Latest News
సాహిత్యం

" ఆముక్తమాల్యద " శృంగార కావ్యమా ?(పార్ట్ 3)

1st Image

విష్ణు సాక్షాత్కారం
పాండ్యరాజైన మత్స్యధ్వజుడు విష్ణుచిత్తుడి విజయానికి అతడిని గజారోహణం చేయించి విష్ణుచిత్తుణ్ణి ఊరేగించినాడు. విష్ణుచిత్తుడిని విబుదులు,[దేవతలు] సిద్ధులు,విద్యాధరులు, కవ్యాహారులు,[పితృదేవతలు] కిన్నరులు బహువిధాలుగా మెచ్చుకొనిరి,క్రింది పద్యంలో ఇలా చెప్పెను.
అద్ధా వాగ్విబుధం, బహో వచన కవ్యాహార, మాహా వచ
స్సిద్ధం,బాః కృతతాం గతః కలి రితి శ్రీసూక్తి విద్యాధరం,
బిద్ధౌద్ధత్యమగా ల్లయం హి కుధియా మిత్థంవద త్కిన్నరం,
బద్ధీరాగ్రణి గెల్పుటుత్సవమునం దయ్యె
న్నభం బంతయున్‌.
పద్యం మొత్తం సంస్కృతం భాష.
చతుర్ధాశ్వాసము - 6. [ 10 వ పద్యం ]
విష్ణుచిత్తుడు గెలిచినప్పుడు దేవలోకాల్లోని వారు విష్ణుచిత్తుడిని పొగిడిన పై పద్య అర్ధం.
విబుధులు (దేవతలు) అద్ధా అన్నారట. కవ్యాహారులు (పితరులు) అహో అన్నారట. సిద్ధులు ఆహా అన్నారట. విద్యాధరులు కలియుగం కృత యుగమైనది కదా అనే శ్రీసూక్తి పలికిరట.కిన్నరులు బిగ్గరగా ఇతర మతాల వాళ్ళకి గర్వం అణిగింది కదా అన్నారట.విష్ణువు ఆచటి వాళ్ళందరికీ గరుడారూఢుడై దర్శనమిచ్చెను, మహామునులు కూడా వచ్చి సామగానాలు చేశారు.దేవతలు పుష్పవృష్టిని కురిపించారు.విష్ణుచిత్తుడు భక్తిపారవశ్యంతో శ్రీహరిని స్తుతించేడు.ఇక విష్ణువు విశ్వకర్మని పిలిచి విష్ణుచిత్తుడి ఇంటిని మణిమయంగా చెయ్యమని ఆజ్ఞాపించాడు విష్ణువు. ఇంక విలిబుత్తూరులో ప్రజలు చాలా అద్భుతమైన స్వాగతం చెప్పారు విష్ణుచిత్తుడికి.అంతటి నుండి విష్ణుమహిమకి పరవశించినటువంటి విష్ణుచిత్తుడు భక్తుల్ని చాలా బాగా ఆదరిస్తూ గడుపుతున్నాడతను.
యమునాచార్యుని కథ :
శైవులు పై దూషణ.
వర్షఋతు వర్ణన.
ఒకచోట మన్ననారు స్వామి తన శ్రీమతియైన లక్ష్మీదేవికి యమునాచార్యుల కథను చెప్పిరి. ఇచట శైవమత దూషణం చాలా ఎక్కువగానే కనిపించును.
వర్ష ఋతువు వర్ణనలో కాపులను, రెడ్లను దూషించెను.ఉదాహరణకి క్రింది పద్యములు.
వసతుల్వెల్వడి, వానకై గుడి సె మోవన్
రాక తా నానియే
వసగా నిల్చినజమ్ముగూడఁ బొల మంబ ళ్ల్మోయుచుం బట్టి పె
న్ముసురం దీఁగెడుకాఁపుగుబ్బెతల పెన్గుబ్బ
ల్పునాస ల్వెలిం
బిసికిళ్ళుం బిసికిళ్ళు హాలికుల కర్పించె
న్నభస్యంబునన్
చతుర్ధాశ్వాసము - 133. [ 11 వ పద్యం ]
కాపు స్త్రీలను ఆసభ్యముగా వర్ణించెను....అదే విధముగా రెడ్లని పిసనారులనెనొకచోట...విడువ ముడువ వేపరని వీ సంబుగల రెడ్డి, దుప్పటికొంగులో బీదవారు కాసు వీసం ముడి వేసుకొని అత్యవసరమైనప్పుడు కూడా దాన్ని విడువలేక విడిచి వాడుకొందురుని,పద్యంలో రెడ్లను పిసనారులుగా వర్ణన చేసినాడు కవి రాయలు.
వసంతమాసం.....
గోదాదేవి ప్రేమ
ఉద్యానవనాలు నలువైపులా పచ్చదనంతోటి నిండిపోయినాయి ,పొదరిళ్ళు దట్టంగా చాలా పొందికతో అల్లుకొన్నాయి, ఓ ఉద్యానంలోన చెట్ల మధ్య బాటలో తెల్లతామర కొలను పక్క నడుస్తున్నాడు విష్ణుచిత్తుడు. తులసితోటకి పక్కన అక్కడో పాలరాతి తిన్నె , దాని మీదో చిన్నిపాప,మోములో చక్కనికళ,చాలాచక్కని మనోహరమైన రూపం. విష్ణుచిత్తుడికి పిల్లలు లేరు , కనుక పాపను విష్ణుప్రసాదం అనుకొని అనుకున్నాడు, సంతోషంతో పాపను ఇంటికి తీసుకుని వెళ్లి గోదాదేవిగా నామకరణం చేసి, ఆమెను అల్లారుముద్దుగా పెంచుతున్నారు. కాలచక్ర పరిభ్రమణంలో కాలనుగుణమైనట్టి మార్పులతో బాల్యం నుండి యవ్వనవతిగా గోదాదేవికి యవ్వనోదయమైనది,ఇక ఆమె సౌందర్యం వర్ణన చేయాలంటే ఒకే ఒక్కమాట చెప్పుకోవాలి ఆమె సౌందర్యం ప్రపంచంలోనే లోకాద్భుతసౌందర్యం.

గోదాదేవి మదనతాపభరము.
విష్ణువు ఆశీస్సులుతో తనకు గొప్ప సంపదలు కలిగినా విష్ణుచిత్తుడు మాత్రం యథాప్రకారం స్వామికి అనేక పూలమాలలు,చెంగల్వపూల మాలలు,తులసి మాలలు స్వయముగా కట్టి అర్పిస్తున్నాడు .భగవంతుడి కోసం తన తండ్రి కట్టిన మాలలను గోదాదేవి ముందుగా తను వాటిని ధరించి నీటిలో తన ప్రతిబింబం[నీడ] చూసుకొని తర్వాత వాటిని యధాస్థానంలో పెట్టేస్తోంది.ఆమె పాడే పాటలు తమిళ బాష .అందువల్లనే తమిళనాడులో చూడికొడుత్త నాచ్చియార్ పేరుతో ఈమె ప్రసిద్ధి చెందినది. ఆమె చెలికత్తెలు నాగకన్యలు.తన చెలులతో విష్ణుగాథల్ని తల్చుకుంటూ ఏఏ అవతారాల్లో అతను ఎవరిని ఎలా వరించాడో వివరించి చెప్తూ పరవశిస్తూ కాలం గడుపుతోంది.ఆమె మనస్సులోని భావాలను తెలియచేస్తుంటే జన్మాంతరాల బాంధవ్యం ఆమెలోని విరహం రేపుతోంది.గోదాదేవి మన్మథతాప హృదయ భారం వర్ణనను రాయల వారు ఎలా చేశారో చూడండి క్రింది పద్యంలో.

నెలఁతఁ గుచకుంభ యుగళ ముండియు
వియోగ
.... జలధి నీఁదింప లే దయ్యో; సఖులు వంచు
చున్న పన్నీటి వెల్లి లోఁగొన్నకతన
ముంప కది లాఘవమున దేలింపఁగలదే.
పంచమాశ్వాసము - 151. (12 వ పద్యం )    పద్య తాత్పర్యం ఒకసారి పరిశీలిద్దాం.
