Latest News
సాహిత్యం

ఆముక్తమాల్యద " శృంగార కావ్యమా ?(పార్ట్ 2)

1st Image

ద్రవిడాంగనల పోఁడుములు  ::శరీరాలకి బంగారు పూత పోసినట్లుగా,తమ శరీరాలకి పసుపు పూసుకుని కొలను నందు స్నానమాచరించి, శ్రీహరి పూజకోసం బిందెల్లో నీళ్ళు నింపుకుని చేతుల్లో తామరపూలతోటి ద్రవిడస్త్రీలు తమ వయ్యారాలు ఒలకబోస్తూ, ఒక వైపు గానం చేసుకుంటూ ఉద్యానవనము దారిలో వెళ్ళుచున్నపుడు చేసిన వర్ణనను ఈ క్రింది పద్యంలో చెప్పాడు.
శాయ పూజాంబుజముల్ ఘటిం దడఁబడన్,
జన్ధోయి లేఁగౌనుపై
దయఁ దప్పన్ బసుపాడి,పాగడపుఁ బాదంబొప్పఁ,జంగల్వడి
గియ నీ రచ్యుత మజ్జనార్దము గటిం గీలించి,
దివ్య ప్రబం
ధయుగాస్యల్ ద్రవిడాంగనల్ నడుతు
రుద్యానంపులో త్రోవలన్.
ప్రథమాశ్వాసము - 56. [ 4వ పద్యం ]
అరుగులమీద కూర్చుని ఉల్లాసంగా పాచికలు ఆడుతున్న ద్రవిడ స్త్రీలను వర్ణించిన తీరును ఒకసారి చూడండి ఎలా వుందో, సన్యాసికైనా గుండె జల్లు మనిపించేది సారె విసిరేటప్పుడు వాళ్ళ కంకణాల చప్పుడు విని, మన్మథుడే ఎదురుగా వచ్చినా పట్టించుకోనిది వాళ్ళ ఆట తన్మయత్వం, ఇంద్రుడినైనను సరే అక్కడికి లాక్కొచ్చేది భక్తులను చూడటం తోటే ద్రవిడ స్త్రీలు లేచి వాళ్ళు పెట్టే నమస్కారభంగిమ, పురవీధిలో జనం గుండెలను కోసేవి ఆలయం నుంచి వచ్చే శంఖనాదం వినటానికి ఆ స్త్రీలు తమ తలలను తిప్పినప్పుడు అతి వేగంగా పయనించే వాళ్ళ కళ్ల కొనచూపులు. ఇక వాళ్ళు మాంచి ఊపుగా పాచికల్ని వేస్తూంటే ఆ ఊపుకి జారిన పైటని తమ రెండో చేత్తో సర్దుకునే దృశ్యం చూడ కలిగిన వాళ్ళు ధన్యులు!అంటూ వర్ణించారు,ఈక్రింది చూపిన
రెండు పద్యములలో రాయల వారు ఇలా చెప్పాడు.
సవలయధ్వని గాఁగ సారె వ్రేయు నదల్పు
యతినైన గుండె జల్లనఁ గలంప,
సుడిపిన మొగమెత్తి చూడకుండు పరాకు
కుసుమబాణుని నైనఁ గువిటుఁ జేయ,
శ్రీకార్య పరులఁ గాంచిన లేచి మ్రొక్కు నం
జలికి నింద్రుండు నక్కొలువుఁ గోర
హరిగృహావసరశంఖాకర్ణకుఁ ద్రిప్పుఁ
గడగంటి జిగి ప్రజఁ గాఁడి పాఱఁ.
ప్రథమాశ్వాసము - సీ 59. [ 5వ పద్యం ]
గవఱ లుంకించి వ్రేయఁ గొ ప్పవియ నవలి
కరమున సమర్పఁ బైఁటలో మరుని బటువు
బిల్లక్రియఁ బట్టుఁగంచెలఁ బిగువుఁ జన్ను
నిక్కఁ దిన్నెలఁ బాత్రముల్ నెత్తమాడు.
ప్రథమాశ్వాసము - 59. [ 6వ పద్యం ]
వెలయాండ్ర విలాసములు :: వేశ్యలు సౌందర్యవతులే కాదు తమ చూపుల తోటే ఎవరి కులమైనా చెప్పే లోకజ్ఞానం వారికి సొంతం. రాజుకు రెండో అంతఃపురంలా ఉండే నివాసములు,సౌభాగ్యం,అంతేగాదు వేశ్యలు పలు భాషలలో చాలా చక్కని కవిత్వం కూడా చెప్పగలిగే పాండిత్యం కలవారు.

విష్ణుచిత్తుడు కథ ::
◆◆◆◆◆◆◆◆◆విలుబుత్తూరులో వెలసిన దైవం మన్ననారు,
ఆయనే సాక్షాత్తూ విష్ణుమూర్తి.స్వామిభక్తులు ఎవ్వరైనా ఆ ఊరికి వస్తే చాలు వాళ్ళకి ఎంతో భక్తిశ్రద్దలతో మంచి ఆతిథ్యం ఇస్తారు ఆ వూరి వాళ్ళు. అలాంటివారిలోనే విష్ణుచిత్తుడనే ఒక మహాభక్తుడు ఆవూరి భాగవతుల్లో అత్యంత ఉత్తముడు.శ్రీహరిని ప్రతి నిత్యం పూజిస్తాడు. ప్రతి క్షణం తన ఇష్ట దైవమైన శ్రీహరిని తన హృదయంలో ధ్యానిస్తుంటాడతను. అతను గొప్ప అన్నదాత. విష్ణుచిత్తుడి ఇంటిలోన అర్థరాత్రైనా కూడా అతిథులకి భోజనాలు పెట్టేవాడని, ఎంతటి
అర్థరాత్రివేళైనా సరే అతనింట్లో మహావిష్ణువు పుణ్యకథా కీర్తనం,ద్రవిడ వేదాల పారాయణం వీటితోపాటు కూరలెక్కువగా లేవు, అన్నము చల్లారిపోయినది, పప్పు లేదు, అన్నం కూడ ససిగా లేదు,దయచేసి భోజనం చేయవలెనని మాటలు వినిపిస్తుంటాయట, అనేది ఈ క్రింది పద్యం ద్వారా అర్దమైతుంది.
