Latest News
సాహిత్యం

ఆముక్తమాల్యద " శృంగార కావ్యమా ?(పార్ట్ 2)

1st Image

ద్రవిడాంగనల పోఁడుములు  ::శరీరాలకి బంగారు పూత పోసినట్లుగా,తమ శరీరాలకి పసుపు పూసుకుని కొలను నందు స్నానమాచరించి, శ్రీహరి పూజకోసం బిందెల్లో నీళ్ళు నింపుకుని చేతుల్లో తామరపూలతోటి ద్రవిడస్త్రీలు తమ వయ్యారాలు ఒలకబోస్తూ, ఒక వైపు గానం చేసుకుంటూ ఉద్యానవనము దారిలో వెళ్ళుచున్నపుడు చేసిన వర్ణనను ఈ క్రింది పద్యంలో చెప్పాడు.
శాయ పూజాంబుజముల్ ఘటిం దడఁబడన్,
జన్ధోయి లేఁగౌనుపై
దయఁ దప్పన్ బసుపాడి,పాగడపుఁ బాదంబొప్పఁ,జంగల్వడి
గియ నీ రచ్యుత మజ్జనార్దము గటిం గీలించి,
దివ్య ప్రబం
ధయుగాస్యల్ ద్రవిడాంగనల్ నడుతు
రుద్యానంపులో త్రోవలన్.
ప్రథమాశ్వాసము - 56. [ 4వ పద్యం ]
అరుగులమీద కూర్చుని ఉల్లాసంగా పాచికలు ఆడుతున్న ద్రవిడ స్త్రీలను వర్ణించిన తీరును ఒకసారి చూడండి ఎలా వుందో, సన్యాసికైనా గుండె జల్లు మనిపించేది సారె విసిరేటప్పుడు వాళ్ళ కంకణాల చప్పుడు విని, మన్మథుడే ఎదురుగా వచ్చినా పట్టించుకోనిది వాళ్ళ ఆట తన్మయత్వం, ఇంద్రుడినైనను సరే అక్కడికి లాక్కొచ్చేది భక్తులను చూడటం తోటే ద్రవిడ స్త్రీలు లేచి వాళ్ళు పెట్టే నమస్కారభంగిమ, పురవీధిలో జనం గుండెలను కోసేవి ఆలయం నుంచి వచ్చే శంఖనాదం వినటానికి ఆ స్త్రీలు తమ తలలను తిప్పినప్పుడు అతి వేగంగా పయనించే వాళ్ళ కళ్ల కొనచూపులు. ఇక వాళ్ళు మాంచి ఊపుగా పాచికల్ని వేస్తూంటే ఆ ఊపుకి జారిన పైటని తమ రెండో చేత్తో సర్దుకునే దృశ్యం చూడ కలిగిన వాళ్ళు ధన్యులు!అంటూ వర్ణించారు,ఈక్రింది చూపిన
రెండు పద్యములలో రాయల వారు ఇలా చెప్పాడు.
సవలయధ్వని గాఁగ సారె వ్రేయు నదల్పు
యతినైన గుండె జల్లనఁ గలంప,
సుడిపిన మొగమెత్తి చూడకుండు పరాకు
కుసుమబాణుని నైనఁ గువిటుఁ జేయ,
శ్రీకార్య పరులఁ గాంచిన లేచి మ్రొక్కు నం
జలికి నింద్రుండు నక్కొలువుఁ గోర
హరిగృహావసరశంఖాకర్ణకుఁ ద్రిప్పుఁ
గడగంటి జిగి ప్రజఁ గాఁడి పాఱఁ.
ప్రథమాశ్వాసము - సీ 59. [ 5వ పద్యం ]
గవఱ లుంకించి వ్రేయఁ గొ ప్పవియ నవలి
కరమున సమర్పఁ బైఁటలో మరుని బటువు
బిల్లక్రియఁ బట్టుఁగంచెలఁ బిగువుఁ జన్ను
నిక్కఁ దిన్నెలఁ బాత్రముల్ నెత్తమాడు.
ప్రథమాశ్వాసము - 59. [ 6వ పద్యం ]
వెలయాండ్ర విలాసములు :: వేశ్యలు సౌందర్యవతులే కాదు తమ చూపుల తోటే ఎవరి కులమైనా చెప్పే లోకజ్ఞానం వారికి సొంతం. రాజుకు రెండో అంతఃపురంలా ఉండే నివాసములు,సౌభాగ్యం,అంతేగాదు వేశ్యలు పలు భాషలలో చాలా చక్కని కవిత్వం కూడా చెప్పగలిగే పాండిత్యం కలవారు.

విష్ణుచిత్తుడు కథ ::
◆◆◆◆◆◆◆◆◆విలుబుత్తూరులో వెలసిన దైవం మన్ననారు,
ఆయనే సాక్షాత్తూ విష్ణుమూర్తి.స్వామిభక్తులు ఎవ్వరైనా ఆ ఊరికి వస్తే చాలు వాళ్ళకి ఎంతో భక్తిశ్రద్దలతో మంచి ఆతిథ్యం ఇస్తారు ఆ వూరి వాళ్ళు. అలాంటివారిలోనే విష్ణుచిత్తుడనే ఒక మహాభక్తుడు ఆవూరి భాగవతుల్లో అత్యంత ఉత్తముడు.శ్రీహరిని ప్రతి నిత్యం పూజిస్తాడు. ప్రతి క్షణం తన ఇష్ట దైవమైన శ్రీహరిని తన హృదయంలో ధ్యానిస్తుంటాడతను. అతను గొప్ప అన్నదాత. విష్ణుచిత్తుడి ఇంటిలోన అర్థరాత్రైనా కూడా అతిథులకి భోజనాలు పెట్టేవాడని, ఎంతటి
అర్థరాత్రివేళైనా సరే అతనింట్లో మహావిష్ణువు పుణ్యకథా కీర్తనం,ద్రవిడ వేదాల పారాయణం వీటితోపాటు కూరలెక్కువగా లేవు, అన్నము చల్లారిపోయినది, పప్పు లేదు, అన్నం కూడ ససిగా లేదు,దయచేసి భోజనం చేయవలెనని మాటలు వినిపిస్తుంటాయట, అనేది ఈ క్రింది పద్యం ద్వారా అర్దమైతుంది.
అనిష్టానిధి గేహసీమ నడురే యాలించిన
న్ర్మోయు నెం
తే నాగేంద్రశ యానుపుణ్యకథలుం దివ్యప్రబంధాను సం
ధానధ్వానము, “నాస్తిశాకబహుతా, నా స్య్తుష్ణతా, నాస్తపూ
పో, నాస్య్తోదనసౌష్టవంచ,కృపయాభో క్తవ్య " మన్పల్కులున్.
నాస్తి దగ్గర నుండి సంస్కృతం.
పరథమాశ్వాసము - 84. [ 7వ పద్యం ]
ద్వితీయాశ్వాసములో కవి రాయల వారు విలుబుత్తూరును వదిలివేసి పాండ్యరాజ్యం రాజధాని మధురని తీసుకున్నాడు.అప్పటి పాండ్యరాజ్య రాజు చంద్రవంశభూషణుడైన మత్స్యధ్వజుడు.ప్రతి వేసవికాలంలో మధుర దగ్గరలోనున్న వృషగిరి అనే ఊరులో ప్రజలు తెప్ప తిరునాళ్ళు ఉత్సవం ఘనంగా చేస్తారు. అచటొక పురాతన వైష్ణవాలయం యున్నది.
[ కొన్ని ముద్రిత పుస్తకాలలో వీటిని అళఘరి సుందరబాహుస్వామి తెప్ప తిరునాళ్ళు అని కూడా చెప్పారు.]