కుండలను సాయముగానుంచుకుని యీది నీళ్లను దాట వచ్చును ,అటుల యీదు చున్నపుడు కుండలలోనికి నీళ్లు జొరబడెనా అవి తేలింపక ముంచివైచును.ఆమె కుచములనియెడు జంట కుండలుండియు శరీరతాపమును తగ్గించుటకై చెలికత్తెలు పోసిన పన్నీటి ఝల్లులు వాని లోనికి జొచ్చి నందున అవి నిండి ఆమెను వియోగ సముద్రములో ముంచినవే కానీ తేలించినవి కావు!
ఆలా గోదాదేవి స్వామి పాటలను దివ్యగానం చేస్తోంది. నిరంతరం స్వామినే తల్చుకుంటూ పూజిస్తూ గడుపుతోంది.అదంతా కూడా తనకి తెలియని ఓ రకమైన తపస్సు అనుకున్నాడు విష్ణుచిత్తుడు. ఈ విషయం ఏమిటో తెలుసు కోవాలని ఓ రోజు ఆ స్వామికే ఆమెని గురించి వివరించి చెప్పి, స్వామి నా కూతురు నిన్ను
ప్రేమించు చున్నది ,ఇది ఎట్లు కుదురును ?అని స్వామిని విష్ణుచిత్తుడు అడుగగా,స్వామి  మందహాసం చేసేడు చెప్పినదంతా విని! ముందుగా విష్ణుచిత్తుడికి మాలదాసరి కథని చెప్పుట ప్రారంభించెను.
మాలదాసరి కథ  
మాలదాసరి - మంగళకైశికి.
భగవంతుడు ఈ ఆముక్తమాల్యద కావ్యంలో రెండు కధలు చెపుతాడు,మొదటి కధ స్వామి తన సతీమణియైన లక్ష్మీదేవికి స్వయముగా చెప్పిన యామునాచార్యల కథ.ఇక రెండవది విష్ణుచిత్తుడికి చెప్పిన ఈ కథ.
ఓయీ! విష్ణుచిత్తుడా! పూర్వమొక చెప్పరాని కులమువాడు కలడు.వాడు నా భక్తుడు , నేను వామనావతారము  వహించియున్న క్షేత్రమునకు మూడామడల దూరంలో ఇతడు నివసించును.తెల్లవారక ముందు బయలుదేరి నా గుడికి వచ్చును.అతడు వచ్చి మంగళకైశికీ రాగముతో నన్ను పాడుచుండును. వాని శరీరం అశుచి, వాని హృదయం శుచి, వాడు కట్టింది మసి పాత. వాని చెవులకు ఇత్తడి శంఖచక్రలా దుద్దులు.చేతిలో చిటితాళములు.అతనికి ఇటువంటి లక్షణములు కలవు.వాడు దినదినము కూడా నా దేవాలయముకి వచ్చి ఆనంద బాష్పలతో పాడుచు తన యొడలు కూడా మరచిపోయి తాండవము చేయును, చేతిలోన కిన్నెరవీణ యుండును,దాని మీదనే మీటుచుండును. ఇట్లు చాలా సేపు ఆడి,పాడి,సాష్టాంగముచేసి స్వామికి అభిషేకం చేయగా ఆ నీరు బయట రాతి తొట్టెలో నిండి యుండును.శూద్రుని చేత ఆ జలము తన చేతిలో పోయించుకొని అట్టి నీటిని త్రాగి, ప్రోద్దెక్కి తన యూరు పోవును, ఇది అతని యొక్క దిన చర్య.క్రింది ఇచ్చిన పద్యములు చుడండి.
కలఁ డొకరుండు పేరుకొనఁ గాని కులంబు
మదీయభక్తుఁ, డి
య్యిల మును వాఁడు వామనత నే వసియించిన పుణ్యభూమియం
దుల కొకయోజనత్రయపు దూరపుటూర
వసించి, బ్రహమ్మ వే
ళలఁ జనుదెంచి , పాడు మము లాలస
మంగళనామ కైశికిన్
షష్టాశ్వాసము - 3. [ 13 వ పద్యం ]
అహరహంబు నమ్మహాత్ముండు.
3 వ పద్యం 5 వ పద్యంకి మధ్య వచ్చు[వ].
షష్టాశ్వాసము - 4.
జాత్యుచితచరిత్రమమ
త్రీపిత్యర్థం బూఁది తనదు హృదయము శుచి తా
నిత్యంబుగఁ దత్తనుసాం
గత్యము మసిపాఁత మానికంబై యొదుఁగున్
షష్టాశ్వాసము - 5. [ 14 వ పద్యం ]
చమురైన తోల్కుబుసంబు టెక్కియను ని
త్తళి శంఖ చక్ర కుండలము లమర.
దివెదారికొమ్ముఁ దోల్తిత్తియు జోడమ్ము
మెడమీఁది మొగలాకు గొడుగుఁ దనర.
మత్పాదరక్షయు మావు పెన్వెఱకఁ గు
ట్టిన యోటి తిపిరిదండెయును మెఱయఁ,
జిటితాళముల సంక పుటిక నొక్కొకమాటు
..  గతిర యంబునఁ దాఁకి కలసి మొరయ.
షష్టాశ్వాసము - సీ 6. [ 15 వ పద్యం ]
పలుఁద వనమాలకంటెయు మలిన తనువుఁ
బట్టెతిరుమన్ను బెదురుఁగెఁపుట్టుఁ జూపుఁ
బసుపుఁబొడితోలువల్వంబు నెసకమెసఁగ
వచ్చుసేవింప సురియాళు వైష్ణవుండు.

షష్టాశ్వాసము - 6. [ 16 వ పద్యం ]
గండాభోగముల న్ముదశ్రులహరు ల్గప్ప న్ముతు
ల్పాడియా
దండ న్ర్వేఁగులు డించి భక్తి జనితో
ద్యత్తాండవం బాడు, నా
చండాలేతరశీలుఁ డుత్పలకియై చండాలిక
న్నీఁటుచున్,
గుండు ల్నీరుగ, నెండ గాలి పసి తాఁకుఁ జూడ, కాప్రాహ్ణమున్.
షష్టాశ్వాసము - 7. [ 17 వ పద్యం ]
అట్లు దడువగఁ గొల్చి సాష్టాంగ మెఱఁగి
గర్భ మండపిఁ గడిగిన కలఁకజలము
లోని ఱాతొట్టి నిండి కాలువగఁ జాఁగి
గుడివెడలి వచ్చునది శూద్రుఁ డిడఁగఁ గ్రోలి.
షష్టాశ్వాసము - 8. [ 18 వ పద్యం ]
మరులు తీగ ::
ఇట్లుండగా నొక్కనాడు అర్థరాత్రి వేళ దాసరి గృహం పక్కనున్న కోళ్లగుడిసెలో పిల్లి దూరగా దాంతో కోళ్ళు గాబరాపడి కూయగా నితడు [ దాసరి] తెల్లవారినదనుకొని స్వామి సేవకి బయలుదేరెను.అలా అతడు బయలుదేరి దారిలో మరులు తీగను త్రొక్కెను.క్రిందిపద్యం చూ డండి.
మరులుఁ దీఁగ మెట్టి యిరు లన్ననో యని
యెడు తమిస్రఁ గాడుపడి పొలంబు
లెల్లఁ దిరిగి తూర్పు దెల్ల నౌతణి నొక్క
శూన్యగహనవాటిఁ జొచ్చి చనుచు
షష్టాశ్వాసము -12. [ 19 వ పద్యం ]
మరులు తీగను మర్లు మాతంగి యని కూడా యందురు ,అదొక అలుము. సన్నని ఆకులు యుండును. దీని కాయ గురిగింజంత ఎర్రగా యుండును. రెండు విత్తులు ఒక్క దానికొకటి ఎదురుగ వేర్వేరు దిక్కుల మొగమైనుండును. ఈ తీగ త్రొక్కినవారు దారి తప్పుదురు,దాసరి ఎక్కడెక్కడో తిరిగేడు.అలా తిరిగి తిరిగి ఒక నిర్జనమైన ప్రదేశంలో ఒకచోట పడిపోయిన గోడలు,కపింద గోరింద పొదలు,విరిగిపోయిన యేతాల కఱ్ఱలు, బీడుపడ్డ పొలాలుదాటి,ఒక పాడుపడ్డ గ్రామం కనపడెను. అతని కాళ్ళకి పాపం ఒకవైపు ఉత్తరేనికాయలు గీచుకున్నా, మరోవైపు పల్లేరుగాయలు గుచ్చుకుంటున్నా ఆగలేదు ,ఆలా పోయి పోయి అర్ధ యోజనం పొడుగుగల జడలు కలిగిన మహావిస్తారమైన ఓ వటవృక్షం[ పెద్దమఱ్ఱిచెట్టు]ను చూచినాడు.