అనిష్టానిధి గేహసీమ నడురే యాలించిన
న్ర్మోయు నెం
తే నాగేంద్రశ యానుపుణ్యకథలుం దివ్యప్రబంధాను సం
ధానధ్వానము, “నాస్తిశాకబహుతా, నా స్య్తుష్ణతా, నాస్తపూ
పో, నాస్య్తోదనసౌష్టవంచ,కృపయాభో క్తవ్య " మన్పల్కులున్.
నాస్తి దగ్గర నుండి సంస్కృతం.
పరథమాశ్వాసము - 84. [ 7వ పద్యం ]
ద్వితీయాశ్వాసములో కవి రాయల వారు విలుబుత్తూరును వదిలివేసి పాండ్యరాజ్యం రాజధాని మధురని తీసుకున్నాడు.అప్పటి పాండ్యరాజ్య రాజు చంద్రవంశభూషణుడైన మత్స్యధ్వజుడు.ప్రతి వేసవికాలంలో మధుర దగ్గరలోనున్న వృషగిరి అనే ఊరులో ప్రజలు తెప్ప తిరునాళ్ళు ఉత్సవం ఘనంగా చేస్తారు. అచటొక పురాతన వైష్ణవాలయం యున్నది.
[ కొన్ని ముద్రిత పుస్తకాలలో వీటిని అళఘరి సుందరబాహుస్వామి తెప్ప తిరునాళ్ళు అని కూడా చెప్పారు.]
ఒక పరదేశి బ్రాహ్మణుడు తెప్ప తిరునాళ్ళను చూచుటకు పోయి, పక్కనే యున్న రాజధాని మధురను కూడా చూసి,ఆచటి వైగై నదిలో
స్నామాచరించి ఒక పురోహితుడి ఇంటిలో విడిదిచేసి అతని ఆతిథ్యంలో భోజనం చేసి, తన వూరికి ప్రయాణమయ్యేడు. రాత్రిపూట దారిలో మధురలో ఒక అరుగు మీద మిగిలిన బాటసారులతో కలిసి,విడి దుస్తుల మూటను తలగడగా తలక్రింద పెట్టుకొని పడుకుని,నిద్ర రాక, నిదుర పోవుటకు కాలక్షేపం కోసం కొన్ని సుభాషిత పద్యాలు పాడటం మొదలెట్టేడు.
సరిగ్గా అదే సమయంలో మత్స్యధ్వజ రాజు తన భోగిని దగ్గరికి బయల్దేరేడు.[రాజుకి ఒక యుంపుడుకత్తె యుండెను] సరిగ్గా రాజు ఆ
బ్రాహ్మణుడు నిద్రించు చోటుకి చేరినప్పుడు,
ఆ బ్రాహ్మణుడు ఒక పద్యం చదువుచుండెను,
ఆ రాజు విన్న పద్యంలోని తాత్పర్యమిది,అది
“వానకాలములో భోజనమునకు వానలు లేనప్పుడు సంపాదించు కొనవలయును, రాత్రి భోజనమునకు పగలు సంపాదించు కొనవలయును,ముసలితనములో ఎలాగూ సంపాదించ లేము గనుక యవ్వనంలోనే సంపాదించి నిల్వ చేసుకొనవలెను,చచ్చి పోయిన తరువాత పరలోకమున్నది , అది యెట్టిదో తెలియదు,మరి దాని కోసం బ్రతికి యున్నప్పుడే కొంత పుణ్యమును కూడా ప్రోగు చేసుకొనవలెను."
రాజుకి బ్రాహ్మణుడు పద్యంలోని తాత్పర్యం గునపంతో గుండె లోతులలో గ్రుచ్చినట్లుగా తగిలేసరికి రాజు తన స్థితిని తల్చుకునే సరికి దుఃఖం వచ్చింది.వెంటనే రాజు దుఃఖం నుంచి తేరుకొని గొప్పచక్రవర్తుల్నీ ,మహామహాలును కూడా ఒకఏట్లో నావలా కదిలీ కదల్నట్టు కదిలి కాలం ఎలా మోసం చేసిందో ఆలోచించుకొని, క్షణికమైన రాజభోగం, ఉంపుడు కత్తెలతోటి సంబంధాల గురించి కాక, శాశ్వతమైన సత్యం మరియు మోక్షముల యొక్క పూర్తి మూలాల గురించి తెలుసుకోవాలని నిర్ణయుంచుకొని, వెంటనే రాజు ఒక కానుకను తీసి తలారి చేత బ్రాహ్మణుడికి యిప్పించి వెనక్కి తిరిగి తన అంతఃపురం వెళ్ళేడు.రాజు ఉదయముననే కొలువు తీరి విద్వాంసులందరిని పిలిపించి, వారితో శాస్త్రాలన్నీ చూసి మోక్షం వచ్చే ఏకైక మార్గం ఏమిటో కనుక్కుని చెప్పమన్నాడు. వాదంలో గెలిచి తనకు తత్వంను చెప్పగలిగే వారికి బహుమతిగా ఇచ్చుటకు రాజుగారు బీరపువ్వుల్లాటి బంగారునాణేల్ని జాళెములో పోయించి వేలాడదీయించాడు సభలో!
విష్ణుచిత్తుడు మధుర ప్రయాణం ::
మధురయు మరియు మథుర రెండు వేర్వేరు.
దక్షిణ భారతదేశములో పాండ్యరాజుల రాజ్య రాజధాని మధుర చతుర్ధ ధకారము.ఇకపోతే ఉత్తర భారతదేశములో శ్రీకృష్ణుని జన్మస్థలం మథుర ద్వితీయ ధకారము. ప్రదేశం ప్రస్తావన క్రింది పద్యంలో చూడండి.
కపివర నియుక్త గిరిసదృ గ్గహననిలయ
గాత్రగాహిత కనకముక్తాకవాట
గోపురా వేదితోచ్చతాక్షోభ్యవవ్ర
దనరు దక్షిణ మధుర సాంద్ర ద్రుమ ధుర.
