించి మాట్లాడుకున్నట్లు వారిద్దరి మద్య సంభాషణ నడిచింది. తండ్రి చూస్తుండగానే సెల్ ఫోన్ లో అతని నెంబరు తొలిగించి మొబైల్ తండ్రికి ఇచ్చింది. “నాకో బేసిక్ ఫోన్ ఇవ్వండి చాలు.” ** రాజ్య లక్ష్మి MBA మానేసి గ్రూప్ ఎగ్జామ్స్ కి ప్రిపేర్ అవటం మొదలెట్టింది.  తన ఎబిలిటీస్ పెంచుకోటానికి సహాయపడే పరిక్షలు అటెండ్ చెయ్యటం మొదలెట్టింది. తండ్రి ఆమె కి పెళ్లి ప్రయత్నాలు చేసే సాహసం చెయ్యలేక పోయాడు. రెండో అమ్మాయి పెళ్లి దగ్గరి చుట్టరికం లో చేసాడు. రెండేళ్ళు గడిచి పోయాయి. రాజ్యలక్ష్మి కి మూడు బ్యాంకు ఉద్యోగాలు వచ్చాయి. తండ్రి ఈ కాలం లో ఎవరికీ చెప్పకుండా చేసిన పని ‘శివ’ గురించి వివరాలు సేకరించడం. మంచి కుటుంబం. భాద్యత గల పెద్ద కొడుకు. పల్లె లో ఉన్నంత కాలం తండ్రి తో పాటు పౌల్ట్రీ పని చూసుకుంటాడు. ఇద్దరు పెళ్లి కావాల్సిన చెల్లెళ్ళు. MBA పూర్తి కాగానే ICICI బ్యాంకు లో అధికారి గా చేరాడు. ఇంకా మంచి స్థితి కోసం ప్రయత్నం చేస్తూ ఉన్నాడు. ** సింపుల్ గా వివాహం చేసిన తండ్రి కూతురుకి అల్లుడుకి హైదరాబాదు లో ఒక ఫ్లాట్ కొనిచ్చాడు. ఆరేళ్ళు గడిచాయి. ఇద్దరు ముత్యాల్లాంటి పిల్లలు. ఇద్దరు తాతలు మనమరాళ్ళ ని పెంచే విషయం లో గొడవ పడటం మొదలయ్యింది....
  • ఈఫోటోలో కనిపించే అమ్మాయి పేరు " స్రష్ట వాణి  " .  అచ్చ తెలుగు అమ్మాయి.  "వైల్డ్ వింగ్స్"  పేరుతో ఆంగ్ల  పద్య కావ్యం రచించి యువ కవయిత్రిగా అందరి ప్రశంసలు అందుకుంటోంది  స్రష్ట వాణి.   రేవా యూనివర్సిటీ లో స్రష్ట వాణి  లా కోర్సు చదువుతోంది.  స్రష్ట వాణి  ప్రతిభను గుర్తించి  రేవా యూనివర్సిటీ  ఆమె కవిత్వాన్ని ఆవిష్కరించి , సత్కరించింది.   స్రష్ట వాణి స్కూల్‌లో చదువుతున్నప్పుడు టీచర్ ఇచ్చిన అసైన్‌మెంట్‌ లో భాగంగా హిందీలో మొదట పద్యం రాసింది.   అప్పుడు స్రష్ట వాణి  వయసు పదమూడు సంవత్సరాలు. ఆ తరవాత మరో అసైన్‌మెంట్‌లో వ్యవసాయ సంబంధితంగా ‘ఫార్మర్‌’  అనే పద్యం రాసి  ఇంగ్లిషు టీచర్‌కి చూపించింది.  ఆవిడ  సూచనలతో,  ప్రోత్సాహంతోనే కవిత్వం రాయడం మొదలెట్టింది.  ఇంటర్మీడియెట్‌ చదువుతున్న రెండు సంవత్సరాలు ఒక్క పద్యం కూడా రాయలేదు. ఆ రెండేళ్లు ఏదో మిస్సింగ్‌ భావనకు గురైంది.  ఇంటర్‌లో సెంట్‌ పర్సెంట్‌తో పరీక్షలు ప్యాసయ్యాక మళ్లీ కవిత్వం రాయడం ఆరంభించింది. కేవలం మూడు నెలల కాలంలో దాదాపు 50 దాకా కవితలు రాసింది. అన్ని కవితలకూ మంచి ప్రశంసలు లభించాయి. ఖలీల్‌ జిబ్రాన్‌ రచనలంటే  స్రష్ట వాణి కి చాలా ఇష్టం. ఆయనే తన  అభిమాన రచయిత.  టాగూర్‌, షేక్‌స్పియర్‌  రచనలు కూడా చదివింది.  " మనసులోకి ఆలోచన రాగానే భావాలు రాసుకుంటాను. తరవాత వాటిని  ఫ్రేమ్‌ చేసుకుంటాను. మొత్తం పూర్తయ్యాక ముందుగా అమ్మకి వినిపిస్తాను. బాగుండకపోయినా అమ్మ బాగానే ఉంది అంటుంది. నా ఐడియాని ప్రొజెక్ట్‌ చేసేది నాన్న. నిరంతరం ఏదో ఒకటి ఆలోచిస్తూనే ఉంటాను. వీకెండ్స్‌లో చిరాకుగా అనిపిస్తే, పోయెమ్‌ రాశాక ప్రశాంతంగా అనిపిస్తుంది. కవిత్వం రాయడం నా జీవితంలో భాగంగా మారిపోయింది " అని  అంటుంది  స్రష్ట వాణి.  వర్తమాన రాజకీయాల మీద వ్యాసాలు రాస్తున్న స్రష్ట వాణి ‘ట్రిపుల్‌ తలాక్‌’  పై  రాసిన వ్యాసాన్ని  ఫేస్‌బుక్‌లో ఏడువేల మంది షేర్‌ చేశారు. నేషనల్‌ సెమినార్‌లో ఆర్టికల్స్‌ ప్రజెంటేషన్ ఇచ్చి ప్రశంసలు అందుకుంది . అన్నట్టు  ఈ టీన్ పొయిట్రీ త్వరలోనే ఫ్రెంచ్ భాషలో కూడా వెలువడ నుంది.  వాసిరెడ్డి పబ్లికేషన్స్  ఈ వైల్డ్ వింగ్స్ ను రిలీజ్ చేసింది.  భవిష్యత్తులో మరిన్ని పుస్తకాలు రాసి మంచి పేరు సాధించాలని " కబుర్లు గురూ "  స్రష్ట వాణి కి అభినందనలు తెలియచేస్తోంది.   స్రష్ట వాణి  ఇంటర్వ్యూ  మహాన్యూస్  లో చూడండి.  ...
  • (సుశ్రీ)  .......    మౌనం నీకు ఆనందదాయకమైతే హాయిగా మౌనంలో ఆనందించు. పరుగెత్తడం సంతోషకరమైతే నిక్షేపంగా ఆ పని చెయ్యి.రెండూ ఇష్టమైతే రెండూ చెయ్యవచ్చు.  అయితే రెండింటి మధ్య సరైన నిష్పత్తి పాటించు.  మాట్లాడటం అవసరమైన చోట మౌనం వహించడం నేరం.  మౌనంగా ఉండాల్సిన సమయంలో మాట్లాడటం అంతకంటె నేరం. పాత్రనెరిగి సందర్భోచితంగా ప్రవర్తించాలి. నా కర్తవ్యమేమిటో నాకెలా తెలుస్తుంది.  నేను నిర్వహించే పాత్రనెలా గుర్తించాలి అనే అనుమానం రావచ్చు.  మన కడుపు నిండిన విషయం మనకెలా తెలుస్తుంది?  ఏవైనా పరికరాలు, కొలబద్దలు కావాలా?  నడిచి - నడిచి నొప్పులతో అలసిన కాళ్లకు విశ్రాంతి పొందాలని ఎలా తెలుస్తుంది? విశ్వంలో ప్రతి ఒక్కటీ క్రమపద్ధతిలో ఉంది.  సమతుల్యంగా ఉంది. ప్రతి జీవికీ, ప్రతి వస్తువుకీ, ప్రతి సంఘటనకూ ప్రత్యేక ప్రాధాన్యత ఉంది. నిర్వహించవలసిన ప్రత్యేక పాత్ర ఉంది. మంచం మీద నుండి దొర్లిపడి మన చేతికి నొప్పి కలిగిందనుకోండి.  ఇక్కడ మనకు కారణం తెలుస్తోంది. కాని ఒక్కోసారి కారణం తెలియకపోవచ్చు.  దొర్లిపడినందువల్ల కలిగిన నొప్పికి కచ్చితంగా కార్యకారణ సంబంధముంది.  పడిన సమయంలో గాఢనిద్రలో ఉన్నామనుకుందాం.  మనకు పడినట్లు తెలియనే తెలియదు. కానీ చేతికి నొప్పి ఉంటుంది.  ఆ నొప్పికి కారణమున్నా మనకు తెలియదు. అలాగే మన జీవితాల్లో జరిగే సుఖాలకు, దుఃఖాలకు కారణమున్నా మనకు తెలియకపోవచ్చు.. ఎవరికెంత ఉంటే అదే వారికి సరిపోతుంది. పసిపాప ఒక్కపైసా సంపాదించదు. కానీ తల్లి పాలిస్తుంది. పోషిస్తుంది. ప్రకృతి మేధస్సు గురించి మళ్లీ మళ్లీ అనుమానం వ్యక్తం చేయనవసరం లేదు.  ఆ మహా మేధాశక్తికి అబ్బురపడి తబ్బిబ్బు కావలసినదే!  ప్రకృతి నియమాలు సరిగా అర్థం కానంతవరకూ దుఃఖం వీడదు.  ఒక్కసారి అవగాహన అయితే హృదయం తేలికవుతుంది. ‘నీవు ఏది కావాలనుకుంటున్నావో, ఎప్పుడో అది అయి ఉన్నావనే సత్యాన్ని’ గ్రహించడమే ముక్తి, మోక్షం, నిర్వాణం! ముందుగా, కనిపించే దైవాన్ని దర్శించి తరించి, ఆపై కనిపించని దైవం వైపు దృష్టి సారిద్దాం. కొందరు కళ్లు తెరచి జగత్తును పరికిస్తూ, పరిశీలిస్తూ, పరిశోధిస్తూ, జగన్మోహనుని తిలకించి, పులకించి జన్మ ధన్యం చేసుకుంటారు. మరి కొందరు కళ్లు మూసుకొని, అంతర్నేత్రంతో అంతర్యామిని కనుగొని అనంత సుఖ సాగరంలో మునిగిపోతారు. ఓ చిన్నిపాప ముద్దులన్నీ మూటగట్టుకొని మన ముందు నిల్చుంది. అందమైన జడతో, ముచ్చట గొలిపే దుస్తులతో కళకళలాడుతున్న ఆ బంగారు తల్లిని చూసుకొని ఎంతగా మురిసిపోతామో! మహాలక్ష్మిలా వెలుగుతున్న పాపాయి ఎదురుగానే ఉండగా, చూసి సంతోషించడం మాని, పాప ఫొటోలు చూస్తూ కూర్చుంటే ఎలా ఉంటుంది? పాపను ప్రత్యక్షంగా చూసినప్పుడు కలిగినంత ఆనందం, ఫొటో చూసినప్పుడు కలుగుతుందా? నదులు, పూలతోటలు, లోయలు, వాటి హొయలు స్వయంగా చూడకుండా పుస్తకాలలో వర్ణచిత్రాలుగా చూస్తే ‘వర్ణనాతీత స్థితి’కి చేరుకుంటామా? సృష్టి సౌందర్యాన్ని తనివితీరా చూస్తూ, తన్మయత్వంతో ప్రకృతితో మమేకం కావడమే అర్చన, అదే అర్పణ! ఈ అద్భుత సౌందర్యం వెనుక దాగిన ‘అతని’ అనంత నైపుణ్యాన్ని ఆరాధించడమే ‘తపస్సు’. ఒక పూవు పూయడం సామాన్య విషయమా? చిన్న మొగ్గ వనె్నల కుసుమంగా వికసించడం ఎంత కష్టమైన కార్యం? ఒక గులాబీ పువ్వు సర్వాంగ సుందరంగా రూపుదాల్చడం ఎంత అపురూప విషయం?  నోబెల్ బహుమతి గెల్చుకున్న వందల మంది శాస్తవ్రేత్తలకు కాస్త మట్టి, కాస్త నీళ్లు ఇచ్చి వంద సంవత్సరాల గడువివ్వండి. ఒక్క మల్లెపువ్వును, కనీసం ఒక్క గడ్డిపువ్వును తయారుచేయమనండి. చేస్తారేమో చూద్దాం! పూలమొక్క చిన్న ప్రయోగశాల. చిన్నకాండం, రెండు కొమ్మలు, నాలుగు ఆకులు, ఇంత మట్టి, ఇన్ని నీళ్లు.. అంతే! సన్నసన్నని వేర్ల నుండి నీరు కొమ్మల్లోకి ప్రవహించి మొగ్గ తొడిగి అద్భుత పుష్పంగా పరిణామం చెందుతుంది. చూసేందుకు తేలికగా కనపడుతున్నా, లోతుగా పరికిస్తే ఎంత క్లిష్టమైన ప్రక్రియ ఇందులో ఇమిడి ఉన్నది! ఈ అపూర్వ చాతుర్యానికి హారతి పట్టాలి. మొట్టమొదటగా నిన్ను చూచి నువ్వే అబ్బురపడటం అలవరచుకో.  ఒకసారి అద్దంలో చూసుకో. నిన్ను చూస్తే ఆశ్చర్యం కలగడం లేదూ!  మనమేమో అది లేదు. ఇది లేదు. ఏమీ లేదు అని నిట్టూర్చుతాం.  మనకు అందమైన రెండు కళ్లున్నాయి. ఇంకేం కావాలి?  ఒక అంధుణ్ణి చూస్తే కళ్ల విలువ తెలుస్తుంది. కళ్లు లేవని అతడు బాధపడుతున్నాడు. కళ్లున్న మనం సంతోషించలేకపోతున్నాం. ఉన్న దాని యొక్క ‘ఉన్నతి’ని గ్రహించాలి. ఉన్నంతలో ఆనందించే నేర్పును పెంచుకోవాలి....