ఒక పరదేశి బ్రాహ్మణుడు తెప్ప తిరునాళ్ళను చూచుటకు పోయి, పక్కనే యున్న రాజధాని మధురను కూడా చూసి,ఆచటి వైగై నదిలో
స్నామాచరించి ఒక పురోహితుడి ఇంటిలో విడిదిచేసి అతని ఆతిథ్యంలో భోజనం చేసి, తన వూరికి ప్రయాణమయ్యేడు. రాత్రిపూట దారిలో మధురలో ఒక అరుగు మీద మిగిలిన బాటసారులతో కలిసి,విడి దుస్తుల మూటను తలగడగా తలక్రింద పెట్టుకొని పడుకుని,నిద్ర రాక, నిదుర పోవుటకు కాలక్షేపం కోసం కొన్ని సుభాషిత పద్యాలు పాడటం మొదలెట్టేడు.
సరిగ్గా అదే సమయంలో మత్స్యధ్వజ రాజు తన భోగిని దగ్గరికి బయల్దేరేడు.[రాజుకి ఒక యుంపుడుకత్తె యుండెను] సరిగ్గా రాజు ఆ
బ్రాహ్మణుడు నిద్రించు చోటుకి చేరినప్పుడు,
ఆ బ్రాహ్మణుడు ఒక పద్యం చదువుచుండెను,
ఆ రాజు విన్న పద్యంలోని తాత్పర్యమిది,అది
“వానకాలములో భోజనమునకు వానలు లేనప్పుడు సంపాదించు కొనవలయును, రాత్రి భోజనమునకు పగలు సంపాదించు కొనవలయును,ముసలితనములో ఎలాగూ సంపాదించ లేము గనుక యవ్వనంలోనే సంపాదించి నిల్వ చేసుకొనవలెను,చచ్చి పోయిన తరువాత పరలోకమున్నది , అది యెట్టిదో తెలియదు,మరి దాని కోసం బ్రతికి యున్నప్పుడే కొంత పుణ్యమును కూడా ప్రోగు చేసుకొనవలెను."
రాజుకి బ్రాహ్మణుడు పద్యంలోని తాత్పర్యం గునపంతో గుండె లోతులలో గ్రుచ్చినట్లుగా తగిలేసరికి రాజు తన స్థితిని తల్చుకునే సరికి దుఃఖం వచ్చింది.వెంటనే రాజు దుఃఖం నుంచి తేరుకొని గొప్పచక్రవర్తుల్నీ ,మహామహాలును కూడా ఒకఏట్లో నావలా కదిలీ కదల్నట్టు కదిలి కాలం ఎలా మోసం చేసిందో ఆలోచించుకొని, క్షణికమైన రాజభోగం, ఉంపుడు కత్తెలతోటి సంబంధాల గురించి కాక, శాశ్వతమైన సత్యం మరియు మోక్షముల యొక్క పూర్తి మూలాల గురించి తెలుసుకోవాలని నిర్ణయుంచుకొని, వెంటనే రాజు ఒక కానుకను తీసి తలారి చేత బ్రాహ్మణుడికి యిప్పించి వెనక్కి తిరిగి తన అంతఃపురం వెళ్ళేడు.రాజు ఉదయముననే కొలువు తీరి విద్వాంసులందరిని పిలిపించి, వారితో శాస్త్రాలన్నీ చూసి మోక్షం వచ్చే ఏకైక మార్గం ఏమిటో కనుక్కుని చెప్పమన్నాడు. వాదంలో గెలిచి తనకు తత్వంను చెప్పగలిగే వారికి బహుమతిగా ఇచ్చుటకు రాజుగారు బీరపువ్వుల్లాటి బంగారునాణేల్ని జాళెములో పోయించి వేలాడదీయించాడు సభలో!
విష్ణుచిత్తుడు మధుర ప్రయాణం ::
మధురయు మరియు మథుర రెండు వేర్వేరు.
దక్షిణ భారతదేశములో పాండ్యరాజుల రాజ్య రాజధాని మధుర చతుర్ధ ధకారము.ఇకపోతే ఉత్తర భారతదేశములో శ్రీకృష్ణుని జన్మస్థలం మథుర ద్వితీయ ధకారము. ప్రదేశం ప్రస్తావన క్రింది పద్యంలో చూడండి.
కపివర నియుక్త గిరిసదృ గ్గహననిలయ
గాత్రగాహిత కనకముక్తాకవాట
గోపురా వేదితోచ్చతాక్షోభ్యవవ్ర
దనరు దక్షిణ మధుర సాంద్ర ద్రుమ ధుర.
ద్వితీయాశ్వాసము-3. [ 8 వ పద్యం ]
ఇక విలిబుత్తూర్లో విష్ణుచిత్తుడు ఎప్పటివలెనే తులసి మాలను మన్ననారు స్వామి వారికి సమర్పించబోయేంతలో ఆ స్వామియే అచట ప్రత్యక్షమయేడు!స్వామి చిరునవ్వుతో రాజైన మత్స్యధ్వజుడి పరిస్థితి వివరించేడు. నువ్వు వెంటనే మధురకి వెళ్ళు, అచట పాండ్యరాజ్య కొలువు నందు నీవు వాదనలు చేసి,విజయం సాధించి , రాజు వారిచ్చే బంగారు నాణెముల బహుమతిని పొందమని చెప్పి, అంతయేగాక అక్కడ రాజునకు వైరాగ్యం కలిగినది,రాజును వైష్ణవ భక్తునిగా మార్చమని చెప్పగా అంతట విష్ణుచిత్తుడు గడ గడ వణికి , నాకు చదువు రాదు, సంధ్య రాదు, శాస్త్రగ్రంథాల వంకనైనా చూడని వాడని, నేను దేవాలయపు తోటలో త్రోవ్వుగోలతో మట్టి త్రవ్వి చేతులు కాయలు కాయుంచు కొన్నవాడను,ఆ రాజ కొలువులో నేను వాదించెడిదేమిటి?నేను గెలిచెడిదేమిటి,
నీకు అప్రతిష్ట స్వామి, అనినట్లుగా ఈ క్రింది పద్యములో చెప్పబడెను.
"స్వామి, నన్ను , నితఃపురాపఠితశాస్త్ర గ్రంథజాత్యంధు, నా
రామక్ష్మా ఖననక్రియాఖర ఖనిత్రగ్రాహితోద్కత్కిణ
స్తోమాస్నిగ్ధకరు , న్భవద్భవనదాసు,న్వాదిఁ గాఁ బంపుచో
భూమీభృత్సభ నోట యైన నయశంబు ల్మీకు రాకుండునే ? "
ద్వితీయాశ్వాసము - 90. [ 9 వ పద్యం ]
స్వామీ ఇది యిల్లూడ్చుటయా, నీళ్లను తోడి తెచ్చుటయా,నీ పల్లకిని మోయుటయా,నాకు నీ వాదమెందుకు,ఐన యింకెవరూ దొరకలేదా నీకునని ప్రాధేయపడ్డాడు.అయితేనేం చివరికి మధుర వెళ్ళుటకు ఎలాగోలా ఒప్పుకున్నాడు విష్ణుచిత్తుడు.
