Latest News
సాహిత్యం

" ఆముక్తమాల్యద " శృంగార కావ్యమా ?(పార్ట్ 3)

1st Image

విష్ణు సాక్షాత్కారం
పాండ్యరాజైన మత్స్యధ్వజుడు విష్ణుచిత్తుడి విజయానికి అతడిని గజారోహణం చేయించి విష్ణుచిత్తుణ్ణి ఊరేగించినాడు. విష్ణుచిత్తుడిని విబుదులు,[దేవతలు] సిద్ధులు,విద్యాధరులు, కవ్యాహారులు,[పితృదేవతలు] కిన్నరులు బహువిధాలుగా మెచ్చుకొనిరి,క్రింది పద్యంలో ఇలా చెప్పెను.
అద్ధా వాగ్విబుధం, బహో వచన కవ్యాహార, మాహా వచ
స్సిద్ధం,బాః కృతతాం గతః కలి రితి శ్రీసూక్తి విద్యాధరం,
బిద్ధౌద్ధత్యమగా ల్లయం హి కుధియా మిత్థంవద త్కిన్నరం,
బద్ధీరాగ్రణి గెల్పుటుత్సవమునం దయ్యె
న్నభం బంతయున్‌.
పద్యం మొత్తం సంస్కృతం భాష.
చతుర్ధాశ్వాసము - 6. [ 10 వ పద్యం ]
విష్ణుచిత్తుడు గెలిచినప్పుడు దేవలోకాల్లోని వారు విష్ణుచిత్తుడిని పొగిడిన పై పద్య అర్ధం.
విబుధులు (దేవతలు) అద్ధా అన్నారట. కవ్యాహారులు (పితరులు) అహో అన్నారట. సిద్ధులు ఆహా అన్నారట. విద్యాధరులు కలియుగం కృత యుగమైనది కదా అనే శ్రీసూక్తి పలికిరట.కిన్నరులు బిగ్గరగా ఇతర మతాల వాళ్ళకి గర్వం అణిగింది కదా అన్నారట.విష్ణువు ఆచటి వాళ్ళందరికీ గరుడారూఢుడై దర్శనమిచ్చెను, మహామునులు కూడా వచ్చి సామగానాలు చేశారు.దేవతలు పుష్పవృష్టిని కురిపించారు.విష్ణుచిత్తుడు భక్తిపారవశ్యంతో శ్రీహరిని స్తుతించేడు.ఇక విష్ణువు విశ్వకర్మని పిలిచి విష్ణుచిత్తుడి ఇంటిని మణిమయంగా చెయ్యమని ఆజ్ఞాపించాడు విష్ణువు. ఇంక విలిబుత్తూరులో ప్రజలు చాలా అద్భుతమైన స్వాగతం చెప్పారు విష్ణుచిత్తుడికి.అంతటి నుండి విష్ణుమహిమకి పరవశించినటువంటి విష్ణుచిత్తుడు భక్తుల్ని చాలా బాగా ఆదరిస్తూ గడుపుతున్నాడతను.
యమునాచార్యుని కథ :
శైవులు పై దూషణ.
వర్షఋతు వర్ణన.
ఒకచోట మన్ననారు స్వామి తన శ్రీమతియైన లక్ష్మీదేవికి యమునాచార్యుల కథను చెప్పిరి. ఇచట శైవమత దూషణం చాలా ఎక్కువగానే కనిపించును.
వర్ష ఋతువు వర్ణనలో కాపులను, రెడ్లను దూషించెను.ఉదాహరణకి క్రింది పద్యములు.
వసతుల్వెల్వడి, వానకై గుడి సె మోవన్
రాక తా నానియే
వసగా నిల్చినజమ్ముగూడఁ బొల మంబ ళ్ల్మోయుచుం బట్టి పె
న్ముసురం దీఁగెడుకాఁపుగుబ్బెతల పెన్గుబ్బ
ల్పునాస ల్వెలిం
బిసికిళ్ళుం బిసికిళ్ళు హాలికుల కర్పించె
న్నభస్యంబునన్
చతుర్ధాశ్వాసము - 133. [ 11 వ పద్యం ]
కాపు స్త్రీలను ఆసభ్యముగా వర్ణించెను....అదే విధముగా రెడ్లని పిసనారులనెనొకచోట...విడువ ముడువ వేపరని వీ సంబుగల రెడ్డి, దుప్పటికొంగులో బీదవారు కాసు వీసం ముడి వేసుకొని అత్యవసరమైనప్పుడు కూడా దాన్ని విడువలేక విడిచి వాడుకొందురుని,పద్యంలో రెడ్లను పిసనారులుగా వర్ణన చేసినాడు కవి రాయలు.
వసంతమాసం.....
గోదాదేవి ప్రేమ
ఉద్యానవనాలు నలువైపులా పచ్చదనంతోటి నిండిపోయినాయి ,పొదరిళ్ళు దట్టంగా చాలా పొందికతో అల్లుకొన్నాయి, ఓ ఉద్యానంలోన చెట్ల మధ్య బాటలో తెల్లతామర కొలను పక్క నడుస్తున్నాడు విష్ణుచిత్తుడు. తులసితోటకి పక్కన అక్కడో పాలరాతి తిన్నె , దాని మీదో చిన్నిపాప,మోములో చక్కనికళ,చాలాచక్కని మనోహరమైన రూపం. విష్ణుచిత్తుడికి పిల్లలు లేరు , కనుక పాపను విష్ణుప్రసాదం అనుకొని అనుకున్నాడు, సంతోషంతో పాపను ఇంటికి తీసుకుని వెళ్లి గోదాదేవిగా నామకరణం చేసి, ఆమెను అల్లారుముద్దుగా పెంచుతున్నారు. కాలచక్ర పరిభ్రమణంలో కాలనుగుణమైనట్టి మార్పులతో బాల్యం నుండి యవ్వనవతిగా గోదాదేవికి యవ్వనోదయమైనది,ఇక ఆమె సౌందర్యం వర్ణన చేయాలంటే ఒకే ఒక్కమాట చెప్పుకోవాలి ఆమె సౌందర్యం ప్రపంచంలోనే లోకాద్భుతసౌందర్యం.

గోదాదేవి మదనతాపభరము.