[అతనికి కనిపించిన వటవృక్షం వర్ణన పద్యం.]
కాంచె న్వైష్ణవుఁ డర్థ యోజన జటా ఘాటోత్థశాఖోపశా
ఖాంచజ్జాటా చరన్మరుద్రయ దవీయ ప్రేషితోద్యచ్ఛదో
దంచ త్కీటకృత వ్రణచ్ఛలన లిప్యాపాదితాధ్వన్య ని
స్సంచారాత్త మహాఫలోపమ ఫల స్ఫాయద్వ టక్ష్మాజమున్‌
షష్టాశ్వాసము - 15. [ 20 వ పద్యం ]
అప్పుడు మాలదాసరికి అక్కడున్న వటవృక్షం
ప్రక్కననొక కాలి త్రోవను చూసినాడు,వెంటనే అట్నుంచి దగ్గర దారి ఏమైనా వుందేమోనని భావించి అతడు అటువైపుగా నడిచినాడు, అక్కడ ఎక్కడ చూసినా పుర్రెలు, మాంసము పళ్ళతో గీకికొని తిన్న బొమికెలు,ఇక ఈగల్తో ముసురిన మలినపదార్ధములు,పచ్చితోళ్ళు, గాలికెగురుతున్న మనుషుల శిరో కేశములు, ముక్కలై పడున్న అవయవాలు, వాటి కోసం పోరాడుతున్న మృగాలు , ముక్కులు పగిలే కుళ్ళున మాంసం కంపు,వీటన్నింటిని చూచి తనలో ఇట్లనుకొనెను,ఈ చెట్టు మీద నెెవడో నున్నాడు ,వాడు మాత్రం మానవుడు కాదు, అనే అనుమానం దాసరి మనసులో అప్పుడే ప్రవేశించిందో లేదో ,సరిగ్గా అతని అనుమానం నిజం చేస్తూ ఎదురుగా ఆ చెట్టు మీద యున్న కుంభజానుడునే రాక్షసుడు కనిపించుతాడు. (పార్ట్ 4 రేపు )

----  మల్లారెడ్డి దేశిరెడ్డి

  • (సుశ్రీ)     .......     నజీరుద్దీన్ ముల్లా గురించి చదవని పిల్లలు పెద్దలు ఉండరు.  మనిషి లో మానసిక వైకల్యాలకి తనదైన బాణీలో సమాదానం చెప్పటం లో నజీరుద్దీన్ సిద్దహస్తుడు. ఒకసారి ఏమయ్యిందంటే... (కల్పితం) చొరస్తా రచ్చబండ వద్ద కూర్చుని ఉన్నప్పుడు. తమ ఇరుగున ఉండే ‘బడేమియా’__ ‘ఎక్కడయినా డబ్బు లు కాసే చెట్టు ఉంటే బాగుండు’ అన్నాడు. దానికి నజీరుద్దీన్ ‘అలాటి కోరిక మంచి కన్నా చెడు ఎక్కువ చేస్తుంది’ అన్నాడు. “అందుకే మా పెరేడు లో ఉన్న వింత మారేడు చెట్టు గురించి ఎవరికి చెప్పలేదు . దాని మొదట్లో డబ్బు మూట పెడితే మర్నాటికి రెట్టింపు అవుతుంది.” అన్నాడు. “నిజమా?” బడేమియా అడిగాడు.  "మరి?" “నా దగ్గర ఉన్న వెండి నాణేలు మీ చెట్టు మొదట్లో పాతేస్తాను. రెట్టింపు కాగానే రేపు సాయంత్రం తీసుకెళ్తాను. నజీరుద్దీన్ మనం చాలా కాలం నుండి స్నేహితులం మర్చిపోకు.” అని బ్రతిమాలాడు. కొద్ది సేపు ఆలోచించిన నజీరుద్దీన్ దానికి వప్పుకున్నాడు. “మొత్తం ఎన్ని నాణేలు ఉన్నాయి?” “__________” బడేమియా చెప్పాడు. నజీరుద్దీన్ రెండు నిమిషాలు ఆలోచించి. “నేనా చెట్టుని చైనా నుండి తెప్పించు కున్నాను. బోలెడు ఖర్చు అయింది. అయినా నువ్వు స్నేహితుడివి. కాదనలేను. ఒక ఒప్పందం చేసుకుందాం. ఒక్క సారి చెట్టు మహిమ వాడుకున్నందుకు నాకు 120 నాణేలు కిరాయి చెల్లించాలి” అన్నాడు. బడేమియా సంతోషం గా ఒప్పుకున్నాడు. వెంటనే పరుగున వెళ్ళి తన వద్ద ఉన్న వెండి నాణేలు ఒక మట్టి ముంతలో తెచ్చి చెట్టు మొదట్లో పాతి పెట్టాడు. “రేపు సాయంత్రం నమాజు చేసుకున్నాక వచ్చేయి. నీ డబ్బు తీసికెళ్లి  పోదువు ”. అన్నాడు మర్నాడు సాయంత్రం అనుకున్నట్టుగా అక్కడ దాచిన ముంతలో నాణేలు లెక్కపెట్టి రెట్టింపు అవటం బడేమియా గమనించాడు. సంతోషం పట్టలేక పోయాడు. అనుకున్న ప్రకారం నజీరుద్దీన్ కి 120 నాణేలు ఇచ్చేశాడు. “ఇక సంతోషమేగా?”నజీరుద్దీన్ అడిగాడు. “ఎక్కడి సంతోషం మరో సారి నీ పెరడు వాడు కొనివ్వు అన్నాడు” ‘సరే నీ ఇష్టం.’ నజీరుద్దీన్ అంగీకరించాడు. మర్నాడు రెట్టింపయిన నాణేలు సరిగా లెక్కించుకోకుండానే నజరుద్దీన్ కి 120 నాణేలు చెల్లించాడు. “మరొక్క సారి .. “ మళ్ళీ బడేమియా బ్రతిమాలాడు. “ఇదే చివరి సారి” నజీరుద్దీన్ చెప్పాడు. మూడో రోజు ముంత లో నాణేలు రెట్టింపు అయ్యాయి. బడేమియా నజీరుద్దీన్ కి కిరాయి చెల్లించేసరికి ముంతలో ఏమి మిగలలేదు. నజరుద్దినన్  కి ఇచ్చిన 120 నాణేలు మాత్రమే మిగిలాయి. బడేమియా లబో దిబో మన్నాడు. ఎక్కడో మోసం జరిగింది అని ఏడుపు లంకించుకున్నాడు. మర్నాడు ..పక్క ఊరిలో ఉన్న ‘ముల్లా” (న్యాయం చెప్పే పెద్ద మనిషి) వద్దకి వెళ్ళి మొత్తం గోడు చెప్పుకున్నాడు. ముల్లా నజరుద్దీన్ గురించి విని ఉన్నాడు.  “నీ ఆశే అతని పెట్టుబడి. బుద్ది తెచ్చుకో .. అందరికీ తెలియపరిచి పరువు పోగొట్టుకోకు” ముల్లా సలహా ఇచ్చాడు. బడేమియా పట్టు వదల్లేదు.  అతన్ని విచారించాల్సిందే అని పట్టు బట్టాడు. సరే అతన్ని నా వద్దకి పిలుచుకు రండి అని నౌకర్ని  తోడుగా ఇచ్చి పంపాడు. నజీరుద్దీన్ ఎంత పిలిచినా ఇంట్లో ఉండి బయటకు రాలేదు. బడేమియా తో “నాకు చలి జ్వరం గా ఉంది. చలికి వళ్ళు వణుకుతుంది. నీరసంగా ఉంది. నేను నడవలేను" అన్నాడు.  “నేను దుప్పటి ఇస్తాను. కప్పుకుని నా గాడిద మీద ఎక్కి వచ్చేయి.” బడేమియా అడిగాడు. నజీరుద్దీన్ బయలు దేరాడు.  ** “బడేమియాని మోసం చేశావు. అతని డబ్బు అతనికి తిరిగి ఇచ్చేయ్” అన్నాడు ముల్లా "ఇందులో మోసం ఏముంది నా మారేడు చెట్టు పెరడుని రోజువారీ కిరాయికి ఇచ్చాను. మొదటి సారి సంతోషమేగా? అని అడిగాను కూడా.. ఇతనే అత్యాశ కి పోయి మళ్ళీ మళ్ళీ నాణేలు రెట్టింపు చేసుకున్నాడు. ఇతనే అత్యాశ పరుడు. ఇంకాసేపు ఉంటే నేను ఎక్కివచ్చిన గాడిద, కప్పుకున్న దుప్పటి కూడా తనదే అనేటట్టు ఉన్నాడు.” బడే మియా కి స్పృహ తప్పింది.  