  • " టవల్..."బాత్రూమ్ లోంచి కేక కు చేతిలోని చీపురు పడేసి ఒక పరుగుతో స్టవ్ మీద పులుసును సిమ్ లో పెట్టి దండెం పైన టవల్ లాక్కొని మరో క్షణం లో బాత్రూమ్ లో దూరాను.శ్రీవారికి నాచేత్తో వీపు రుద్దితే కానీ ఆయనకు స్నానం చేసినట్లు వుండదు. అక్కడ మాయం అయ్యి దేవుడి ముందు ప్రత్యక్షం అయ్యాను. సాధారణంగా దేవుడు మన ముందు ప్రత్యేక్షం అవుతాడని చదివాము కానీ ఇక్కడ అంతే. పటాలన్నీ శుభ్రంగా తుడిచేసి బొట్టు పెట్టి పూలు పెట్టి దీపాలకు నూనె...అంతలో స్టవ్ పైన పులుసు దేవుడా ... అక్కడ మాయం అయ్యి స్టవ్ ముందు ప్రత్యక్ష మయ్యాను. క్యారియర్ కోసం పులుసు ఆరబెట్టి మళ్ళీ దేవుడి ముందు ప్రత్యక్షమయ్యాను. నూనె పోసిన దీపాలలో వత్తి తడిపి అగరబత్తులు వెలిగించి హారతి పళ్ళెంలో కర్పూరం బిళ్ళ వుంచి తిరిగిబయట కు వచ్చి క్యారియర్ సర్దడం మొదులు పెట్టాను. మీకు అనుమానం రావచ్చు ఇదేమి పూజని. హాహా..అది మావారి పూజకు ఏర్పాట్లు. ఆరబెట్టిన అన్నం పులుసు తాళింపు రసం పెరుగు అమ్మయ్య అన్నీ సర్దేశాను. దేవుడిగదిలో గణగణ మని గంట చప్పుడు. అవి దేవుడికి ఏమని వినిపిస్తాయో నాకు తెలీదు కాని నాకు మాత్రం "టిఫిన్ రెడీనా..క్యారియర్ రెడీ నా " అన్నట్లు వుంటుంది.  డైనింగ్ టేబుల్ పైన టిఫిన్ దానిపైన మూత,నీళ్ల గ్లాస్ వుంచి టైం చూసి అదిరిపోయాను. తొమ్మిది కావొస్తుంది.పాపెక్కడ.? అరగంటలో ఆటోడైవర్ హారన్ వినిపిస్తుంది.మైగాడ్. ఇంటి ముందు ఇసకలోహాయిగా ఆడుకొంటున్న పాపకు వేడి నీటితో స్నానం చేయించి యూనిఫాం వేసి బ్యాగ్ సర్ది అతికష్టం మీద ఇడ్లీ నోట్లో పెట్టి షూ వేసేలోపు..."టిఫిన్ తిన్నాక కాసిన్ని టీనీళ్ళు పోయమని అడుక్కోవాలా.." అన్న కేక కు స్టవ్ పైన సిద్ధంగా వుంచిన టీని వేడి చేసి టీ గ్లాస్ తో శ్రీవారిముందు ప్రత్యక్షం అయ్యాను. టైం చూస్తూ అసహనంగా " చక్కెర వుందా చూసావా " అంటూ నావైపుచూస్తూ ఆఫీసు కు పదినిముషాలు లేటవ్వడం నేనే కారణం అయినట్లు ఆయన చికాగ్గా చూస్తూ తాగిన టీ గ్లాస్ నాచేతిలోవుంచి వెళ్ళి పోతూవుంటారు. నేను వెనకనే హడావిడిగా వెళ్ళి క్యారియర్ చేతికి అందిస్తే తనపట్ల నేను బాధ్యతగా ప్రవర్తిస్తున్నట్లు.లేకపోతే లేనట్లు. సింపుల్ కెమికల్ టెస్టు. ఆయన అన్ని విషయాల్లో అలాంటి ఫీలింగ్స్ నే  ప్రత్యక్షగానో పరోక్షంగానో వ్యక్తపరుస్తుంటాడు. ఉదయం ఆలస్యంగా లేసి చేతిలో మొదటి టీ రౌండ్ మొదలయ్యి నాలుగయిదు రౌండ్ లతో ఉదయం ముగుస్తుంది.పొయ్యి పైన కూరో అన్నం వుడుకు తున్న పాత్రలు కనీసం రెండు సార్లన్న వాటిని దించి టీపాత్ర పెట్టాల్సిందే. నాకు లాగే మా పాత్రలూ సహనంగా భరిస్తాయి...పాపం అరవడానికి మా యిద్దరికీ నోరు లేదు.పేపరు టీవి న్యూసు మధ్య లో చిరాకు మోముతో నవ్వితే నా డిసిప్లైన్ చెడి పోతుందని అటు ఇటు హడావుడి చేస్తూ ఆయన ఉదయం చేసే పని. అందమైన స్వచ్ఛమైన ఉదయాన్ని అలా ఖర్చు పెట్టేసి నేను ఆఫీసు కు పరిగెడతాను. ఏరోజు నడిచిన పాపాన పోలేదు. " అసలు మీకెందుకండీ ఉద్యోగాలు. ఇంటి దగ్గర హాయిగా సంసారాలు చేసుకోక. భర్త పిల్లలన్నా సరిగా చూసుకోవచ్చు కదా.(అంటే ఇప్పుడు చూసుకోవడం లేదా )ఇక్కడ ఇలా రోజూ లేటుగా వచ్చి మా ప్రాణాలు విసిగించక. కౌంటర్ లో క్యూ చూడు." అలా అరుస్తూ వున్నది నా రెండో మొగుడు! ఆశ్చర్యపోకండి. ఆఫీసులో బాసు. మా సునీత ఒక మాట అనేది ' ఆడదానికి ఇంట్లోనే ఒక మొగుడు బయటకెలితే అందరూ మొగుళ్ళే' అని అంటే మగవాళ్ళ డామినేషన్ అలా వుంటుందని సాయంత్రం ఏ ఆరింటికో గూడు చేరుకొంటా రకరకాల యుద్దాలు చేసి. సాయంత్రం పూట కాఫీతాగుతూ మంచి పాటలు వింటూనో మంచి పుస్తకం చదువుతూ గడపాలనుకొనేదాన్ని కదా. కాని ఇప్పుడు అలా కుదరదు. స్కూలు నుంచి చింపిరిజుట్టు తో మాసిన బట్టలతో వచ్చిన పాపను...ఇంటిని సంస్కరించడం మొదలు పెడతాను ఆ తరువాత ఆయన జిహ్వ చాపల్యానికి సరిపోయేలా నా మేధస్సు తో కనిపెట్టి వండాలి. అర్దంకాలేదా...అంటే వాతావరణం చల్లగా వాన పడ్డా చపాతీ పూరీ లాంటివి.వాటికి మ్యాచ్ అయ్యే కర్రీలతో తయారుచేయవలసి వుంటుంది. అలాకానీ సమయాల్లో పెసరట్లు అట్లు పలావులు.అలా సమయానికి తగు పాటలా వండాలి. రొటీనుగా అవే కాకుండా బోర్ కొట్టకుండా నిన్న ఏమి వండానో మొన్న ఏమి వండానో గుర్తు పెట్టుకొని జాగ్రత్త గా వండాల్సి వుంటుంది.అలా రాత్రి పనులు పూర్తయ్యేసరికి టైం తొమ్మిదో పదో అవుతుంది. పెళ్ళవ్వగానే 'జీవితం నూరేళ్ళ పంట ' అని ఎందుకు ఆశ్వీర్వాదం చేస్తారో తెలీదు.స్పెల్లింగ్ మిస్టేక్ అనుకొంటా.పంట కాదది వంట. ఏం చేద్దాం ఙ్ఞానోదయాలన్నీ ఆలస్యంగానే జరుగుతాయి.  నాకిష్టమైన శోభారాణి లత పాటలు, పుస్తకాలు కథలు కవిత్వం ఎప్పుడో మరిచిపోయాను. ఆయన ఇల్లు చేరేలోపు పాపను నిద్రపెడుతూ కాసింత కునుకు ఎక్కడో లీలగా 'చాలు మాకు తండ్రీ కొంచెం పుణ్యం కించిత్తు పాపం కాస్త కన్నీరు మరికాస్త సంతోషపుతేనీరు చాలు తండ్రీ సరదాగా నిజాయితీ గా జాలి జాలిగా హాయి హాయిగా బతుకుతాం.' తిలక్ వాక్యాలు అమృతం కురిసిన రాత్రి ఏమయ్యిందో పుస్తకం. వెతుక్కొనే ఓపిక లేదు.పదిదాటాక పెద్ద నిట్టూర్పుతో ఇంటికి వస్తారు.రోజూ ఆలస్యంగా వస్తారే లాంటి ప్రశ్నలకు ముందుగానే జాగ్రత్త ఈ నిట్టూర్పు. ఇక పదునైన ప్రశ్నలు ఇంకేమి అడుగుతాం. అలిసి వచ్చాడని బోలెడంత జాలి కరుణతో వేడి వేడిగా పక్కన కూర్చుని కొసరి కొసరి వడ్డించేస్తా. నా అంత అమాయక ప్రాణి ఆయనంత సుఖపురుషుడు ఇక పుట్టరేమో.టీవిలో ఇష్టమైన డైరెక్టర్ సినిమా పోతూవున్నా సరే మనస్సు నే కాదు కళ్ళనూ కట్టేసి ఉదయం ఐదింటి కి అలారం పెట్టుకొని కళ్ళు మూసుకొంటా. ఆయన హాల్  లో చూస్తూన్న సినిమా చప్పుడుతో నిద్ర పట్టక ఉదయానికి లేవలేనేమో స్విచ్ వేస్తే స్టవ్ వెలిగినట్లు స్విచ్ వేస్తే పిండిరుబ్బినట్లు స్విచ్ వేస్తే నిద్రవస్తే బావున్ను అనిపిస్తుంది. చివరికి ఇలా మరమనిషిలా మారిపోతున్నా. నవ్వడం తినడం నిద్రపోవడం కూడా జీవం లేకుండా జరిగిపోతున్నాయి. నా జీవితం నా చేతులు దాటిపోయింది. చాలా క్రమశిక్షణతో ఆర్మీసోల్జర్ లా అది చెప్పినట్లు నేను వింటున్నా. నాలో చదవాలనే కోరిక చచ్చిపోయింది.రాయాలనే ఆశ ఆగిపోయింది. నేను ఏమో నాకే తెలీయడం లేదు. ప్రతిరోజూ ఒకే చక్రం లో ఇరుక్కు పోయాను. చివరికి మనస్సు విప్పి ఉత్తరం రాసి ఎంత కాలమయ్యిందో. నాలుగు అక్షరాలు రాయగలనా అనే భయం నన్ను చంపేస్తుంది. ర్యాక్ లో పుస్తకాలు గోడపైన గిటార్ గుండెగది దాటని అక్షరాలు ఆకాశంలో వెన్నెల అన్నీ అసంపూర్ణంగా మిగిలిపోయాయి. నాకలలన్నీ ఏమయిపోయాయి..అసలు నేను ' జీవిస్తున్నానా ' ?! ఏదో ఒకటి చేయాలి. నేనిలా వుండలేను.రొటీన్ గా 'నా జీవితం ' ఇలా అయిపోవడాన్ని నేను ఒప్పకోను. ఏదో చేయాలి మార్పు కోసం. జీవం వుంటే కదా జీవితం.  ఉత్తరం పూర్తయింది.రాయడానికి ముందుగా ఇన్నాళ్లూ ఉత్తరాలు రాయలేక పోతున్నందుకు కారణాలు రాసాను. నన్ను అర్దం చేసుకుని మంచి ఉత్తరాలు రాయవెందుకు నీవు బాధపడి నన్ను బాధ పెట్టకు ప్లీజ్ ....