మధుర వెళ్లి,కొలువు లోపలికి వెళ్ళేడు.అతని దివ్యతేజం చూసి రాజుగారితో సహా సభంతా జంకుతో లేచి నిలబడింది. రాజు చూపించిన బంగారు ఆసనం మీద కూర్చున్నాడు.అప్పటి వరుకు వాదం సాగిస్తోన్న సభంతా నిశ్శబ్దంగా వుండిపోయింది.విష్ణుచిత్తుడు ఆనాటి రాజు కొలువులో,నాటి కురుక్షేత్ర మహాసంగ్రామంలో అర్జునుడిలా క్రీడించినట్లు క్రీడించినాడు, ఒక విద్వాంసుడిని పిలిచి అతని వాదం అంతా ముందు తన మాటల్లో వివరించి ,దానిలో ఒక్కొక్క విశేషమును తీసుకుని సూక్ష్మంగా భేదించి ,తన సిద్ధాంతంను స్థాపించి అతనిని ఒప్పించి ఓడించినాడు. ఇలా విష్ణుచిత్తుడు అందరిని వరసగా వాదంలో ఓడించి ,వారికి బ్రహ్మసూత్రాలు,ఉపనిషత్తులని వినిపించి,ఇక వాటి ద్వారా పరమాత్మ తత్వాన్ని నిరూపించి, ఆలా నారాయణుడే పరమాత్మ తత్వమని వారికి బోధించాడు.సకల భూతాల్లోనూ ఉండే ఆత్మ మహావిష్ణువే అని వివరించాడు. ఇంక విష్ణువుని ఎందుకు ఆరాధించాలో తెలియ చేయుటకు ఖాండిక్య కేశిధ్వజుల కథని,దాని యజ్ఞఫలము గురించి పూర్తి విశ్లేషణను చేసి, పాండ్యరాజు మత్స్యధ్వజుడికి మహావిష్ణువు మహత్యం వివరించాడు విష్ణుచిత్తుడు. ఆలా చివరికి రాజుకు మూలమంత్రాన్ని ఉపదేశించి అతన్ని వైష్ణవ భక్తునిగా మార్చివేసినాడు. (పార్ట్ 3  రేపు)

-----  మల్లారెడ్డి దేశిరెడ్డి 

  • (సుశ్రీ)     .......     నజీరుద్దీన్ ముల్లా గురించి చదవని పిల్లలు పెద్దలు ఉండరు.  మనిషి లో మానసిక వైకల్యాలకి తనదైన బాణీలో సమాదానం చెప్పటం లో నజీరుద్దీన్ సిద్దహస్తుడు. ఒకసారి ఏమయ్యిందంటే... (కల్పితం) చొరస్తా రచ్చబండ వద్ద కూర్చుని ఉన్నప్పుడు. తమ ఇరుగున ఉండే ‘బడేమియా’__ ‘ఎక్కడయినా డబ్బు లు కాసే చెట్టు ఉంటే బాగుండు’ అన్నాడు. దానికి నజీరుద్దీన్ ‘అలాటి కోరిక మంచి కన్నా చెడు ఎక్కువ చేస్తుంది’ అన్నాడు. “అందుకే మా పెరేడు లో ఉన్న వింత మారేడు చెట్టు గురించి ఎవరికి చెప్పలేదు . దాని మొదట్లో డబ్బు మూట పెడితే మర్నాటికి రెట్టింపు అవుతుంది.” అన్నాడు. “నిజమా?” బడేమియా అడిగాడు.  "మరి?" “నా దగ్గర ఉన్న వెండి నాణేలు మీ చెట్టు మొదట్లో పాతేస్తాను. రెట్టింపు కాగానే రేపు సాయంత్రం తీసుకెళ్తాను. నజీరుద్దీన్ మనం చాలా కాలం నుండి స్నేహితులం మర్చిపోకు.” అని బ్రతిమాలాడు. కొద్ది సేపు ఆలోచించిన నజీరుద్దీన్ దానికి వప్పుకున్నాడు. “మొత్తం ఎన్ని నాణేలు ఉన్నాయి?” “__________” బడేమియా చెప్పాడు. నజీరుద్దీన్ రెండు నిమిషాలు ఆలోచించి. “నేనా చెట్టుని చైనా నుండి తెప్పించు కున్నాను. బోలెడు ఖర్చు అయింది. అయినా నువ్వు స్నేహితుడివి. కాదనలేను. ఒక ఒప్పందం చేసుకుందాం. ఒక్క సారి చెట్టు మహిమ వాడుకున్నందుకు నాకు 120 నాణేలు కిరాయి చెల్లించాలి” అన్నాడు. బడేమియా సంతోషం గా ఒప్పుకున్నాడు. వెంటనే పరుగున వెళ్ళి తన వద్ద ఉన్న వెండి నాణేలు ఒక మట్టి ముంతలో తెచ్చి చెట్టు మొదట్లో పాతి పెట్టాడు. “రేపు సాయంత్రం నమాజు చేసుకున్నాక వచ్చేయి. నీ డబ్బు తీసికెళ్లి  పోదువు ”. అన్నాడు మర్నాడు సాయంత్రం అనుకున్నట్టుగా అక్కడ దాచిన ముంతలో నాణేలు లెక్కపెట్టి రెట్టింపు అవటం బడేమియా గమనించాడు. సంతోషం పట్టలేక పోయాడు. అనుకున్న ప్రకారం నజీరుద్దీన్ కి 120 నాణేలు ఇచ్చేశాడు. “ఇక సంతోషమేగా?”నజీరుద్దీన్ అడిగాడు. “ఎక్కడి సంతోషం మరో సారి నీ పెరడు వాడు కొనివ్వు అన్నాడు” ‘సరే నీ ఇష్టం.’ నజీరుద్దీన్ అంగీకరించాడు. మర్నాడు రెట్టింపయిన నాణేలు సరిగా లెక్కించుకోకుండానే నజరుద్దీన్ కి 120 నాణేలు చెల్లించాడు. “మరొక్క సారి .. “ మళ్ళీ బడేమియా బ్రతిమాలాడు. “ఇదే చివరి సారి” నజీరుద్దీన్ చెప్పాడు. మూడో రోజు ముంత లో నాణేలు రెట్టింపు అయ్యాయి. బడేమియా నజీరుద్దీన్ కి కిరాయి చెల్లించేసరికి ముంతలో ఏమి మిగలలేదు. నజరుద్దినన్  కి ఇచ్చిన 120 నాణేలు మాత్రమే మిగిలాయి. బడేమియా లబో దిబో మన్నాడు. ఎక్కడో మోసం జరిగింది అని ఏడుపు లంకించుకున్నాడు. మర్నాడు ..పక్క ఊరిలో ఉన్న ‘ముల్లా” (న్యాయం చెప్పే పెద్ద మనిషి) వద్దకి వెళ్ళి మొత్తం గోడు చెప్పుకున్నాడు. ముల్లా నజరుద్దీన్ గురించి విని ఉన్నాడు.  “నీ ఆశే అతని పెట్టుబడి. బుద్ది తెచ్చుకో .. అందరికీ తెలియపరిచి పరువు పోగొట్టుకోకు” ముల్లా సలహా ఇచ్చాడు. బడేమియా పట్టు వదల్లేదు.  అతన్ని విచారించాల్సిందే అని పట్టు బట్టాడు. సరే అతన్ని నా వద్దకి పిలుచుకు రండి అని నౌకర్ని  తోడుగా ఇచ్చి పంపాడు. నజీరుద్దీన్ ఎంత పిలిచినా ఇంట్లో ఉండి బయటకు రాలేదు. బడేమియా తో “నాకు చలి జ్వరం గా ఉంది. చలికి వళ్ళు వణుకుతుంది. నీరసంగా ఉంది. నేను నడవలేను" అన్నాడు.  “నేను దుప్పటి ఇస్తాను. కప్పుకుని నా గాడిద మీద ఎక్కి వచ్చేయి.” బడేమియా అడిగాడు. నజీరుద్దీన్ బయలు దేరాడు.  ** “బడేమియాని మోసం చేశావు. అతని డబ్బు అతనికి తిరిగి ఇచ్చేయ్” అన్నాడు ముల్లా "ఇందులో మోసం ఏముంది నా మారేడు చెట్టు పెరడుని రోజువారీ కిరాయికి ఇచ్చాను. మొదటి సారి సంతోషమేగా? అని అడిగాను కూడా.. ఇతనే అత్యాశ కి పోయి మళ్ళీ మళ్ళీ నాణేలు రెట్టింపు చేసుకున్నాడు. ఇతనే అత్యాశ పరుడు. ఇంకాసేపు ఉంటే నేను ఎక్కివచ్చిన గాడిద, కప్పుకున్న దుప్పటి కూడా తనదే అనేటట్టు ఉన్నాడు.” బడే మియా కి స్పృహ తప్పింది.  