  • మనకు తెలిసీ తెలియకుండానే ఎన్నో పురాణ విశేషాలు మన జీవితాల్లో అంతర్భాగాలై నిమిడి ఉన్నాయి. మనకు ఎంతగానో పరిచయమున్న రామాయణ, మహాభారత, భగవద్గీతల వంటివి పురాణాలు కావు. “రామాయణ,” “మహాభారతాలు” ఇతిహాసాలు. కొన్ని పురాణాలలో ఇతిహాస విశేషాల గురించి ప్రస్తావనలున్నా, ఇతిహాసాలు ఒకానొక సమయంలో జరిగిన సంఘటనల తాలూకు విశేషాలతో కూర్చబడినవి.  పురాణాలు మొత్తం పద్దెనిమిది. ఈ పురాణాలన్నీ శ్రీ మహావిష్ణువు స్వరూపంతో సరిపోతాయి. అందుకే  పురాణ పురుషుడని అంటూ ఉంటారు ఆ నారాయణుడిని. అన్ని పురాణాలను రచించినది వ్యాసుడే! పురాణాలలో సర్వశాస్త్రాలు ఇమిడి ఉన్నాయని పెద్దలంతా చెబుతూ ఉంటారు. 18 పురాణాల పేర్లు ... 1. మత్స్యపురాణం 2. కూర్మపురాణం 3. వామన పురాణం 4. వరాహ పురాణం 5. గరుడ పురాణం 6. వాయు పురాణం 7. నారద పురాణం 8. స్కాంద పురాణం . 9. విష్ణుపురాణం 10. భాగవత పురాణం 11.అగ్నిపురాణం 12. బ్రహ్మపురాణం 13. పద్మపురాణం 14. మార్కండేయ పురాణం15. బ్రహ్మవైవర్త పురాణం 16.లింగపురాణం17.బ్రహ్మాండ పురాణం 18. భవిష్యపురాణం.  వీటిలో ఏముందో తెలుసుకుందాం.  మత్స్యపురాణం: మత్స్యరూపంలో ఉన్న మహావిష్ణువు మనువనే రాజుకు చెప్పిన ఈ పురాణంలో కాశీక్షేత్ర ప్రాశస్త్యం, యయాతి, కార్తికేయుడు వంటి రాజుల గొప్పదనాన్ని, ధర్మమంటే ఏమిటో, ఆ ధర్మాన్ని ఆచరించే విధానాలేమిటో విష్ణుమూర్తి వివరిస్తాడు. కూర్మపురాణం: కూర్మావతారం దాల్చిన విష్ణుమూర్తి చెప్పిన ఈ పురాణంలోఖగోళ శాస్త్రం గురించి, వారణాసి, ప్రయాగ వంటి పుణ్యక్షేత్రాల గురించి వర్ణన కనిపిస్తుంది. వామన పురాణం: పులస్త్య మహర్షి నారద మహామునికి చెప్పిన ఈ పురాణంలో శివపార్వతుల కల్యాణం, గణేశ, కార్తికేయుల జన్మవృత్తాంతాలు, రుతువుల గురించిన వర్ణనలు కనిపిస్తాయి.వరాహపురాణం: వరాహావతారం దాల్చిన విష్ణువు భూదేవికి తన జన్మవృత్తాంతం, ఉపాసనా విధానం, ధర్మశాస్త్రాలు, వ్రతకల్పాలు, భూమిపై ఉన్న వివిధ రకాల పుణ్యక్షేత్రాల గురించిన వర్ణనలు ఈ పురాణంలో కనిపిస్తాయి. గరుడ పురాణం: గరుడుని వివిధ సందేహాలపై విష్ణువు చెప్పిన వివరణ ఇది. ఇందులో గరుడుని జన్మవృత్తాంతంతోబాటు జనన మరణాలంటే ఏమిటి, మరణానంతరం జీవుడు ఎక్కడికి వెళతాడు; ఏ పాపానికి ఏ శిక్షపడుతుంది... వంటి విషయాలుంటాయి. వాయుపురాణం: వాయుదేవుడు చెప్పిన ఈ పురాణంలో ఈశ్వరుని మాహాత్మ్యం, భూగోళం, సౌరమండల వర్ణనలు కన్పిస్తాయి. అగ్నిపురాణం: అగ్నిదేవుడు వశిష్టునికి చెప్పిన ఈ పురాణంలో వ్యాకరణం, ఛందస్సు, వైద్యశాస్త్ర రహస్యాలు, జ్యోతిశ్శాస్త్రం, భూగోళ, ఖగోళ రహస్యాలను తెలుసుకోవచ్చు.స్కాందపురాణం: కాశీఖండం, కేదారఖండం, కుమారిల ఖండం, రేవాఖండం... తదితర ఖండాలుగా ఉండే ఈ పురాణాన్ని స్కందుడే చెప్పాడట. ఇంకా రామేశ్వర క్షేత్ర మహిమ, పూరీ జగన్నాథ ఆలయంతో సహా అనేక పుణ్యక్షేత్రాల గురించిన వర్ణనలుంటాయి. ఇంకా కుమారస్వామి జననం, మహిమలు, శివలీలల ఉంటాయి. లింగపురాణం: లింగరూప శివ మహిమలతోబాటు, వివిధ వ్రతాలు, ఖగోళ, జ్యోతిష, భూగోళాల గురించిన సమాచారం ఉంటుంది. నారద పురాణం: బహ్మమానసపుత్రులైన సనక సనంద సనాతన సంపత్కుమారులకు నారదుడు చెప్పిన ఈ పురాణంలో వేదాంగాల గురించి, పలు పుణ్యక్షేత్రాల గురించిన వర్ణనలుంటాయి. పద్మపురాణం: ఈ పురాణంలో మధుకైటభులనే రాక్షస వధ, రావిచెట్టు మహిమ, పద్మగంధి దివ్యగాథ, గంగా మహాత్మ్యం, గీతాసారం, నిత్యపూజావిధానాల గురించి ఉంటుంది. విష్ణుపురాణం: పరాశరుడు తన శిష్యుడైన మైత్రేయునికి బోధించిన ఈ పురాణంలో విష్ణుమూర్తి అవతార వర్ణన, ధ్రువ, ప్రహ్లాద, భరతుల చరితామృతం ఉంటుంది.మార్కండేయ పురాణం: శివకేశవుల మాహాత్మ్యం, ఇంద్ర, అగ్ని, సూర్యుల మాహాత్మ్యం, దేవీ మాహాత్మ్యం వుంటాయి. బ్రహ్మపురాణం: బ్రహ్మదేవుడు దక్షునికి బోధించిన ఈ పురాణంలో వర్ణధర్మాలు, స్వర్గనరకాల గురించి తెలుసుకోవచ్చు.