  • ముద్గలుడు  ఎవరో ? ఏమిటో ?  ఈ తరం వారికి   తెలియదు .. ఇతగాడు  సత్యాన్నే నమ్ముకున్న నీతి పరుడు.. కటిక పేదవాడు .    పొలంలో మిగిలిన వడ్ల గింజలను ఏరుకుంటూ, ఎవరన్నా దాతలు ధాన్యాన్ని దానం చేస్తే స్వీకరిస్తూ అతను కాలం గడిపేవాడు. ముద్గలుడు పేదవాడే కావచ్చు.  లేనివాడే కావచ్చు, కానీ తనకి ఉన్నదాన్ని అతిథులతో పంచుకునే ఉదారహృదయుడు. పైగా ముద్గలుడు పక్షపవాసం అనే వ్రతాన్ని చేసేవాడు. అంటే పాడ్యమి నుంచి చతుర్దశి వరకూ ఉపవాసం ఉండి అమావాస్య లేదా పౌర్ణమి రోజులలో మాత్రమే ఆహారాన్ని భుజించేవాడు. ముద్గలుని సత్యనిష్ట నానాటికీ ముల్లోకాలలోనూ వ్యాపించసాగింది. సాక్షాత్తు దుర్వాసమహర్షే, ముద్గలుని సంకల్పం ఎంత దృఢమైనదో తెలుసుకోవాలనుకున్నాడు. అందుకని ఒక యాచకుని వేషంలో ముద్గలుని ఇంటికి చేరుకున్నాడు. ఆ రోజు ముద్గలుడు ఉపవాస దీక్షని విరమించి భోజనం చేసే సమయం. ముద్గలుడు ఆహారాన్ని ఇలా చేతిలోకి తీసుకున్నాడో లేదో... ఇంటి ముందర యాచకుడు కనిపించాడు. ఒంటి మీద సరిగా గుడ్డయినా లేకుండా, జడలు కట్టేసి, క్రోధమే ఆయుధంగా ఉన్న ఆ యాచకుని చూసి ముద్గలుడు సాదరంగా ఆహ్వానించాడు. తన ఇంట్లో ఉన్న ఆహారాన్ని అతని ముందు ఉంచాడు. దుర్వాసుడు ఆ ఆహారాన్ని తిన్నంత తిన్నాడు, మిగిలిందంతా ఒంటికి పూసుకున్నాడు. ఆపై తన దారిన తను చక్కా పోయాడు. ముద్గలుడు ఆ పదిహేనవ రోజున కూడా నిరాహారంగా మిగిలిపోయాడు. ముద్గలుడు ప్రతి పక్షానికీ తన ఉపవాసాన్ని విరమించేందుకు సిద్ధపడటం. అదే సమయంలో ఆ ఉన్మత్తుడు వచ్చి తిన్నంత తిని, మిగతాది నేలపాలు చేసి పోవడం! ఇలా ఒకసారి కాదు, రెండుసార్లు కాదు.... ఆరు సార్లు జరిగింది. చివరికి దుర్వాసుడు, ముద్గలునికి తన నిజరూపంలో దర్శనిమిచ్చాడు. 'ముద్గలా నీ ఆతిథ్యం, ఉపవాసవ్రతం అసాధారణమైనవి. నీ వ్యక్తిత్వం ఇంత ఉన్నతమైనది కాబట్టే నువ్వు ఇన్నాళ్లుగా ఆకలిని కూడా తట్టుకుని జీవించగలిగావు. నీ దీక్షకు మెచ్చాను. నీకు స్వర్గలోకప్రాప్తిని అనుగ్రహిస్తున్నాను,' అంటూ వరాన్నిఇచ్చి వెళ్లిపోయాడు. దుర్వాసుడు వరం ఇచ్చినట్లుగానే కొన్నాళ్లకి దేవదూతలు ముద్గలుని స్వర్గానికి తీసుకువెళ్లేందుకు వచ్చారు. ముద్గలుని దేవవిమానంలో కూర్చోమంటూ ఆహ్వానించారు. 'స్వర్గానికి వెళ్తాం బాగానే ఉంది. అక్కడి మంచిచెడులు ఏమిటో నాకు ఒక్కసారి  చెప్పండి ' అని దేవదూతలను అడిగాడు ముద్గలుడు. ముద్గలుడు అడిగిందే తరువాయి దేవదూతలు స్వర్గం  అందచందాల గురించీ, సౌకర్యాల గురించీ తెగ వర్ణించారు. అక్కడ అందాలే తప్ప ఆకలిదప్పులు ఉండవనీ, సుఖాలే తప్ప రోగాలు ఉండవనీ ఊరించారు. ఇదంతా విన్న ముద్గలుడు సాలోచనగా- 'మీరు స్వర్గంలో కనిపించే సానుకూలతల గురించి చెప్పారు. మరి అక్కడ ఏమన్నా దోషాలు ఉన్నాయా?' అని అడిగాడు. ముద్గలుని ప్రశ్నకు దేవతూతలు కాస్త ఇబ్బందిపడుతూ- 'భూమి మీద ఉన్నప్పుడు చేసిన పుణ్యాల వల్ల స్వర్గ ప్రాప్తి లభించింది కదా! అయితే అక్కడ మళ్లీ పుణ్యం చేసే అవకాశం ఉండదు. పైగా మీరు స్వర్గంలో సుఖాన్ని అనుభవిస్తున్న కొద్దీ ఆ పుణ్యం తరిగిపోతుంది. ఎప్పుడైతే ఆ పుణ్యం పూర్తిగా తరిగిపోతుందో... తిరిగి ఈ భూలోకం మీద జన్మించాల్సి ఉంటుంది. అలా స్వర్గాన్ని వీడే సమయంలో మనసు వేదన చెందక మానదు. పైగా భూలోకంలో తిరిగి జన్మించకా తప్పదు!' అని చెప్పుకొచ్చారు. దేవదూతల మాటలు విన్న ముద్గలుడు ఆశ్చర్యపోయాడు. ఆపై కాసేపు ఆలోచించి... 'అయ్యా! ఈ స్వర్గమేదో మళ్లీ సంసారబంధాన్ని కలిగించేదిగానే ఉందికదా! పుట్టుక , చావుల చక్రంలోకి మళ్లీ దించేదిగానే ఉందికదా! అబ్బే నాకు అలాంటి స్వర్గం వద్దుగాక వద్దు. ఎప్పటికీ సంసారంలోకి రాని జన్మరాహిత్యమే నాకు కావాలి. ఇక మీదట అలాంటి మోక్షం కోసమే నేను సాధన చేస్తాను. దయచేసి మీరు వెళ్లిరండి,' అంటూ ఆ దేవదూతలను పంపి వేశాడు. అటుపై సన్యాసాన్ని స్వీకరించి తపస్సాధనలు చేసి మోక్షాన్ని సాధించాడు. తన సాధనలో తెలుసుకున్న విషయాలతో గణేశుని మహత్యాన్ని వివరించే ముద్గల పురాణాన్ని, విష్ణుమూర్తిని ఆదిపురుషునిగా పేర్కొంటూ ముద్గల ఉపనిషత్తునీ రచించాడు....
  •  “హలో.. మేడమ్”  “హలో .. ఎవరు?”  “సుగుణ మేడమ్ గారేనా?? ‘అమెజాన్’ నుండి మీకో పార్సిల్ వచ్చింది. పెద్ద అట్టపెట్టె".   “తీసుకు వస్తున్నారా?”  “ క్యాష్ ఆన్ డెలివరీ మేడమ్... రెండువేల చిల్లర ఉంది.”  “పర్లేదు తీసుకురండి. పే చేస్తాను”  “ఇక్కడ కస్తూరి బా గర్ల్స్ స్కూల్ అని ఉంది. వెలుగొండ రూట్ లో ఉన్న స్కూల్ .. ఆదేగా?”  “అవును. అక్కడే ఉన్నాను. తీసుకురండి”  “సారి మాం కనీసం 18 కి మీ పైగా రావాల్సి ఉంటుంది. సర్వీస్ గిట్టదు. మీరు సాయంత్రం. టౌన్ లోకి వచ్చినప్పుడు తీసుకుంటారా?”  “నేనయినా ఆ పార్సిల్ ఇక్కడికి తీసుకు రావాల్సిందే. మీరే పంపండి. అడిషనల్ గా పెట్రోల్ ఖర్చు నేను ఇస్తాను” .  డెలివరీ బాయ్ స్కూల్ కి వెళ్ళేసరికి గంట పైన పట్టింది.  పార్సిల్ పెట్టె పెద్దది కానీ బరువు పెద్దగా లేదు.  స్కూల్ కి వెళ్ళే సరికి సుగుణ మేడమ్ గారు క్లాస్ లో ఉన్నారు.  ఆఫీసు లో  డెలివరీ ఇచ్చేసి వస్తుంటే . దూరపు బంధువు కూతురు అక్కడే చదువు తున్న విషయం అతనికి గుర్తొచ్చింది. గ్రౌండ్ లో తోటి పిల్లలతో కలిసి చెట్ల కింద కూర్చుని చదువుకుంటున్న ఆ అమ్మాయిని కలుసుకుని పలకరించాడతను. “అన్నా .. సుగుణ టీచర్ కోసమా? పార్సిల్ తెచ్చావా?” 9 వ క్లాసు చదువుతున్న ఆ అమ్మాయి అడిగింది.  “పార్సిల్ . విషయం నీ కెలా తెలుసు?”  “స్కూల్ లో పిల్లలందరికోసం తెప్పిస్తారు టీచర్ గారు. ఆమె స్వంత డబ్బు తో.. మాకు ఇక్కడ ‘అమ్మ’ ఆమే"   ఆ అమ్మాయి చెప్పింది. ..  “హలో.. బాబూ “  “మేడమ్ చెప్పండి”  “ఇందాక కార్టన్ పెట్టె డెలివరీ ఇచ్చావు.  చిల్లర ఇచ్చేటప్పుడు. పొరపాటున రెండొందలు ఎక్కువ ఇచ్చావు”  “లేదు మేడమ్ కరెక్ట్ గానే ఇచ్చాను. మా చెల్లెలు ఆ స్కూల్ లోనే ఉంది. అంత మంది ఆడపిల్లలకి మీరు నాప్కిన్స్ కొనిస్తున్నప్పుడు. ఒకరిద్దరికి నేను ఇవ్వలేనా? పార్సిల్ డెలివరికి నాకు వచ్చే డబ్బు మేడమ్ అది. మిమ్మల్ని మర్చిపోను మేడమ్. మీరు నాకు గుర్తుంటారు . నమస్తే”...
  • ఆరో అంతస్తులో ఉన్న ఆఫీసుకి రాగానే అతను కిటికీ ఉన్న వెనిషింగ్ బ్లిండ్స్ పక్కకి తొలగించి చూశాడు.  కింద లాన్ లో ఆమె అదే బెంచీ మీద కూర్చుని ఉంది.  అరగంట తర్వాత, మెల్లిగా తన ఆఫీసుకు, తర్వాత తన ఛాంబర్ కి వస్తుంది.  తిరిగి అదే ప్రశ్న వేస్తుంది. “వినయ్ ఎక్కడ?” తను సమాదానానికి పదాలు వెతుక్కుంటాడు. గొంతు సవరించుకుంటాడు.  ఏదో చెబుతాడు. అందులో నిజం లేదని అతనికి, ఆమెకి కూడా తెలుసు.  పది రోజుల నుండి ఇదే జరుగుతుంది.  పది రోజుల క్రితం ఆమె మొదటి సారి తనని కలిసి ఇదే అడిగింది “వినయ్ ఎక్కడ?” “కూర్చుని వివరంగా అడుగుతారా ?” ఆమె మొహం లోని గ్లో ని గమనిస్తూ చెప్పాడు.  “నేను ఆమని. ఎంబీయే చేస్తున్నాను. వినయ్ నాకు గత కొన్నేళ్లుగా తెలుసు. రెండు నెలల క్రితం వివాహం చేసుకోవాలని అనుకున్నాం. తనకి ఎవరు లేరు. మా ఇంట్లో ఒప్పుకోలేదు. ఇంట్లో అన్నీ తెంచుకుని వచ్చేశాను. వినయ్ ఇక్కడే ఐ‌బి‌ఎం లో పని చేస్తాడు. మూడు రోజుల నుండి అతని జాడ లేదు. కంప్లైంట్ ఇచ్చాను. మిమ్మల్ని కలవమన్నారు.” ఆమె కళ్ళు దాచుకుంటూ చెప్పింది. ఆమె మెడలో నల్ల పూసల గొలుసు ఉండటం గమనించాడు అతను.  అతను ఆమెను బయట కూర్చోమని చెప్పి ఇంటర్ కం లో మాట్లాడాడు. తర్వాత ఆమెని పిలిచి “వి విల్ ఫైండ్ ఔట్. వై డోంట్ యు గో హోం ఐ మీన్ టు యువర్ పేరెంట్స్” ఆమె బేలగా చూసింది. “వినయ్ తోనే నా జీవితం. అతను ఎక్కడున్నాడో అర్ధం కావటం లేదు. ఫ్రెండ్స్ కాంటాక్ట్ లో లేడు. అతని వద్ద నుండి’ సీ యు సూన్’ అనే వాట్స్ అప్ మెసేజ్ తప్ప. ఫోన్ కూడా స్విచ్ ఆఫ్ అయింది. ఆఫీస్ కి లీవ్ అప్లై చేసి ఉన్నాడు. అతనికి ఏమయినా అయితే నా జీవితం ముగిసినట్టే ”  “డూ నాట్ వర్రీ. వి విల్ ఫైండ్ హిమ్. గివ్ అస్ సం టైమ్. మీన్ వైల్ యు బెటర్ గో హోం ”  **  తలుపు చప్పుడయింది.  ఆ మే .. అదే ప్రశ్న. “వినయ్ ఎక్కడ?”  అతనికి ఏం చెప్పాలో అర్ధమవలేదు.  మొదటి భార్యని చంపిన కేసులో అరెస్టయి రిమాండు లో ఉన్నాడని ఎలా చెప్పాలో అసలు అర్ధం కాలేదు....