  • మనకు తెలిసీ తెలియకుండానే ఎన్నో పురాణ విశేషాలు మన జీవితాల్లో అంతర్భాగాలై నిమిడి ఉన్నాయి. మనకు ఎంతగానో పరిచయమున్న రామాయణ, మహాభారత, భగవద్గీతల వంటివి పురాణాలు కావు. “రామాయణ,” “మహాభారతాలు” ఇతిహాసాలు. కొన్ని పురాణాలలో ఇతిహాస విశేషాల గురించి ప్రస్తావనలున్నా, ఇతిహాసాలు ఒకానొక సమయంలో జరిగిన సంఘటనల తాలూకు విశేషాలతో కూర్చబడినవి.  పురాణాలు మొత్తం పద్దెనిమిది. ఈ పురాణాలన్నీ శ్రీ మహావిష్ణువు స్వరూపంతో సరిపోతాయి. అందుకే  పురాణ పురుషుడని అంటూ ఉంటారు ఆ నారాయణుడిని. అన్ని పురాణాలను రచించినది వ్యాసుడే! పురాణాలలో సర్వశాస్త్రాలు ఇమిడి ఉన్నాయని పెద్దలంతా చెబుతూ ఉంటారు. 18 పురాణాల పేర్లు ... 1. మత్స్యపురాణం 2. కూర్మపురాణం 3. వామన పురాణం 4. వరాహ పురాణం 5. గరుడ పురాణం 6. వాయు పురాణం 7. నారద పురాణం 8. స్కాంద పురాణం . 9. విష్ణుపురాణం 10. భాగవత పురాణం 11.అగ్నిపురాణం 12. బ్రహ్మపురాణం 13. పద్మపురాణం 14. మార్కండేయ పురాణం15. బ్రహ్మవైవర్త పురాణం 16.లింగపురాణం17.బ్రహ్మాండ పురాణం 18. భవిష్యపురాణం.  వీటిలో ఏముందో తెలుసుకుందాం.  మత్స్యపురాణం: మత్స్యరూపంలో ఉన్న మహావిష్ణువు మనువనే రాజుకు చెప్పిన ఈ పురాణంలో కాశీక్షేత్ర ప్రాశస్త్యం, యయాతి, కార్తికేయుడు వంటి రాజుల గొప్పదనాన్ని, ధర్మమంటే ఏమిటో, ఆ ధర్మాన్ని ఆచరించే విధానాలేమిటో విష్ణుమూర్తి వివరిస్తాడు. కూర్మపురాణం: కూర్మావతారం దాల్చిన విష్ణుమూర్తి చెప్పిన ఈ పురాణంలోఖగోళ శాస్త్రం గురించి, వారణాసి, ప్రయాగ వంటి పుణ్యక్షేత్రాల గురించి వర్ణన కనిపిస్తుంది. వామన పురాణం: పులస్త్య మహర్షి నారద మహామునికి చెప్పిన ఈ పురాణంలో శివపార్వతుల కల్యాణం, గణేశ, కార్తికేయుల జన్మవృత్తాంతాలు, రుతువుల గురించిన వర్ణనలు కనిపిస్తాయి.వరాహపురాణం: వరాహావతారం దాల్చిన విష్ణువు భూదేవికి తన జన్మవృత్తాంతం, ఉపాసనా విధానం, ధర్మశాస్త్రాలు, వ్రతకల్పాలు, భూమిపై ఉన్న వివిధ రకాల పుణ్యక్షేత్రాల గురించిన వర్ణనలు ఈ పురాణంలో కనిపిస్తాయి. గరుడ పురాణం: గరుడుని వివిధ సందేహాలపై విష్ణువు చెప్పిన వివరణ ఇది. ఇందులో గరుడుని జన్మవృత్తాంతంతోబాటు జనన మరణాలంటే ఏమిటి, మరణానంతరం జీవుడు ఎక్కడికి వెళతాడు; ఏ పాపానికి ఏ శిక్షపడుతుంది... వంటి విషయాలుంటాయి. వాయుపురాణం: వాయుదేవుడు చెప్పిన ఈ పురాణంలో ఈశ్వరుని మాహాత్మ్యం, భూగోళం, సౌరమండల వర్ణనలు కన్పిస్తాయి. అగ్నిపురాణం: అగ్నిదేవుడు వశిష్టునికి చెప్పిన ఈ పురాణంలో వ్యాకరణం, ఛందస్సు, వైద్యశాస్త్ర రహస్యాలు, జ్యోతిశ్శాస్త్రం, భూగోళ, ఖగోళ రహస్యాలను తెలుసుకోవచ్చు.స్కాందపురాణం: కాశీఖండం, కేదారఖండం, కుమారిల ఖండం, రేవాఖండం... తదితర ఖండాలుగా ఉండే ఈ పురాణాన్ని స్కందుడే చెప్పాడట. ఇంకా రామేశ్వర క్షేత్ర మహిమ, పూరీ జగన్నాథ ఆలయంతో సహా అనేక పుణ్యక్షేత్రాల గురించిన వర్ణనలుంటాయి. ఇంకా కుమారస్వామి జననం, మహిమలు, శివలీలల ఉంటాయి. లింగపురాణం: లింగరూప శివ మహిమలతోబాటు, వివిధ వ్రతాలు, ఖగోళ, జ్యోతిష, భూగోళాల గురించిన సమాచారం ఉంటుంది. నారద పురాణం: బహ్మమానసపుత్రులైన సనక సనంద సనాతన సంపత్కుమారులకు నారదుడు చెప్పిన ఈ పురాణంలో వేదాంగాల గురించి, పలు పుణ్యక్షేత్రాల గురించిన వర్ణనలుంటాయి. పద్మపురాణం: ఈ పురాణంలో మధుకైటభులనే రాక్షస వధ, రావిచెట్టు మహిమ, పద్మగంధి దివ్యగాథ, గంగా మహాత్మ్యం, గీతాసారం, నిత్యపూజావిధానాల గురించి ఉంటుంది. విష్ణుపురాణం: పరాశరుడు తన శిష్యుడైన మైత్రేయునికి బోధించిన ఈ పురాణంలో విష్ణుమూర్తి అవతార వర్ణన, ధ్రువ, ప్రహ్లాద, భరతుల చరితామృతం ఉంటుంది.మార్కండేయ పురాణం: శివకేశవుల మాహాత్మ్యం, ఇంద్ర, అగ్ని, సూర్యుల మాహాత్మ్యం, దేవీ మాహాత్మ్యం వుంటాయి. బ్రహ్మపురాణం: బ్రహ్మదేవుడు దక్షునికి బోధించిన ఈ పురాణంలో వర్ణధర్మాలు, స్వర్గనరకాల గురించి తెలుసుకోవచ్చు.