ద్వితీయాశ్వాసము-3. [ 8 వ పద్యం ]
ఇక విలిబుత్తూర్లో విష్ణుచిత్తుడు ఎప్పటివలెనే తులసి మాలను మన్ననారు స్వామి వారికి సమర్పించబోయేంతలో ఆ స్వామియే అచట ప్రత్యక్షమయేడు!స్వామి చిరునవ్వుతో రాజైన మత్స్యధ్వజుడి పరిస్థితి వివరించేడు. నువ్వు వెంటనే మధురకి వెళ్ళు, అచట పాండ్యరాజ్య కొలువు నందు నీవు వాదనలు చేసి,విజయం సాధించి , రాజు వారిచ్చే బంగారు నాణెముల బహుమతిని పొందమని చెప్పి, అంతయేగాక అక్కడ రాజునకు వైరాగ్యం కలిగినది,రాజును వైష్ణవ భక్తునిగా మార్చమని చెప్పగా అంతట విష్ణుచిత్తుడు గడ గడ వణికి , నాకు చదువు రాదు, సంధ్య రాదు, శాస్త్రగ్రంథాల వంకనైనా చూడని వాడని, నేను దేవాలయపు తోటలో త్రోవ్వుగోలతో మట్టి త్రవ్వి చేతులు కాయలు కాయుంచు కొన్నవాడను,ఆ రాజ కొలువులో నేను వాదించెడిదేమిటి?నేను గెలిచెడిదేమిటి,
నీకు అప్రతిష్ట స్వామి, అనినట్లుగా ఈ క్రింది పద్యములో చెప్పబడెను.
"స్వామి, నన్ను , నితఃపురాపఠితశాస్త్ర గ్రంథజాత్యంధు, నా
రామక్ష్మా ఖననక్రియాఖర ఖనిత్రగ్రాహితోద్కత్కిణ
స్తోమాస్నిగ్ధకరు , న్భవద్భవనదాసు,న్వాదిఁ గాఁ బంపుచో
భూమీభృత్సభ నోట యైన నయశంబు ల్మీకు రాకుండునే ? "
ద్వితీయాశ్వాసము - 90. [ 9 వ పద్యం ]
స్వామీ ఇది యిల్లూడ్చుటయా, నీళ్లను తోడి తెచ్చుటయా,నీ పల్లకిని మోయుటయా,నాకు నీ వాదమెందుకు,ఐన యింకెవరూ దొరకలేదా నీకునని ప్రాధేయపడ్డాడు.అయితేనేం చివరికి మధుర వెళ్ళుటకు ఎలాగోలా ఒప్పుకున్నాడు విష్ణుచిత్తుడు.
మధుర వెళ్లి,కొలువు లోపలికి వెళ్ళేడు.అతని దివ్యతేజం చూసి రాజుగారితో సహా సభంతా జంకుతో లేచి నిలబడింది. రాజు చూపించిన బంగారు ఆసనం మీద కూర్చున్నాడు.అప్పటి వరుకు వాదం సాగిస్తోన్న సభంతా నిశ్శబ్దంగా వుండిపోయింది.విష్ణుచిత్తుడు ఆనాటి రాజు కొలువులో,నాటి కురుక్షేత్ర మహాసంగ్రామంలో అర్జునుడిలా క్రీడించినట్లు క్రీడించినాడు, ఒక విద్వాంసుడిని పిలిచి అతని వాదం అంతా ముందు తన మాటల్లో వివరించి ,దానిలో ఒక్కొక్క విశేషమును తీసుకుని సూక్ష్మంగా భేదించి ,తన సిద్ధాంతంను స్థాపించి అతనిని ఒప్పించి ఓడించినాడు. ఇలా విష్ణుచిత్తుడు అందరిని వరసగా వాదంలో ఓడించి ,వారికి బ్రహ్మసూత్రాలు,ఉపనిషత్తులని వినిపించి,ఇక వాటి ద్వారా పరమాత్మ తత్వాన్ని నిరూపించి, ఆలా నారాయణుడే పరమాత్మ తత్వమని వారికి బోధించాడు.సకల భూతాల్లోనూ ఉండే ఆత్మ మహావిష్ణువే అని వివరించాడు. ఇంక విష్ణువుని ఎందుకు ఆరాధించాలో తెలియ చేయుటకు ఖాండిక్య కేశిధ్వజుల కథని,దాని యజ్ఞఫలము గురించి పూర్తి విశ్లేషణను చేసి, పాండ్యరాజు మత్స్యధ్వజుడికి మహావిష్ణువు మహత్యం వివరించాడు విష్ణుచిత్తుడు. ఆలా చివరికి రాజుకు మూలమంత్రాన్ని ఉపదేశించి అతన్ని వైష్ణవ భక్తునిగా మార్చివేసినాడు. (పార్ట్ 3  రేపు)

-----  మల్లారెడ్డి దేశిరెడ్డి 

  • ముద్గలుడు  ఎవరో ? ఏమిటో ?  ఈ తరం వారికి   తెలియదు .. ఇతగాడు  సత్యాన్నే నమ్ముకున్న నీతి పరుడు.. కటిక పేదవాడు .    పొలంలో మిగిలిన వడ్ల గింజలను ఏరుకుంటూ, ఎవరన్నా దాతలు ధాన్యాన్ని దానం చేస్తే స్వీకరిస్తూ అతను కాలం గడిపేవాడు. ముద్గలుడు పేదవాడే కావచ్చు.  