భాగవత పురాణం: విష్ణువు అవతారాలు, శ్రీ కృష్ణ జననం, లీలల గురించి మృత్యువుకు చేరువలో ఉన్న పరీక్షిన్మహారాజుకు శుకమహర్షి చెప్పిన పురాణమిది. దీనిని తొలుత వేదవ్యాసుడు శుకునికి బోధించాడు. బ్రహ్మాండ పురాణం: బ్రహ్మదేవుడు మరీచి మహర్షికి చెప్పిన ఈ పురాణంలో రాధాకృష్ణులు, పరశురామ, శ్రీరామచంద్రుల చరిత్రలు, లలితా మహిమ్నా స్తోత్రం, ఖగోళ విజ్ఞానం గురించిన వివరణ ఉంటుంది. భవిష్యపురాణం: సూర్యుడు మనువుకు చెప్పిన ఈ పురాణంలో అగ్ని, సూర్యోపాసన విధులతోబాటు, భవిష్యత్తులో జరుగబోయే వివిధ విషయాల గురించిన వివరణ ఉంటుంది. పురాణానికి కొన్ని ప్రత్యేక లక్షణాలున్నాయి. ఆ లక్షణాలున్నదే పురాణం అవుతుంది. ప్రధానంగా పురాణానికి అయిదు లక్షణాలను పేర్కొన్నారు. కాలక్రమంలో కొంతమంది పది లక్షణాలు కూడా ఉన్నాయని చెప్పారు. అయిదు లక్షణాలలో1) సర్గం 2) ప్రతిసర్గం 3) వంశం 4) మన్వంతరం 5) వంశాను చరితం పురాణానికి ఈ అయిదు లక్షణాలు ఉంటాయని పురాణాలతోపాటు, నిఘంటువులు కూడా స్పష్టం చేస్తున్నాయి. అయితే ఈ అయిదు లక్షణాలు మనకున్న పద్దెనిమిది పురాణాలలో ఒక్కోదానిలో ఒక్కొక్క లక్షణం ఎక్కువగా, మరో లక్షణం తక్కువగా వర్ణితమై కనిపిస్తుంది. ఇక పురాణాల్లో కొన్ని లక్షల శ్లోకాలు ఉన్నాయి.  -----  BHARADWAJA
  • ఎందుకో – సీతాదేవి  శ్రీరాముడికన్నా వయసులో పెద్దది అనే ప్రచారం వ్యాప్తిలో ఉంది. ఈ అంశంపై ఇప్పటికి ఎక్కడో ఒక చోట చర్చ నడుస్తూ ఉంటుంది.ముఖ్యంగా వధువు వయసు ఎక్కువగా ఉన్న సందర్భాల్లో ఏదో విధంగా  పెళ్లి చేయాలనే లక్ష్యంతో  సీత కూడా రాముని కంటే వయసులో పెద్దది .. ఆయన చేసుకోగా లేనిది నువ్వు చేసుకుంటే తప్పు ఏమిటి అని వరుడికి నచ్చచెప్పే యత్నాల్లో  ఈ వయసు  ప్రస్థావన  వస్తోంది . ఇంతకు మించి మరోకారణం  ఉండకపోవచ్చు.  కొన్ని కథల్లో కూడా  సీతారాముల వయసులో కొంచెం తేడాలున్నాయి కానీ రామునికంటే సీత పెద్దది అన్నట్టు ఎక్కడ కనిపించదు. వాల్మీకి రామాయణంలో ఈ విషయం గురించి, ఒక సందర్భంలో  తేటతెల్లంగా వివరాలు దొరుకుతాయి. అరణ్యకాండ 47వ సర్గ. యతి వేషంలో రావణాసురుడు సీతాదేవి వద్దకు వచ్చినప్పటి సందర్భం . తానెవరని యతి వేసిన ప్రశ్నకు సమాధానంగా తన వివరాలు చెబుతుంది సీత. ఆ సర్గలో పదవ శ్లోకం… మమ భర్తా మహాతేజా వయసా పంచవింశకః | అష్టాదశ హి వర్షాణి మమ జన్మని గణ్యతే || అర్థం: మిగులు పరాక్రమశాలియగు నా భర్త యొక్క అప్పటి* వయస్సు ఇరువదిఐదు సంవత్సరములు. నా వయస్సు పదునెనిమిది సంవత్సరములు. * ‘అప్పటి’ – అంటే తాము అరణ్యవాసానికి బయలుదేరినప్పటి వయసును సీత  తెలిపారు. శ్రీరాముడు సీతకన్నా  వయసులో ఏడేళ్ళు పెద్ద వాడు. ఇందులో అనుమానమే లేదు. వనవాసంలో పదునాల్గవ సంవత్సరం మొదలుకావస్తున్నందున, యుద్ధం జరిగినప్పటికి వారి వయసును లెక్క కట్టవచ్చు. రామరావణ యుద్ధం జరిగినపుడు శ్రీరామునికి 39వ సంవత్సరం నడుస్తుంటే, సీతాదేవికి 32 నడుస్తున్నాయి అంటున్నారు పండితులు. 
  •  (శివ రాచర్ల ) .....      అష్ట దిగ్గజాలు అనగానే  మనకు చప్పున  శ్రీకృష్ణ దేవరాయల భువన విజయం గుర్తుకొస్తుంది.  కానీ మనకు తెలియని  మట్ల రాజుల అష్టదిగ్గజ కవులు కూడా ఉన్నారు. వారెవరో తెలుసు కుందాం .  నా నీతిని వినని వానిని - వానను తడవని వానిని కననురా కుందవరపు కవి చౌడప్పా.  ఈ కవి చౌడప్ప పేరు వినని తెలుగు పద్య ప్రేమికుడు వుండడు!ఈ చౌడప్ప బాగమైన మట్ల/మట్లి రాజుల "అష్ట దిగ్గజాల" గురించి తెలిసింది మాత్రం తక్కువే! సామంతులకంటే చక్రవర్తి బలవంతుడు,విజయనగర సామంతులైన సిద్దవటం పాలకుడు మట్ల(/మట్లి ) "అనంతరాజు" పోషించిన అష్టదిగ్గజ కవుల గురించి మెకంజి కైఫియత్తులలో రాసిన కాలానికి (1810 - 1812) శ్రీకృష్ణ దేవరాయ అష్టదిగ్గజాలను నిర్ధారించిన కడప "తిప్పలూరు" శాసనం బయటపడలేదు. మట్ల రాజులు మొదట విజయనగర సామంతులుగా వుంటు కొన్ని గ్రామాలను పాలించారు. శ్రీకృష్ణదేవరాయ అనంతర కాలంలో సదాశివరాయలు(పేరుకు రాజు,అళియ రామరాయలు నిజమైన పాలకుడు-regent) సమయంలో గ్రామాల నుంచి పూర్తిస్థాయి రాజ్యంగా ఎదిగారు. వీరి పూర్తి చరిత్రను మరోసారి రాస్తాను. ఒంటిమిట్టలోని రామాలయన్ని మట్ల రాజులు అభివృద్దిచేశారు. ఒంటెమిట్ట గుడి తూర్పు ద్వారాన్ని,ఆలయంచుట్టు ప్రాకారన్ని అనంతరాజే కట్టించారు,దీనికి సంబంధించిన శాసనం ఒంటిమిట్టగుడిలో దొరికింది. ఒంటిమిట్ట గుడిలో రామ,లక్ష్మణ,సీత విగ్రహాల పక్కన హనుమంతుని విగ్రహం వుండదు.హైదరాబాద్ దగ్గరి అమ్మపల్లి,ఒంగోలు దగ్గరి చదలవాడ గుడిలో కూడ హనుమాన్ విగ్రహం రామ విగ్రహం పక్కన వుండదు.బహుశా శ్రీరాముడు ఈ ప్రాంతలలో తిరిగేటప్పటికి వానరసేన పరిచయం జరిగివుండదు.పురాణ కథల ప్రకారం వానరరాజ్యం మనదగ్గరే వున్నది. ఈ మట్ల రాజులలో అనంతరాజు,ఎల్లమరాజులు గొప్పవారు. అనంతరాజు తన పాలనలో అందరు తెలుగు వాళ్ళైన కింది ఎనిమిది మందితో అష్టదిగ్గజాలను పోషించారు.