భాగవత పురాణం: విష్ణువు అవతారాలు, శ్రీ కృష్ణ జననం, లీలల గురించి మృత్యువుకు చేరువలో ఉన్న పరీక్షిన్మహారాజుకు శుకమహర్షి చెప్పిన పురాణమిది. దీనిని తొలుత వేదవ్యాసుడు శుకునికి బోధించాడు. బ్రహ్మాండ పురాణం: బ్రహ్మదేవుడు మరీచి మహర్షికి చెప్పిన ఈ పురాణంలో రాధాకృష్ణులు, పరశురామ, శ్రీరామచంద్రుల చరిత్రలు, లలితా మహిమ్నా స్తోత్రం, ఖగోళ విజ్ఞానం గురించిన వివరణ ఉంటుంది. భవిష్యపురాణం: సూర్యుడు మనువుకు చెప్పిన ఈ పురాణంలో అగ్ని, సూర్యోపాసన విధులతోబాటు, భవిష్యత్తులో జరుగబోయే వివిధ విషయాల గురించిన వివరణ ఉంటుంది. పురాణానికి కొన్ని ప్రత్యేక లక్షణాలున్నాయి. ఆ లక్షణాలున్నదే పురాణం అవుతుంది. ప్రధానంగా పురాణానికి అయిదు లక్షణాలను పేర్కొన్నారు. కాలక్రమంలో కొంతమంది పది లక్షణాలు కూడా ఉన్నాయని చెప్పారు. అయిదు లక్షణాలలో1) సర్గం 2) ప్రతిసర్గం 3) వంశం 4) మన్వంతరం 5) వంశాను చరితం పురాణానికి ఈ అయిదు లక్షణాలు ఉంటాయని పురాణాలతోపాటు, నిఘంటువులు కూడా స్పష్టం చేస్తున్నాయి. అయితే ఈ అయిదు లక్షణాలు మనకున్న పద్దెనిమిది పురాణాలలో ఒక్కోదానిలో ఒక్కొక్క లక్షణం ఎక్కువగా, మరో లక్షణం తక్కువగా వర్ణితమై కనిపిస్తుంది. ఇక పురాణాల్లో కొన్ని లక్షల శ్లోకాలు ఉన్నాయి.  -----  BHARADWAJA
  • ఎందుకో – సీతాదేవి  శ్రీరాముడికన్నా వయసులో పెద్దది అనే ప్రచారం వ్యాప్తిలో ఉంది. ఈ అంశంపై ఇప్పటికి ఎక్కడో ఒక చోట చర్చ నడుస్తూ ఉంటుంది.ముఖ్యంగా వధువు వయసు ఎక్కువగా ఉన్న సందర్భాల్లో ఏదో విధంగా  పెళ్లి చేయాలనే లక్ష్యంతో  సీత కూడా రాముని కంటే వయసులో పెద్దది .. ఆయన చేసుకోగా లేనిది నువ్వు చేసుకుంటే తప్పు ఏమిటి అని వరుడికి నచ్చచెప్పే యత్నాల్లో  ఈ వయసు  ప్రస్థావన  వస్తోంది . ఇంతకు మించి మరోకారణం  ఉండకపోవచ్చు.  కొన్ని కథల్లో కూడా  సీతారాముల వయసులో కొంచెం తేడాలున్నాయి కానీ రామునికంటే సీత పెద్దది అన్నట్టు ఎక్కడ కనిపించదు. వాల్మీకి రామాయణంలో ఈ విషయం గురించి, ఒక సందర్భంలో  తేటతెల్లంగా వివరాలు దొరుకుతాయి. అరణ్యకాండ 47వ సర్గ. యతి వేషంలో రావణాసురుడు సీతాదేవి వద్దకు వచ్చినప్పటి సందర్భం . తానెవరని యతి వేసిన ప్రశ్నకు సమాధానంగా తన వివరాలు చెబుతుంది సీత. ఆ సర్గలో పదవ శ్లోకం… మమ భర్తా మహాతేజా వయసా పంచవింశకః | అష్టాదశ హి వర్షాణి మమ జన్మని గణ్యతే || అర్థం: మిగులు పరాక్రమశాలియగు నా భర్త యొక్క అప్పటి* వయస్సు ఇరువదిఐదు సంవత్సరములు. నా వయస్సు పదునెనిమిది సంవత్సరములు. * ‘అప్పటి’ – అంటే తాము అరణ్యవాసానికి బయలుదేరినప్పటి వయసును సీత  తెలిపారు. శ్రీరాముడు సీతకన్నా  వయసులో ఏడేళ్ళు పెద్ద వాడు. ఇందులో అనుమానమే లేదు. వనవాసంలో పదునాల్గవ సంవత్సరం మొదలుకావస్తున్నందున, యుద్ధం జరిగినప్పటికి వారి వయసును లెక్క కట్టవచ్చు. రామరావణ యుద్ధం జరిగినపుడు శ్రీరామునికి 39వ సంవత్సరం నడుస్తుంటే, సీతాదేవికి 32 నడుస్తున్నాయి అంటున్నారు పండితులు. 
  •  (శివ రాచర్ల ) .....      అష్ట దిగ్గజాలు అనగానే  మనకు చప్పున  శ్రీకృష్ణ దేవరాయల భువన విజయం గుర్తుకొస్తుంది.  కానీ మనకు తెలియని  మట్ల రాజుల అష్టదిగ్గజ కవులు కూడా ఉన్నారు. వారెవరో తెలుసు కుందాం .  నా నీతిని వినని వానిని - వానను తడవని వానిని కననురా కుందవరపు కవి చౌడప్పా.  ఈ కవి చౌడప్ప పేరు వినని తెలుగు పద్య ప్రేమికుడు వుండడు!ఈ చౌడప్ప బాగమైన మట్ల/మట్లి రాజుల "అష్ట దిగ్గజాల" గురించి తెలిసింది మాత్రం తక్కువే! సామంతులకంటే చక్రవర్తి బలవంతుడు,విజయనగర సామంతులైన సిద్దవటం పాలకుడు మట్ల(/మట్లి ) "అనంతరాజు" పోషించిన అష్టదిగ్గజ కవుల గురించి మెకంజి కైఫియత్తులలో రాసిన కాలానికి (1810 - 1812) శ్రీకృష్ణ దేవరాయ అష్టదిగ్గజాలను నిర్ధారించిన కడప "తిప్పలూరు" శాసనం బయటపడలేదు. మట్ల రాజులు మొదట విజయనగర సామంతులుగా వుంటు కొన్ని గ్రామాలను పాలించారు. శ్రీకృష్ణదేవరాయ అనంతర కాలంలో సదాశివరాయలు(పేరుకు రాజు,అళియ రామరాయలు నిజమైన పాలకుడు-regent) సమయంలో గ్రామాల నుంచి పూర్తిస్థాయి రాజ్యంగా ఎదిగారు. వీరి పూర్తి చరిత్రను మరోసారి రాస్తాను. ఒంటిమిట్టలోని రామాలయన్ని మట్ల రాజులు అభివృద్దిచేశారు. ఒంటెమిట్ట గుడి తూర్పు ద్వారాన్ని,ఆలయంచుట్టు ప్రాకారన్ని అనంతరాజే కట్టించారు,దీనికి సంబంధించిన శాసనం ఒంటిమిట్టగుడిలో దొరికింది. ఒంటిమిట్ట గుడిలో రామ,లక్ష్మణ,సీత విగ్రహాల పక్కన హనుమంతుని విగ్రహం వుండదు.హైదరాబాద్ దగ్గరి అమ్మపల్లి,ఒంగోలు దగ్గరి చదలవాడ గుడిలో కూడ హనుమాన్ విగ్రహం రామ విగ్రహం పక్కన వుండదు.బహుశా శ్రీరాముడు ఈ ప్రాంతలలో తిరిగేటప్పటికి వానరసేన పరిచయం జరిగివుండదు.పురాణ కథల ప్రకారం వానరరాజ్యం మనదగ్గరే వున్నది. ఈ మట్ల రాజులలో అనంతరాజు,ఎల్లమరాజులు గొప్పవారు. అనంతరాజు తన పాలనలో అందరు తెలుగు వాళ్ళైన కింది ఎనిమిది మందితో అష్టదిగ్గజాలను పోషించారు.