విష్ణువు ఆశీస్సులుతో తనకు గొప్ప సంపదలు కలిగినా విష్ణుచిత్తుడు మాత్రం యథాప్రకారం స్వామికి అనేక పూలమాలలు,చెంగల్వపూల మాలలు,తులసి మాలలు స్వయముగా కట్టి అర్పిస్తున్నాడు .భగవంతుడి కోసం తన తండ్రి కట్టిన మాలలను గోదాదేవి ముందుగా తను వాటిని ధరించి నీటిలో తన ప్రతిబింబం[నీడ] చూసుకొని తర్వాత వాటిని యధాస్థానంలో పెట్టేస్తోంది.ఆమె పాడే పాటలు తమిళ బాష .అందువల్లనే తమిళనాడులో చూడికొడుత్త నాచ్చియార్ పేరుతో ఈమె ప్రసిద్ధి చెందినది. ఆమె చెలికత్తెలు నాగకన్యలు.తన చెలులతో విష్ణుగాథల్ని తల్చుకుంటూ ఏఏ అవతారాల్లో అతను ఎవరిని ఎలా వరించాడో వివరించి చెప్తూ పరవశిస్తూ కాలం గడుపుతోంది.ఆమె మనస్సులోని భావాలను తెలియచేస్తుంటే జన్మాంతరాల బాంధవ్యం ఆమెలోని విరహం రేపుతోంది.గోదాదేవి మన్మథతాప హృదయ భారం వర్ణనను రాయల వారు ఎలా చేశారో చూడండి క్రింది పద్యంలో.

నెలఁతఁ గుచకుంభ యుగళ ముండియు
వియోగ
.... జలధి నీఁదింప లే దయ్యో; సఖులు వంచు
చున్న పన్నీటి వెల్లి లోఁగొన్నకతన
ముంప కది లాఘవమున దేలింపఁగలదే.
పంచమాశ్వాసము - 151. (12 వ పద్యం )    పద్య తాత్పర్యం ఒకసారి పరిశీలిద్దాం.
కుండలను సాయముగానుంచుకుని యీది నీళ్లను దాట వచ్చును ,అటుల యీదు చున్నపుడు కుండలలోనికి నీళ్లు జొరబడెనా అవి తేలింపక ముంచివైచును.ఆమె కుచములనియెడు జంట కుండలుండియు శరీరతాపమును తగ్గించుటకై చెలికత్తెలు పోసిన పన్నీటి ఝల్లులు వాని లోనికి జొచ్చి నందున అవి నిండి ఆమెను వియోగ సముద్రములో ముంచినవే కానీ తేలించినవి కావు!
ఆలా గోదాదేవి స్వామి పాటలను దివ్యగానం చేస్తోంది. నిరంతరం స్వామినే తల్చుకుంటూ పూజిస్తూ గడుపుతోంది.అదంతా కూడా తనకి తెలియని ఓ రకమైన తపస్సు అనుకున్నాడు విష్ణుచిత్తుడు. ఈ విషయం ఏమిటో తెలుసు కోవాలని ఓ రోజు ఆ స్వామికే ఆమెని గురించి వివరించి చెప్పి, స్వామి నా కూతురు నిన్ను
ప్రేమించు చున్నది ,ఇది ఎట్లు కుదురును ?అని స్వామిని విష్ణుచిత్తుడు అడుగగా,స్వామి  మందహాసం చేసేడు చెప్పినదంతా విని! ముందుగా విష్ణుచిత్తుడికి మాలదాసరి కథని చెప్పుట ప్రారంభించెను.
మాలదాసరి కథ  
మాలదాసరి - మంగళకైశికి.
భగవంతుడు ఈ ఆముక్తమాల్యద కావ్యంలో రెండు కధలు చెపుతాడు,మొదటి కధ స్వామి తన సతీమణియైన లక్ష్మీదేవికి స్వయముగా చెప్పిన యామునాచార్యల కథ.ఇక రెండవది విష్ణుచిత్తుడికి చెప్పిన ఈ కథ.
ఓయీ! విష్ణుచిత్తుడా! పూర్వమొక చెప్పరాని కులమువాడు కలడు.వాడు నా భక్తుడు , నేను వామనావతారము  వహించియున్న క్షేత్రమునకు మూడామడల దూరంలో ఇతడు నివసించును.తెల్లవారక ముందు బయలుదేరి నా గుడికి వచ్చును.అతడు వచ్చి మంగళకైశికీ రాగముతో నన్ను పాడుచుండును. వాని శరీరం అశుచి, వాని హృదయం శుచి, వాడు కట్టింది మసి పాత. వాని చెవులకు ఇత్తడి శంఖచక్రలా దుద్దులు.చేతిలో చిటితాళములు.అతనికి ఇటువంటి లక్షణములు కలవు.వాడు దినదినము కూడా నా దేవాలయముకి వచ్చి ఆనంద బాష్పలతో పాడుచు తన యొడలు కూడా మరచిపోయి తాండవము చేయును, చేతిలోన కిన్నెరవీణ యుండును,దాని మీదనే మీటుచుండును. ఇట్లు చాలా సేపు ఆడి,పాడి,సాష్టాంగముచేసి స్వామికి అభిషేకం చేయగా ఆ నీరు బయట రాతి తొట్టెలో నిండి యుండును.శూద్రుని చేత ఆ జలము తన చేతిలో పోయించుకొని అట్టి నీటిని త్రాగి, ప్రోద్దెక్కి తన యూరు పోవును, ఇది అతని యొక్క దిన చర్య.క్రింది ఇచ్చిన పద్యములు చుడండి.
కలఁ డొకరుండు పేరుకొనఁ గాని కులంబు
మదీయభక్తుఁ, డి
య్యిల మును వాఁడు వామనత నే వసియించిన పుణ్యభూమియం
దుల కొకయోజనత్రయపు దూరపుటూర
వసించి, బ్రహమ్మ వే
ళలఁ జనుదెంచి , పాడు మము లాలస
మంగళనామ కైశికిన్
షష్టాశ్వాసము - 3. [ 13 వ పద్యం ]
అహరహంబు నమ్మహాత్ముండు.
3 వ పద్యం 5 వ పద్యంకి మధ్య వచ్చు[వ].
షష్టాశ్వాసము - 4.
జాత్యుచితచరిత్రమమ
త్రీపిత్యర్థం బూఁది తనదు హృదయము శుచి తా
నిత్యంబుగఁ దత్తనుసాం
గత్యము మసిపాఁత మానికంబై యొదుఁగున్
షష్టాశ్వాసము - 5. [ 14 వ పద్యం ]
చమురైన తోల్కుబుసంబు టెక్కియను ని
త్తళి శంఖ చక్ర కుండలము లమర.
దివెదారికొమ్ముఁ దోల్తిత్తియు జోడమ్ము
మెడమీఁది మొగలాకు గొడుగుఁ దనర.