వీరికి "భువన విజయం"లాగ ప్రత్యేకమైన పేరు ఏమివున్నట్లు చారిత్రిక ఆధారాలులేవు. 1.మంత్రి మూర్తి పాపరాజు 2.చింతలవారి కొండప్ప 3.కొఠారం మల్లెం కొండప్ప 4.గురువప్ప 5.ఉప్పుగొండూరు వెంకటకవి 6.కుందవరపు కవి చౌడప్ప 7.ఘంటయ కవి 8.నక్కలపాటి సంజీవప్ప మొదటి నలుగురు కవులు "జంగాలు",వీరి పేరున క్రింది గ్రామలు దానం ఇవ్వబడ్డాయి... 1.సిద్దవటం తూర్పు జంగాలపల్లె,2.గుండ్లమడక తూర్పు జంగాలపల్లె, 3.పొత్తపికి నైఋతి జంగాలపల్లె,4.కలువాయి సమ్మత చుంటు బావి జంగాలపల్లె. మొదటి మూడు జంగాలపల్లెలు కడప జిల్లాలో వుండగా నాలుగొవది సోమశిల దిగువున నెల్లూరు జిల్లాలో వున్నది. అనంతరాజు స్వయంగా "కుకత్ స్థ విజయం" అనే కావ్యాన్ని రచించాడు. అనంతరాజు అష్టదిగ్గజాలలో ఉప్పుగోండూరు వెంకటకవిది అగ్రస్థానం. ఉప్పుగుండూరు అనే ఊరు ఒంగోలు దగ్గర వుంది,ఈ రెండు ఊర్లు ఒకటో కాదో తెలియదు.ఈ వెంకట కవి ఒంటిమిట్ట రాములువారి మీద "దశరధరామ" శతకాన్ని చెప్పారు.ఉదాహరణకి ఒకటి , నిగ నిగ మెరయు కిరీటము ధగధగమను పట్టుదట్టి తగిన కటారున్ భుగభుగ వాసన నీకే తగుతగురా ఒంటిమిట్ట దశరధరామా! అనంతరాజు అష్టదిగ్గజాలలో ఎక్కువ ఖ్యాతి,ప్రచారం మాత్రం కుందవరపు కవి "చౌడప్ప"దే!1980కి ముందు పుట్టిన వాళ్ళలో చౌడప్ప పేరు తెలియని వారు అరుదు.చౌడప్పకు బూతు కవిగా పేరు వుండటం మరియు ఆయన కవిత్వంలో ఒకింత దిగంబరత్వం వుండటం వాస్తవం.ఆయన దీని గురించి కూడ రాసుకున్నారు. నీతులకేమి యోకించక బూతాడక దొరకు నవ్వుపుట్టదు సభలో నీతులు బూతులు లోక ఖ్యాతులారా కుందవరపు కవి చౌడప్పా! --సింపులుగా బూతు చెప్పకుంటే రాజుకు నవ్వురాదు!అందుకే బూతు చెప్పాను,నన్ను హాస్య కవిగానే చూడమని మరొక చోట చెప్పుకున్నారు. చౌడప్ప కేవలం బూతు కవి కాదు బహుముఖ ప్రజ్ఞాశీలి అనటానికి అతని ఇతర రచనలు ఆధారం,అలాంటి వాటిలో ఒకటి, శరనిధి మేర దప్పినను శంకరుడిచ్చు వరంబును దప్పినన్ సురగురు నీతిదప్పినను సూర్యుడు చంద్రుడు త్రోవ దప్పినన్ పరుస దానాన రాఘవుని బాణము దప్పిన హాస్యగాండ్రలొ నరసుడు జాణ కుందవర చౌడుని పద్యము నీతితప్పదే! ఒక కవి తన పద్యం గురించి ఇంత confidentగా చెప్పుకోవటం గొప్పవిషయము. చౌడప్ప వివిధ రాజ్యాలను పర్యటించి అక్కడి స్థానిక అంశాల మీద కూడ పద్యాలు చెప్పారు.తంజావూరు రఘునాథరాయలు మీద చెప్పిన పద్యాలు చాలా దొరికాయి. అనంతరాజు అష్ట దిగ్గజాలలొ మరో కవి "ఘంటయ కవి",ఈయన చౌడప్ప "జంట కవులు"గా పేరుపొందారు. ఘంటయ కవి చెప్పిన ఈ పద్యం, అన్నిట మంచివారు విమలాత్ములు హాస్య కళాదురంధరుల్ సన్నుతనీతి పాలకుల జాణలు నైపుణ లెవ్వరంటిరా పన్నుగ మట్లన్నంత నరపాలుని గొల్చి మహానుభావులై వన్నెకు నెక్కినట్టి గుణవంతులు ఘంటన చౌడగాండ్లు రా. ఈపద్యము చరిత్రకు సాక్ష్యంగా నిలుస్తుంది.ఈ పద్యంలోని "మట్లనంత నరపాలుని"- మట్ల అనంత రాజు యొక్క...అంటే మట్ల అనంత రాజును కొలిచి ఘంటయ కవి,చౌడప్పలు పేరు సంపాదించారు! మరో కవి "నక్కలపాటి" సంజీవప్ప పేరు వెనుక ఆసక్తికరమైన కథవుంది. నక్కలు చెఱుకు తోటలను నక్కలు నాశనం చేస్తుంటే ఆనక్కలని సంజీవప్ప తిడుతు పద్యాలు చెప్పటంతో ఆయన "నక్కలపాటి" సంజీవప్ప అయ్యారు. ఈయన చెప్పిన కొన్ని పద్యాలలో "చౌడమ్మ" దేవత ప్రస్తావం వుంది.పాణ్యం దగ్గరి "నందవరం"లొ వున్న చౌడమ్మ గుడి చాలా ప్రసిద్ది. ఆశీవిషసమమగు నా యాశుకవిత్వంబు చేత నటువంచకముల్ నాశము గావలె చూడుము హే శాంభవి!చౌడాంబ!హే శర్వాణీ! మరో కవి "గురువప్ప" పేరు "గురప్ప" అయ్యివుంటుందని నా ఊహ.మార్కాపురం,నంద్యాల,ప్రొద్దుటూరు చుట్టుపక్కల ఇప్పటికి గురప్ప పేరు వున్న వాళ్లు చాలామంది వున్నారు. గురప్ప అనేది వెంకటేశ్వర స్వామి ఉగ్ర రూపం.మూగ గురప్ప అని కూడ అంటారు.కొందరికి "గురప్ప" ఇంటి దైవం.పెళ్ళి అయిన తరువాత "గురప్పడి"కి చేస్తారు...మూతికి గుడ్డలు కట్టుకోని వంట చెయ్యటం గురప్పను కొలిచే పద్దతులలో ఒక విధానం. ఈ కథనం  ప్రధాన ఉద్దేశ్యం మట్ల/మట్లి రాజుల సంస్థానంలో వున్న "అష్టదిగ్గజాల" గురించి పరిచయం చెయ్యటమే!అందుకే సిద్దవటం చరిత్రలోకి,చౌడప్ప పద్యాల విశ్లేషణ లోకి వెళ్ళలేదు.  "మెకంజి" కైఫియత్తుల ఆధారంగా కట్టా నరసింహులు సార్ రాసిన "కైఫియత్తు కథలు" పుస్తకం.ఈ కథనానికి మూలం.  ఈ పుస్తకం చదవటం ఖచ్చితంగా ఉపయోగం.