వీరికి "భువన విజయం"లాగ ప్రత్యేకమైన పేరు ఏమివున్నట్లు చారిత్రిక ఆధారాలులేవు. 1.మంత్రి మూర్తి పాపరాజు 2.చింతలవారి కొండప్ప 3.కొఠారం మల్లెం కొండప్ప 4.గురువప్ప 5.ఉప్పుగొండూరు వెంకటకవి 6.కుందవరపు కవి చౌడప్ప 7.ఘంటయ కవి 8.నక్కలపాటి సంజీవప్ప మొదటి నలుగురు కవులు "జంగాలు",వీరి పేరున క్రింది గ్రామలు దానం ఇవ్వబడ్డాయి... 1.సిద్దవటం తూర్పు జంగాలపల్లె,2.గుండ్లమడక తూర్పు జంగాలపల్లె, 3.పొత్తపికి నైఋతి జంగాలపల్లె,4.కలువాయి సమ్మత చుంటు బావి జంగాలపల్లె. మొదటి మూడు జంగాలపల్లెలు కడప జిల్లాలో వుండగా నాలుగొవది సోమశిల దిగువున నెల్లూరు జిల్లాలో వున్నది. అనంతరాజు స్వయంగా "కుకత్ స్థ విజయం" అనే కావ్యాన్ని రచించాడు. అనంతరాజు అష్టదిగ్గజాలలో ఉప్పుగోండూరు వెంకటకవిది అగ్రస్థానం. ఉప్పుగుండూరు అనే ఊరు ఒంగోలు దగ్గర వుంది,ఈ రెండు ఊర్లు ఒకటో కాదో తెలియదు.ఈ వెంకట కవి ఒంటిమిట్ట రాములువారి మీద "దశరధరామ" శతకాన్ని చెప్పారు.ఉదాహరణకి ఒకటి , నిగ నిగ మెరయు కిరీటము ధగధగమను పట్టుదట్టి తగిన కటారున్ భుగభుగ వాసన నీకే తగుతగురా ఒంటిమిట్ట దశరధరామా! అనంతరాజు అష్టదిగ్గజాలలో ఎక్కువ ఖ్యాతి,ప్రచారం మాత్రం కుందవరపు కవి "చౌడప్ప"దే!1980కి ముందు పుట్టిన వాళ్ళలో చౌడప్ప పేరు తెలియని వారు అరుదు.చౌడప్పకు బూతు కవిగా పేరు వుండటం మరియు ఆయన కవిత్వంలో ఒకింత దిగంబరత్వం వుండటం వాస్తవం.ఆయన దీని గురించి కూడ రాసుకున్నారు. నీతులకేమి యోకించక బూతాడక దొరకు నవ్వుపుట్టదు సభలో నీతులు బూతులు లోక ఖ్యాతులారా కుందవరపు కవి చౌడప్పా! --సింపులుగా బూతు చెప్పకుంటే రాజుకు నవ్వురాదు!అందుకే బూతు చెప్పాను,నన్ను హాస్య కవిగానే చూడమని మరొక చోట చెప్పుకున్నారు. చౌడప్ప కేవలం బూతు కవి కాదు బహుముఖ ప్రజ్ఞాశీలి అనటానికి అతని ఇతర రచనలు ఆధారం,అలాంటి వాటిలో ఒకటి, శరనిధి మేర దప్పినను శంకరుడిచ్చు వరంబును దప్పినన్ సురగురు నీతిదప్పినను సూర్యుడు చంద్రుడు త్రోవ దప్పినన్ పరుస దానాన రాఘవుని బాణము దప్పిన హాస్యగాండ్రలొ నరసుడు జాణ కుందవర చౌడుని పద్యము నీతితప్పదే! ఒక కవి తన పద్యం గురించి ఇంత confidentగా చెప్పుకోవటం గొప్పవిషయము. చౌడప్ప వివిధ రాజ్యాలను పర్యటించి అక్కడి స్థానిక అంశాల మీద కూడ పద్యాలు చెప్పారు.తంజావూరు రఘునాథరాయలు మీద చెప్పిన పద్యాలు చాలా దొరికాయి. అనంతరాజు అష్ట దిగ్గజాలలొ మరో కవి "ఘంటయ కవి",ఈయన చౌడప్ప "జంట కవులు"గా పేరుపొందారు. ఘంటయ కవి చెప్పిన ఈ పద్యం, అన్నిట మంచివారు విమలాత్ములు హాస్య కళాదురంధరుల్ సన్నుతనీతి పాలకుల జాణలు నైపుణ లెవ్వరంటిరా పన్నుగ మట్లన్నంత నరపాలుని గొల్చి మహానుభావులై వన్నెకు నెక్కినట్టి గుణవంతులు ఘంటన చౌడగాండ్లు రా. ఈపద్యము చరిత్రకు సాక్ష్యంగా నిలుస్తుంది.ఈ పద్యంలోని "మట్లనంత నరపాలుని"- మట్ల అనంత రాజు యొక్క...అంటే మట్ల అనంత రాజును కొలిచి ఘంటయ కవి,చౌడప్పలు పేరు సంపాదించారు! మరో కవి "నక్కలపాటి" సంజీవప్ప పేరు వెనుక ఆసక్తికరమైన కథవుంది. నక్కలు చెఱుకు తోటలను నక్కలు నాశనం చేస్తుంటే ఆనక్కలని సంజీవప్ప తిడుతు పద్యాలు చెప్పటంతో ఆయన "నక్కలపాటి" సంజీవప్ప అయ్యారు. ఈయన చెప్పిన కొన్ని పద్యాలలో "చౌడమ్మ" దేవత ప్రస్తావం వుంది.పాణ్యం దగ్గరి "నందవరం"లొ వున్న చౌడమ్మ గుడి చాలా ప్రసిద్ది. ఆశీవిషసమమగు నా యాశుకవిత్వంబు చేత నటువంచకముల్ నాశము గావలె చూడుము హే శాంభవి!చౌడాంబ!హే శర్వాణీ! మరో కవి "గురువప్ప" పేరు "గురప్ప" అయ్యివుంటుందని నా ఊహ.మార్కాపురం,నంద్యాల,ప్రొద్దుటూరు చుట్టుపక్కల ఇప్పటికి గురప్ప పేరు వున్న వాళ్లు చాలామంది వున్నారు. గురప్ప అనేది వెంకటేశ్వర స్వామి ఉగ్ర రూపం.మూగ గురప్ప అని కూడ అంటారు.కొందరికి "గురప్ప" ఇంటి దైవం.పెళ్ళి అయిన తరువాత "గురప్పడి"కి చేస్తారు...మూతికి గుడ్డలు కట్టుకోని వంట చెయ్యటం గురప్పను కొలిచే పద్దతులలో ఒక విధానం. ఈ కథనం  ప్రధాన ఉద్దేశ్యం మట్ల/మట్లి రాజుల సంస్థానంలో వున్న "అష్టదిగ్గజాల" గురించి పరిచయం చెయ్యటమే!అందుకే సిద్దవటం చరిత్రలోకి,చౌడప్ప పద్యాల విశ్లేషణ లోకి వెళ్ళలేదు.  "మెకంజి" కైఫియత్తుల ఆధారంగా కట్టా నరసింహులు సార్ రాసిన "కైఫియత్తు కథలు" పుస్తకం.ఈ కథనానికి మూలం.  ఈ పుస్తకం చదవటం ఖచ్చితంగా ఉపయోగం.