  • అతనికి మెలుకువ వచ్చింది. నిజానికి మెలుకువ అనే పదమే కరెక్ట్ కాదు.  అసలు నిద్రపట్టలేదు అనటం సబబు.  గత కొన్నాళ్లుగా తల పోటుగా ఆలోచనలు కానీ  ఇప్పుడు లేదు.  ఎందుకంటే తను నిర్ణయించుకున్నాడు.  తన నిర్ణయం లో ఎలాటి మార్పు ఉండదు.  ** తలగడ కింద చేత్తో తడిమాడు. తను తెచ్చుకున్నది అక్కడే ఉంది.  లోహం తో చేసిన చిన్న డబ్బా.. అది.  మెడలో వేసుకునే తాయత్తు సైజు లో ఉంది.  ఎక్కడ ఉండే వాడు ? ఎంత సౌకర్యంగా ?  అసలు ‘రేపు’ అనే పదానికి భయపడకుండా ?  ** ఎందుకు? అసలు ఎందుకు తన కి పరిస్థితి వచ్చింది. ఆశ .. ఆశేనా ?  అవును ఆశే, ఆశ కూడా కాదు అత్యాశ ,  జూదం మిగులు డబ్బుతో ఆడితే పర్లేదు కానీ ఎక్కడ ఆపాలో తెలీలేదు ??  నిలువుగా మునిగిపోయాడు. ఉన్న డబ్బు అంతా కుమ్మరించేశాడు. ఎంత డబ్బు? లక్షలు, కాదు కాదు రెండున్నర కోటి ?  ఆరేళ్లుగా భార్యా పిల్లలని పట్టించు కోకుండా?  పగలు రాత్రి తేడా లేకుండా, సరయిన తిండి తినకుండా, విశ్రాంతి లేకుండా సంపాదించిన డబ్బు? ఒక్క సారి గా రాష్ట్రం కా ని రాష్ట్రం లో మహాబలిపురం లో ఆరు ఎకరాలు ఎగబడి కొనేశాడు. రెండేళ్లలో రెండు రె ట్లు పెరుగుతాయని ఆశ పడ్డాడు. తన జీవితం మారి పోతుందని కలలు కన్నాడు.  ** ఇప్పుడు ఏమయింది.? లాండ్ మీద సివిల్ వాజ్యం నడుస్తుంది. కోర్టు నోటీసు వచ్చింది. స్టేటస్ కొ ఇచ్చారు.  అమ్మటానికి లేదు. కొనేవాడు లేడు. ** ఎంత డబ్బు ?? ఎంత డబ్బు? మూడు నాలుగు రూపాయల వడ్డీకి కూడా తెసుకెళ్లి ఇన్వెస్ట్ చేశాడు. ఎండా వాన తో సంబంధం లేకుండా వడ్డీలు పెరుగుతున్నాయి. మొత్తం వ్యవస్థ అంతా స్థం భించింది.  ఉన్నవన్నీ అమ్మి కట్టు బట్టల్తో మిగిల్తే  చాలు అనే పరిస్తితి.  తాను ఒట్టి కుండ. గాలిలో దీపం.  ** ఇప్పుడు తనను కాపాడేది. తలగడ కింద ఉన్న తాయెత్తే ..  ఆందులో ఉన్న ‘పొటాషియం సైనేడ్’ ఒక్కటే  నాలుక మీద రుచి తెలిసే లోపు ప్రాణం పోతుంది  అంతా ప్రశాంతం ఏ సమస్యలు ఉండవు.  హాయిగా ఉంటుంది .. హా యి గా .. ** అతను తలతిప్పి మంచం పక్కనే చాప మీద బొంత వేసుకుని పడుకున్నభార్య  రాజ్యాన్ని , పాలు తాగుతూ నిద్రపోతున్న తమ గారాల పట్టి ని గాజు కళ్ళతో చూశాడు.  ఖరీదయినా జీవనం గడిపేటప్పుడు ఎలా ఉందో,  రెండు గదుల ఈ ఇంట్లో కి మారాక కూడా అలానే ఉంది రాజ్యం .  అదే అమాయకత్వం అదే చిరునవ్వు.  తనంటే అదే ప్రేమ అదే నమ్మకం. ** అతడు చెదిరిన రాజ్యం పమిటని తల్లిని హత్తుకు పడుకున్న ‘నైమీ' ని చూస్తుండి పోయాడు. తన కుమార్తె చిన్ని కాలికి ఉన్న వెండి పట్టాల వద్ద అతని చూపులు ఆగి పోయాయి.  బహుశా రాజ్యానికి ఆమాత్రం ‘నగ’ కూడా మిగల్చలేదు. వెచ్చటి కన్నీళ్లు అతని చెంపల నుండి తలగడ మీదకి జారాయి.  అతను తలగడ కింద తడిమి తాను తెచ్చుకున్న డబ్బా అందుకుని లేచి కూర్చున్నాడు. .. హఠాత్తుగా  అతనికి ఒక ఆలోచన వచ్చింది . రేపు ఎలా ఉంటుంది ? రాజ్యం లేసే సరికి తను మంచం మీద నిస్తేజంగా పడి ఉంటాడు.  రాజ్యం ఏం చేస్తుంది? గుండెలు పగిలేలా ఏడుస్తుందా? నైమీ ?? మా నైమీ ?? రాజ్యం ఏడవటం అనే ఆలోచన అతని గాయాన్ని మరింత నలిపింది.  'ఇంటి యజమాని' తన శవాన్ని ఇంట్లో ఉండనిస్తాడా? .. శవం తో పాటు రాజ్యాన్ని .. నైమి ని బయటకి గెంటి ?? అతనికి దుఃఖం  ఆగలేదు  చేతుల్లో ముఖం దాచుకుని వెక్కి వెక్కి ఏడవ సాగాడు. *** ఎప్పుడు లేచి వచ్చిందో రాజ్యం అతని పక్కన కూర్చుని ఉంది.  “ఏమయింది బావా ? “ అంది. అతను దుఃఖం  ఆపుకోలేక పోయాడు . . “రాజీ నీకు అన్యాయం చేశాను అంతా కాజేశాను . నేను వెళ్ళి పోతాను”  భార్యని  కరుచుకుని ఏడ్చేశాడు. ** ఆమె అతన్ని పొదివి పట్టుకుంది.  ఎద లోపలి భారం తగ్గేదాకా ఏడవనిచ్చింది. ..  “బావా .. నువ్వు .. చాలు నాకు. .. మనం మళ్ళీ జీవితం మొదలెడదాం. ఎక్కడి కయినా వెళ్ళి పోదాం.  ఇక్కడ అన్నీ అప్పగించేసెద్దాం.  ‘పోలిక’ ఎవర్ని అయినా చంపేస్తుంది.  మనలాటి వారిని ఇంకా త్వరగా చంపేస్తుంది.  మనకి వయసు ఉంది. ఆరోగ్యం ఉంది. దేవుడిచ్చిన కాళ్ళు చేతులు ఉన్నాయి.  ఎంతో కొంత చదువుంది. మనం మళ్ళీ మొదలెడదాం. మనకిప్పుడు మన తప్పులు తెలుసు.కాబట్టి నిలదొక్కుకోవటానికి ఎక్కువ కాలం పట్టదు. మన దగ్గర విలువయిన అనుభవం ఉంది. నిలకడ లేని ఆరాటం పెద్ద జూదం. జూదం ఆడేవాళ్లు ఓటమికి భయపడ కూడదు. ఏ డబ్బయితే ఆరేళ్ళ నుండి నిన్ను మానుండి పరిగెత్తిచ్చిందో అదే డబ్బు మనని ఒకటిగా కలిపింది. బావా .. నన్ను .. మన నైమి ని వదిలి, నువ్వు ఎలా ? “ రాజ్యం అతన్ని చుట్టుకు పోయింది. ఆ సాంగత్యం వాళ్ళిద్దరికి బలాన్ని, భరోసా ని ఇచ్చింది.  ** పక్క మీద 'నైమి' కదిలింది. తండ్రి లేచి పిల్లని ఎత్తుకున్నాడు.  ఆ గదికి ఉన్న చిన్న కిటికీ వద్దకి వెళ్ళి చేతి లో ఇమిడి ఉన్న డబ్బాని బయట కాలవలో పడెట్టు విసిరేశాడు.  .. దూరంగా కొత్త సూర్యుడు చీకటిని ఊచ కోత కోస్తున్నాడు. ......SUSRI ...
  • హ్యారీపోటర్  ఒక సంచలనం.  పు స్తక ప్రేమికులను మంత్రముగ్దులను చేసి  ఓ మాయా లోకంలోకి నడిపించారు రచయిత్రి  జేకే రౌలింగ్. ఓ బాల మాంత్రికుడు అతని ఇద్దరు స్నేహితులు వింత వింత జంతువులతో పోరాడుతూ, మాయలు మంత్రాలతో ప్రదర్శించిన సాహసాల వర్ణనతో బాల సాహిత్యం రూపురేఖలే మారిపోయేలా చేశారు. కథల్లో హీరో హ్యారీపోటర్‌తో పిల్లలు తమను తాము పోల్చుకోవడం ప్రారంభించారు. ఏడు భాగాలుగా వచ్చిన హ్యారీపోటర్ పుస్తకాలు దేశదేశాల్లో సాహిత్య ప్రపంచంలో సంచలనం సృష్టించాయి.  ఆ పుస్తకాలు మార్కెట్‌లోకి వస్తున్నాయని తెలిసిన వెంటనే   పిల్లలు దుకాణాలు ముందు క్యూ కట్టేవారు . ఆ పుస్తకాలకు లభించిన ఆదరణ హాలీవుడ్ నిర్మాతలను  కూడా  ఆకర్షించింది. వార్నర్ బ్రదర్స్ ఆ పుస్తకం హక్కులను చేజిక్కించుకున్నారు. దరిమిలా  వార్నర్ బ్రదర్స్ ఎనిమిది భాగాలుగా విడుదల చేసిన సినిమాలు కనక వర్షం కురిపించాయి.   దాదాపు అన్ని సినిమాల్లో డానియేల్ రాడ్‌క్లిఫ్, ఎమ్మా వాట్సన్, రూపర్ట్ గ్రింట్ ప్రధాన పాత్రల్లో నటించారు. రాత్రికి రాత్రే జేకే రౌలింగ్‌ను స్టార్ రైటర్‌గా మార్చేసిన కథలు ఆ సినిమాల్లో నటించిన వారికి కూడా అంతే ఆదరణను తెచ్చిపెట్టాయి. రాడ్‌క్లిఫ్ హారీ పోటర్‌గా, ఎమ్మా వాట్సన్ హెర్మియోన్ గ్రాంజర్), గ్రింట్ రాన్ వీస్లేగానటించారు. హ్యారీపోటర్ సిరీస్‌లో చివరి సినిమా హ్యారీపోటర్ అండ్ ది డెత్లీ హాలోస్ రెండోభాగం 2011లో విడుదలైంది. హ్యారీపోటర్ సిరీస్‌తోనే రౌలింగ్ తన రచనను ఆపివేయలేదు. ఆ తరువాత కూడా ఆమె కలం నుంచి ఫంటాస్టిక్ బీస్ట్ అండ్ వేర్ టు ఫైండ్ దెమ్, ది టేల్స్ ఆఫ్ బీడిల్ ది బార్డ్, క్విడ్డిచ్ త్రూ ది ఏజెస్ వంటి అద్భుతమైన కాల్పనిక కథలు వచ్చాయి. వీటిలో కూడా ఫంటాస్టిక్ బీస్ట్స్ ఐదు భాగాల సినిమాగా రూపొందుతుండగా, మొదటి భాగం గతేడాది విడుదలైంది. రెండో భాగంలో జానీ డెప్, జ్యూడ్ లా నటించనున్నారు. "అపుడే   20 ఏళ్ళు అయిందా  ఆ పుస్తకాలు రాసి అంటూ గతాన్ని గుర్తుకు తెచ్చుకున్నారు రౌలింగ్ . అప్పట్లో ఎడిన్‌బర్గ్‌లోని ఓ కాఫీషాప్‌లో కూర్చొని  హ్యారీపోటర్ జీవనపోరాటం గురించి రాసినప్పుడు నేను ఒంటిరిదానిని. ఇపుడు అందరికి  ఆత్మీయురాలిని. నా పుస్తకాలకు లభించిన ఆదరణ అపూర్వం.  సినిమాలుగా కూడా అవి విజయం సాధించడం  నా అదృష్టం" అన్నారు రౌలింగ్....
  • (సుశ్రీ)     .......     నజీరుద్దీన్ ముల్లా గురించి చదవని పిల్లలు పెద్దలు ఉండరు.  మనిషి లో మానసిక వైకల్యాలకి తనదైన బాణీలో సమాదానం చెప్పటం లో నజీరుద్దీన్ సిద్దహస్తుడు. ఒకసారి ఏమయ్యిందంటే... (కల్పితం) చొరస్తా రచ్చబండ వద్ద కూర్చుని ఉన్నప్పుడు. తమ ఇరుగున ఉండే ‘బడేమియా’__ ‘ఎక్కడయినా డబ్బు లు కాసే చెట్టు ఉంటే బాగుండు’ అన్నాడు. దానికి నజీరుద్దీన్ ‘అలాటి కోరిక మంచి కన్నా చెడు ఎక్కువ చేస్తుంది’ అన్నాడు. “అందుకే మా పెరేడు లో ఉన్న వింత మారేడు చెట్టు గురించి ఎవరికి చెప్పలేదు . దాని మొదట్లో డబ్బు మూట పెడితే మర్నాటికి రెట్టింపు అవుతుంది.” అన్నాడు. “నిజమా?” బడేమియా అడిగాడు.  "మరి?" “నా దగ్గర ఉన్న వెండి నాణేలు మీ చెట్టు మొదట్లో పాతేస్తాను. రెట్టింపు కాగానే రేపు సాయంత్రం తీసుకెళ్తాను. నజీరుద్దీన్ మనం చాలా కాలం నుండి స్నేహితులం మర్చిపోకు.” అని బ్రతిమాలాడు. కొద్ది సేపు ఆలోచించిన నజీరుద్దీన్ దానికి వప్పుకున్నాడు. “మొత్తం ఎన్ని నాణేలు ఉన్నాయి?” “__________” బడేమియా చెప్పాడు. నజీరుద్దీన్ రెండు నిమిషాలు ఆలోచించి. “నేనా చెట్టుని చైనా నుండి తెప్పించు కున్నాను. బోలెడు ఖర్చు అయింది. అయినా నువ్వు స్నేహితుడివి. కాదనలేను. ఒక ఒప్పందం చేసుకుందాం. ఒక్క సారి చెట్టు మహిమ వాడుకున్నందుకు నాకు 120 నాణేలు కిరాయి చెల్లించాలి” అన్నాడు. బడేమియా సంతోషం గా ఒప్పుకున్నాడు. వెంటనే పరుగున వెళ్ళి తన వద్ద ఉన్న వెండి నాణేలు ఒక మట్టి ముంతలో తెచ్చి చెట్టు మొదట్లో పాతి పెట్టాడు. “రేపు సాయంత్రం నమాజు చేసుకున్నాక వచ్చేయి. నీ డబ్బు తీసికెళ్లి  పోదువు ”. అన్నాడు మర్నాడు సాయంత్రం అనుకున్నట్టుగా అక్కడ దాచిన ముంతలో నాణేలు లెక్కపెట్టి రెట్టింపు అవటం బడేమియా గమనించాడు. సంతోషం పట్టలేక పోయాడు. అనుకున్న ప్రకారం నజీరుద్దీన్ కి 120 నాణేలు ఇచ్చేశాడు. “ఇక సంతోషమేగా?”నజీరుద్దీన్ అడిగాడు. “ఎక్కడి సంతోషం మరో సారి నీ పెరడు వాడు కొనివ్వు అన్నాడు” ‘సరే నీ ఇష్టం.’ నజీరుద్దీన్ అంగీకరించాడు. మర్నాడు రెట్టింపయిన నాణేలు సరిగా లెక్కించుకోకుండానే నజరుద్దీన్ కి 120 నాణేలు చెల్లించాడు. “మరొక్క సారి .. “ మళ్ళీ బడేమియా బ్రతిమాలాడు. “ఇదే చివరి సారి” నజీరుద్దీన్ చెప్పాడు. మూడో రోజు ముంత లో నాణేలు రెట్టింపు అయ్యాయి. బడేమియా నజీరుద్దీన్ కి కిరాయి చెల్లించేసరికి ముంతలో ఏమి మిగలలేదు. నజరుద్దినన్  కి ఇచ్చిన 120 నాణేలు మాత్రమే మిగిలాయి. బడేమియా లబో దిబో మన్నాడు. ఎక్కడో మోసం జరిగింది అని ఏడుపు లంకించుకున్నాడు. మర్నాడు ..పక్క ఊరిలో ఉన్న ‘ముల్లా” (న్యాయం చెప్పే పెద్ద మనిషి) వద్దకి వెళ్ళి మొత్తం గోడు చెప్పుకున్నాడు. ముల్లా నజరుద్దీన్ గురించి విని ఉన్నాడు.  “నీ ఆశే అతని పెట్టుబడి. బుద్ది తెచ్చుకో .. అందరికీ తెలియపరిచి పరువు పోగొట్టుకోకు” ముల్లా సలహా ఇచ్చాడు. బడేమియా పట్టు వదల్లేదు.  అతన్ని విచారించాల్సిందే అని పట్టు బట్టాడు. సరే అతన్ని నా వద్దకి పిలుచుకు రండి అని నౌకర్ని  తోడుగా ఇచ్చి పంపాడు. నజీరుద్దీన్ ఎంత పిలిచినా ఇంట్లో ఉండి బయటకు రాలేదు. బడేమియా తో “నాకు చలి జ్వరం గా ఉంది. చలికి వళ్ళు వణుకుతుంది. నీరసంగా ఉంది. నేను నడవలేను" అన్నాడు.  “నేను దుప్పటి ఇస్తాను. కప్పుకుని నా గాడిద మీద ఎక్కి వచ్చేయి.” బడేమియా అడిగాడు. నజీరుద్దీన్ బయలు దేరాడు.  ** “బడేమియాని మోసం చేశావు. అతని డబ్బు అతనికి తిరిగి ఇచ్చేయ్” అన్నాడు ముల్లా "ఇందులో మోసం ఏముంది నా మారేడు చెట్టు పెరడుని రోజువారీ కిరాయికి ఇచ్చాను. మొదటి సారి సంతోషమేగా? అని అడిగాను కూడా.. ఇతనే అత్యాశ కి పోయి మళ్ళీ మళ్ళీ నాణేలు రెట్టింపు చేసుకున్నాడు. ఇతనే అత్యాశ పరుడు. ఇంకాసేపు ఉంటే నేను ఎక్కివచ్చిన గాడిద, కప్పుకున్న దుప్పటి కూడా తనదే అనేటట్టు ఉన్నాడు.” బడే మియా కి స్పృహ తప్పింది.  ...