మత్పాదరక్షయు మావు పెన్వెఱకఁ గు
ట్టిన యోటి తిపిరిదండెయును మెఱయఁ,
జిటితాళముల సంక పుటిక నొక్కొకమాటు
..  గతిర యంబునఁ దాఁకి కలసి మొరయ.
షష్టాశ్వాసము - సీ 6. [ 15 వ పద్యం ]
పలుఁద వనమాలకంటెయు మలిన తనువుఁ
బట్టెతిరుమన్ను బెదురుఁగెఁపుట్టుఁ జూపుఁ
బసుపుఁబొడితోలువల్వంబు నెసకమెసఁగ
వచ్చుసేవింప సురియాళు వైష్ణవుండు.

షష్టాశ్వాసము - 6. [ 16 వ పద్యం ]
గండాభోగముల న్ముదశ్రులహరు ల్గప్ప న్ముతు
ల్పాడియా
దండ న్ర్వేఁగులు డించి భక్తి జనితో
ద్యత్తాండవం బాడు, నా
చండాలేతరశీలుఁ డుత్పలకియై చండాలిక
న్నీఁటుచున్,
గుండు ల్నీరుగ, నెండ గాలి పసి తాఁకుఁ జూడ, కాప్రాహ్ణమున్.
షష్టాశ్వాసము - 7. [ 17 వ పద్యం ]
అట్లు దడువగఁ గొల్చి సాష్టాంగ మెఱఁగి
గర్భ మండపిఁ గడిగిన కలఁకజలము
లోని ఱాతొట్టి నిండి కాలువగఁ జాఁగి
గుడివెడలి వచ్చునది శూద్రుఁ డిడఁగఁ గ్రోలి.
షష్టాశ్వాసము - 8. [ 18 వ పద్యం ]
మరులు తీగ ::
ఇట్లుండగా నొక్కనాడు అర్థరాత్రి వేళ దాసరి గృహం పక్కనున్న కోళ్లగుడిసెలో పిల్లి దూరగా దాంతో కోళ్ళు గాబరాపడి కూయగా నితడు [ దాసరి] తెల్లవారినదనుకొని స్వామి సేవకి బయలుదేరెను.అలా అతడు బయలుదేరి దారిలో మరులు తీగను త్రొక్కెను.క్రిందిపద్యం చూ డండి.
మరులుఁ దీఁగ మెట్టి యిరు లన్ననో యని
యెడు తమిస్రఁ గాడుపడి పొలంబు
లెల్లఁ దిరిగి తూర్పు దెల్ల నౌతణి నొక్క
శూన్యగహనవాటిఁ జొచ్చి చనుచు
షష్టాశ్వాసము -12. [ 19 వ పద్యం ]
మరులు తీగను మర్లు మాతంగి యని కూడా యందురు ,అదొక అలుము. సన్నని ఆకులు యుండును. దీని కాయ గురిగింజంత ఎర్రగా యుండును. రెండు విత్తులు ఒక్క దానికొకటి ఎదురుగ వేర్వేరు దిక్కుల మొగమైనుండును. ఈ తీగ త్రొక్కినవారు దారి తప్పుదురు,దాసరి ఎక్కడెక్కడో తిరిగేడు.అలా తిరిగి తిరిగి ఒక నిర్జనమైన ప్రదేశంలో ఒకచోట పడిపోయిన గోడలు,కపింద గోరింద పొదలు,విరిగిపోయిన యేతాల కఱ్ఱలు, బీడుపడ్డ పొలాలుదాటి,ఒక పాడుపడ్డ గ్రామం కనపడెను. అతని కాళ్ళకి పాపం ఒకవైపు ఉత్తరేనికాయలు గీచుకున్నా, మరోవైపు పల్లేరుగాయలు గుచ్చుకుంటున్నా ఆగలేదు ,ఆలా పోయి పోయి అర్ధ యోజనం పొడుగుగల జడలు కలిగిన మహావిస్తారమైన ఓ వటవృక్షం[ పెద్దమఱ్ఱిచెట్టు]ను చూచినాడు.
[అతనికి కనిపించిన వటవృక్షం వర్ణన పద్యం.]
కాంచె న్వైష్ణవుఁ డర్థ యోజన జటా ఘాటోత్థశాఖోపశా
ఖాంచజ్జాటా చరన్మరుద్రయ దవీయ ప్రేషితోద్యచ్ఛదో
దంచ త్కీటకృత వ్రణచ్ఛలన లిప్యాపాదితాధ్వన్య ని
స్సంచారాత్త మహాఫలోపమ ఫల స్ఫాయద్వ టక్ష్మాజమున్‌
షష్టాశ్వాసము - 15. [ 20 వ పద్యం ]
అప్పుడు మాలదాసరికి అక్కడున్న వటవృక్షం
ప్రక్కననొక కాలి త్రోవను చూసినాడు,వెంటనే అట్నుంచి దగ్గర దారి ఏమైనా వుందేమోనని భావించి అతడు అటువైపుగా నడిచినాడు, అక్కడ ఎక్కడ చూసినా పుర్రెలు, మాంసము పళ్ళతో గీకికొని తిన్న బొమికెలు,ఇక ఈగల్తో ముసురిన మలినపదార్ధములు,పచ్చితోళ్ళు, గాలికెగురుతున్న మనుషుల శిరో కేశములు, ముక్కలై పడున్న అవయవాలు, వాటి కోసం పోరాడుతున్న మృగాలు , ముక్కులు పగిలే కుళ్ళున మాంసం కంపు,వీటన్నింటిని చూచి తనలో ఇట్లనుకొనెను,ఈ చెట్టు మీద నెెవడో నున్నాడు ,వాడు మాత్రం మానవుడు కాదు, అనే అనుమానం దాసరి మనసులో అప్పుడే ప్రవేశించిందో లేదో ,సరిగ్గా అతని అనుమానం నిజం చేస్తూ ఎదురుగా ఆ చెట్టు మీద యున్న కుంభజానుడునే రాక్షసుడు కనిపించుతాడు. (పార్ట్ 4 రేపు )

----  మల్లారెడ్డి దేశిరెడ్డి