  •  (Susri )..........................  నేనతన్ని అక్కడ చూస్తానని అస్సలు అనుకోలేదు.  అది కూడా కోటూ, బూటూ వేసుకుని హుందాగా, భారీ స్థాయి  మోసగాడి లాగా .. ఎక్కడో కొట్టుకొచ్చినట్టున్నాడు. కొంత మంది బకారాగాళ్ళు చుట్టూ చేరి వాడు చెప్పేది ఆసక్తిగా వింటున్నారు.  మధ్య మధ్యలో నవ్వులతో కలిపిన చలోక్తులు విసురుతున్నాడు. గాలానికి యెర వేసినట్లు.. ఆర్డీవో గారి వియ్యంకుడి కొడుకు పెళ్లి రిసెప్షన్ అది.  సమాజం లో ఉన్నత వర్గం తో పాటు అధికార్లు, ప్రజా ప్రతినిధులు లాటి వారితో పాటు ఫోర్త్వెంటీ రాజీ గాడు ..  నా కదే మింగుడు పడటం లేదు.  ఈవెంట్ మేనేజర్ ని అనే గాని నాకు ఆర్దీవో  గారు ఇచ్చే మర్యాద అంతా ఇంతా కాదు, స్వంత మనిషి లెక్క.  తన ఆఫీసు లోపాయకారి వ్యవహారాలు చక్కబెట్టే విషయాలు అన్నీ నేనే చూస్తుంటాను. ఆయన కి నేను నమ్మిన బంటు. కుడి బుజం. ఒక రకంగా నేను హనుమంతుని లెక్క .. అలాటి నాకు ‘రాజి గాడి’ సంగతి తేల్చాల్సిన బాద్యత ఉంది .. రాజి గాడు చిన్నప్పుడు మావూర్లో మా ఇంట్లో పని చేసిన మా పాలేరు కొడుకు.  మహా గడుగ్గాయి. ఒక్క చోట కుదురుగా ఉండేవాడు కాదు.  రోజూ వాళ్ళ అయ్య చేతిలో తన్నులు, తింటుండే వాడు. ఎప్పుడో ఇంట్లో దొంగతనం చేసి పారి పోయినట్లు విన్నాను.  తర్వాత వాడిని ఇదే చూడటం. పెద్ద మోసగాడయి ఉంటాడు.  ఇలాటి వాళ్ళు సమాజానికి చీడ పురుగులవుతారు. అలాటి రాజి గాడు ఇక్కడ? ఎలా? అసలు వీడు రాజి గాడేనా ? నెమ్మదిగా వెళ్ళి వాళ్ళ లో కలిశాను.  ఏదో విషయం నాక్కూడా అర్ధం కానీ ఆంగ్లం లో మాట్లాడుతున్నారు. మోసగాళ్ళకి ఇలాటి పనికి మాలిన స్కిల్స్ చాలా ఉంటాయి.  “నువ్వు వీరన్న కొడుకు రాజి గాడివి కదూ ?” స్పష్టంగా అడిగాను. అతను ఒక్క సారి బేల కళ్ళతో చూశాడు.  సమూహం లో మిగిలినవారు నన్ను నా సంబోధనని ఆశ్చర్యంగా చూశారు.  అతను మెల్లిగా “అవునండి .. మీరు ? క్షమించండి గుర్తుకు రావటం లేదు “ అన్నాడు. ఎందుకు గుర్తొస్తుంది . వీడి బండారం బయటపడి పోదూ ? “పెద కొత్తపల్లి గోవిందయ్య గారు గుర్తున్నారా? మీ నాన్న అక్కడ పని చేసేవాడు. పాలేరుగా” చివరి పదాన్ని వంకరగాను , స్పష్టం గాను పలికాను.  మిగిలిన వాళ్ళు ఇంకా విస్తు పోయారు. అసలు వీడి చరిత్ర తెలిస్తే ఇంకా స్పృహ తప్పడం ఖాయం.  “ నేను ఆ గోవిందయ్య గారి పెద్దబ్బాయిని టౌన్ లో హాస్టల్ లో ఉండి పెద్ద చదువులు చదువు తుండే వాడిని గుర్తుందా?” “అయ్యో గుర్తు లేక పోవటం ఏమిటండీ అప్పట్లో మన ఊరిలో అంత గొప్ప చదువులు చదివిన వారిలో మీరు ఉన్నారు. ప్రత్యక్షంగా చూడక పోవటం వలన గుర్తుపట్టలేక పోయాను. మన్నించండి. గోవిందయ్య గారు బాగున్నారా?” “ఆయన పోయి చాన్నాళ్ళయింది.గాని అప్పట్లో ఇంట్లో దొంగతనం చేసి పారి పోయినట్లున్నావు ?”  నేను బాంబు పేల్చాను. తామేమి విననట్లు మిగిలిన వారు మాటల్లో పడ్డట్టు నటిస్తున్నారు.  “అవునండి. అక్కకి ఏదో ఫంక్షన్ చెయ్యటం కోసం నాన్న తెచ్చి పెట్టిన డబ్బు తీసుకుని వెళ్ళి రైలు ఎక్కాను, ’చిరంజీవి’ ని చూడాలని “ రాజి గాడు ఏమాత్రం బెరుకు బిడియం లేకుండా చెప్పాడు. అయినా నా చాదస్తం కాక పోతే ఇడిచేసిన వాడికి ఏం ఉంటుంది.  “చిరంజీవి ని చూద్దామనా? ఇంతకీ చూశావా?” వ్యంగ్యం గా అడిగాను. “లేదండీ. అది కుదిరి చావలేదు రైల్లో వెళుతుంటే కుటుంబం తో తిరుపతి వెళ్ళి వస్తున్న ఒక అయ్యవారు కి దొరికాను. ఎంత బుజ్జగించినా ‘ఊరు- పేరు’ చెప్పలేదు.” “డబ్బులు లాక్కుని తన్ని తగలేశాడా?” “ఎంత మాట? ఎంత మాట?. ఆయన నాకో శిక్ష వేశాడు. తనతో తీసికెళ్లి, చెల్లెల్ల తో కలిపి నాకు చదువు చెప్పాడు “  “చెల్లెల్లా?” “పంతులు గారి అమ్మాయలుి “ “ఆహా ఏమి చదివించాడో .. కుతికలదాకా చదివావా?” “లేదండీ అక్కడా ఆయన వల్ల కాలేదు, చిన్నగా గురుకుల పాఠశాలలో వేశాడు” “మొత్తానికి వదిలించు కున్నాడన్న మాట “ నేను నవ్వాను. రాజి గాడు కూడా తోడుగా నవ్వాడు. “వదిలించుకున్నా బాగుండేది. దర్శి గురుకుల పాఠశాలలో ఆ యాడాది టెన్త్ మంచి మార్కులతో పాసయిన రెండో వాడిని నేను” “ఆహా.. ఆ తర్వాత “ “మళ్ళీ మాస్టారే పూనుకుని ‘ ప్రభుత్వ రెసిడెన్షియల్ కాలేజీ లో చేర్పించాడు” “అక్కడ కూడా పాసయ్యావా?” “మీ నాన్న గారి లాటి వారి ఆశీర్వాదం అండీ . పాసయ్యాను మొదటి ప్రయత్నం లోనే సిద్దార్ధ మెడికల్ కాలేజీ లో సీటు వచ్చింది. మూడేళ్ళ క్రితమే  మెడిసిన్ పూర్తి చేశాను” నాకు నోట మాట రావడం కష్ట మయింది.  “అయితే ఇప్పుడు ను... ను వ్వు డాక్టర్ వా?” “లేదండీ .. ఎందుకనో నేను డాక్టర్ గా కూడా సంతృప్తిగా ఉండలేక పోయాను. ఈ లోగా పెద్ద చెల్లి పెళ్లి అయింది. ఆర్డీఓ గారి మేనల్లుడి తో, ఇద్దరు కలిసి నన్ను డిల్లీ నెట్టేశారు “ “ఎందుకండీ? “ నా గొంతు సరిగా నాకే వినబడలేదు . “సివిల్స్ కోచింగ్ తీసుకున్నాను రెండేళ్ళు. మొదటి సారి కుదర్లేదు రెండో సారి రాంకు వచ్చింది. పోస్టింగ్ కోసం ఎదురు చూస్తున్నాను “ “మీ అమ్మా .. నాన్నా “  “స్కూల్ అయిపోగానే కలిశాను. ఇప్పుడు పల్లె లోనే ఉంటున్నారు. వాళ్ళిద్దరు అక్కడే ఉన్నారు రెండు బర్రెలు పెట్టుకుని. వాళ్ళకి అలానే బాగుంది, నేను వాళ్ళని కదిలించదలుచు కోలేదు” “మీ..రు... ఇ..క్క..డ?” “పెళ్లి కూతురు ఎవరనుకున్నారు మా చెల్లెలే .. అదే మా అయ్యవారి రెండో కూతురు “ “ఆలానా అండీ.. సంతోషం “ మా సంభాషణ ఇంకా కొనసాగుతుండ గానే..   ఆర్దీవో  శ్రీమతి ‘రాజి గారి’ ని వెతుక్కుంటూ వచ్చింది.  “రాజా బాబు .. ఇక్కడున్నారా? మీ అంకుల్ మిమ్మల్ని పిలుస్తున్నారు. కలెక్టర్ గారికి పరిచయం చెయ్యాలట వెంటనే రమ్మన్నారు “ అంది చెయ్యి పట్టుకుని లాక్కెళుతూ..  నా వైపు తిరిగి “అన్నట్టు వెంకట్రావు గారు వచ్చేనెల మా అమ్మాయికి, రాజాబాబు కి ఎంగేజ్మెంట్ ఉంది. ఏర్పాట్లు అవి మీరు చూడాలి “ అంది. “రాజా బాబు నాకు చేతులు జోడించి నమస్కారం చేశాడు “ మంచిదండి కలుస్తాను మిమ్మల్ని ఇలా కలవటం ఆనందం గా ఉంది “ అని ఆమెతో పాటు వేదిక వైపు నడిచాడు. 