లేనివాడే కావచ్చు, కానీ తనకి ఉన్నదాన్ని అతిథులతో పంచుకునే ఉదారహృదయుడు. పైగా ముద్గలుడు పక్షపవాసం అనే వ్రతాన్ని చేసేవాడు. అంటే పాడ్యమి నుంచి చతుర్దశి వరకూ ఉపవాసం ఉండి అమావాస్య లేదా పౌర్ణమి రోజులలో మాత్రమే ఆహారాన్ని భుజించేవాడు. ముద్గలుని సత్యనిష్ట నానాటికీ ముల్లోకాలలోనూ వ్యాపించసాగింది. సాక్షాత్తు దుర్వాసమహర్షే, ముద్గలుని సంకల్పం ఎంత దృఢమైనదో తెలుసుకోవాలనుకున్నాడు. అందుకని ఒక యాచకుని వేషంలో ముద్గలుని ఇంటికి చేరుకున్నాడు. ఆ రోజు ముద్గలుడు ఉపవాస దీక్షని విరమించి భోజనం చేసే సమయం. ముద్గలుడు ఆహారాన్ని ఇలా చేతిలోకి తీసుకున్నాడో లేదో... ఇంటి ముందర యాచకుడు కనిపించాడు. ఒంటి మీద సరిగా గుడ్డయినా లేకుండా, జడలు కట్టేసి, క్రోధమే ఆయుధంగా ఉన్న ఆ యాచకుని చూసి ముద్గలుడు సాదరంగా ఆహ్వానించాడు. తన ఇంట్లో ఉన్న ఆహారాన్ని అతని ముందు ఉంచాడు. దుర్వాసుడు ఆ ఆహారాన్ని తిన్నంత తిన్నాడు, మిగిలిందంతా ఒంటికి పూసుకున్నాడు. ఆపై తన దారిన తను చక్కా పోయాడు. ముద్గలుడు ఆ పదిహేనవ రోజున కూడా నిరాహారంగా మిగిలిపోయాడు. ముద్గలుడు ప్రతి పక్షానికీ తన ఉపవాసాన్ని విరమించేందుకు సిద్ధపడటం. అదే సమయంలో ఆ ఉన్మత్తుడు వచ్చి తిన్నంత తిని, మిగతాది నేలపాలు చేసి పోవడం! ఇలా ఒకసారి కాదు, రెండుసార్లు కాదు.... ఆరు సార్లు జరిగింది. చివరికి దుర్వాసుడు, ముద్గలునికి తన నిజరూపంలో దర్శనిమిచ్చాడు. 'ముద్గలా నీ ఆతిథ్యం, ఉపవాసవ్రతం అసాధారణమైనవి. నీ వ్యక్తిత్వం ఇంత ఉన్నతమైనది కాబట్టే నువ్వు ఇన్నాళ్లుగా ఆకలిని కూడా తట్టుకుని జీవించగలిగావు. నీ దీక్షకు మెచ్చాను. నీకు స్వర్గలోకప్రాప్తిని అనుగ్రహిస్తున్నాను,' అంటూ వరాన్నిఇచ్చి వెళ్లిపోయాడు. దుర్వాసుడు వరం ఇచ్చినట్లుగానే కొన్నాళ్లకి దేవదూతలు ముద్గలుని స్వర్గానికి తీసుకువెళ్లేందుకు వచ్చారు. ముద్గలుని దేవవిమానంలో కూర్చోమంటూ ఆహ్వానించారు. 'స్వర్గానికి వెళ్తాం బాగానే ఉంది. అక్కడి మంచిచెడులు ఏమిటో నాకు ఒక్కసారి  చెప్పండి ' అని దేవదూతలను అడిగాడు ముద్గలుడు. ముద్గలుడు అడిగిందే తరువాయి దేవదూతలు స్వర్గం  అందచందాల గురించీ, సౌకర్యాల గురించీ తెగ వర్ణించారు. అక్కడ అందాలే తప్ప ఆకలిదప్పులు ఉండవనీ, సుఖాలే తప్ప రోగాలు ఉండవనీ ఊరించారు. ఇదంతా విన్న ముద్గలుడు సాలోచనగా- 'మీరు స్వర్గంలో కనిపించే సానుకూలతల గురించి చెప్పారు. మరి అక్కడ ఏమన్నా దోషాలు ఉన్నాయా?' అని అడిగాడు. ముద్గలుని ప్రశ్నకు దేవతూతలు కాస్త ఇబ్బందిపడుతూ- 'భూమి మీద ఉన్నప్పుడు చేసిన పుణ్యాల వల్ల స్వర్గ ప్రాప్తి లభించింది కదా! అయితే అక్కడ మళ్లీ పుణ్యం చేసే అవకాశం ఉండదు. పైగా మీరు స్వర్గంలో సుఖాన్ని అనుభవిస్తున్న కొద్దీ ఆ పుణ్యం తరిగిపోతుంది. ఎప్పుడైతే ఆ పుణ్యం పూర్తిగా తరిగిపోతుందో... తిరిగి ఈ భూలోకం మీద జన్మించాల్సి ఉంటుంది. అలా స్వర్గాన్ని వీడే సమయంలో మనసు వేదన చెందక మానదు. పైగా భూలోకంలో తిరిగి జన్మించకా తప్పదు!' అని చెప్పుకొచ్చారు. దేవదూతల మాటలు విన్న ముద్గలుడు ఆశ్చర్యపోయాడు. ఆపై కాసేపు ఆలోచించి... 'అయ్యా! ఈ స్వర్గమేదో మళ్లీ సంసారబంధాన్ని కలిగించేదిగానే ఉందికదా! పుట్టుక , చావుల చక్రంలోకి మళ్లీ దించేదిగానే ఉందికదా! అబ్బే నాకు అలాంటి స్వర్గం వద్దుగాక వద్దు. ఎప్పటికీ సంసారంలోకి రాని జన్మరాహిత్యమే నాకు కావాలి. ఇక మీదట అలాంటి మోక్షం కోసమే నేను సాధన చేస్తాను. దయచేసి మీరు వెళ్లిరండి,' అంటూ ఆ దేవదూతలను పంపి వేశాడు. అటుపై సన్యాసాన్ని స్వీకరించి తపస్సాధనలు చేసి మోక్షాన్ని సాధించాడు. తన సాధనలో తెలుసుకున్న విషయాలతో గణేశుని మహత్యాన్ని వివరించే ముద్గల పురాణాన్ని, విష్ణుమూర్తిని ఆదిపురుషునిగా పేర్కొంటూ ముద్గల ఉపనిషత్తునీ రచించాడు.