  • ముద్గలుడు  ఎవరో ? ఏమిటో ?  ఈ తరం వారికి   తెలియదు .. ఇతగాడు  సత్యాన్నే నమ్ముకున్న నీతి పరుడు.. కటిక పేదవాడు .    పొలంలో మిగిలిన వడ్ల గింజలను ఏరుకుంటూ, ఎవరన్నా దాతలు ధాన్యాన్ని దానం చేస్తే స్వీకరిస్తూ అతను కాలం గడిపేవాడు. ముద్గలుడు పేదవాడే కావచ్చు.  లేనివాడే కావచ్చు, కానీ తనకి ఉన్నదాన్ని అతిథులతో పంచుకునే ఉదారహృదయుడు. పైగా ముద్గలుడు పక్షపవాసం అనే వ్రతాన్ని చేసేవాడు. అంటే పాడ్యమి నుంచి చతుర్దశి వరకూ ఉపవాసం ఉండి అమావాస్య లేదా పౌర్ణమి రోజులలో మాత్రమే ఆహారాన్ని భుజించేవాడు. ముద్గలుని సత్యనిష్ట నానాటికీ ముల్లోకాలలోనూ వ్యాపించసాగింది. సాక్షాత్తు దుర్వాసమహర్షే, ముద్గలుని సంకల్పం ఎంత దృఢమైనదో తెలుసుకోవాలనుకున్నాడు. అందుకని ఒక యాచకుని వేషంలో ముద్గలుని ఇంటికి చేరుకున్నాడు. ఆ రోజు ముద్గలుడు ఉపవాస దీక్షని విరమించి భోజనం చేసే సమయం. ముద్గలుడు ఆహారాన్ని ఇలా చేతిలోకి తీసుకున్నాడో లేదో... ఇంటి ముందర యాచకుడు కనిపించాడు. ఒంటి మీద సరిగా గుడ్డయినా లేకుండా, జడలు కట్టేసి, క్రోధమే ఆయుధంగా ఉన్న ఆ యాచకుని చూసి ముద్గలుడు సాదరంగా ఆహ్వానించాడు. తన ఇంట్లో ఉన్న ఆహారాన్ని అతని ముందు ఉంచాడు. దుర్వాసుడు ఆ ఆహారాన్ని తిన్నంత తిన్నాడు, మిగిలిందంతా ఒంటికి పూసుకున్నాడు. ఆపై తన దారిన తను చక్కా పోయాడు. ముద్గలుడు ఆ పదిహేనవ రోజున కూడా నిరాహారంగా మిగిలిపోయాడు. ముద్గలుడు ప్రతి పక్షానికీ తన ఉపవాసాన్ని విరమించేందుకు సిద్ధపడటం. అదే సమయంలో ఆ ఉన్మత్తుడు వచ్చి తిన్నంత తిని, మిగతాది నేలపాలు చేసి పోవడం! ఇలా ఒకసారి కాదు, రెండుసార్లు కాదు.... ఆరు సార్లు జరిగింది. చివరికి దుర్వాసుడు, ముద్గలునికి తన నిజరూపంలో దర్శనిమిచ్చాడు. 'ముద్గలా నీ ఆతిథ్యం, ఉపవాసవ్రతం అసాధారణమైనవి. నీ వ్యక్తిత్వం ఇంత ఉన్నతమైనది కాబట్టే నువ్వు ఇన్నాళ్లుగా ఆకలిని కూడా తట్టుకుని జీవించగలిగావు. నీ దీక్షకు మెచ్చాను. నీకు స్వర్గలోకప్రాప్తిని అనుగ్రహిస్తున్నాను,' అంటూ వరాన్నిఇచ్చి వెళ్లిపోయాడు. దుర్వాసుడు వరం ఇచ్చినట్లుగానే కొన్నాళ్లకి దేవదూతలు ముద్గలుని స్వర్గానికి తీసుకువెళ్లేందుకు వచ్చారు. ముద్గలుని దేవవిమానంలో కూర్చోమంటూ ఆహ్వానించారు. 'స్వర్గానికి వెళ్తాం బాగానే ఉంది. అక్కడి మంచిచెడులు ఏమిటో నాకు ఒక్కసారి  చెప్పండి ' అని దేవదూతలను అడిగాడు ముద్గలుడు. ముద్గలుడు అడిగిందే తరువాయి దేవదూతలు స్వర్గం  అందచందాల గురించీ, సౌకర్యాల గురించీ తెగ వర్ణించారు. అక్కడ అందాలే తప్ప ఆకలిదప్పులు ఉండవనీ, సుఖాలే తప్ప రోగాలు ఉండవనీ ఊరించారు. ఇదంతా విన్న ముద్గలుడు సాలోచనగా- 'మీరు స్వర్గంలో కనిపించే సానుకూలతల గురించి చెప్పారు. మరి అక్కడ ఏమన్నా దోషాలు ఉన్నాయా?' అని అడిగాడు. ముద్గలుని ప్రశ్నకు దేవతూతలు కాస్త ఇబ్బందిపడుతూ- 'భూమి మీద ఉన్నప్పుడు చేసిన పుణ్యాల వల్ల స్వర్గ ప్రాప్తి లభించింది కదా! అయితే అక్కడ మళ్లీ పుణ్యం చేసే అవకాశం ఉండదు. పైగా మీరు స్వర్గంలో సుఖాన్ని అనుభవిస్తున్న కొద్దీ ఆ పుణ్యం తరిగిపోతుంది. ఎప్పుడైతే ఆ పుణ్యం పూర్తిగా తరిగిపోతుందో... తిరిగి ఈ భూలోకం మీద జన్మించాల్సి ఉంటుంది. అలా స్వర్గాన్ని వీడే సమయంలో మనసు వేదన చెందక మానదు. పైగా భూలోకంలో తిరిగి జన్మించకా తప్పదు!' అని చెప్పుకొచ్చారు. దేవదూతల మాటలు విన్న ముద్గలుడు ఆశ్చర్యపోయాడు. ఆపై కాసేపు ఆలోచించి... 'అయ్యా! ఈ స్వర్గమేదో మళ్లీ సంసారబంధాన్ని కలిగించేదిగానే ఉందికదా! పుట్టుక , చావుల చక్రంలోకి మళ్లీ దించేదిగానే ఉందికదా! అబ్బే నాకు అలాంటి స్వర్గం వద్దుగాక వద్దు. ఎప్పటికీ సంసారంలోకి రాని జన్మరాహిత్యమే నాకు కావాలి. ఇక మీదట అలాంటి మోక్షం కోసమే నేను సాధన చేస్తాను. దయచేసి మీరు వెళ్లిరండి,' అంటూ ఆ దేవదూతలను పంపి వేశాడు. అటుపై సన్యాసాన్ని స్వీకరించి తపస్సాధనలు చేసి మోక్షాన్ని సాధించాడు. తన సాధనలో తెలుసుకున్న విషయాలతో గణేశుని మహత్యాన్ని వివరించే ముద్గల పురాణాన్ని, విష్ణుమూర్తిని ఆదిపురుషునిగా పేర్కొంటూ ముద్గల ఉపనిషత్తునీ రచించాడు.