  • మనకు తెలిసీ తెలియకుండానే ఎన్నో పురాణ విశేషాలు మన జీవితాల్లో అంతర్భాగాలై నిమిడి ఉన్నాయి. మనకు ఎంతగానో పరిచయమున్న రామాయణ, మహాభారత, భగవద్గీతల వంటివి పురాణాలు కావు. “రామాయణ,” “మహాభారతాలు” ఇతిహాసాలు. కొన్ని పురాణాలలో ఇతిహాస విశేషాల గురించి ప్రస్తావనలున్నా, ఇతిహాసాలు ఒకానొక సమయంలో జరిగిన సంఘటనల తాలూకు విశేషాలతో కూర్చబడినవి.  పురాణాలు మొత్తం పద్దెనిమిది. ఈ పురాణాలన్నీ శ్రీ మహావిష్ణువు స్వరూపంతో సరిపోతాయి. అందుకే  పురాణ పురుషుడని అంటూ ఉంటారు ఆ నారాయణుడిని. అన్ని పురాణాలను రచించినది వ్యాసుడే! పురాణాలలో సర్వశాస్త్రాలు ఇమిడి ఉన్నాయని పెద్దలంతా చెబుతూ ఉంటారు. 18 పురాణాల పేర్లు ... 1. మత్స్యపురాణం 2. కూర్మపురాణం 3. వామన పురాణం 4. వరాహ పురాణం 5. గరుడ పురాణం 6. వాయు పురాణం 7. నారద పురాణం 8. స్కాంద పురాణం . 9. విష్ణుపురాణం 10. భాగవత పురాణం 11.అగ్నిపురాణం 12. బ్రహ్మపురాణం 13. పద్మపురాణం 14. మార్కండేయ పురాణం15. బ్రహ్మవైవర్త పురాణం 16.లింగపురాణం17.బ్రహ్మాండ పురాణం 18. భవిష్యపురాణం.  వీటిలో ఏముందో తెలుసుకుందాం.  మత్స్యపురాణం: మత్స్యరూపంలో ఉన్న మహావిష్ణువు మనువనే రాజుకు చెప్పిన ఈ పురాణంలో కాశీక్షేత్ర ప్రాశస్త్యం, యయాతి, కార్తికేయుడు వంటి రాజుల గొప్పదనాన్ని, ధర్మమంటే ఏమిటో, ఆ ధర్మాన్ని ఆచరించే విధానాలేమిటో విష్ణుమూర్తి వివరిస్తాడు. కూర్మపురాణం: కూర్మావతారం దాల్చిన విష్ణుమూర్తి చెప్పిన ఈ పురాణంలోఖగోళ శాస్త్రం గురించి, వారణాసి, ప్రయాగ వంటి పుణ్యక్షేత్రాల గురించి వర్ణన కనిపిస్తుంది. వామన పురాణం: పులస్త్య మహర్షి నారద మహామునికి చెప్పిన ఈ పురాణంలో శివపార్వతుల కల్యాణం, గణేశ, కార్తికేయుల జన్మవృత్తాంతాలు, రుతువుల గురించిన వర్ణనలు కనిపిస్తాయి.వరాహపురాణం: వరాహావతారం దాల్చిన విష్ణువు భూదేవికి తన జన్మవృత్తాంతం, ఉపాసనా విధానం, ధర్మశాస్త్రాలు, వ్రతకల్పాలు, భూమిపై ఉన్న వివిధ రకాల పుణ్యక్షేత్రాల గురించిన వర్ణనలు ఈ పురాణంలో కనిపిస్తాయి. గరుడ పురాణం: గరుడుని వివిధ సందేహాలపై విష్ణువు చెప్పిన వివరణ ఇది. ఇందులో గరుడుని జన్మవృత్తాంతంతోబాటు జనన మరణాలంటే ఏమిటి, మరణానంతరం జీవుడు ఎక్కడికి వెళతాడు; ఏ పాపానికి ఏ శిక్షపడుతుంది... వంటి విషయాలుంటాయి. వాయుపురాణం: వాయుదేవుడు చెప్పిన ఈ పురాణంలో ఈశ్వరుని మాహాత్మ్యం, భూగోళం, సౌరమండల వర్ణనలు కన్పిస్తాయి. అగ్నిపురాణం: అగ్నిదేవుడు వశిష్టునికి చెప్పిన ఈ పురాణంలో వ్యాకరణం, ఛందస్సు, వైద్యశాస్త్ర రహస్యాలు, జ్యోతిశ్శాస్త్రం, భూగోళ, ఖగోళ రహస్యాలను తెలుసుకోవచ్చు.స్కాందపురాణం: కాశీఖండం, కేదారఖండం, కుమారిల ఖండం, రేవాఖండం... తదితర ఖండాలుగా ఉండే ఈ పురాణాన్ని స్కందుడే చెప్పాడట. ఇంకా రామేశ్వర క్షేత్ర మహిమ, పూరీ జగన్నాథ ఆలయంతో సహా అనేక పుణ్యక్షేత్రాల గురించిన వర్ణనలుంటాయి. ఇంకా కుమారస్వామి జననం, మహిమలు, శివలీలల ఉంటాయి. లింగపురాణం: లింగరూప శివ మహిమలతోబాటు, వివిధ వ్రతాలు, ఖగోళ, జ్యోతిష, భూగోళాల గురించిన సమాచారం ఉంటుంది. నారద పురాణం: బహ్మమానసపుత్రులైన సనక సనంద సనాతన సంపత్కుమారులకు నారదుడు చెప్పిన ఈ పురాణంలో వేదాంగాల గురించి, పలు పుణ్యక్షేత్రాల గురించిన వర్ణనలుంటాయి. పద్మపురాణం: ఈ పురాణంలో మధుకైటభులనే రాక్షస వధ, రావిచెట్టు మహిమ, పద్మగంధి దివ్యగాథ, గంగా మహాత్మ్యం, గీతాసారం, నిత్యపూజావిధానాల గురించి ఉంటుంది. విష్ణుపురాణం: పరాశరుడు తన శిష్యుడైన మైత్రేయునికి బోధించిన ఈ పురాణంలో విష్ణుమూర్తి అవతార వర్ణన, ధ్రువ, ప్రహ్లాద, భరతుల చరితామృతం ఉంటుంది.మార్కండేయ పురాణం: శివకేశవుల మాహాత్మ్యం, ఇంద్ర, అగ్ని, సూర్యుల మాహాత్మ్యం, దేవీ మాహాత్మ్యం వుంటాయి. బ్రహ్మపురాణం: బ్రహ్మదేవుడు దక్షునికి బోధించిన ఈ పురాణంలో వర్ణధర్మాలు, స్వర్గనరకాల గురించి తెలుసుకోవచ్చు.భాగవత పురాణం: విష్ణువు అవతారాలు, శ్రీ కృష్ణ జననం, లీలల గురించి మృత్యువుకు చేరువలో ఉన్న పరీక్షిన్మహారాజుకు శుకమహర్షి చెప్పిన పురాణమిది. దీనిని తొలుత వేదవ్యాసుడు శుకునికి బోధించాడు. బ్రహ్మాండ పురాణం: బ్రహ్మదేవుడు మరీచి మహర్షికి చెప్పిన ఈ పురాణంలో రాధాకృష్ణులు, పరశురామ, శ్రీరామచంద్రుల చరిత్రలు, లలితా మహిమ్నా స్తోత్రం, ఖగోళ విజ్ఞానం గురించిన వివరణ ఉంటుంది. భవిష్యపురాణం: సూర్యుడు మనువుకు చెప్పిన ఈ పురాణంలో అగ్ని, సూర్యోపాసన విధులతోబాటు, భవిష్యత్తులో జరుగబోయే వివిధ విషయాల గురించిన వివరణ ఉంటుంది. పురాణానికి కొన్ని ప్రత్యేక లక్షణాలున్నాయి. ఆ లక్షణాలున్నదే పురాణం అవుతుంది. ప్రధానంగా పురాణానికి అయిదు లక్షణాలను పేర్కొన్నారు. కాలక్రమంలో కొంతమంది పది లక్షణాలు కూడా ఉన్నాయని చెప్పారు. అయిదు లక్షణాలలో1) సర్గం 2) ప్రతిసర్గం 3) వంశం 4) మన్వంతరం 5) వంశాను చరితం పురాణానికి ఈ అయిదు లక్షణాలు ఉంటాయని పురాణాలతోపాటు, నిఘంటువులు కూడా స్పష్టం చేస్తున్నాయి. అయితే ఈ అయిదు లక్షణాలు మనకున్న పద్దెనిమిది పురాణాలలో ఒక్కోదానిలో ఒక్కొక్క లక్షణం ఎక్కువగా, మరో లక్షణం తక్కువగా వర్ణితమై కనిపిస్తుంది. ఇక పురాణాల్లో కొన్ని లక్షల శ్లోకాలు ఉన్నాయి.  -----  BHARADWAJA...
  • ఎందుకో – సీతాదేవి  శ్రీరాముడికన్నా వయసులో పెద్దది అనే ప్రచారం వ్యాప్తిలో ఉంది. ఈ అంశంపై ఇప్పటికి ఎక్కడో ఒక చోట చర్చ నడుస్తూ ఉంటుంది.ముఖ్యంగా వధువు వయసు ఎక్కువగా ఉన్న సందర్భాల్లో ఏదో విధంగా  పెళ్లి చేయాలనే లక్ష్యంతో  సీత కూడా రాముని కంటే వయసులో పెద్దది .. ఆయన చేసుకోగా లేనిది నువ్వు చేసుకుంటే తప్పు ఏమిటి అని వరుడికి నచ్చచెప్పే యత్నాల్లో  ఈ వయసు  ప్రస్థావన  వస్తోంది . ఇంతకు మించి మరోకారణం  ఉండకపోవచ్చు.  కొన్ని కథల్లో కూడా  సీతారాముల వయసులో కొంచెం తేడాలున్నాయి కానీ రామునికంటే సీత పెద్దది అన్నట్టు ఎక్కడ కనిపించదు. వాల్మీకి రామాయణంలో ఈ విషయం గురించి, ఒక సందర్భంలో  తేటతెల్లంగా వివరాలు దొరుకుతాయి. అరణ్యకాండ 47వ సర్గ. యతి వేషంలో రావణాసురుడు సీతాదేవి వద్దకు వచ్చినప్పటి సందర్భం . తానెవరని యతి వేసిన ప్రశ్నకు సమాధానంగా తన వివరాలు చెబుతుంది సీత. ఆ సర్గలో పదవ శ్లోకం… మమ భర్తా మహాతేజా వయసా పంచవింశకః | అష్టాదశ హి వర్షాణి మమ జన్మని గణ్యతే || అర్థం: మిగులు పరాక్రమశాలియగు నా భర్త యొక్క అప్పటి* వయస్సు ఇరువదిఐదు సంవత్సరములు. నా వయస్సు పదునెనిమిది సంవత్సరములు. * ‘అప్పటి’ – అంటే తాము అరణ్యవాసానికి బయలుదేరినప్పటి వయసును సీత  తెలిపారు. శ్రీరాముడు సీతకన్నా  వయసులో ఏడేళ్ళు పెద్ద వాడు. ఇందులో అనుమానమే లేదు. వనవాసంలో పదునాల్గవ సంవత్సరం మొదలుకావస్తున్నందున, యుద్ధం జరిగినప్పటికి వారి వయసును లెక్క కట్టవచ్చు. రామరావణ యుద్ధం జరిగినపుడు శ్రీరామునికి 39వ సంవత్సరం నడుస్తుంటే, సీతాదేవికి 32 నడుస్తున్నాయి అంటున్నారు పండితులు. ...