  •  “హలో.. మేడమ్”  “హలో .. ఎవరు?”  “సుగుణ మేడమ్ గారేనా?? ‘అమెజాన్’ నుండి మీకో పార్సిల్ వచ్చింది. పెద్ద అట్టపెట్టె".   “తీసుకు వస్తున్నారా?”  “ క్యాష్ ఆన్ డెలివరీ మేడమ్... రెండువేల చిల్లర ఉంది.”  “పర్లేదు తీసుకురండి. పే చేస్తాను”  “ఇక్కడ కస్తూరి బా గర్ల్స్ స్కూల్ అని ఉంది. వెలుగొండ రూట్ లో ఉన్న స్కూల్ .. ఆదేగా?”  “అవును. అక్కడే ఉన్నాను. తీసుకురండి”  “సారి మాం కనీసం 18 కి మీ పైగా రావాల్సి ఉంటుంది. సర్వీస్ గిట్టదు. మీరు సాయంత్రం. టౌన్ లోకి వచ్చినప్పుడు తీసుకుంటారా?”  “నేనయినా ఆ పార్సిల్ ఇక్కడికి తీసుకు రావాల్సిందే. మీరే పంపండి. అడిషనల్ గా పెట్రోల్ ఖర్చు నేను ఇస్తాను” .  డెలివరీ బాయ్ స్కూల్ కి వెళ్ళేసరికి గంట పైన పట్టింది.  పార్సిల్ పెట్టె పెద్దది కానీ బరువు పెద్దగా లేదు.  స్కూల్ కి వెళ్ళే సరికి సుగుణ మేడమ్ గారు క్లాస్ లో ఉన్నారు.  ఆఫీసు లో  డెలివరీ ఇచ్చేసి వస్తుంటే . దూరపు బంధువు కూతురు అక్కడే చదువు తున్న విషయం అతనికి గుర్తొచ్చింది. గ్రౌండ్ లో తోటి పిల్లలతో కలిసి చెట్ల కింద కూర్చుని చదువుకుంటున్న ఆ అమ్మాయిని కలుసుకుని పలకరించాడతను. “అన్నా .. సుగుణ టీచర్ కోసమా? పార్సిల్ తెచ్చావా?” 9 వ క్లాసు చదువుతున్న ఆ అమ్మాయి అడిగింది.  “పార్సిల్ . విషయం నీ కెలా తెలుసు?”  “స్కూల్ లో పిల్లలందరికోసం తెప్పిస్తారు టీచర్ గారు. ఆమె స్వంత డబ్బు తో.. మాకు ఇక్కడ ‘అమ్మ’ ఆమే"   ఆ అమ్మాయి చెప్పింది. ..  “హలో.. బాబూ “  “మేడమ్ చెప్పండి”  “ఇందాక కార్టన్ పెట్టె డెలివరీ ఇచ్చావు.  చిల్లర ఇచ్చేటప్పుడు. పొరపాటున రెండొందలు ఎక్కువ ఇచ్చావు”  “లేదు మేడమ్ కరెక్ట్ గానే ఇచ్చాను. మా చెల్లెలు ఆ స్కూల్ లోనే ఉంది. అంత మంది ఆడపిల్లలకి మీరు నాప్కిన్స్ కొనిస్తున్నప్పుడు. ఒకరిద్దరికి నేను ఇవ్వలేనా? పార్సిల్ డెలివరికి నాకు వచ్చే డబ్బు మేడమ్ అది. మిమ్మల్ని మర్చిపోను మేడమ్. మీరు నాకు గుర్తుంటారు . నమస్తే”
  • ఆరో అంతస్తులో ఉన్న ఆఫీసుకి రాగానే అతను కిటికీ ఉన్న వెనిషింగ్ బ్లిండ్స్ పక్కకి తొలగించి చూశాడు.  కింద లాన్ లో ఆమె అదే బెంచీ మీద కూర్చుని ఉంది.  అరగంట తర్వాత, మెల్లిగా తన ఆఫీసుకు, తర్వాత తన ఛాంబర్ కి వస్తుంది.  తిరిగి అదే ప్రశ్న వేస్తుంది. “వినయ్ ఎక్కడ?” తను సమాదానానికి పదాలు వెతుక్కుంటాడు. గొంతు సవరించుకుంటాడు.  ఏదో చెబుతాడు. అందులో నిజం లేదని అతనికి, ఆమెకి కూడా తెలుసు.  పది రోజుల నుండి ఇదే జరుగుతుంది.  పది రోజుల క్రితం ఆమె మొదటి సారి తనని కలిసి ఇదే అడిగింది “వినయ్ ఎక్కడ?” “కూర్చుని వివరంగా అడుగుతారా ?” ఆమె మొహం లోని గ్లో ని గమనిస్తూ చెప్పాడు.  “నేను ఆమని. ఎంబీయే చేస్తున్నాను. వినయ్ నాకు గత కొన్నేళ్లుగా తెలుసు. రెండు నెలల క్రితం వివాహం చేసుకోవాలని అనుకున్నాం. తనకి ఎవరు లేరు. మా ఇంట్లో ఒప్పుకోలేదు. ఇంట్లో అన్నీ తెంచుకుని వచ్చేశాను. వినయ్ ఇక్కడే ఐ‌బి‌ఎం లో పని చేస్తాడు. మూడు రోజుల నుండి అతని జాడ లేదు. కంప్లైంట్ ఇచ్చాను. మిమ్మల్ని కలవమన్నారు.” ఆమె కళ్ళు దాచుకుంటూ చెప్పింది. ఆమె మెడలో నల్ల పూసల గొలుసు ఉండటం గమనించాడు అతను.  అతను ఆమెను బయట కూర్చోమని చెప్పి ఇంటర్ కం లో మాట్లాడాడు. తర్వాత ఆమెని పిలిచి “వి విల్ ఫైండ్ ఔట్. వై డోంట్ యు గో హోం ఐ మీన్ టు యువర్ పేరెంట్స్” ఆమె బేలగా చూసింది. “వినయ్ తోనే నా జీవితం. అతను ఎక్కడున్నాడో అర్ధం కావటం లేదు. ఫ్రెండ్స్ కాంటాక్ట్ లో లేడు. అతని వద్ద నుండి’ సీ యు సూన్’ అనే వాట్స్ అప్ మెసేజ్ తప్ప. ఫోన్ కూడా స్విచ్ ఆఫ్ అయింది. ఆఫీస్ కి లీవ్ అప్లై చేసి ఉన్నాడు. అతనికి ఏమయినా అయితే నా జీవితం ముగిసినట్టే ”  “డూ నాట్ వర్రీ. వి విల్ ఫైండ్ హిమ్. గివ్ అస్ సం టైమ్. మీన్ వైల్ యు బెటర్ గో హోం ”  **  తలుపు చప్పుడయింది.  ఆ మే .. అదే ప్రశ్న. “వినయ్ ఎక్కడ?”  అతనికి ఏం చెప్పాలో అర్ధమవలేదు.  మొదటి భార్యని చంపిన కేసులో అరెస్టయి రిమాండు లో ఉన్నాడని ఎలా చెప్పాలో అసలు అర్ధం కాలేదు.