  •  “హలో.. మేడమ్”  “హలో .. ఎవరు?”  “సుగుణ మేడమ్ గారేనా?? ‘అమెజాన్’ నుండి మీకో పార్సిల్ వచ్చింది. పెద్ద అట్టపెట్టె".   “తీసుకు వస్తున్నారా?”  “ క్యాష్ ఆన్ డెలివరీ మేడమ్... రెండువేల చిల్లర ఉంది.”  “పర్లేదు తీసుకురండి. పే చేస్తాను”  “ఇక్కడ కస్తూరి బా గర్ల్స్ స్కూల్ అని ఉంది. వెలుగొండ రూట్ లో ఉన్న స్కూల్ .. ఆదేగా?”  “అవును. అక్కడే ఉన్నాను. తీసుకురండి”  “సారి మాం కనీసం 18 కి మీ పైగా రావాల్సి ఉంటుంది. సర్వీస్ గిట్టదు. మీరు సాయంత్రం. టౌన్ లోకి వచ్చినప్పుడు తీసుకుంటారా?”  “నేనయినా ఆ పార్సిల్ ఇక్కడికి తీసుకు రావాల్సిందే. మీరే పంపండి. అడిషనల్ గా పెట్రోల్ ఖర్చు నేను ఇస్తాను” .  డెలివరీ బాయ్ స్కూల్ కి వెళ్ళేసరికి గంట పైన పట్టింది.  పార్సిల్ పెట్టె పెద్దది కానీ బరువు పెద్దగా లేదు.  స్కూల్ కి వెళ్ళే సరికి సుగుణ మేడమ్ గారు క్లాస్ లో ఉన్నారు.  ఆఫీసు లో  డెలివరీ ఇచ్చేసి వస్తుంటే . దూరపు బంధువు కూతురు అక్కడే చదువు తున్న విషయం అతనికి గుర్తొచ్చింది. గ్రౌండ్ లో తోటి పిల్లలతో కలిసి చెట్ల కింద కూర్చుని చదువుకుంటున్న ఆ అమ్మాయిని కలుసుకుని పలకరించాడతను. “అన్నా .. సుగుణ టీచర్ కోసమా? పార్సిల్ తెచ్చావా?” 9 వ క్లాసు చదువుతున్న ఆ అమ్మాయి అడిగింది.  “పార్సిల్ . విషయం నీ కెలా తెలుసు?”  “స్కూల్ లో పిల్లలందరికోసం తెప్పిస్తారు టీచర్ గారు. ఆమె స్వంత డబ్బు తో.. మాకు ఇక్కడ ‘అమ్మ’ ఆమే"   ఆ అమ్మాయి చెప్పింది. ..  “హలో.. బాబూ “  “మేడమ్ చెప్పండి”  “ఇందాక కార్టన్ పెట్టె డెలివరీ ఇచ్చావు.  చిల్లర ఇచ్చేటప్పుడు. పొరపాటున రెండొందలు ఎక్కువ ఇచ్చావు”  “లేదు మేడమ్ కరెక్ట్ గానే ఇచ్చాను. మా చెల్లెలు ఆ స్కూల్ లోనే ఉంది. అంత మంది ఆడపిల్లలకి మీరు నాప్కిన్స్ కొనిస్తున్నప్పుడు. ఒకరిద్దరికి నేను ఇవ్వలేనా? పార్సిల్ డెలివరికి నాకు వచ్చే డబ్బు మేడమ్ అది. మిమ్మల్ని మర్చిపోను మేడమ్. మీరు నాకు గుర్తుంటారు . నమస్తే”
  • ఆరో అంతస్తులో ఉన్న ఆఫీసుకి రాగానే అతను కిటికీ ఉన్న వెనిషింగ్ బ్లిండ్స్ పక్కకి తొలగించి చూశాడు.  కింద లాన్ లో ఆమె అదే బెంచీ మీద కూర్చుని ఉంది.  అరగంట తర్వాత, మెల్లిగా తన ఆఫీసుకు, తర్వాత తన ఛాంబర్ కి వస్తుంది.  తిరిగి అదే ప్రశ్న వేస్తుంది. “వినయ్ ఎక్కడ?” తను సమాదానానికి పదాలు వెతుక్కుంటాడు. గొంతు సవరించుకుంటాడు.  ఏదో చెబుతాడు. అందులో నిజం లేదని అతనికి, ఆమెకి కూడా తెలుసు.  పది రోజుల నుండి ఇదే జరుగుతుంది.  పది రోజుల క్రితం ఆమె మొదటి సారి తనని కలిసి ఇదే అడిగింది “వినయ్ ఎక్కడ?” “కూర్చుని వివరంగా అడుగుతారా ?” ఆమె మొహం లోని గ్లో ని గమనిస్తూ చెప్పాడు.  “నేను ఆమని. ఎంబీయే చేస్తున్నాను. వినయ్ నాకు గత కొన్నేళ్లుగా తెలుసు. రెండు నెలల క్రితం వివాహం చేసుకోవాలని అనుకున్నాం. తనకి ఎవరు లేరు. మా ఇంట్లో ఒప్పుకోలేదు. ఇంట్లో అన్నీ తెంచుకుని వచ్చేశాను. వినయ్ ఇక్కడే ఐ‌బి‌ఎం లో పని చేస్తాడు. మూడు రోజుల నుండి అతని జాడ లేదు. కంప్లైంట్ ఇచ్చాను. మిమ్మల్ని కలవమన్నారు.” ఆమె కళ్ళు దాచుకుంటూ చెప్పింది. ఆమె మెడలో నల్ల పూసల గొలుసు ఉండటం గమనించాడు అతను.  అతను ఆమెను బయట కూర్చోమని చెప్పి ఇంటర్ కం లో మాట్లాడాడు. తర్వాత ఆమెని పిలిచి “వి విల్ ఫైండ్ ఔట్. వై డోంట్ యు గో హోం ఐ మీన్ టు యువర్ పేరెంట్స్” ఆమె బేలగా చూసింది. “వినయ్ తోనే నా జీవితం. అతను ఎక్కడున్నాడో అర్ధం కావటం లేదు. ఫ్రెండ్స్ కాంటాక్ట్ లో లేడు. అతని వద్ద నుండి’ సీ యు సూన్’ అనే వాట్స్ అప్ మెసేజ్ తప్ప. ఫోన్ కూడా స్విచ్ ఆఫ్ అయింది. ఆఫీస్ కి లీవ్ అప్లై చేసి ఉన్నాడు. అతనికి ఏమయినా అయితే నా జీవితం ముగిసినట్టే ”  “డూ నాట్ వర్రీ. వి విల్ ఫైండ్ హిమ్. గివ్ అస్ సం టైమ్. మీన్ వైల్ యు బెటర్ గో హోం ”  **  తలుపు చప్పుడయింది.  ఆ మే .. అదే ప్రశ్న. “వినయ్ ఎక్కడ?”  అతనికి ఏం చెప్పాలో అర్ధమవలేదు.  మొదటి భార్యని చంపిన కేసులో అరెస్టయి రిమాండు లో ఉన్నాడని ఎలా చెప్పాలో అసలు అర్ధం కాలేదు.