  •  (శివ రాచర్ల ) .....      అష్ట దిగ్గజాలు అనగానే  మనకు చప్పున  శ్రీకృష్ణ దేవరాయల భువన విజయం గుర్తుకొస్తుంది.  కానీ మనకు తెలియని  మట్ల రాజుల అష్టదిగ్గజ కవులు కూడా ఉన్నారు. వారెవరో తెలుసు కుందాం .  నా నీతిని వినని వానిని - వానను తడవని వానిని కననురా కుందవరపు కవి చౌడప్పా.  ఈ కవి చౌడప్ప పేరు వినని తెలుగు పద్య ప్రేమికుడు వుండడు!ఈ చౌడప్ప బాగమైన మట్ల/మట్లి రాజుల "అష్ట దిగ్గజాల" గురించి తెలిసింది మాత్రం తక్కువే! సామంతులకంటే చక్రవర్తి బలవంతుడు,విజయనగర సామంతులైన సిద్దవటం పాలకుడు మట్ల(/మట్లి ) "అనంతరాజు" పోషించిన అష్టదిగ్గజ కవుల గురించి మెకంజి కైఫియత్తులలో రాసిన కాలానికి (1810 - 1812) శ్రీకృష్ణ దేవరాయ అష్టదిగ్గజాలను నిర్ధారించిన కడప "తిప్పలూరు" శాసనం బయటపడలేదు. మట్ల రాజులు మొదట విజయనగర సామంతులుగా వుంటు కొన్ని గ్రామాలను పాలించారు. శ్రీకృష్ణదేవరాయ అనంతర కాలంలో సదాశివరాయలు(పేరుకు రాజు,అళియ రామరాయలు నిజమైన పాలకుడు-regent) సమయంలో గ్రామాల నుంచి పూర్తిస్థాయి రాజ్యంగా ఎదిగారు. వీరి పూర్తి చరిత్రను మరోసారి రాస్తాను. ఒంటిమిట్టలోని రామాలయన్ని మట్ల రాజులు అభివృద్దిచేశారు. ఒంటెమిట్ట గుడి తూర్పు ద్వారాన్ని,ఆలయంచుట్టు ప్రాకారన్ని అనంతరాజే కట్టించారు,దీనికి సంబంధించిన శాసనం ఒంటిమిట్టగుడిలో దొరికింది. ఒంటిమిట్ట గుడిలో రామ,లక్ష్మణ,సీత విగ్రహాల పక్కన హనుమంతుని విగ్రహం వుండదు.హైదరాబాద్ దగ్గరి అమ్మపల్లి,ఒంగోలు దగ్గరి చదలవాడ గుడిలో కూడ హనుమాన్ విగ్రహం రామ విగ్రహం పక్కన వుండదు.బహుశా శ్రీరాముడు ఈ ప్రాంతలలో తిరిగేటప్పటికి వానరసేన పరిచయం జరిగివుండదు.పురాణ కథల ప్రకారం వానరరాజ్యం మనదగ్గరే వున్నది. ఈ మట్ల రాజులలో అనంతరాజు,ఎల్లమరాజులు గొప్పవారు. అనంతరాజు తన పాలనలో అందరు తెలుగు వాళ్ళైన కింది ఎనిమిది మందితో అష్టదిగ్గజాలను పోషించారు.వీరికి "భువన విజయం"లాగ ప్రత్యేకమైన పేరు ఏమివున్నట్లు చారిత్రిక ఆధారాలులేవు. 1.మంత్రి మూర్తి పాపరాజు 2.చింతలవారి కొండప్ప 3.కొఠారం మల్లెం కొండప్ప 4.గురువప్ప 5.ఉప్పుగొండూరు వెంకటకవి 6.కుందవరపు కవి చౌడప్ప 7.ఘంటయ కవి 8.నక్కలపాటి సంజీవప్ప మొదటి నలుగురు కవులు "జంగాలు",వీరి పేరున క్రింది గ్రామలు దానం ఇవ్వబడ్డాయి... 1.సిద్దవటం తూర్పు జంగాలపల్లె,2.గుండ్లమడక తూర్పు జంగాలపల్లె, 3.పొత్తపికి నైఋతి జంగాలపల్లె,4.కలువాయి సమ్మత చుంటు బావి జంగాలపల్లె. మొదటి మూడు జంగాలపల్లెలు కడప జిల్లాలో వుండగా నాలుగొవది సోమశిల దిగువున నెల్లూరు జిల్లాలో వున్నది. అనంతరాజు స్వయంగా "కుకత్ స్థ విజయం" అనే కావ్యాన్ని రచించాడు. అనంతరాజు అష్టదిగ్గజాలలో ఉప్పుగోండూరు వెంకటకవిది అగ్రస్థానం. ఉప్పుగుండూరు అనే ఊరు ఒంగోలు దగ్గర వుంది,ఈ రెండు ఊర్లు ఒకటో కాదో తెలియదు.ఈ వెంకట కవి ఒంటిమిట్ట రాములువారి మీద "దశరధరామ" శతకాన్ని చెప్పారు.ఉదాహరణకి ఒకటి , నిగ నిగ మెరయు కిరీటము ధగధగమను పట్టుదట్టి తగిన కటారున్ భుగభుగ వాసన నీకే తగుతగురా ఒంటిమిట్ట దశరధరామా! అనంతరాజు అష్టదిగ్గజాలలో ఎక్కువ ఖ్యాతి,ప్రచారం మాత్రం కుందవరపు కవి "చౌడప్ప"దే!1980కి ముందు పుట్టిన వాళ్ళలో చౌడప్ప పేరు తెలియని వారు అరుదు.చౌడప్పకు బూతు కవిగా పేరు వుండటం మరియు ఆయన కవిత్వంలో ఒకింత దిగంబరత్వం వుండటం వాస్తవం.ఆయన దీని గురించి కూడ రాసుకున్నారు. నీతులకేమి యోకించక బూతాడక దొరకు నవ్వుపుట్టదు సభలో నీతులు బూతులు లోక ఖ్యాతులారా కుందవరపు కవి చౌడప్పా! --సింపులుగా బూతు చెప్పకుంటే రాజుకు నవ్వురాదు!అందుకే బూతు చెప్పాను,నన్ను హాస్య కవిగానే చూడమని మరొక చోట చెప్పుకున్నారు. చౌడప్ప కేవలం బూతు కవి కాదు బహుముఖ ప్రజ్ఞాశీలి అనటానికి అతని ఇతర రచనలు ఆధారం,అలాంటి వాటిలో ఒకటి, శరనిధి మేర దప్పినను శంకరుడిచ్చు వరంబును దప్పినన్ సురగురు నీతిదప్పినను సూర్యుడు చంద్రుడు త్రోవ దప్పినన్ పరుస దానాన రాఘవుని బాణము దప్పిన హాస్యగాండ్రలొ నరసుడు జాణ కుందవర చౌడుని పద్యము నీతితప్పదే! ఒక కవి తన పద్యం గురించి ఇంత confidentగా చెప్పుకోవటం గొప్పవిషయము. చౌడప్ప వివిధ రాజ్యాలను పర్యటించి అక్కడి స్థానిక అంశాల మీద కూడ పద్యాలు చెప్పారు.తంజావూరు రఘునాథరాయలు మీద చెప్పిన పద్యాలు చాలా దొరికాయి. అనంతరాజు అష్ట దిగ్గజాలలొ మరో కవి "ఘంటయ కవి",ఈయన చౌడప్ప "జంట కవులు"గా పేరుపొందారు. ఘంటయ కవి చెప్పిన ఈ పద్యం, అన్నిట మంచివారు విమలాత్ములు హాస్య కళాదురంధరుల్ సన్నుతనీతి పాలకుల జాణలు నైపుణ లెవ్వరంటిరా పన్నుగ మట్లన్నంత నరపాలుని గొల్చి మహానుభావులై వన్నెకు నెక్కినట్టి గుణవంతులు ఘంటన చౌడగాండ్లు రా. ఈపద్యము చరిత్రకు సాక్ష్యంగా నిలుస్తుంది.ఈ పద్యంలోని "మట్లనంత నరపాలుని"- మట్ల అనంత రాజు యొక్క...అంటే మట్ల అనంత రాజును కొలిచి ఘంటయ కవి,చౌడప్పలు పేరు సంపాదించారు! మరో కవి "నక్కలపాటి" సంజీవప్ప పేరు వెనుక ఆసక్తికరమైన కథవుంది. నక్కలు చెఱుకు తోటలను నక్కలు నాశనం చేస్తుంటే ఆనక్కలని సంజీవప్ప తిడుతు పద్యాలు చెప్పటంతో ఆయన "నక్కలపాటి" సంజీవప్ప అయ్యారు. ఈయన చెప్పిన కొన్ని పద్యాలలో "చౌడమ్మ" దేవత ప్రస్తావం వుంది.పాణ్యం దగ్గరి "నందవరం"లొ వున్న చౌడమ్మ గుడి చాలా ప్రసిద్ది. ఆశీవిషసమమగు నా యాశుకవిత్వంబు చేత నటువంచకముల్ నాశము గావలె చూడుము హే శాంభవి!చౌడాంబ!హే శర్వాణీ! మరో కవి "గురువప్ప" పేరు "గురప్ప" అయ్యివుంటుందని నా ఊహ.మార్కాపురం,నంద్యాల,ప్రొద్దుటూరు చుట్టుపక్కల ఇప్పటికి గురప్ప పేరు వున్న వాళ్లు చాలామంది వున్నారు. గురప్ప అనేది వెంకటేశ్వర స్వామి ఉగ్ర రూపం.మూగ గురప్ప అని కూడ అంటారు.కొందరికి "గురప్ప" ఇంటి దైవం.పెళ్ళి అయిన తరువాత "గురప్పడి"కి చేస్తారు...మూతికి గుడ్డలు కట్టుకోని వంట చెయ్యటం గురప్పను కొలిచే పద్దతులలో ఒక విధానం. ఈ కథనం  ప్రధాన ఉద్దేశ్యం మట్ల/మట్లి రాజుల సంస్థానంలో వున్న "అష్టదిగ్గజాల" గురించి పరిచయం చెయ్యటమే!అందుకే సిద్దవటం చరిత్రలోకి,చౌడప్ప పద్యాల విశ్లేషణ లోకి వెళ్ళలేదు.  "మెకంజి" కైఫియత్తుల ఆధారంగా కట్టా నరసింహులు సార్ రాసిన "కైఫియత్తు కథలు" పుస్తకం.ఈ కథనానికి మూలం.  ఈ పుస్తకం చదవటం ఖచ్చితంగా ఉపయోగం....
  •  (Susri )..........................  నేనతన్ని అక్కడ చూస్తానని అస్సలు అనుకోలేదు.  అది కూడా కోటూ, బూటూ వేసుకుని హుందాగా, భారీ స్థాయి  మోసగాడి లాగా .. ఎక్కడో కొట్టుకొచ్చినట్టున్నాడు. కొంత మంది బకారాగాళ్ళు చుట్టూ చేరి వాడు చెప్పేది ఆసక్తిగా వింటున్నారు.  మధ్య మధ్యలో నవ్వులతో కలిపిన చలోక్తులు విసురుతున్నాడు. గాలానికి యెర వేసినట్లు.. ఆర్డీవో గారి వియ్యంకుడి కొడుకు పెళ్లి రిసెప్షన్ అది.  సమాజం లో ఉన్నత వర్గం తో పాటు అధికార్లు, ప్రజా ప్రతినిధులు లాటి వారితో పాటు ఫోర్త్వెంటీ రాజీ గాడు ..  నా కదే మింగుడు పడటం లేదు.  ఈవెంట్ మేనేజర్ ని అనే గాని నాకు ఆర్దీవో  గారు ఇచ్చే మర్యాద అంతా ఇంతా కాదు, స్వంత మనిషి లెక్క.  తన ఆఫీసు లోపాయకారి వ్యవహారాలు చక్కబెట్టే విషయాలు అన్నీ నేనే చూస్తుంటాను. ఆయన కి నేను నమ్మిన బంటు. కుడి బుజం. ఒక రకంగా నేను హనుమంతుని లెక్క .. అలాటి నాకు ‘రాజి గాడి’ సంగతి తేల్చాల్సిన బాద్యత ఉంది .. రాజి గాడు చిన్నప్పుడు మావూర్లో మా ఇంట్లో పని చేసిన మా పాలేరు కొడుకు.  మహా గడుగ్గాయి. ఒక్క చోట కుదురుగా ఉండేవాడు కాదు.  రోజూ వాళ్ళ అయ్య చేతిలో తన్నులు, తింటుండే వాడు. ఎప్పుడో ఇంట్లో దొంగతనం చేసి పారి పోయినట్లు విన్నాను.  తర్వాత వాడిని ఇదే చూడటం. పెద్ద మోసగాడయి ఉంటాడు.  ఇలాటి వాళ్ళు సమాజానికి చీడ పురుగులవుతారు. అలాటి రాజి గాడు ఇక్కడ? ఎలా? అసలు వీడు రాజి గాడేనా ? నెమ్మదిగా వెళ్ళి వాళ్ళ లో కలిశాను.  ఏదో విషయం నాక్కూడా అర్ధం కానీ ఆంగ్లం లో మాట్లాడుతున్నారు. మోసగాళ్ళకి ఇలాటి పనికి మాలిన స్కిల్స్ చాలా ఉంటాయి.  “నువ్వు వీరన్న కొడుకు రాజి గాడివి కదూ ?” స్పష్టంగా అడిగాను. అతను ఒక్క సారి బేల కళ్ళతో చూశాడు.  సమూహం లో మిగిలినవారు నన్ను నా సంబోధనని ఆశ్చర్యంగా చూశారు.  