  • అతనికి మెలుకువ వచ్చింది. నిజానికి మెలుకువ అనే పదమే కరెక్ట్ కాదు.  అసలు నిద్రపట్టలేదు అనటం సబబు.  గత కొన్నాళ్లుగా తల పోటుగా ఆలోచనలు కానీ  ఇప్పుడు లేదు.  ఎందుకంటే తను నిర్ణయించుకున్నాడు.  తన నిర్ణయం లో ఎలాటి మార్పు ఉండదు.  ** తలగడ కింద చేత్తో తడిమాడు. తను తెచ్చుకున్నది అక్కడే ఉంది.  లోహం తో చేసిన చిన్న డబ్బా.. అది.  మెడలో వేసుకునే తాయత్తు సైజు లో ఉంది.  ఎక్కడ ఉండే వాడు ? ఎంత సౌకర్యంగా ?  అసలు ‘రేపు’ అనే పదానికి భయపడకుండా ?  ** ఎందుకు? అసలు ఎందుకు తన కి పరిస్థితి వచ్చింది. ఆశ .. ఆశేనా ?  అవును ఆశే, ఆశ కూడా కాదు అత్యాశ ,  జూదం మిగులు డబ్బుతో ఆడితే పర్లేదు కానీ ఎక్కడ ఆపాలో తెలీలేదు ??  నిలువుగా మునిగిపోయాడు. ఉన్న డబ్బు అంతా కుమ్మరించేశాడు. ఎంత డబ్బు? లక్షలు, కాదు కాదు రెండున్నర కోటి ?  ఆరేళ్లుగా భార్యా పిల్లలని పట్టించు కోకుండా?  పగలు రాత్రి తేడా లేకుండా, సరయిన తిండి తినకుండా, విశ్రాంతి లేకుండా సంపాదించిన డబ్బు? ఒక్క సారి గా రాష్ట్రం కా ని రాష్ట్రం లో మహాబలిపురం లో ఆరు ఎకరాలు ఎగబడి కొనేశాడు. రెండేళ్లలో రెండు రె ట్లు పెరుగుతాయని ఆశ పడ్డాడు. తన జీవితం మారి పోతుందని కలలు కన్నాడు.  ** ఇప్పుడు ఏమయింది.? లాండ్ మీద సివిల్ వాజ్యం నడుస్తుంది. కోర్టు నోటీసు వచ్చింది. స్టేటస్ కొ ఇచ్చారు.  అమ్మటానికి లేదు. కొనేవాడు లేడు. ** ఎంత డబ్బు ?? ఎంత డబ్బు? మూడు నాలుగు రూపాయల వడ్డీకి కూడా తెసుకెళ్లి ఇన్వెస్ట్ చేశాడు. ఎండా వాన తో సంబంధం లేకుండా వడ్డీలు పెరుగుతున్నాయి. మొత్తం వ్యవస్థ అంతా స్థం భించింది.  ఉన్నవన్నీ అమ్మి కట్టు బట్టల్తో మిగిల్తే  చాలు అనే పరిస్తితి.  తాను ఒట్టి కుండ. గాలిలో దీపం.  ** ఇప్పుడు తనను కాపాడేది. తలగడ కింద ఉన్న తాయెత్తే ..  ఆందులో ఉన్న ‘పొటాషియం సైనేడ్’ ఒక్కటే  నాలుక మీద రుచి తెలిసే లోపు ప్రాణం పోతుంది  అంతా ప్రశాంతం ఏ సమస్యలు ఉండవు.  హాయిగా ఉంటుంది .. హా యి గా .. ** అతను తలతిప్పి మంచం పక్కనే చాప మీద బొంత వేసుకుని పడుకున్నభార్య  రాజ్యాన్ని , పాలు తాగుతూ నిద్రపోతున్న తమ గారాల పట్టి ని గాజు కళ్ళతో చూశాడు.  ఖరీదయినా జీవనం గడిపేటప్పుడు ఎలా ఉందో,  రెండు గదుల ఈ ఇంట్లో కి మారాక కూడా అలానే ఉంది రాజ్యం .  అదే అమాయకత్వం అదే చిరునవ్వు.  తనంటే అదే ప్రేమ అదే నమ్మకం. ** అతడు చెదిరిన రాజ్యం పమిటని తల్లిని హత్తుకు పడుకున్న ‘నైమీ' ని చూస్తుండి పోయాడు. తన కుమార్తె చిన్ని కాలికి ఉన్న వెండి పట్టాల వద్ద అతని చూపులు ఆగి పోయాయి.  బహుశా రాజ్యానికి ఆమాత్రం ‘నగ’ కూడా మిగల్చలేదు. వెచ్చటి కన్నీళ్లు అతని చెంపల నుండి తలగడ మీదకి జారాయి.  అతను తలగడ కింద తడిమి తాను తెచ్చుకున్న డబ్బా అందుకుని లేచి కూర్చున్నాడు. .. హఠాత్తుగా  అతనికి ఒక ఆలోచన వచ్చింది . రేపు ఎలా ఉంటుంది ? రాజ్యం లేసే సరికి తను మంచం మీద నిస్తేజంగా పడి ఉంటాడు.  రాజ్యం ఏం చేస్తుంది? గుండెలు పగిలేలా ఏడుస్తుందా? నైమీ ?? మా నైమీ ?? రాజ్యం ఏడవటం అనే ఆలోచన అతని గాయాన్ని మరింత నలిపింది.  'ఇంటి యజమాని' తన శవాన్ని ఇంట్లో ఉండనిస్తాడా? .. శవం తో పాటు రాజ్యాన్ని .. నైమి ని బయటకి గెంటి ?? అతనికి దుఃఖం  ఆగలేదు  చేతుల్లో ముఖం దాచుకుని వెక్కి వెక్కి ఏడవ సాగాడు. *** ఎప్పుడు లేచి వచ్చిందో రాజ్యం అతని పక్కన కూర్చుని ఉంది.  “ఏమయింది బావా ? “ అంది. అతను దుఃఖం  ఆపుకోలేక పోయాడు . . “రాజీ నీకు అన్యాయం చేశాను అంతా కాజేశాను . నేను వెళ్ళి పోతాను”  భార్యని  కరుచుకుని ఏడ్చేశాడు. ** ఆమె అతన్ని పొదివి పట్టుకుంది.  