  • అతనికి మెలుకువ వచ్చింది. నిజానికి మెలుకువ అనే పదమే కరెక్ట్ కాదు.  అసలు నిద్రపట్టలేదు అనటం సబబు.  గత కొన్నాళ్లుగా తల పోటుగా ఆలోచనలు కానీ  ఇప్పుడు లేదు.  ఎందుకంటే తను నిర్ణయించుకున్నాడు.  తన నిర్ణయం లో ఎలాటి మార్పు ఉండదు.  ** తలగడ కింద చేత్తో తడిమాడు. తను తెచ్చుకున్నది అక్కడే ఉంది.  లోహం తో చేసిన చిన్న డబ్బా.. అది.  మెడలో వేసుకునే తాయత్తు సైజు లో ఉంది.  ఎక్కడ ఉండే వాడు ? ఎంత సౌకర్యంగా ?  అసలు ‘రేపు’ అనే పదానికి భయపడకుండా ?  ** ఎందుకు? అసలు ఎందుకు తన కి పరిస్థితి వచ్చింది. ఆశ .. ఆశేనా ?  అవును ఆశే, ఆశ కూడా కాదు అత్యాశ ,  జూదం మిగులు డబ్బుతో ఆడితే పర్లేదు కానీ ఎక్కడ ఆపాలో తెలీలేదు ??  నిలువుగా మునిగిపోయాడు. ఉన్న డబ్బు అంతా కుమ్మరించేశాడు. ఎంత డబ్బు? లక్షలు, కాదు కాదు రెండున్నర కోటి ?  ఆరేళ్లుగా భార్యా పిల్లలని పట్టించు కోకుండా?  పగలు రాత్రి తేడా లేకుండా, సరయిన తిండి తినకుండా, విశ్రాంతి లేకుండా సంపాదించిన డబ్బు? ఒక్క సారి గా రాష్ట్రం కా ని రాష్ట్రం లో మహాబలిపురం లో ఆరు ఎకరాలు ఎగబడి కొనేశాడు. రెండేళ్లలో రెండు రె ట్లు పెరుగుతాయని ఆశ పడ్డాడు. తన జీవితం మారి పోతుందని కలలు కన్నాడు.  ** ఇప్పుడు ఏమయింది.? లాండ్ మీద సివిల్ వాజ్యం నడుస్తుంది. కోర్టు నోటీసు వచ్చింది. స్టేటస్ కొ ఇచ్చారు.  అమ్మటానికి లేదు. కొనేవాడు లేడు. ** ఎంత డబ్బు ?? ఎంత డబ్బు? మూడు నాలుగు రూపాయల వడ్డీకి కూడా తెసుకెళ్లి ఇన్వెస్ట్ చేశాడు. ఎండా వాన తో సంబంధం లేకుండా వడ్డీలు పెరుగుతున్నాయి. మొత్తం వ్యవస్థ అంతా స్థం భించింది.  ఉన్నవన్నీ అమ్మి కట్టు బట్టల్తో మిగిల్తే  చాలు అనే పరిస్తితి.  తాను ఒట్టి కుండ. గాలిలో దీపం.  ** ఇప్పుడు తనను కాపాడేది. తలగడ కింద ఉన్న తాయెత్తే ..  ఆందులో ఉన్న ‘పొటాషియం సైనేడ్’ ఒక్కటే  నాలుక మీద రుచి తెలిసే లోపు ప్రాణం పోతుంది  అంతా ప్రశాంతం ఏ సమస్యలు ఉండవు.  హాయిగా ఉంటుంది .. హా యి గా .. ** అతను తలతిప్పి మంచం పక్కనే చాప మీద బొంత వేసుకుని పడుకున్నభార్య  రాజ్యాన్ని , పాలు తాగుతూ నిద్రపోతున్న తమ గారాల పట్టి ని గాజు కళ్ళతో చూశాడు.  ఖరీదయినా జీవనం గడిపేటప్పుడు ఎలా ఉందో,  రెండు గదుల ఈ ఇంట్లో కి మారాక కూడా అలానే ఉంది రాజ్యం .  అదే అమాయకత్వం అదే చిరునవ్వు.  తనంటే అదే ప్రేమ అదే నమ్మకం. ** అతడు చెదిరిన రాజ్యం పమిటని తల్లిని హత్తుకు పడుకున్న ‘నైమీ' ని చూస్తుండి పోయాడు. తన కుమార్తె చిన్ని కాలికి ఉన్న వెండి పట్టాల వద్ద అతని చూపులు ఆగి పోయాయి.  బహుశా రాజ్యానికి ఆమాత్రం ‘నగ’ కూడా మిగల్చలేదు. వెచ్చటి కన్నీళ్లు అతని చెంపల నుండి తలగడ మీదకి జారాయి.  అతను తలగడ కింద తడిమి తాను తెచ్చుకున్న డబ్బా అందుకుని లేచి కూర్చున్నాడు. .. హఠాత్తుగా  అతనికి ఒక ఆలోచన వచ్చింది . రేపు ఎలా ఉంటుంది ? రాజ్యం లేసే సరికి తను మంచం మీద నిస్తేజంగా పడి ఉంటాడు.  రాజ్యం ఏం చేస్తుంది? గుండెలు పగిలేలా ఏడుస్తుందా? నైమీ ?? మా నైమీ ?? రాజ్యం ఏడవటం అనే ఆలోచన అతని గాయాన్ని మరింత నలిపింది.  'ఇంటి యజమాని' తన శవాన్ని ఇంట్లో ఉండనిస్తాడా? .. శవం తో పాటు రాజ్యాన్ని .. నైమి ని బయటకి గెంటి ?? అతనికి దుఃఖం  ఆగలేదు  చేతుల్లో ముఖం దాచుకుని వెక్కి వెక్కి ఏడవ సాగాడు. *** ఎప్పుడు లేచి వచ్చిందో రాజ్యం అతని పక్కన కూర్చుని ఉంది.  “ఏమయింది బావా ? “ అంది. అతను దుఃఖం  ఆపుకోలేక పోయాడు . . “రాజీ నీకు అన్యాయం చేశాను అంతా కాజేశాను . నేను వెళ్ళి పోతాను”  భార్యని  కరుచుకుని ఏడ్చేశాడు. ** ఆమె అతన్ని పొదివి పట్టుకుంది.  