అతను మెల్లిగా “అవునండి .. మీరు ? క్షమించండి గుర్తుకు రావటం లేదు “ అన్నాడు. ఎందుకు గుర్తొస్తుంది . వీడి బండారం బయటపడి పోదూ ? “పెద కొత్తపల్లి గోవిందయ్య గారు గుర్తున్నారా? మీ నాన్న అక్కడ పని చేసేవాడు. పాలేరుగా” చివరి పదాన్ని వంకరగాను , స్పష్టం గాను పలికాను.  మిగిలిన వాళ్ళు ఇంకా విస్తు పోయారు. అసలు వీడి చరిత్ర తెలిస్తే ఇంకా స్పృహ తప్పడం ఖాయం.  “ నేను ఆ గోవిందయ్య గారి పెద్దబ్బాయిని టౌన్ లో హాస్టల్ లో ఉండి పెద్ద చదువులు చదువు తుండే వాడిని గుర్తుందా?” “అయ్యో గుర్తు లేక పోవటం ఏమిటండీ అప్పట్లో మన ఊరిలో అంత గొప్ప చదువులు చదివిన వారిలో మీరు ఉన్నారు. ప్రత్యక్షంగా చూడక పోవటం వలన గుర్తుపట్టలేక పోయాను. మన్నించండి. గోవిందయ్య గారు బాగున్నారా?” “ఆయన పోయి చాన్నాళ్ళయింది.గాని అప్పట్లో ఇంట్లో దొంగతనం చేసి పారి పోయినట్లున్నావు ?”  నేను బాంబు పేల్చాను. తామేమి విననట్లు మిగిలిన వారు మాటల్లో పడ్డట్టు నటిస్తున్నారు.  “అవునండి. అక్కకి ఏదో ఫంక్షన్ చెయ్యటం కోసం నాన్న తెచ్చి పెట్టిన డబ్బు తీసుకుని వెళ్ళి రైలు ఎక్కాను, ’చిరంజీవి’ ని చూడాలని “ రాజి గాడు ఏమాత్రం బెరుకు బిడియం లేకుండా చెప్పాడు. అయినా నా చాదస్తం కాక పోతే ఇడిచేసిన వాడికి ఏం ఉంటుంది.  “చిరంజీవి ని చూద్దామనా? ఇంతకీ చూశావా?” వ్యంగ్యం గా అడిగాను. “లేదండీ. అది కుదిరి చావలేదు రైల్లో వెళుతుంటే కుటుంబం తో తిరుపతి వెళ్ళి వస్తున్న ఒక అయ్యవారు కి దొరికాను. ఎంత బుజ్జగించినా ‘ఊరు- పేరు’ చెప్పలేదు.” “డబ్బులు లాక్కుని తన్ని తగలేశాడా?” “ఎంత మాట? ఎంత మాట?. ఆయన నాకో శిక్ష వేశాడు. తనతో తీసికెళ్లి, చెల్లెల్ల తో కలిపి నాకు చదువు చెప్పాడు “  “చెల్లెల్లా?” “పంతులు గారి అమ్మాయలుి “ “ఆహా ఏమి చదివించాడో .. కుతికలదాకా చదివావా?” “లేదండీ అక్కడా ఆయన వల్ల కాలేదు, చిన్నగా గురుకుల పాఠశాలలో వేశాడు” “మొత్తానికి వదిలించు కున్నాడన్న మాట “ నేను నవ్వాను. రాజి గాడు కూడా తోడుగా నవ్వాడు. “వదిలించుకున్నా బాగుండేది. దర్శి గురుకుల పాఠశాలలో ఆ యాడాది టెన్త్ మంచి మార్కులతో పాసయిన రెండో వాడిని నేను” “ఆహా.. ఆ తర్వాత “ “మళ్ళీ మాస్టారే పూనుకుని ‘ ప్రభుత్వ రెసిడెన్షియల్ కాలేజీ లో చేర్పించాడు” “అక్కడ కూడా పాసయ్యావా?” “మీ నాన్న గారి లాటి వారి ఆశీర్వాదం అండీ . పాసయ్యాను మొదటి ప్రయత్నం లోనే సిద్దార్ధ మెడికల్ కాలేజీ లో సీటు వచ్చింది. మూడేళ్ళ క్రితమే  మెడిసిన్ పూర్తి చేశాను” నాకు నోట మాట రావడం కష్ట మయింది.  “అయితే ఇప్పుడు ను... ను వ్వు డాక్టర్ వా?” “లేదండీ .. ఎందుకనో నేను డాక్టర్ గా కూడా సంతృప్తిగా ఉండలేక పోయాను. ఈ లోగా పెద్ద చెల్లి పెళ్లి అయింది. ఆర్డీఓ గారి మేనల్లుడి తో, ఇద్దరు కలిసి నన్ను డిల్లీ నెట్టేశారు “ “ఎందుకండీ? “ నా గొంతు సరిగా నాకే వినబడలేదు . “సివిల్స్ కోచింగ్ తీసుకున్నాను రెండేళ్ళు. మొదటి సారి కుదర్లేదు రెండో సారి రాంకు వచ్చింది. పోస్టింగ్ కోసం ఎదురు చూస్తున్నాను “ “మీ అమ్మా .. నాన్నా “  “స్కూల్ అయిపోగానే కలిశాను. ఇప్పుడు పల్లె లోనే ఉంటున్నారు. వాళ్ళిద్దరు అక్కడే ఉన్నారు రెండు బర్రెలు పెట్టుకుని. వాళ్ళకి అలానే బాగుంది, నేను వాళ్ళని కదిలించదలుచు కోలేదు” “మీ..రు... ఇ..క్క..డ?” “పెళ్లి కూతురు ఎవరనుకున్నారు మా చెల్లెలే .. అదే మా అయ్యవారి రెండో కూతురు “ “ఆలానా అండీ.. సంతోషం “ మా సంభాషణ ఇంకా కొనసాగుతుండ గానే..   ఆర్దీవో  శ్రీమతి ‘రాజి గారి’ ని వెతుక్కుంటూ వచ్చింది.  “రాజా బాబు .. ఇక్కడున్నారా? మీ అంకుల్ మిమ్మల్ని పిలుస్తున్నారు. కలెక్టర్ గారికి పరిచయం చెయ్యాలట వెంటనే రమ్మన్నారు “ అంది చెయ్యి పట్టుకుని లాక్కెళుతూ..  నా వైపు తిరిగి “అన్నట్టు వెంకట్రావు గారు వచ్చేనెల మా అమ్మాయికి, రాజాబాబు కి ఎంగేజ్మెంట్ ఉంది. ఏర్పాట్లు అవి మీరు చూడాలి “ అంది. “రాజా బాబు నాకు చేతులు జోడించి నమస్కారం చేశాడు “ మంచిదండి కలుస్తాను మిమ్మల్ని ఇలా కలవటం ఆనందం గా ఉంది “ అని ఆమెతో పాటు వేదిక వైపు నడిచాడు. ...
  • నారదుడు విష్ణు భక్తుల్లో అగ్రగణ్యుడు.  అందుకే అయన సదా నారాయణ ... నారాయణ అంటుంటాడు. మరి అలాంటి భక్తుడు  విష్ణువును శపించడం ఏమిటి ? నారదుని శాప కారణంగానే విష్ణుమూర్తి  శ్రీరాముడిగా పుట్టాడని కూడా పురాణాల్లో కొన్ని కథలు చెబుతున్నాయి. అలాగే  విష్ణువు శ్రీరాముడిగా జన్మించడం వెనుక మరికొన్ని కథలు కూడా ప్రచారంలో ఉన్నాయి. అవేమిటో తెలుసుకుందాం. శ్రీమహావిష్ణువు శేషతల్పంపై పాలసముద్రంలో శయనించి ఉండగా ఆయన మందిరానికి కాపలాగా ఇద్దరు రక్షకులు ఉంటారు. వారే జయ, విజయులు . ఈ క్రమంలో ఒకానొక సందర్భంలో విష్ణువును కలిసేందుకు ఓ ముని అక్కడికి వస్తాడు. అయితే జయ, విజయులు  అతన్ని లోపలికి అనుమతించరు. దీంతో ఆగ్రహించిన ముని వారిద్దరికీ రాక్షసులను కమ్మని శాపం పెడతాడు. దీంతో వారు హిరణ్యాక్ష, హిరణ్యకశ్యప అనే ఇద్దరు రాక్షసులుగా మారి దేవతలతోపాటు సమస్త మానవాళిని అనేక చిత్రహింసలు పెడుతుంటారు. దీంతో విష్ణువు వరాహ అవతారం ఎత్తి హిరణ్యాక్షున్ని, నృసింహ అవతారమెత్తి హిరణ్యకశ్యపున్ని హతమారుస్తాడు. కానీ అలా చనిపోయినా జయ, విజయలకు మోక్షం కలగదు. దీంతో వారు మళ్లీ రాక్షసులుగానే జన్మిస్తారు. కాగా ఈ సారి జయ, విజయలు రావణుడు, కుంభకర్ణులలా పుడతారు. అలా వారిని చంపేందుకు విష్ణువు రాముడి అవతారం ఎత్తినట్టు చెబుతారు. ఒకసారి జలంధరుడనే రాక్షసుడు దేవతలందరినీ యుద్ధంలో ఓడించి వారిని నానా చిత్రహింసలు పెడుతుంటాడు. దీంతో వారు శివుని వద్దకు వెళ్లి తమను రక్షించమని మొరపెట్టుకుంటారు. ఈ క్రమంలో శివుడు జలంధరుడితో యుద్ధం చేస్తాడు కానీ అతన్ని గెలవలేకపోతాడు. అందుకు కారణం పతివ్రత అయిన వృంద అనే భార్య ఉండడమే జలంధరుడి విజయానికి కారణమని శివుడు తెలుసుకుంటాడు. దీంతో విష్ణువు జలంధరుడిగా మారువేషంలో వెళ్లి వృంద పవిత్రతను కోల్పోయేలా చేస్తాడు. ఆ క్రమంలో శివుడు జలంధరుడితో మళ్లీ యుద్ధం చేసి అతన్ని ఓడించి చంపేస్తాడు. కానీ జలంధరుడు రావణాసురుడిలో ఓ అంశలా మళ్లీ జన్మిస్తాడట. అప్పుడు విష్ణువు రామావతారం ఎత్తి రావణాసురున్ని హతమారుస్తాడు. త్రేతాయుగం ఆరంభానికి కొన్ని వేల ఏళ్ల ముందు కృత యుగంలో మనువు, అతని భార్య సాత్రూప అని ఇద్దరు దంపతులు ఉండేవారట. వారు శ్రీమహావిష్ణువుకు మొదటి నుంచి పరమ భక్తులట. కాగా వారు తమ వృద్ధాప్యంలో ఇంటిని విడిచిపెట్టి అడవికి వెళ్లి విష్ణువు కోసం తపస్సు చేస్తారట. ఈ క్రమంలో ఒక రోజు విష్ణువు ప్రత్యక్షమై ఏం వరం కావాలో కోరుకోమని అడగ్గా, వారు విష్ణువును తమకు బిడ్డగా జన్మించాలని అడుగుతారట. దీంతో మనువు దశరథుడిగా జన్మిస్తాడు. అతనికి విష్ణువు కొడుకుగా (రాముడిగా) జన్మించి వారి వరం తీరుస్తాడు. ఒకానొక సందర్భంలో నారదుడు తపస్సు చేసుకుంటుండగా మన్మథుడు వచ్చి అతనిలో శృంగార భావనలు కలిగేలా బాణాలు వేస్తాడట. అయినా నారదుడు చలించడట. ఈ క్రమంలో మన్మథుడిపై ఫిర్యాదు చేసేందుకు నారదుడు శివుడు వద్దకు వెళ్లగా అప్పుడు శివుడు నారదుడిని   విష్ణువు దగ్గరకు పంపుతాడు. నారదుడి ప్రవర్తన చూసి విష్ణువుకు విసుగు వస్తుందట. దీంతో నారదుడికి ఎలాగైనా బుద్ధి చెప్పాలనుకుని అతను వెళ్లే దారిలో ఓ సుందరమైన అరణ్యాన్ని, అందులో అద్దాల భవంతులను, రకరకాల అందమైన చెట్లను, పువ్వులను కలిగి ఉన్న తోటను, ఒక అందమైన యువరాణిని విష్ణువు సృష్టిస్తాడట. అలా నారదుడు విష్ణువు వద్ద నుంచి బయల్దేరి వెళ్తుండగా అతను సృష్టించిన సుందరమైన అరణ్యాన్ని, అందులోని యువరాణిని చూసి ఆమెను మోహించి పెళ్లి చేసుకునేందుకు నారదుడు సిద్ధమవుతాడట. అప్పుడు ఆ యువతి నారదుడిని చూసి  పక పకా నవ్వుతుందట. దీంతో ఆగ్రహించిన నారదుడు అసలు విషయం తెలుసుకుని తాను మోహించిన యువతిని పెళ్లాడకుండా చేసినందుకు గాను విష్ణువు భార్యకు దూరమై విరహ తాపాన్ని అనుభవించాలని విష్ణువుకు శాపం పెడతాడట. దీంతో విష్ణువు రాముడిగా జన్మించి సీతకు దూరమై అనేక సంవత్సరాలు విరహతాపంతో గడిపాడని చెబుతారు. అలా విష్ణువు రాముడిగా జన్మించడం వెనుక ఈ  కథలు దాగి ఉన్నాయని అంటారు. ...