  •  (Susri )..........................  నేనతన్ని అక్కడ చూస్తానని అస్సలు అనుకోలేదు.  అది కూడా కోటూ, బూటూ వేసుకుని హుందాగా, భారీ స్థాయి  మోసగాడి లాగా .. ఎక్కడో కొట్టుకొచ్చినట్టున్నాడు. కొంత మంది బకారాగాళ్ళు చుట్టూ చేరి వాడు చెప్పేది ఆసక్తిగా వింటున్నారు.  మధ్య మధ్యలో నవ్వులతో కలిపిన చలోక్తులు విసురుతున్నాడు. గాలానికి యెర వేసినట్లు.. ఆర్డీవో గారి వియ్యంకుడి కొడుకు పెళ్లి రిసెప్షన్ అది.  సమాజం లో ఉన్నత వర్గం తో పాటు అధికార్లు, ప్రజా ప్రతినిధులు లాటి వారితో పాటు ఫోర్త్వెంటీ రాజీ గాడు ..  నా కదే మింగుడు పడటం లేదు.  ఈవెంట్ మేనేజర్ ని అనే గాని నాకు ఆర్దీవో  గారు ఇచ్చే మర్యాద అంతా ఇంతా కాదు, స్వంత మనిషి లెక్క.  తన ఆఫీసు లోపాయకారి వ్యవహారాలు చక్కబెట్టే విషయాలు అన్నీ నేనే చూస్తుంటాను. ఆయన కి నేను నమ్మిన బంటు. కుడి బుజం. ఒక రకంగా నేను హనుమంతుని లెక్క .. అలాటి నాకు ‘రాజి గాడి’ సంగతి తేల్చాల్సిన బాద్యత ఉంది .. రాజి గాడు చిన్నప్పుడు మావూర్లో మా ఇంట్లో పని చేసిన మా పాలేరు కొడుకు.  మహా గడుగ్గాయి. ఒక్క చోట కుదురుగా ఉండేవాడు కాదు.  రోజూ వాళ్ళ అయ్య చేతిలో తన్నులు, తింటుండే వాడు. ఎప్పుడో ఇంట్లో దొంగతనం చేసి పారి పోయినట్లు విన్నాను.  తర్వాత వాడిని ఇదే చూడటం. పెద్ద మోసగాడయి ఉంటాడు.  ఇలాటి వాళ్ళు సమాజానికి చీడ పురుగులవుతారు. అలాటి రాజి గాడు ఇక్కడ? ఎలా? అసలు వీడు రాజి గాడేనా ? నెమ్మదిగా వెళ్ళి వాళ్ళ లో కలిశాను.  ఏదో విషయం నాక్కూడా అర్ధం కానీ ఆంగ్లం లో మాట్లాడుతున్నారు. మోసగాళ్ళకి ఇలాటి పనికి మాలిన స్కిల్స్ చాలా ఉంటాయి.  “నువ్వు వీరన్న కొడుకు రాజి గాడివి కదూ ?” స్పష్టంగా అడిగాను. అతను ఒక్క సారి బేల కళ్ళతో చూశాడు.  సమూహం లో మిగిలినవారు నన్ను నా సంబోధనని ఆశ్చర్యంగా చూశారు.  అతను మెల్లిగా “అవునండి .. మీరు ? క్షమించండి గుర్తుకు రావటం లేదు “ అన్నాడు. ఎందుకు గుర్తొస్తుంది . వీడి బండారం బయటపడి పోదూ ? “పెద కొత్తపల్లి గోవిందయ్య గారు గుర్తున్నారా? మీ నాన్న అక్కడ పని చేసేవాడు. పాలేరుగా” చివరి పదాన్ని వంకరగాను , స్పష్టం గాను పలికాను.  మిగిలిన వాళ్ళు ఇంకా విస్తు పోయారు. అసలు వీడి చరిత్ర తెలిస్తే ఇంకా స్పృహ తప్పడం ఖాయం.  “ నేను ఆ గోవిందయ్య గారి పెద్దబ్బాయిని టౌన్ లో హాస్టల్ లో ఉండి పెద్ద చదువులు చదువు తుండే వాడిని గుర్తుందా?” “అయ్యో గుర్తు లేక పోవటం ఏమిటండీ అప్పట్లో మన ఊరిలో అంత గొప్ప చదువులు చదివిన వారిలో మీరు ఉన్నారు. ప్రత్యక్షంగా చూడక పోవటం వలన గుర్తుపట్టలేక పోయాను. మన్నించండి. గోవిందయ్య గారు బాగున్నారా?” “ఆయన పోయి చాన్నాళ్ళయింది.గాని అప్పట్లో ఇంట్లో దొంగతనం చేసి పారి పోయినట్లున్నావు ?”  నేను బాంబు పేల్చాను. తామేమి విననట్లు మిగిలిన వారు మాటల్లో పడ్డట్టు నటిస్తున్నారు.  “అవునండి. అక్కకి ఏదో ఫంక్షన్ చెయ్యటం కోసం నాన్న తెచ్చి పెట్టిన డబ్బు తీసుకుని వెళ్ళి రైలు ఎక్కాను, ’చిరంజీవి’ ని చూడాలని “ రాజి గాడు ఏమాత్రం బెరుకు బిడియం లేకుండా చెప్పాడు. అయినా నా చాదస్తం కాక పోతే ఇడిచేసిన వాడికి ఏం ఉంటుంది.  “చిరంజీవి ని చూద్దామనా? ఇంతకీ చూశావా?” వ్యంగ్యం గా అడిగాను. “లేదండీ. అది కుదిరి చావలేదు రైల్లో వెళుతుంటే కుటుంబం తో తిరుపతి వెళ్ళి వస్తున్న ఒక అయ్యవారు కి దొరికాను. ఎంత బుజ్జగించినా ‘ఊరు- పేరు’ చెప్పలేదు.” “డబ్బులు లాక్కుని తన్ని తగలేశాడా?” “ఎంత మాట? ఎంత మాట?. ఆయన నాకో శిక్ష వేశాడు. తనతో తీసికెళ్లి, చెల్లెల్ల తో కలిపి నాకు చదువు చెప్పాడు “  “చెల్లెల్లా?” “పంతులు గారి అమ్మాయలుి “ “ఆహా ఏమి చదివించాడో .. కుతికలదాకా చదివావా?” “లేదండీ అక్కడా ఆయన వల్ల కాలేదు, చిన్నగా గురుకుల పాఠశాలలో వేశాడు” “మొత్తానికి వదిలించు కున్నాడన్న మాట “ నేను నవ్వాను. రాజి గాడు కూడా తోడుగా నవ్వాడు. “వదిలించుకున్నా బాగుండేది. దర్శి గురుకుల పాఠశాలలో ఆ యాడాది టెన్త్ మంచి మార్కులతో పాసయిన రెండో వాడిని నేను” “ఆహా.. ఆ తర్వాత “ “మళ్ళీ మాస్టారే పూనుకుని ‘ ప్రభుత్వ రెసిడెన్షియల్ కాలేజీ లో చేర్పించాడు” “అక్కడ కూడా పాసయ్యావా?” “మీ నాన్న గారి లాటి వారి ఆశీర్వాదం అండీ . పాసయ్యాను మొదటి ప్రయత్నం లోనే సిద్దార్ధ మెడికల్ కాలేజీ లో సీటు వచ్చింది. మూడేళ్ళ క్రితమే  మెడిసిన్ పూర్తి చేశాను” నాకు నోట మాట రావడం కష్ట మయింది.  “అయితే ఇప్పుడు ను... ను వ్వు డాక్టర్ వా?” “లేదండీ .. ఎందుకనో నేను డాక్టర్ గా కూడా సంతృప్తిగా ఉండలేక పోయాను. ఈ లోగా పెద్ద చెల్లి పెళ్లి అయింది. ఆర్డీఓ గారి మేనల్లుడి తో, ఇద్దరు కలిసి నన్ను డిల్లీ నెట్టేశారు “ “ఎందుకండీ? “ నా గొంతు సరిగా నాకే వినబడలేదు . “సివిల్స్ కోచింగ్ తీసుకున్నాను రెండేళ్ళు. మొదటి సారి కుదర్లేదు రెండో సారి రాంకు వచ్చింది. పోస్టింగ్ కోసం ఎదురు చూస్తున్నాను “ “మీ అమ్మా .. నాన్నా “  “స్కూల్ అయిపోగానే కలిశాను. ఇప్పుడు పల్లె లోనే ఉంటున్నారు. వాళ్ళిద్దరు అక్కడే ఉన్నారు రెండు బర్రెలు పెట్టుకుని. వాళ్ళకి అలానే బాగుంది, నేను వాళ్ళని కదిలించదలుచు కోలేదు” “మీ..రు... ఇ..క్క..డ?” “పెళ్లి కూతురు ఎవరనుకున్నారు మా చెల్లెలే .. అదే మా అయ్యవారి రెండో కూతురు “ “ఆలానా అండీ.. సంతోషం “ మా సంభాషణ ఇంకా కొనసాగుతుండ గానే..   ఆర్దీవో  శ్రీమతి ‘రాజి గారి’ ని వెతుక్కుంటూ వచ్చింది.  “రాజా బాబు .. ఇక్కడున్నారా? మీ అంకుల్ మిమ్మల్ని పిలుస్తున్నారు. కలెక్టర్ గారికి పరిచయం చెయ్యాలట వెంటనే రమ్మన్నారు “ అంది చెయ్యి పట్టుకుని లాక్కెళుతూ..  నా వైపు తిరిగి “అన్నట్టు వెంకట్రావు గారు వచ్చేనెల మా అమ్మాయికి, రాజాబాబు కి ఎంగేజ్మెంట్ ఉంది. ఏర్పాట్లు అవి మీరు చూడాలి “ అంది. “రాజా బాబు నాకు చేతులు జోడించి నమస్కారం చేశాడు “ మంచిదండి కలుస్తాను మిమ్మల్ని ఇలా కలవటం ఆనందం గా ఉంది “ అని ఆమెతో పాటు వేదిక వైపు నడిచాడు. 