  • నారదుడు విష్ణు భక్తుల్లో అగ్రగణ్యుడు.  అందుకే అయన సదా నారాయణ ... నారాయణ అంటుంటాడు. మరి అలాంటి భక్తుడు  విష్ణువును శపించడం ఏమిటి ? నారదుని శాప కారణంగానే విష్ణుమూర్తి  శ్రీరాముడిగా పుట్టాడని కూడా పురాణాల్లో కొన్ని కథలు చెబుతున్నాయి. అలాగే  విష్ణువు శ్రీరాముడిగా జన్మించడం వెనుక మరికొన్ని కథలు కూడా ప్రచారంలో ఉన్నాయి. అవేమిటో తెలుసుకుందాం. శ్రీమహావిష్ణువు శేషతల్పంపై పాలసముద్రంలో శయనించి ఉండగా ఆయన మందిరానికి కాపలాగా ఇద్దరు రక్షకులు ఉంటారు. వారే జయ, విజయులు . ఈ క్రమంలో ఒకానొక సందర్భంలో విష్ణువును కలిసేందుకు ఓ ముని అక్కడికి వస్తాడు. అయితే జయ, విజయులు  అతన్ని లోపలికి అనుమతించరు. దీంతో ఆగ్రహించిన ముని వారిద్దరికీ రాక్షసులను కమ్మని శాపం పెడతాడు. దీంతో వారు హిరణ్యాక్ష, హిరణ్యకశ్యప అనే ఇద్దరు రాక్షసులుగా మారి దేవతలతోపాటు సమస్త మానవాళిని అనేక చిత్రహింసలు పెడుతుంటారు. దీంతో విష్ణువు వరాహ అవతారం ఎత్తి హిరణ్యాక్షున్ని, నృసింహ అవతారమెత్తి హిరణ్యకశ్యపున్ని హతమారుస్తాడు. కానీ అలా చనిపోయినా జయ, విజయలకు మోక్షం కలగదు. దీంతో వారు మళ్లీ రాక్షసులుగానే జన్మిస్తారు. కాగా ఈ సారి జయ, విజయలు రావణుడు, కుంభకర్ణులలా పుడతారు. అలా వారిని చంపేందుకు విష్ణువు రాముడి అవతారం ఎత్తినట్టు చెబుతారు. ఒకసారి జలంధరుడనే రాక్షసుడు దేవతలందరినీ యుద్ధంలో ఓడించి వారిని నానా చిత్రహింసలు పెడుతుంటాడు. దీంతో వారు శివుని వద్దకు వెళ్లి తమను రక్షించమని మొరపెట్టుకుంటారు. ఈ క్రమంలో శివుడు జలంధరుడితో యుద్ధం చేస్తాడు కానీ అతన్ని గెలవలేకపోతాడు. అందుకు కారణం పతివ్రత అయిన వృంద అనే భార్య ఉండడమే జలంధరుడి విజయానికి కారణమని శివుడు తెలుసుకుంటాడు. దీంతో విష్ణువు జలంధరుడిగా మారువేషంలో వెళ్లి వృంద పవిత్రతను కోల్పోయేలా చేస్తాడు. ఆ క్రమంలో శివుడు జలంధరుడితో మళ్లీ యుద్ధం చేసి అతన్ని ఓడించి చంపేస్తాడు. కానీ జలంధరుడు రావణాసురుడిలో ఓ అంశలా మళ్లీ జన్మిస్తాడట. అప్పుడు విష్ణువు రామావతారం ఎత్తి రావణాసురున్ని హతమారుస్తాడు. త్రేతాయుగం ఆరంభానికి కొన్ని వేల ఏళ్ల ముందు కృత యుగంలో మనువు, అతని భార్య సాత్రూప అని ఇద్దరు దంపతులు ఉండేవారట. వారు శ్రీమహావిష్ణువుకు మొదటి నుంచి పరమ భక్తులట. కాగా వారు తమ వృద్ధాప్యంలో ఇంటిని విడిచిపెట్టి అడవికి వెళ్లి విష్ణువు కోసం తపస్సు చేస్తారట. ఈ క్రమంలో ఒక రోజు విష్ణువు ప్రత్యక్షమై ఏం వరం కావాలో కోరుకోమని అడగ్గా, వారు విష్ణువును తమకు బిడ్డగా జన్మించాలని అడుగుతారట. దీంతో మనువు దశరథుడిగా జన్మిస్తాడు. అతనికి విష్ణువు కొడుకుగా (రాముడిగా) జన్మించి వారి వరం తీరుస్తాడు. ఒకానొక సందర్భంలో నారదుడు తపస్సు చేసుకుంటుండగా మన్మథుడు వచ్చి అతనిలో శృంగార భావనలు కలిగేలా బాణాలు వేస్తాడట. అయినా నారదుడు చలించడట. ఈ క్రమంలో మన్మథుడిపై ఫిర్యాదు చేసేందుకు నారదుడు శివుడు వద్దకు వెళ్లగా అప్పుడు శివుడు నారదుడిని   విష్ణువు దగ్గరకు పంపుతాడు. నారదుడి ప్రవర్తన చూసి విష్ణువుకు విసుగు వస్తుందట. దీంతో నారదుడికి ఎలాగైనా బుద్ధి చెప్పాలనుకుని అతను వెళ్లే దారిలో ఓ సుందరమైన అరణ్యాన్ని, అందులో అద్దాల భవంతులను, రకరకాల అందమైన చెట్లను, పువ్వులను కలిగి ఉన్న తోటను, ఒక అందమైన యువరాణిని విష్ణువు సృష్టిస్తాడట. అలా నారదుడు విష్ణువు వద్ద నుంచి బయల్దేరి వెళ్తుండగా అతను సృష్టించిన సుందరమైన అరణ్యాన్ని, అందులోని యువరాణిని చూసి ఆమెను మోహించి పెళ్లి చేసుకునేందుకు నారదుడు సిద్ధమవుతాడట. అప్పుడు ఆ యువతి నారదుడిని చూసి  పక పకా నవ్వుతుందట. దీంతో ఆగ్రహించిన నారదుడు అసలు విషయం తెలుసుకుని తాను మోహించిన యువతిని పెళ్లాడకుండా చేసినందుకు గాను విష్ణువు భార్యకు దూరమై విరహ తాపాన్ని అనుభవించాలని విష్ణువుకు శాపం పెడతాడట. దీంతో విష్ణువు రాముడిగా జన్మించి సీతకు దూరమై అనేక సంవత్సరాలు విరహతాపంతో గడిపాడని చెబుతారు. అలా విష్ణువు రాముడిగా జన్మించడం వెనుక ఈ  కథలు దాగి ఉన్నాయని అంటారు.