ఎద లోపలి భారం తగ్గేదాకా ఏడవనిచ్చింది. ..  “బావా .. నువ్వు .. చాలు నాకు. .. మనం మళ్ళీ జీవితం మొదలెడదాం. ఎక్కడి కయినా వెళ్ళి పోదాం.  ఇక్కడ అన్నీ అప్పగించేసెద్దాం.  ‘పోలిక’ ఎవర్ని అయినా చంపేస్తుంది.  మనలాటి వారిని ఇంకా త్వరగా చంపేస్తుంది.  మనకి వయసు ఉంది. ఆరోగ్యం ఉంది. దేవుడిచ్చిన కాళ్ళు చేతులు ఉన్నాయి.  ఎంతో కొంత చదువుంది. మనం మళ్ళీ మొదలెడదాం. మనకిప్పుడు మన తప్పులు తెలుసు.కాబట్టి నిలదొక్కుకోవటానికి ఎక్కువ కాలం పట్టదు. మన దగ్గర విలువయిన అనుభవం ఉంది. నిలకడ లేని ఆరాటం పెద్ద జూదం. జూదం ఆడేవాళ్లు ఓటమికి భయపడ కూడదు. ఏ డబ్బయితే ఆరేళ్ళ నుండి నిన్ను మానుండి పరిగెత్తిచ్చిందో అదే డబ్బు మనని ఒకటిగా కలిపింది. బావా .. నన్ను .. మన నైమి ని వదిలి, నువ్వు ఎలా ? “ రాజ్యం అతన్ని చుట్టుకు పోయింది. ఆ సాంగత్యం వాళ్ళిద్దరికి బలాన్ని, భరోసా ని ఇచ్చింది.  ** పక్క మీద 'నైమి' కదిలింది. తండ్రి లేచి పిల్లని ఎత్తుకున్నాడు.  ఆ గదికి ఉన్న చిన్న కిటికీ వద్దకి వెళ్ళి చేతి లో ఇమిడి ఉన్న డబ్బాని బయట కాలవలో పడెట్టు విసిరేశాడు.  .. దూరంగా కొత్త సూర్యుడు చీకటిని ఊచ కోత కోస్తున్నాడు. ......SUSRI 
  • హ్యారీపోటర్  ఒక సంచలనం.  పు స్తక ప్రేమికులను మంత్రముగ్దులను చేసి  ఓ మాయా లోకంలోకి నడిపించారు రచయిత్రి  జేకే రౌలింగ్. ఓ బాల మాంత్రికుడు అతని ఇద్దరు స్నేహితులు వింత వింత జంతువులతో పోరాడుతూ, మాయలు మంత్రాలతో ప్రదర్శించిన సాహసాల వర్ణనతో బాల సాహిత్యం రూపురేఖలే మారిపోయేలా చేశారు. కథల్లో హీరో హ్యారీపోటర్‌తో పిల్లలు తమను తాము పోల్చుకోవడం ప్రారంభించారు. ఏడు భాగాలుగా వచ్చిన హ్యారీపోటర్ పుస్తకాలు దేశదేశాల్లో సాహిత్య ప్రపంచంలో సంచలనం సృష్టించాయి.  ఆ పుస్తకాలు మార్కెట్‌లోకి వస్తున్నాయని తెలిసిన వెంటనే   పిల్లలు దుకాణాలు ముందు క్యూ కట్టేవారు . ఆ పుస్తకాలకు లభించిన ఆదరణ హాలీవుడ్ నిర్మాతలను  కూడా  ఆకర్షించింది. వార్నర్ బ్రదర్స్ ఆ పుస్తకం హక్కులను చేజిక్కించుకున్నారు. దరిమిలా  వార్నర్ బ్రదర్స్ ఎనిమిది భాగాలుగా విడుదల చేసిన సినిమాలు కనక వర్షం కురిపించాయి.   దాదాపు అన్ని సినిమాల్లో డానియేల్ రాడ్‌క్లిఫ్, ఎమ్మా వాట్సన్, రూపర్ట్ గ్రింట్ ప్రధాన పాత్రల్లో నటించారు. రాత్రికి రాత్రే జేకే రౌలింగ్‌ను స్టార్ రైటర్‌గా మార్చేసిన కథలు ఆ సినిమాల్లో నటించిన వారికి కూడా అంతే ఆదరణను తెచ్చిపెట్టాయి. రాడ్‌క్లిఫ్ హారీ పోటర్‌గా, ఎమ్మా వాట్సన్ హెర్మియోన్ గ్రాంజర్), గ్రింట్ రాన్ వీస్లేగానటించారు. హ్యారీపోటర్ సిరీస్‌లో చివరి సినిమా హ్యారీపోటర్ అండ్ ది డెత్లీ హాలోస్ రెండోభాగం 2011లో విడుదలైంది. హ్యారీపోటర్ సిరీస్‌తోనే రౌలింగ్ తన రచనను ఆపివేయలేదు. ఆ తరువాత కూడా ఆమె కలం నుంచి ఫంటాస్టిక్ బీస్ట్ అండ్ వేర్ టు ఫైండ్ దెమ్, ది టేల్స్ ఆఫ్ బీడిల్ ది బార్డ్, క్విడ్డిచ్ త్రూ ది ఏజెస్ వంటి అద్భుతమైన కాల్పనిక కథలు వచ్చాయి. వీటిలో కూడా ఫంటాస్టిక్ బీస్ట్స్ ఐదు భాగాల సినిమాగా రూపొందుతుండగా, మొదటి భాగం గతేడాది విడుదలైంది. రెండో భాగంలో జానీ డెప్, జ్యూడ్ లా నటించనున్నారు. "అపుడే   20 ఏళ్ళు అయిందా  ఆ పుస్తకాలు రాసి అంటూ గతాన్ని గుర్తుకు తెచ్చుకున్నారు రౌలింగ్ . అప్పట్లో ఎడిన్‌బర్గ్‌లోని ఓ కాఫీషాప్‌లో కూర్చొని  హ్యారీపోటర్ జీవనపోరాటం గురించి రాసినప్పుడు నేను ఒంటిరిదానిని. ఇపుడు అందరికి  ఆత్మీయురాలిని. నా పుస్తకాలకు లభించిన ఆదరణ అపూర్వం.  సినిమాలుగా కూడా అవి విజయం సాధించడం  నా అదృష్టం" అన్నారు రౌలింగ్.