  • నారదుడు విష్ణు భక్తుల్లో అగ్రగణ్యుడు.  అందుకే అయన సదా నారాయణ ... నారాయణ అంటుంటాడు. మరి అలాంటి భక్తుడు  విష్ణువును శపించడం ఏమిటి ? నారదుని శాప కారణంగానే విష్ణుమూర్తి  శ్రీరాముడిగా పుట్టాడని కూడా పురాణాల్లో కొన్ని కథలు చెబుతున్నాయి. అలాగే  విష్ణువు శ్రీరాముడిగా జన్మించడం వెనుక మరికొన్ని కథలు కూడా ప్రచారంలో ఉన్నాయి. అవేమిటో తెలుసుకుందాం. శ్రీమహావిష్ణువు శేషతల్పంపై పాలసముద్రంలో శయనించి ఉండగా ఆయన మందిరానికి కాపలాగా ఇద్దరు రక్షకులు ఉంటారు. వారే జయ, విజయులు . ఈ క్రమంలో ఒకానొక సందర్భంలో విష్ణువును కలిసేందుకు ఓ ముని అక్కడికి వస్తాడు. అయితే జయ, విజయులు  అతన్ని లోపలికి అనుమతించరు. దీంతో ఆగ్రహించిన ముని వారిద్దరికీ రాక్షసులను కమ్మని శాపం పెడతాడు. దీంతో వారు హిరణ్యాక్ష, హిరణ్యకశ్యప అనే ఇద్దరు రాక్షసులుగా మారి దేవతలతోపాటు సమస్త మానవాళిని అనేక చిత్రహింసలు పెడుతుంటారు. దీంతో విష్ణువు వరాహ అవతారం ఎత్తి హిరణ్యాక్షున్ని, నృసింహ అవతారమెత్తి హిరణ్యకశ్యపున్ని హతమారుస్తాడు. కానీ అలా చనిపోయినా జయ, విజయలకు మోక్షం కలగదు. దీంతో వారు మళ్లీ రాక్షసులుగానే జన్మిస్తారు. కాగా ఈ సారి జయ, విజయలు రావణుడు, కుంభకర్ణులలా పుడతారు. అలా వారిని చంపేందుకు విష్ణువు రాముడి అవతారం ఎత్తినట్టు చెబుతారు. ఒకసారి జలంధరుడనే రాక్షసుడు దేవతలందరినీ యుద్ధంలో ఓడించి వారిని నానా చిత్రహింసలు పెడుతుంటాడు. దీంతో వారు శివుని వద్దకు వెళ్లి తమను రక్షించమని మొరపెట్టుకుంటారు. ఈ క్రమంలో శివుడు జలంధరుడితో యుద్ధం చేస్తాడు కానీ అతన్ని గెలవలేకపోతాడు. అందుకు కారణం పతివ్రత అయిన వృంద అనే భార్య ఉండడమే జలంధరుడి విజయానికి కారణమని శివుడు తెలుసుకుంటాడు. దీంతో విష్ణువు జలంధరుడిగా మారువేషంలో వెళ్లి వృంద పవిత్రతను కోల్పోయేలా చేస్తాడు. ఆ క్రమంలో శివుడు జలంధరుడితో మళ్లీ యుద్ధం చేసి అతన్ని ఓడించి చంపేస్తాడు. కానీ జలంధరుడు రావణాసురుడిలో ఓ అంశలా మళ్లీ జన్మిస్తాడట. అప్పుడు విష్ణువు రామావతారం ఎత్తి రావణాసురున్ని హతమారుస్తాడు. త్రేతాయుగం ఆరంభానికి కొన్ని వేల ఏళ్ల ముందు కృత యుగంలో మనువు, అతని భార్య సాత్రూప అని ఇద్దరు దంపతులు ఉండేవారట. వారు శ్రీమహావిష్ణువుకు మొదటి నుంచి పరమ భక్తులట. కాగా వారు తమ వృద్ధాప్యంలో ఇంటిని విడిచిపెట్టి అడవికి వెళ్లి విష్ణువు కోసం తపస్సు చేస్తారట. ఈ క్రమంలో ఒక రోజు విష్ణువు ప్రత్యక్షమై ఏం వరం కావాలో కోరుకోమని అడగ్గా, వారు విష్ణువును తమకు బిడ్డగా జన్మించాలని అడుగుతారట. దీంతో మనువు దశరథుడిగా జన్మిస్తాడు. అతనికి విష్ణువు కొడుకుగా (రాముడిగా) జన్మించి వారి వరం తీరుస్తాడు. ఒకానొక సందర్భంలో నారదుడు తపస్సు చేసుకుంటుండగా మన్మథుడు వచ్చి అతనిలో శృంగార భావనలు కలిగేలా బాణాలు వేస్తాడట. అయినా నారదుడు చలించడట. ఈ క్రమంలో మన్మథుడిపై ఫిర్యాదు చేసేందుకు నారదుడు శివుడు వద్దకు వెళ్లగా అప్పుడు శివుడు నారదుడిని   విష్ణువు దగ్గరకు పంపుతాడు. నారదుడి ప్రవర్తన చూసి విష్ణువుకు విసుగు వస్తుందట. దీంతో నారదుడికి ఎలాగైనా బుద్ధి చెప్పాలనుకుని అతను వెళ్లే దారిలో ఓ సుందరమైన అరణ్యాన్ని, అందులో అద్దాల భవంతులను, రకరకాల అందమైన చెట్లను, పువ్వులను కలిగి ఉన్న తోటను, ఒక అందమైన యువరాణిని విష్ణువు సృష్టిస్తాడట. అలా నారదుడు విష్ణువు వద్ద నుంచి బయల్దేరి వెళ్తుండగా అతను సృష్టించిన సుందరమైన అరణ్యాన్ని, అందులోని యువరాణిని చూసి ఆమెను మోహించి పెళ్లి చేసుకునేందుకు నారదుడు సిద్ధమవుతాడట. అప్పుడు ఆ యువతి నారదుడిని చూసి  పక పకా నవ్వుతుందట. దీంతో ఆగ్రహించిన నారదుడు అసలు విషయం తెలుసుకుని తాను మోహించిన యువతిని పెళ్లాడకుండా చేసినందుకు గాను విష్ణువు భార్యకు దూరమై విరహ తాపాన్ని అనుభవించాలని విష్ణువుకు శాపం పెడతాడట. దీంతో విష్ణువు రాముడిగా జన్మించి సీతకు దూరమై అనేక సంవత్సరాలు విరహతాపంతో గడిపాడని చెబుతారు. అలా విష్ణువు రాముడిగా జన్మించడం వెనుక ఈ  కథలు దాగి ఉన్నాయని అంటారు.