ఎద లోపలి భారం తగ్గేదాకా ఏడవనిచ్చింది. ..  “బావా .. నువ్వు .. చాలు నాకు. .. మనం మళ్ళీ జీవితం మొదలెడదాం. ఎక్కడి కయినా వెళ్ళి పోదాం.  ఇక్కడ అన్నీ అప్పగించేసెద్దాం.  ‘పోలిక’ ఎవర్ని అయినా చంపేస్తుంది.  మనలాటి వారిని ఇంకా త్వరగా చంపేస్తుంది.  మనకి వయసు ఉంది. ఆరోగ్యం ఉంది. దేవుడిచ్చిన కాళ్ళు చేతులు ఉన్నాయి.  ఎంతో కొంత చదువుంది. మనం మళ్ళీ మొదలెడదాం. మనకిప్పుడు మన తప్పులు తెలుసు.కాబట్టి నిలదొక్కుకోవటానికి ఎక్కువ కాలం పట్టదు. మన దగ్గర విలువయిన అనుభవం ఉంది. నిలకడ లేని ఆరాటం పెద్ద జూదం. జూదం ఆడేవాళ్లు ఓటమికి భయపడ కూడదు. ఏ డబ్బయితే ఆరేళ్ళ నుండి నిన్ను మానుండి పరిగెత్తిచ్చిందో అదే డబ్బు మనని ఒకటిగా కలిపింది. బావా .. నన్ను .. మన నైమి ని వదిలి, నువ్వు ఎలా ? “ రాజ్యం అతన్ని చుట్టుకు పోయింది. ఆ సాంగత్యం వాళ్ళిద్దరికి బలాన్ని, భరోసా ని ఇచ్చింది.  ** పక్క మీద 'నైమి' కదిలింది. తండ్రి లేచి పిల్లని ఎత్తుకున్నాడు.  ఆ గదికి ఉన్న చిన్న కిటికీ వద్దకి వెళ్ళి చేతి లో ఇమిడి ఉన్న డబ్బాని బయట కాలవలో పడెట్టు విసిరేశాడు.  .. దూరంగా కొత్త సూర్యుడు చీకటిని ఊచ కోత కోస్తున్నాడు. ......SUSRI 
  • హ్యారీపోటర్  ఒక సంచలనం.  పు స్తక ప్రేమికులను మంత్రముగ్దులను చేసి  ఓ మాయా లోకంలోకి నడిపించారు రచయిత్రి  జేకే రౌలింగ్. ఓ బాల మాంత్రికుడు అతని ఇద్దరు స్నేహితులు వింత వింత జంతువులతో పోరాడుతూ, మాయలు మంత్రాలతో ప్రదర్శించిన సాహసాల వర్ణనతో బాల సాహిత్యం రూపురేఖలే మారిపోయేలా చేశారు. కథల్లో హీరో హ్యారీపోటర్‌తో పిల్లలు తమను తాము పోల్చుకోవడం ప్రారంభించారు. ఏడు భాగాలుగా వచ్చిన హ్యారీపోటర్ పుస్తకాలు దేశదేశాల్లో సాహిత్య ప్రపంచంలో సంచలనం సృష్టించాయి.  ఆ పుస్తకాలు మార్కెట్‌లోకి వస్తున్నాయని తెలిసిన వెంటనే   పిల్లలు దుకాణాలు ముందు క్యూ కట్టేవారు . ఆ పుస్తకాలకు లభించిన ఆదరణ హాలీవుడ్ నిర్మాతలను  కూడా  ఆకర్షించింది. వార్నర్ బ్రదర్స్ ఆ పుస్తకం హక్కులను చేజిక్కించుకున్నారు. దరిమిలా  వార్నర్ బ్రదర్స్ ఎనిమిది భాగాలుగా విడుదల చేసిన సినిమాలు కనక వర్షం కురిపించాయి.   దాదాపు అన్ని సినిమాల్లో డానియేల్ రాడ్‌క్లిఫ్, ఎమ్మా వాట్సన్, రూపర్ట్ గ్రింట్ ప్రధాన పాత్రల్లో నటించారు. రాత్రికి రాత్రే జేకే రౌలింగ్‌ను స్టార్ రైటర్‌గా మార్చేసిన కథలు ఆ సినిమాల్లో నటించిన వారికి కూడా అంతే ఆదరణను తెచ్చిపెట్టాయి. రాడ్‌క్లిఫ్ హారీ పోటర్‌గా, ఎమ్మా వాట్సన్ హెర్మియోన్ గ్రాంజర్), గ్రింట్ రాన్ వీస్లేగానటించారు. హ్యారీపోటర్ సిరీస్‌లో చివరి సినిమా హ్యారీపోటర్ అండ్ ది డెత్లీ హాలోస్ రెండోభాగం 2011లో విడుదలైంది. హ్యారీపోటర్ సిరీస్‌తోనే రౌలింగ్ తన రచనను ఆపివేయలేదు. ఆ తరువాత కూడా ఆమె కలం నుంచి ఫంటాస్టిక్ బీస్ట్ అండ్ వేర్ టు ఫైండ్ దెమ్, ది టేల్స్ ఆఫ్ బీడిల్ ది బార్డ్, క్విడ్డిచ్ త్రూ ది ఏజెస్ వంటి అద్భుతమైన కాల్పనిక కథలు వచ్చాయి. వీటిలో కూడా ఫంటాస్టిక్ బీస్ట్స్ ఐదు భాగాల సినిమాగా రూపొందుతుండగా, మొదటి భాగం గతేడాది విడుదలైంది. రెండో భాగంలో జానీ డెప్, జ్యూడ్ లా నటించనున్నారు. "అపుడే   20 ఏళ్ళు అయిందా  ఆ పుస్తకాలు రాసి అంటూ గతాన్ని గుర్తుకు తెచ్చుకున్నారు రౌలింగ్ . అప్పట్లో ఎడిన్‌బర్గ్‌లోని ఓ కాఫీషాప్‌లో కూర్చొని  హ్యారీపోటర్ జీవనపోరాటం గురించి రాసినప్పుడు నేను ఒంటిరిదానిని. ఇపుడు అందరికి  ఆత్మీయురాలిని. నా పుస్తకాలకు లభించిన ఆదరణ అపూర్వం.  సినిమాలుగా కూడా అవి విజయం సాధించడం  నా అదృష్టం" అన్నారు రౌలింగ్.