  • రావణాసురుణ్ణి శ్రీరాముడు సంహరించారని మనందరికీ తెలుసు.విష్ణుమూర్తే శ్రీరాముడిగా పుట్టాడని చదువుకున్నాం.  కాని మనలో చాలామందికి తెలియని విషయం- రావణుడు కూడా విష్ణుమూర్తి కుటుంబానికి చెందినవాడేననీ, విష్ణుమూర్తికి సాక్షాత్తు మునిమనుమడే అని ...  ఆశ్చర్యంగా ఉంది కదా. రావణుని వంశక్రమాన్ని పరిశీలిస్తే  ఈ విషయం తెలుస్తుంది.   విష్ణుమూర్తి నుంచి బ్రహ్మ, బ్రహ్మనుండి పులస్త్యమహర్షి పులస్త్య మహర్షినుంచి విశ్రావస్ మహర్షి అతని నుండి రావణుడు జన్మించారు.  విష్ణుమూర్తి తన వంశానికి చెందిన వాణ్ణి సంహరించడానికే సూర్యవంశంలో రాముడుగా జన్మించాడా? అని సందేహం వస్తుంది. అందుకు ‘అవును’ అనే  జవాబు  చెప్పుకోవాలి .  ఎందువల్ల? అంటే ఉన్నది విష్ణుమూర్తి ఒక్కడే కాగా సృష్టి కార్యక్రమ నిర్వహణకై తానే స్ర్తి రూపం దాల్చి లక్ష్మిగా మారి- తామిద్దరే సృష్టి ప్రారంభానికై బ్రహ్మ, సరస్వతిగా, సృష్టి విరమణకై శివపార్వతులుగా కూడా మారడం జరిగింది కాబట్టి. విష్ణుమూర్తి, బ్రహ్మ, శివుడు- ఈ ముగ్గురూ ఒక్కడే. అతడు జన్మ, మృత్యు, జరారహితుడు. జన్మ మృతిలాగానే వెలుగు- చీకటి, పగలు- రాత్రి ఇత్యాది ద్వంద్వాలు ఏవీ లేనే లేవు కాబట్టి కాని విష్ణుమూర్తి నుండి ఉద్భవించిన సృష్టి అనంతమైనది. దానిలో భాగంగానే రావణునికి ప్రత్యేకంగా వంశ చరిత్ర ఏర్పడింది. బ్రహ్మనుండి పులస్త్య మహర్షి, పులస్త్య మహర్షి నుంచి విశ్రావస్ మహర్షి ఉద్భవించగా- ఆ విశ్రావస్ మహర్షి కైకసి అనే ఋషి కన్యను వివాహం చేసుకున్నాడు. వారికి రావణుడు, కుంభకర్ణుడు, విభీషణుడు అనే ముగ్గురు కుమారులు, శూర్పణఖ  అనే కుమార్తె జన్మించారు. విశ్రావస్ మహర్షికి దేవవాణి అనే మరో భార్య ద్వారా కుబేరుడు జన్మించాడు. అతడు దేవలోకం నుండి పుష్పక విమానాన్ని పొందాడు. లంకను తన రాజ్యంగా చేసుకొని పాలించసాగాడు. రావణుని తల్లి అయిన కైకసి ఈ పరిస్థితిని సహించలేకపోయింది. కుబేరుని సంపదను, అధికారాన్ని చూచి ఈర్ష్య పడింది. తన సంతానమైన రావణుణ్ణి, కుంభకర్ణుణ్ణి, విభీషణుణ్ణి పిలిచి కుబేరుని మించిన  సంపదనూ, అధికారాలనూ పొందడానికై తపస్సు చేయమని ఉద్బోధించింది. వారు బ్రహ్మను గురించి తపస్సు చేసి మెప్పించారు. రావణుడు ఆరోగ్యం, అధికారం, సంపద పొందేట్టు వరాలు పొందడమేకాక తమకు సృష్టిలో ఎవ్వరివల్లా మృత్యువు సంభవించకూడదు అని పేరుపేరునా చెబుతూ మానవుని వల్ల మృత్యువు సంభవించకూడదు అని అడగడం అనవసరం అనుకొని వదలివేశాడు. కుంభకర్ణుడు నిద్రను కోరుకున్నాడు. విభీషణుడు తమ వంశానికి మూల పురుషుడైన విష్ణువు పట్ల భక్తిని, ప్రపత్తిని కోరుకున్నాడు. దాని ఫలితంగా రావణుడు ఏడు లోకాలనూ జయించి అధిపతి అయినాడు. కుబేరుని సంపదను అంతనూ స్వాధీనం చేసుకొని లంకకు అధిపతి అయినాడు. రావణునికి పది తలలు ఉన్నాయి. వాటిలో నాలుగు మాత్రమే మంచి ఆలోచనలు చేసేవి. మిగతా ఆరు తలల దురాలోచనలకే అంకితమైనాయి. మంచివైన నాలుగు తలలు వల్లా నాలుగు వేదాలూ పఠించి పండితుడైనాడు, కాని దురాలోచనలు చేసే ఆరు తలలవల్ల తన ఐదు జ్ఞానేంద్రియాలు , ఐదు కర్మేంద్రియాల అదుపును కోల్పోయి అహంకార పూరితుడై ప్రతివారినీ అదరిస్తూ, బెదిరిస్తూ, భయపెడుతూ అందరి నుండీ దూషణలు పొందసాగాడు. రావణుడు ఒకసారి దేవనర్తకియైన రంభను అవమాన పరచే ప్రయత్నం చేయగా ఆమె భర్తయైన నలకూబరుడు అతణ్ణి శపించాడు. ‘నీ పది తలలూ శరీరం నుండి తెగి క్రిందపడి ముక్కలు ముక్కలు అయిపోవుగాక’ అని. అదుపు లేని అహంకారంవల్ల రావణుడు పొందిన దుష్ఫలితాలలో ఇది మొదటిది. రావణుడు దేనినీ లెక్కచేయదలచలేదు. మహర్షి కుశధ్వజుని కుమార్తె వేదవతి విష్ణుమూర్తి తనకు భర్త కావాలని కోరుకుంటూ తపస్సు చేస్తోంది. రావణుడు ఆమెను నిందించి చెరబట్టబోయాడు. ఆమె ఆగ్రహించి ‘నీ అధికారం, సంపద అన్నీ నశించిపోతాయి. నువ్వు ఒక మానవుడి చేతిలో చస్తావు’ అని శపించింది. ఆమెయే సీతగా జన్మించి రాముని పెండ్లాడి రావణ వధకు కారణం అయింది. రావణుని అహంకారమే అన్ని విధాలా అతని అధఃపతనానికి కారణం అయింది. రావణుడు ఒకసారి శివుని ఆరాధించడానికై కైలాసానికి వెళ్లాడు. శివుని ఆరాధించదలచిన వారు ఎవరైనా ముందుగా నందికేశ్వరుని ప్రసన్నం చేసుకోవాలి. రావణుడు అందుకు ఇష్టపడలేదు. శివుడు ధ్యాన నిష్ఠుడై ఉన్నందున నందికేశ్వరుడు రావణుణ్ణి అడ్డగించి శివునివద్దకు పోనివ్వలేదు. దానితో రావణుడు ఆగ్రహించి ‘ఒరే కోతీ! పక్కకు తొలగరా!’ అన్నాడు. నందికేశ్వరుడికి బాగా కోపం వచ్చింది. ‘రావణా’ నీ రాజ్యం కోతులవల్లనే ధ్వంసం అయిపోతుంది’ అని శపించాడు. రావణుడు ఒకసారి వశిష్ఠుని వద్దకు వెళ్లి తనను శిష్యుడిగా స్వీకరించి వేదాలు బోధించాలని కోరాడు. కాని వశిష్ఠుడు అందుకు అంగీకరించలేదు , దాంతో  రావణుడు ఆగ్రహించి వశిష్ఠుని బంధించి తనతో తీసుకొనిపోయాడు. కాని వశిష్ఠుని శిష్యుడు సూర్యవంశపు రాజు కువలయస్థుడు రావణునితో యుద్ధంచేసి వశిష్ఠుని రావణుని బంధనాలనుండి విడిపించాడు. అప్పుడు వశిష్ఠుడు రావణుణ్ని శపిస్తూ ‘నువ్వు సూర్యవంశపురాజు చేతుల్లో చస్తావు’ అన్నాడు. అష్టావక్రమహర్షి తన గూను నడుముతో, శరీరంలోని అనేక వంకరలతో ఉండి తపస్సు చేసుకుంటూ ఉండగా రావణుడు ఆ మార్గం గుండా వస్తూ అతణ్ణి చూచి ‘ఓ కోతీ!’ అని పరిహాసం చేశాడు. దానితో అష్టావక్రుడు కోపగించుకొని ‘కోతులే నీపైన దాడిచేసి నీ పొగరు అణుస్తాయి’ అని శపించాడు. దత్తాత్రేయుడు గంగాజలాన్ని ఒక పాత్రలో నింపుకొని ప్రక్కన ఉంచుకొని తన గురువుల పాదాలు కడగబోతుండగా రావణుడు ఆ మార్గాన వచ్చి ఆ పాత్రలోని నీటిని దత్తాత్రేయుడి తలపై కుమ్మరించి వెకిలిగా నవ్వుకుంటూ వెళ్లిపోయాడు. అందుకు అతడిపై దత్తాత్రేయుడు ఆగ్రహించి ‘నీ పది తలలూ తెగి రక్తం ఇలాగే కుండపోతగా కురియుగాక’ అని శపించాడు. ద్వైపాయన మహర్షి తన సోదరి సహకారంతో తపస్సు చేస్తుండగా రావణుడు ఆ ఆశ్రమంలో ప్రవేశించి, అతడి ప్రశ్నలకు జవాబులు చెప్పలేదని కోపగించి ఆమె పెదవుల్ని కోసివేశాడు. ఆమె బాధతో గోలపెడుతుండగా మహర్షి సమాధి నుండి మేల్కొని రావణునిపై ఆగ్రహించి నీ లంకపై దాడి చేసిన మానవుడు ఒకడు నీ సోదరి పెదవుల్ని, ముక్కును చెవుల్ని కూడా కోసివేస్తాడు అని శపించాడు. రావణుడు ఒకసారి నారదుని వద్దకు వెళ్లి ఓంకార మంత్రం ఉపదేశించమని కోరాడు. నారదుడు అందుకు నిరాకరిస్తూ అహంకారంతో హూంకరించే వారికి ఓంకార మంత్రాన్ని ఉపదేశించడం జరగదు అన్నాడు. ఉపదేశించకపోతే నీ తల తెగుతుంది అన్నాడు రావణుడు మరింత దర్పంతో. నారదుడు బెదరలేదు. నీ పది తలలూ ఒకేసారి తెగిపోతాయి జాగ్రత్త అని రావణుణ్ణి హెచ్చరించారు. బ్రహ్మదేవుని కుమార్తెయైన పుంజికాదేవిని ఒకసారి రావణుడు చేతితో తాకబోతూ అవమాన పరచాడు. అందుకు ఆగ్రహించి ఆమే ‘పర స్ర్తి వ్యామోహంవల్లనే నీ పది తలలూ తెగిపడతాయి’ అని శపించింది. రావణుడు దేవతలపై దాడి చేసి అందరినీ బందీలుగా చేసి బృహస్పతి కుమార్తె సుఖదేవితో రమించబోగా బృహస్పతి ఆగ్రహించి ‘ఈ మన్మథ బాణమే రామబాణమై నిన్ను సంహరిస్తుంది’ అని శపించాడు.ఇలా రావణాసురుడు ఎన్నో దుశ్చర్యలకు పాల్పడ్డాడు.  ఎన్నో శాపాలు పొందాడు. ఈ నేపథ్యంలోనే సీతను అపహరించి చావును కొని తెచ్చుకున్నాడు. ...
  • ( ఇలపావులూరి మురళీ మోహన రావు )    .......................   శల్యసారధ్యం అంటే చాలామందికి తెలుసు. అసలు శల్యుడు ఎవరు? ఎందుకు ఆ పేరు వచ్చింది? అనే విషయం చాలామందికి తెలియదు. మహాభారతం లోని ఒక పాత్ర శల్యుడు. ఈయన మద్రదేశపు మహారాజు. పాండురాజు భార్య మాద్రి ఇతని సోదరి. నకులుడు, సహదేవులకు  ఇతను మేనమామ. ఇతనికి రుక్మరథుడు అనే కుమారుడు కూడా ఉన్నాడు. ఇతను తేరును నడపడం లో మంచి నిపుణుడు. కురుక్షేత్ర యుద్ధం నిర్ణయం అయినపుడు ఇతను పాండవులకు సాయం చెయ్యాలని తలపోస్తాడు. కృష్ణుడు కూడా తన రాయబారులను శల్యుడి వద్దకు పంపి యుద్ధం లో మేనల్లుళ్ళకు అండగా ఉండమని కోరుతాడు. అంగీకరించి తన సేనలతో బయలుదేరుతాడు. ఆ సమాచారం తెలిసిన దుర్యోధనుడు శల్యుడు వచ్చే దారిలో బ్రహ్మాండమైన విందు  ఇతడికోసం సిద్ధం చేసి ఎదురువెళ్తాడు. విశ్రాంతి కోసం శల్యుడు ఆగినప్పుడు దుర్యోధనుడు శల్యుడికీ ఇష్టమైన మద్యం, మగువలను సమకూరుస్తాడు. వారిసేవలకు తృప్తి చెందిన శల్యుడు "ఎవరు ఈ ఏర్పాట్లు చేశారు"" అని అడుగుతాడు. అప్పుడు దుర్యోధనుడు వచ్చి తన గూర్చి చెప్పుకుని యుద్ధం లో తనకు సాయం చెయ్యమని కోరతాడు. వెంటనే ఒప్పుకుంటాడు శల్యుడు. ఆ విషయం తెలిసిన పాండవులు నిరాశ చెంది "కనీసం యుద్ధం లో వారి పక్షాన పోరాడినా, తమకు ఏదైనా మేలు కలిగేట్లు ప్రవర్తించమని" ధర్మజుడు కోరగా, దానికి కూడా అంగీకరిస్తాడు శల్యుడు. అయితే యుద్ధం లో శల్యుడు నిజాయితీగానే దుర్యోధనుడి వైపు నిలబడి పోరాడుతాడు. కర్ణుడికి సరైన సారధి లేకపోవడం తో కర్ణుడి రధాన్ని నడపమని దుర్యోధనుడు కోరగా "శూద్రునికి నేను సారధిగా ఉండను" అని నిరాకరిస్తాడు. అప్పుడు కౌరవులు శల్యుడిని పొగడ్తలతో ముంచెత్తి, అర్జునుడి సారధి శ్రీకృష్ణుడి కన్నా నువ్వే గొప్పవాడివి అని కీర్తిస్తారు. ఆ పొగడ్తలకు పొంగిపోయి సరే అని అంటాడు శల్యుడు. కర్ణుడి  రధాన్ని నడుపుతున్నప్పటికీ, ధర్మజుని వేడుకోలు గుర్తుకు రాగానే, కర్ణుడిని అడుగడునా అవమానిస్తూ, అతడిని నిందిస్తూ, అతని శక్తిని కించపరుస్తూ ఉంటాడు. అర్జునిడితో నువ్వు పోరాడలేవు అని ఎద్దేవా చేస్తుంటాడు. కర్ణుడు ఈ అవమానాలను దిగమింగుకుని యుద్ధం చేస్తుంటాడు. ఒకచోట రధం కుంగిపోయినపుడు "నువ్వు యుద్ధం చెయ్యలేవు" అని వెళ్ళిపోయాడు శల్యుడు. శల్యుడు వెళ్ళగానే అర్జునుడు కర్ణుని వధిస్తాడు. @@@ ఈ కథ నుంచి మనం నేర్చుకోవాల్సింది ఏమిటి? మద్యం మదిని పాడుచేస్తుంది. భజనలు ఎంత గొప్ప వ్యక్తినైనా చెడగొడతాయి. తొందరపడి వాగ్దానం చెయ్యరాదు. దుష్టుల పక్కన చేరితే మృత్యువు తప్పదు. ఇక రాజకీయ రంగం లో ఇలాంటి శల్యులు కోకొల్లలు గా కనిపిస్తారు. వారిని ముద్దుగా కోవర్టులు అని పిలుస్తున్నారు. ప్రజారాజ్యం లో చేరి చిరంజీవిని ముంచేసిన పరకాల ప్రభాకర్, తెలుగుదేశం లోనే ఉంటూ ఎమ్మెల్యేలను తెరాసా లోకి పంపేసి చివరన తానుకూడా వెళ్లిపోయిన ఎర్రబెల్లి ఇలాంటి శల్యుల  కోవలోకి వస్తారు. చంద్రబాబు తన జీవితం లో తిన్న అతి పెద్ద షాక్ ఏదైనా ఉంటె అది ఎర్రబెల్లి పార్టీ నుంచి వెళ్లిపోవడమే. మన పార్టీలో ఉన్నవాడు కోవర్టు కాదు అని నమ్మలేము. అంతర్గత శత్రువులను శల్యుడు అని పిలుస్తారు. వీరు మన పక్కనే ఉన్నట్లు నటిస్తూ ఎదిరి పక్షం వారికి మేలు చేస్తుంటారు. ముఖ్యం గా రాజకీయ నాయకులు పొగడ్తలకు దూరంగా ఉండకపోతే, వారు అగడ్త లో పడటం ఖాయం....