  • (సుశ్రీ)     .......     నజీరుద్దీన్ ముల్లా గురించి చదవని పిల్లలు పెద్దలు ఉండరు.  మనిషి లో మానసిక వైకల్యాలకి తనదైన బాణీలో సమాదానం చెప్పటం లో నజీరుద్దీన్ సిద్దహస్తుడు. ఒకసారి ఏమయ్యిందంటే... (కల్పితం) చొరస్తా రచ్చబండ వద్ద కూర్చుని ఉన్నప్పుడు. తమ ఇరుగున ఉండే ‘బడేమియా’__ ‘ఎక్కడయినా డబ్బు లు కాసే చెట్టు ఉంటే బాగుండు’ అన్నాడు. దానికి నజీరుద్దీన్ ‘అలాటి కోరిక మంచి కన్నా చెడు ఎక్కువ చేస్తుంది’ అన్నాడు. “అందుకే మా పెరేడు లో ఉన్న వింత మారేడు చెట్టు గురించి ఎవరికి చెప్పలేదు . దాని మొదట్లో డబ్బు మూట పెడితే మర్నాటికి రెట్టింపు అవుతుంది.” అన్నాడు. “నిజమా?” బడేమియా అడిగాడు.  "మరి?" “నా దగ్గర ఉన్న వెండి నాణేలు మీ చెట్టు మొదట్లో పాతేస్తాను. రెట్టింపు కాగానే రేపు సాయంత్రం తీసుకెళ్తాను. నజీరుద్దీన్ మనం చాలా కాలం నుండి స్నేహితులం మర్చిపోకు.” అని బ్రతిమాలాడు. కొద్ది సేపు ఆలోచించిన నజీరుద్దీన్ దానికి వప్పుకున్నాడు. “మొత్తం ఎన్ని నాణేలు ఉన్నాయి?” “__________” బడేమియా చెప్పాడు. నజీరుద్దీన్ రెండు నిమిషాలు ఆలోచించి. “నేనా చెట్టుని చైనా నుండి తెప్పించు కున్నాను. బోలెడు ఖర్చు అయింది. అయినా నువ్వు స్నేహితుడివి. కాదనలేను. ఒక ఒప్పందం చేసుకుందాం. ఒక్క సారి చెట్టు మహిమ వాడుకున్నందుకు నాకు 120 నాణేలు కిరాయి చెల్లించాలి” అన్నాడు. బడేమియా సంతోషం గా ఒప్పుకున్నాడు. వెంటనే పరుగున వెళ్ళి తన వద్ద ఉన్న వెండి నాణేలు ఒక మట్టి ముంతలో తెచ్చి చెట్టు మొదట్లో పాతి పెట్టాడు. “రేపు సాయంత్రం నమాజు చేసుకున్నాక వచ్చేయి. నీ డబ్బు తీసికెళ్లి  పోదువు ”. అన్నాడు మర్నాడు సాయంత్రం అనుకున్నట్టుగా అక్కడ దాచిన ముంతలో నాణేలు లెక్కపెట్టి రెట్టింపు అవటం బడేమియా గమనించాడు. సంతోషం పట్టలేక పోయాడు. అనుకున్న ప్రకారం నజీరుద్దీన్ కి 120 నాణేలు ఇచ్చేశాడు. “ఇక సంతోషమేగా?”నజీరుద్దీన్ అడిగాడు. “ఎక్కడి సంతోషం మరో సారి నీ పెరడు వాడు కొనివ్వు అన్నాడు” ‘సరే నీ ఇష్టం.’ నజీరుద్దీన్ అంగీకరించాడు. మర్నాడు రెట్టింపయిన నాణేలు సరిగా లెక్కించుకోకుండానే నజరుద్దీన్ కి 120 నాణేలు చెల్లించాడు. “మరొక్క సారి .. “ మళ్ళీ బడేమియా బ్రతిమాలాడు. “ఇదే చివరి సారి” నజీరుద్దీన్ చెప్పాడు. మూడో రోజు ముంత లో నాణేలు రెట్టింపు అయ్యాయి. బడేమియా నజీరుద్దీన్ కి కిరాయి చెల్లించేసరికి ముంతలో ఏమి మిగలలేదు. నజరుద్దినన్  కి ఇచ్చిన 120 నాణేలు మాత్రమే మిగిలాయి. బడేమియా లబో దిబో మన్నాడు. ఎక్కడో మోసం జరిగింది అని ఏడుపు లంకించుకున్నాడు. మర్నాడు ..పక్క ఊరిలో ఉన్న ‘ముల్లా” (న్యాయం చెప్పే పెద్ద మనిషి) వద్దకి వెళ్ళి మొత్తం గోడు చెప్పుకున్నాడు. ముల్లా నజరుద్దీన్ గురించి విని ఉన్నాడు.  “నీ ఆశే అతని పెట్టుబడి. బుద్ది తెచ్చుకో .. అందరికీ తెలియపరిచి పరువు పోగొట్టుకోకు” ముల్లా సలహా ఇచ్చాడు. బడేమియా పట్టు వదల్లేదు.  అతన్ని విచారించాల్సిందే అని పట్టు బట్టాడు. సరే అతన్ని నా వద్దకి పిలుచుకు రండి అని నౌకర్ని  తోడుగా ఇచ్చి పంపాడు. నజీరుద్దీన్ ఎంత పిలిచినా ఇంట్లో ఉండి బయటకు రాలేదు. బడేమియా తో “నాకు చలి జ్వరం గా ఉంది. చలికి వళ్ళు వణుకుతుంది. నీరసంగా ఉంది. నేను నడవలేను" అన్నాడు.  “నేను దుప్పటి ఇస్తాను. కప్పుకుని నా గాడిద మీద ఎక్కి వచ్చేయి.” బడేమియా అడిగాడు. నజీరుద్దీన్ బయలు దేరాడు.  ** “బడేమియాని మోసం చేశావు. అతని డబ్బు అతనికి తిరిగి ఇచ్చేయ్” అన్నాడు ముల్లా "ఇందులో మోసం ఏముంది నా మారేడు చెట్టు పెరడుని రోజువారీ కిరాయికి ఇచ్చాను. మొదటి సారి సంతోషమేగా? అని అడిగాను కూడా.. ఇతనే అత్యాశ కి పోయి మళ్ళీ మళ్ళీ నాణేలు రెట్టింపు చేసుకున్నాడు. ఇతనే అత్యాశ పరుడు. ఇంకాసేపు ఉంటే నేను ఎక్కివచ్చిన గాడిద, కప్పుకున్న దుప్పటి కూడా తనదే అనేటట్టు ఉన్నాడు.” బడే మియా కి స్పృహ తప్పింది.