  • (సుశ్రీ)     .......     నజీరుద్దీన్ ముల్లా గురించి చదవని పిల్లలు పెద్దలు ఉండరు.  మనిషి లో మానసిక వైకల్యాలకి తనదైన బాణీలో సమాదానం చెప్పటం లో నజీరుద్దీన్ సిద్దహస్తుడు. ఒకసారి ఏమయ్యిందంటే... (కల్పితం) చొరస్తా రచ్చబండ వద్ద కూర్చుని ఉన్నప్పుడు. తమ ఇరుగున ఉండే ‘బడేమియా’__ ‘ఎక్కడయినా డబ్బు లు కాసే చెట్టు ఉంటే బాగుండు’ అన్నాడు. దానికి నజీరుద్దీన్ ‘అలాటి కోరిక మంచి కన్నా చెడు ఎక్కువ చేస్తుంది’ అన్నాడు. “అందుకే మా పెరేడు లో ఉన్న వింత మారేడు చెట్టు గురించి ఎవరికి చెప్పలేదు . దాని మొదట్లో డబ్బు మూట పెడితే మర్నాటికి రెట్టింపు అవుతుంది.” అన్నాడు. “నిజమా?” బడేమియా అడిగాడు.  "మరి?" “నా దగ్గర ఉన్న వెండి నాణేలు మీ చెట్టు మొదట్లో పాతేస్తాను. రెట్టింపు కాగానే రేపు సాయంత్రం తీసుకెళ్తాను. నజీరుద్దీన్ మనం చాలా కాలం నుండి స్నేహితులం మర్చిపోకు.” అని బ్రతిమాలాడు. కొద్ది సేపు ఆలోచించిన నజీరుద్దీన్ దానికి వప్పుకున్నాడు. “మొత్తం ఎన్ని నాణేలు ఉన్నాయి?” “__________” బడేమియా చెప్పాడు. నజీరుద్దీన్ రెండు నిమిషాలు ఆలోచించి. “నేనా చెట్టుని చైనా నుండి తెప్పించు కున్నాను. బోలెడు ఖర్చు అయింది. అయినా నువ్వు స్నేహితుడివి. కాదనలేను. ఒక ఒప్పందం చేసుకుందాం. ఒక్క సారి చెట్టు మహిమ వాడుకున్నందుకు నాకు 120 నాణేలు కిరాయి చెల్లించాలి” అన్నాడు. బడేమియా సంతోషం గా ఒప్పుకున్నాడు. వెంటనే పరుగున వెళ్ళి తన వద్ద ఉన్న వెండి నాణేలు ఒక మట్టి ముంతలో తెచ్చి చెట్టు మొదట్లో పాతి పెట్టాడు. “రేపు సాయంత్రం నమాజు చేసుకున్నాక వచ్చేయి. నీ డబ్బు తీసికెళ్లి  పోదువు ”. అన్నాడు మర్నాడు సాయంత్రం అనుకున్నట్టుగా అక్కడ దాచిన ముంతలో నాణేలు లెక్కపెట్టి రెట్టింపు అవటం బడేమియా గమనించాడు. సంతోషం పట్టలేక పోయాడు. అనుకున్న ప్రకారం నజీరుద్దీన్ కి 120 నాణేలు ఇచ్చేశాడు. “ఇక సంతోషమేగా?”నజీరుద్దీన్ అడిగాడు. “ఎక్కడి సంతోషం మరో సారి నీ పెరడు వాడు కొనివ్వు అన్నాడు” ‘సరే నీ ఇష్టం.’ నజీరుద్దీన్ అంగీకరించాడు. మర్నాడు రెట్టింపయిన నాణేలు సరిగా లెక్కించుకోకుండానే నజరుద్దీన్ కి 120 నాణేలు చెల్లించాడు. “మరొక్క సారి .. “ మళ్ళీ బడేమియా బ్రతిమాలాడు. “ఇదే చివరి సారి” నజీరుద్దీన్ చెప్పాడు. మూడో రోజు ముంత లో నాణేలు రెట్టింపు అయ్యాయి. బడేమియా నజీరుద్దీన్ కి కిరాయి చెల్లించేసరికి ముంతలో ఏమి మిగలలేదు. నజరుద్దినన్  కి ఇచ్చిన 120 నాణేలు మాత్రమే మిగిలాయి. బడేమియా లబో దిబో మన్నాడు. ఎక్కడో మోసం జరిగింది అని ఏడుపు లంకించుకున్నాడు. మర్నాడు ..పక్క ఊరిలో ఉన్న ‘ముల్లా” (న్యాయం చెప్పే పెద్ద మనిషి) వద్దకి వెళ్ళి మొత్తం గోడు చెప్పుకున్నాడు. ముల్లా నజరుద్దీన్ గురించి విని ఉన్నాడు.  “నీ ఆశే అతని పెట్టుబడి. బుద్ది తెచ్చుకో .. అందరికీ తెలియపరిచి పరువు పోగొట్టుకోకు” ముల్లా సలహా ఇచ్చాడు. బడేమియా పట్టు వదల్లేదు.  అతన్ని విచారించాల్సిందే అని పట్టు బట్టాడు. సరే అతన్ని నా వద్దకి పిలుచుకు రండి అని నౌకర్ని  తోడుగా ఇచ్చి పంపాడు. నజీరుద్దీన్ ఎంత పిలిచినా ఇంట్లో ఉండి బయటకు రాలేదు. బడేమియా తో “నాకు చలి జ్వరం గా ఉంది. చలికి వళ్ళు వణుకుతుంది. నీరసంగా ఉంది. నేను నడవలేను" అన్నాడు.  “నేను దుప్పటి ఇస్తాను. కప్పుకుని నా గాడిద మీద ఎక్కి వచ్చేయి.” బడేమియా అడిగాడు. నజీరుద్దీన్ బయలు దేరాడు.  ** “బడేమియాని మోసం చేశావు. అతని డబ్బు అతనికి తిరిగి ఇచ్చేయ్” అన్నాడు ముల్లా "ఇందులో మోసం ఏముంది నా మారేడు చెట్టు పెరడుని రోజువారీ కిరాయికి ఇచ్చాను. మొదటి సారి సంతోషమేగా? అని అడిగాను కూడా.. ఇతనే అత్యాశ కి పోయి మళ్ళీ మళ్ళీ నాణేలు రెట్టింపు చేసుకున్నాడు. ఇతనే అత్యాశ పరుడు. ఇంకాసేపు ఉంటే నేను ఎక్కివచ్చిన గాడిద, కప్పుకున్న దుప్పటి కూడా తనదే అనేటట్టు ఉన్నాడు.” బడే మియా కి స్పృహ తప్పింది.